Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,γλώσσα

Σχολεία αριστερών εγκεφάλων σε έναν κόσμο δεξιού εγκεφάλου

Ο δεξιός εγκέφαλος διαδραματίζει το βασικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη νοημοσύνη. Είναι τόσος σημαντικός που έχει τοποθετηθεί ως βασικό στοιχείο της ιδιοφυΐας στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, του ανθρώπου του οποίου το όνομα έχει συνδυαστεί για το τι σημαίνει νοημοσύνη. Για να μιλήσουμε για τη σημασία του σωστού εγκεφάλου, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε το πώς ακριβώς αναπτύσσεται. Η Ayres είπε: «Ο εγκέφαλος είναι κυρίως μια αισθητήρια μηχανή επεξεργασίας. Αυτό σημαίνει ότι αισθανόμαστε τα πράγματα και παίρνουμε νόημα άμεσα από τις αισθήσεις.» Κατά τη διάρκεια των πρώτων επτά ετών της ζωής, μια ιδιαίτερα συγκεντρωμένη περίοδο ανάπτυξης από την ηλικία των τεσσάρων ετών, η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, έχει προτεραιότητα και κυριαρχεί στη λειτουργία. 

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά μας έχουν τόσες ενεργές φαντασίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ανάπτυξη εξαρτάται κυρίως από την αισθητηριακή εισροή. Είναι και ο λόγος για τον οποίο το ενεργό παιχνίδι και το περιβάλλον με αισθητηριακή ποικιλία, είναι τόσο σημαντική. Όταν τα παιδιά περνούν το χρόνο τους τρέχοντας, πέφτοντας σε  βρωμιές και παίζοντας με τη ζύμη, φαντάζονται έναν κόσμο πέρα από αυτό που μπορούν να δουν, τότε δηλαδή και το δεξί ημισφαίριο αποκτά επιπλέον μάθηση και ανάπτυξη. Και εδώ θα ήθελα να προσθέσω, ότι αυτό γίνεται πολύ περισσότερο απ ότι αν καθόταν, ακολουθώντας κανόνες και πειθαρχία.
Θα μιλήσουμε για το δεξί ημισφαίριο τώρα λίγο περισσότερο. Φανταστείτε την καλύτερη εικόνα ενός εγκεφάλου με όλη τη γκρίζα πλευρά του. Στη συνέχεια, δεξιά κάτω από τη μέση τρέχει μια ευθύγραμμη ρωγμή. Αυτή η σχισμή είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του δεξιού και του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.Ενώ έχουν παρόμοια εικόνα και οι δύο όψεις,  έχουν όμως διαφορετικές λειτουργίες. Το αριστερό τμήμα χρησιμοποιείται για πιο απλά, λογικά ή γραμμικά πρότυπα σκέψης. Το δεξί μας ημισφαίριο είναι πολύ πιο περίπλοκο. Ο δεξιός εγκέφαλος είναι γνωστός για το ρόλο του στη δημιουργία και τη φαντασία. Είναι το μέρος του εγκεφάλου που συνδέουμε με την κυριαρχία στους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς. Αλλά κάνει και ακόμη  περισσότερα. Το δεξί ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία των συναισθημάτων, την επίλυση προβλημάτων, την κριτική σκέψη, τον χωρικό προσανατολισμό και τη διαίσθηση.

Δεξιά και καθυστερήσεις σε αισθητηριακά ερεθίσματα

Με την ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου που εξαρτάται τόσο από την κίνηση και την αισθητηριακή εισροή, όσο και από το σχολικό περιβάλλον που λείπει σε αυτό το τμήμα, δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι έχουμε παιδιά που αγωνίζονται να αναπτύξουν τις δεξιότητες που παρέχει ο  εγκέφαλος τους. Τα παιδιά (ενήλικες επίσης) με καθυστέρηση του δεξιού εγκεφάλου εμφανίζουν μια σειρά σημείων σε αρκετές διαφορετικές περιοχές. Συμπεριφορικά, δεν είναι πολύ λογικοί άνθρωποι και μπορεί να μην έχουν κοινωνική τακτικότητα, ή να είναι κατ ‘εξοχήν αντικοινωνικοί. Τείνουν να είναι αποδιοργανωμένοι, παρορμητικοί, εμμονικοί, αδιάφοροι ή να βαριούνται, ή / και ακατάλληλοι για κοινωνικές σχέσεις. Συναισθηματικά, εμφανίζουν αυθόρμητες εκρήξεις, ανησυχούν ή έχουν πολύ άγχος. Μπορεί να είναι δύσκολο να κατανοηθούν καθώς δεν παρουσιάζουν πολύ ισχυρή γλώσσα του σώματος. Μπορεί επίσης να παρουσιάσουν σκοτεινές και βίαιες σκέψεις ή έλλειψη ενσυναίσθησης. Μπορούν επίσης να παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα αισθητηριακών συμπτωμάτων που σχετίζονται με υπερευαισθησία, όπως μια υψηλή ανοχή στον πόνο, προτιμούν τα ήπια τρόφιμα ή είναι γενικά επιλεκτικοί για το φαγητό και δεν γνωρίζουν τις ισχυρές μυρωδιές. Ωστόσο, τείνουν να παρουσιάζουν υπερευαισθησία στον ήχο και την αφή, προτιμώντας να αποφεύγουν τις δυνατές περιοχές και να αγγιχθούν από άλλους ανθρώπους, ή είτε από ρούχα. Τείνουν να είναι αδέξιοι και νευρικοί, με κακή στάση του σώματος και χαμηλό μυϊκό τόνο.

Σχολεία αριστερού εγκεφάλου σε έναν κόσμο δεξιού εγκεφάλου

Τα σχολεία είναι προσαρμοσμένα για την ανάπτυξη του αριστερού ημισφαιρίου.  Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δοκιμάσουν την πρόοδο των ανισοτήτων του αριστερού εγκεφάλου καλύτερα από ό, τι μπορούν να το κάνουν στο δεξιό εγκέφαλο. Και εμείς όμως εξακολουθούμε να διδάσκουμε τη μορφή που αναπτύχθηκε εδώ και πολύ καιρό. Στο παρελθόν, το εργατικό δυναμικό και η κοινωνία απαιτούσαν αριστερές σκέψεις. Οι θέσεις εργασίας κυριάρχησαν στην αγορά και οι άνθρωποι εργάστηκαν για ένα πιο ενιαίο όραμα εργασίας. Αλλά ο κόσμος μας τώρα είναι πολύ διαφορετικός. Οι άνθρωποι δημιουργούν τα δικά τους οράματα.  Λόγω της μετατόπισης στην κοινωνία, μεγαλώνουμε μεν κυρίαρχα παιδιά με νόημα και σκέψη, τα στέλνουμε όμως σε κυρίαρχα σχολεία του αριστερού εγκεφάλου.
Τα κυρίαρχα παιδιά με δεξιό ημισφαίριο  ευδοκιμούν στο παιχνίδι και στην κίνηση για να μάθουν. Προσπαθούν με ολιστικούς τρόπους να μάθουν, με διάδραση και πολύ κίνηση. Όταν φυσικά τους ζητούν να εκτελούν σε ένα σχολείο πιο τυποποιημένο, μας έρχονται πίσω με διαγνώσεις όπως η ΔΕΠ-Υ και έτσι η μάθηση αμφισβητείται αρκετά.  Η άλλη πρόκληση αυτής της κατάστασης είναι η συσσώρευση των παιδιών που απομένουν με υποανάπτυκτο δεξιό ημισφαίριο. Εκτός από το ότι είναι μια αισθητηριακή μηχανή, ο εγκέφαλος είναι μια μηχανή που χρειάζεται να γεμίζει διαρκώς, πράγμα που συνήθως δεν συμβαίνει. Δηλαδή φανταστείτε αυτό που δεν χρησιμοποιείται, παίρνει και πετάει τις νέες πληροφορίες, καθώς δεν έχει μάθει τον τρόπο να τις κρατά. Τα παιδιά που έχουν κυρίαρχο τον αριστερό εγκεφάλο χρειάζονται επίσης την ώθηση από τα δεξί τους ημισφαίριο για να αποφύγουν τα δυσάρεστα συμπτώματα, όπως και η καθυστερημένη ανάπτυξη του δεξιού εγκεφάλου. 
Ο Sally Goddard Blythe λέει: «Οι αλληλουχίες πληροφοριών όπως το αλφάβητο ή οι πίνακες πολλαπλασιασμού μπορούν να απομνημονευθούν εύκολα εάν μαθευτούν με κίνηση ή βυθιστούν σε έμμετρο ρυθμό ή τραγούδι. Το παιδί μπορεί να μην καταλάβει την έννοια αυτού που έχει μάθει, αλλά οι πληροφορίες αποθηκεύονται και είναι διαθέσιμες όταν χρειάζονται αργότερα».       
Ένα τέλειο παράδειγμα ενσωμάτωσης και συμπόρευσης αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου, είναι μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση της μάθησης.
Επιμέλεια:  Τάσος Μώκας, Εκπαιδευτικός, Λογοθεραπευτής s.i.  Επιστημονικός υπεύθυνος Κιβωτού Εξέλιξης


Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Τι είναι η θετική διαπαιδαγώγηση;

Είναι ένας σύγχρονος όρος που προέρχεται από τις ΗΠΑ και τον Καναδά και χρησιμοποιείται περίπου τα τελευταία 15 χρόνια. Δηλώνει μια εξισορρόπηση ανάμεσα σε μια υπερβολικά αυταρχική και μια πολύ ανεκτική διαπαιδαγώγηση.

Δεν μιλάμε όμως για μια υπερβολικά ανεκτική διαπαιδαγώγηση που τελικά μας καταπιέζει και μας εξαντλεί καθώς δεν μας επιτρέπει να πούμε όχι στα παιδιά μας, μας κάνει να διστάζουμε να τους απαγορεύσουμε κάτι από φόβο μήπως πάψουν να μας αγαπούν, ή επειδή δεν ξέρουμε να θέτουμε σαφή όρια που να συμβάλλουν στη διαμόρφωση και βελτίωση τους.

Θετική διαπαιδαγώγηση σημαίνει να θέτουμε όρια που να συμβάλλουν στη διαμόρφωση του παιδιού. Σημαίνει να επικοινωνούμε με έναν διαφορετικό τρόπο. Να οικοδομούμε μια σχέση πιο συνεργατική. Σημαίνει να μην κακομεταχειριζόμαστε το παιδί και να αποφεύγουμε την καθημερινή βία. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να προσθέσω ότι η ήπια, συνηθισμένη μορφή βίας που χρησιμοποιείται από μερικούς γονιούς , όχι μόνο κάνει το παιδί να χάσει την εμπιστοσύνη του, αλλά μακροπρόθεσμα υποβαθμίζει σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα της σχέσης ανάμεσα στο παιδί και στον ενήλικα. Πολύ γρήγορα το παιδί θέτει σε λειτουργία μηχανισμούς άμυνας, όπως η επιμονή σιωπή, η επιθετικότητα, η πρόκληση αναταραχής και μελλοντικά η υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών.

Η διαπαιδαγώγηση δεν είναι ένας αγώνας εξουσίας που θα κρίνει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Είναι μάλλον η οικοδόμηση μιας επωφελούς συνεργατικής παιδαγωγικής σχέσης μεταξύ γονιών και παιδιών. Πρέπει λοιπόν, να εμπιστευτούμε τα παιδιά μας και να τα αφήσουμε να δείξουν τις ικανότητές τους, αλλά παράλληλα οφείλουμε να είμαστε κοντά τους για να τα προφυλάξουμε ώστε να μην πληγωθούν, για να τους μιλήσουμε για τα όρια, για την απογοήτευση… και τη ζωή έξω στην κοινωνία.

Θετική διαπαιδαγώγηση σημαίνει ευρεία συνεργασία, ότι μαθαίνουμε να επικοινωνούμε διαφορετικά και ως ενιαίο σύνολο. Αυτή η θετική και συνεργατική προσέγγιση οικοδομεί μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί.

Θετική διαπαιδαγώγηση σημαίνει ότι δίνουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να αγαπήσουν τον εαυτό τους και να αποκτήσουν αυτοσεβασμό. Και όταν κάποιος αγαπάει τον εαυτό του και τον σέβεται, σέβεται φυσικά και τους άλλους.

Σημαίνει επίσης ότι εξοικειώνουμε τα παιδιά με τα όρια, με τις απαγοητευσεις, με τις δυσκολίες ή με το άγνωστο.

Αν θέλετε κρατήστε στο μυαλό σας μερικές από τις βασικές αρχές της θετικής διαπαιδαγώγησης:

  • Μάθετε να είστε δίπλα στο παιδί σας,
  • Να ζείτε και να μεγαλώνετε απολαμβάνοντας τις χαρές της ζωής ,
  • Αναπτύξετε μια μορφή επικοινωνίας βασιζόμενη στον αλληλοσεβασμό,
  • Ενισχύστε την εμπιστοσύνη στον εαυτό του,
  • Να διαχειρίζεστε τις συγκρούσεις,
  • Να θέτετε όρια με σκοπό τη διαμόρφωση του παιδιού.

Καλή δύναμη με αρκετή υπομονή!!!

Χρειάζεται μόνη λίγη εξάσκηση! Είμαι σίγουρη ότι αν το θέλετε πραγματικά θα τα καταφέρετε! Θα κάνετε σίγουρα λάθη, αλλά αυτός είναι ο δρόμος της μάθησης!

Βιβλιογραφία: Nathallie de Boisgrollier

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών

Δεν είναι απλά κούτες…

Μου άρεσε πολύ αυτή η φωτογραφία και ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας!

Τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία!
Αφήστε τα να δημιουργήσουν τους δικούς τους μαγικούς 
και ονειρικούς κόσμους!
Μη σκοτώνετε την φαντασία τους και 
μη τα βάζετε σε καλούπια…
Δυστυχώς το πολιτειακό σύστημα και το εκπαιδευτικό αρκετές φορές τους λέει ότι αυτά που βλέπουν είναι μόνο κούτες και τίποτα παραπάνω….
Έτσι σταματά η δημιουργικότητά τους …


Παρακολουθήστε την ενδιαφέρουσα ομιλία 
«Ας φανταστούμε» 
για τη σημασία της φαντασίας
του βραβευμένου συγγραφέα παιδικών βιβλίων 
στο συνέδριο Tedx Athens 2013
πατώντας εδώ !
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Χρήσιμες συμβουλές από τον παιδοψυχολόγο Haim G. Ginott

Ο Haim G. Ginott (1922-1973) ήταν Ισραηλινός εκπαιδευτικός, παιδοψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος γονιών, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική από το 1952 και μετά. Οι πρωτοπόρες τεχνικές του για διάλογο με τα παιδιά διδάσκονται μέχρι σήμερα. 

Το δε βιβλίο του Between Parent and Child έγινε αμέσως best seller και παραμένει δημοφιλές μέχρι σήμερα, καθώς μέσω αυτού δίνονται συγκεκριμένες συμβουλές για βασικές αρχές της επικοινωνίας που θα καθοδηγήσουν τους γονείς να ζουν με τα παιδιά τους σε πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού και αξιοπρέπειας.

Ας διαβάσουμε από τα πολλά γραφόμενα του βιβλίου τα 10 σπουδαιότερα που πιστεύω ότι θα φανούν πολύτιμα στον κάθε γονιό:

1.«Έχω φτάσει στο τρομακτικό συμπέρασμα, ότι εγώ είμαι ο καθοριστικός παράγοντας. Είναι η προσωπική μου προσέγγιση που δημιουργεί το κλίμα. Είναι η καθημερινή μου διάθεση που φτιάχνει τον καιρό. Κατέχω τρομερή ισχύ για να κάνω τη ζωή μου δυστυχισμένη ή ευχάριστη. Μπορώ να γίνω όργανο βασανιστηρίων ή εργαλείο έμπνευσης, μπορώ να ταπεινώσω ή να διασκεδάσω, να πληγώσω ή να ανακουφίσω. Σε κάθε περίπτωση, είναι η δική μου αντίδραση που θα καθορίσει αν μια κρίση θα κλιμακωθεί ή όχι, και αν ένα άτομο θα γίνει περισσότερο ή λιγότερο άνθρωπος. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως είναι, τους κάνουμε χειρότερους. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως θα έπρεπε να είναι, τους βοηθάμε να γίνουν όσα είναι ικανοί να γίνουν

2. «Αν θέλετε τα παιδιά σας να βελτιωθούν, αφήστε τα να ακούσουν τα ωραία πράγματα που λέτε για εκείνα στους άλλους»

3. «Τι λέμε σε έναν καλεσμένο μας που ξέχασε την ομπρέλα του; Τρέχουμε πίσω του και λέμε: Τι σου συμβαίνει; Κάθε φορά που με επισκέπτεσαι ξεχνάς κάτι. Αν δεν είναι το ένα, θα είναι το άλλο. Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου; Όταν εκείνη επισκέπτεται, ξέρει πώς να συμπεριφερθεί. Είσαι 44 ετών! Δεν θα μάθεις ποτέ; Δεν είμαι σκλάβος σου να τρέχω εγώ για εσένα. Ακόμα και το κεφάλι σου θα ξέχναγες αν δεν ήταν κολλημένο στους ώμους σου!; Δεν μιλάμε ποτέ έτσι σε έναν καλεσμένο. Του λέμε: “Ορίστε η ομπρέλα σου”, χωρίς να προσθέσουμε “ανόητε”. Οι γονείς πρέπει να αρχίσουν να μιλάνε στα παιδιά τους, όπως μιλάνε στους καλεσμένους τους

4. «Μπορεί οι γονείς να κατέχουν το γνήσιο κλειδί για τις εμπειρίες του παιδιού τους, όμως και οι δάσκαλοι έχουν ένα αντικλείδι. Και εκείνοι μπορούν να ανοίξουν και να κλείσουν τα μυαλά και τις καρδιές των παιδιών

5. «Η κακή συμπεριφορά και η τιμωρία δεν είναι αντίθετα που ακυρώνουν το ένα το άλλο –αντίθετα, θρέφουν και ενισχύουν το ένα το άλλο

6. «Όπως ένας καλά εκπαιδευμένος χειρουργός που προσέχει πού κόβει, έτσι και οι γονείς χρειάζεται να γίνουν πιο ικανοί στη χρήση των λέξεων. Γιατί τα λόγια είναι σαν μαχαίρια. Μπορούν να προκαλέσουν, αν όχι σωματικές, σίγουρα πολλές ψυχικές πληγές

7. «Η επικοινωνία με τα παιδιά θα πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό και την επιδεξιότητα: Απαιτεί (α) το μήνυμα να διαφυλάττει τον αυτοσεβασμό του παιδιού και του γονιού και (β) οι δηλώσεις κατανόησης να προηγούνται των δηλώσεων συμβουλών ή οδηγιών

8. «Η επιβράβευση είναι περισσότερο βοηθητική και απολαυστική όταν δεν ανακοινώνεται από πριν, αλλά έρχεται ως έκπληξη. Όταν αντιπροσωπεύει αναγνώριση και εκτίμηση.»

9. «Ένας τρόπος με τον οποίον οι γονείς μπορούν να αποτρέψουν τα παιδιά από το να λένε ψέματα είναι να αποφεύγουν να τα ρωτούν “γιατί”. Κάποτε το “γιατί” χρησιμοποιούνταν στις ανακρίσεις. Αυτό πλέον έχει σταματήσει. Για τα παιδιά το “γιατί” δείχνει την αποδοκιμασία των γονιών, την απογοήτευσή τους και την δυσαρέσκειά τους. Προκαλεί την ηχώ από παλαιότερες κατακρίσεις. Ακόμα και ένα απλό “Γιατί το έκανες αυτό;” μπορεί να υπονοεί “Γιατί έκανες κάτι τόσο ανόητο;”»

10. Ποιος είναι ο στόχος των γονιών; 

Να βοηθούν ένα παιδί να μεγαλώνει και να γίνεται ένας αξιοπρεπής Άνθρωπος, ένα άτομο με συμπόνια, με δέσμευση και ενδιαφέρον για τους άλλους.


Ας προβληματιστούμε και ας σκεφτούμε καλύτερα τη συμπεριφορά μας είτε ως δάσκαλοι είτε ως γονείς απέναντι στα παιδιά που μεγαλώνουμε καθώς μας έχουν ως πρότυπα.Ας προσπαθούμε να είμαστε θετικά πρότυπα για τα παιδιά για να γίνουν χρήσιμοι και παραγωγικοί άνθρωποι στην κοινωνία με ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες…
Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,Θρησκευτικά

Πνευματική προσέγγιση για τα ανυπάκουα παιδιά….

Στη σημερινή ανάρτηση παρατίθεται ένα απόσπασμα διαλόγου μεταξύ του Άγιου Παΐσιου και ενός πατέρα για τη συμπεριφορά των γονιών στα ανυπάκουα παιδιά: 

– Γέροντα, όταν το παιδί δεν υπακούει και αντιδρά, πώς πρέπει να φερθούν οι γονείς;

– Για να μην υπακούει το παιδί και να φέρεται άσχημα, κάτι θα φταίει. Μπορεί να βλέπει άσχημες σκηνές ή να ακούει άσχημα λόγια μέσα στο σπίτι ή έξω από αυτό.

Πάντως τα παιδιά στα πνευματικά θέματα τα βοηθούμε κυρίως με το παράδειγμα μας, όχι με το ζόρισμα. Περισσότερο μάλιστα τα βοηθάει η μητέρα με το παράδειγμα της, με την υπακοή της και τον σεβασμό της προς τον σύζυγο.

Αν σε κάποιο θέμα έχει διαφορετική γνώμη από εκείνον, ποτέ να μην την εκφράζει μπροστά στα παιδιά, για να μην το εκμεταλλεύεται ο πονηρός. Ποτέ να μη χαλάει τον λογισμό των παιδιών για τον πατέρα. Ακόμη και αν φταίει ο πατέρας, να τον δικαιολογεί.

Αν για παράδειγμα φερθεί άσχημα, να πει στα παιδιά: «ο μπαμπάς είναι κουρασμένος, γιατί ξενύχτησε, για να τελειώσει μια επείγουσα δουλειά. Και αυτό για σας το κάνει». Πολλοί γονείς μαλώνουν μπροστά στα παιδιά και τους δίνουν άσχημα μαθήματα. Τα καημένα τα παιδιά θλίβονται. Αρχίζουν μετά οι γονείς, για να τα παρηγορήσουν, να τους κάνουν όλα τα χατίρια.

Πηγαίνει ο πατέρας και καλοπιάνει το παιδί: «τι θέλεις, χρυσό μου, να σου πάρω;». Πηγαίνει και η μάνα, το καλοπιάνει κι εκείνη και τελικά τα παιδιά μεγαλώνουν με νάζια και καμώματα και ύστερα, αν δεν μπορούν οι γονείς να τους δώσουν ότι τους ζητούν, τους απειλούν…

Όταν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να έχουν αγάπη μεταξύ τους, να έχουν σεβασμό, να φέρονται με σύνεση, να προσεύχονται κ.λ.π., τότε αυτά τα τυπώνουν στην ψυχή τους.

Γι’ αυτό λέω ότι η καλύτερη κληρονομιά, που μπορούν να αφήσουν οι γονείς στα παιδιά τους, είναι να τους μεταδώσουν την δική τους ευλάβεια
Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,Λογοτεχνία

Το παράδειγμα των γονιών…

«Θυμήσου ότι τα παιδιά και τα λουλούδια αντανακλούν το είδος της φροντίδας που παίρνουν.»
~H. Jackson Brown, Jr., Αμερικανός συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Ο χρήσιμος δεκάλογος της Montessori για γονείς που νοιάζονται…

Σε παλαιότερο άρθρο είχα αναφερθεί στο Μοντεσσοριανό σύστημα που αποτελεί μία από τις πιο γνωστές μεθόδους διαπαιδαγώγησης που εφαρμόζεται παγκοσμίως, με την Ελλάδα να το υιοθετεί ήδη από το 1936.
Η μέθοδος αυτή πρεσβεύει την ανεξαρτησία του παιδιού, ανάλογα με την ηλικία του και την σωματική, ψυχολογική και πνευματική του ανάπτυξη.

Το Μοντεσσοριανό Σύστημα προέρχεται από την Μαρία Μοντεσσόρι, που σπούδασε Ιατρική και Παιδαγωγικά στην Ιταλία και ασχολήθηκε αρχικά με τα παιδιά με νοητική υστέρηση ενώ  στη συνέχεια το ενδιαφέρον της απασχόλησαν τα παιδιά που δεν «προόδευαν» όπως οι συνομήλικοί τους.  Η μέθοδός της στηρίζεται στην παρακίνηση και την ενθάρρυνση για μάθηση που έχουν από τη φύση τους τα παιδιά.
Στη συνέχεια παρουσιάζεται ο δεκάλογος της Μαρίας Μοντεσσόρι που είναι τα δέκα βασικά στοιχεία που πρέπει να εφαρμόζει όποιος ακολουθεί τη μοντεσσοριανή μέθοδο.

1. Μην αγγίζετε ποτέ ένα παιδί, εκτός αν σας το ζητήσει με τον τρόπο του. Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσει άρθρο γιατί δεν πρέπει να πιέζουμε το παιδί να φιλάει και να αγκαλιάζει τους συγγενείς του παρά τη θέλησή του.
2. Μην μιλάτε ποτέ άσχημα μπροστά στο παιδί και μην εκφράζεστε με άσχημα λόγια για εκείνο ακόμα και όταν δεν είναι μαζί σας.
3. Επικεντρωθείτε σε όλα τα θετικά χαρακτηριστικά του παιδιού έτσι ώστε να μην υπάρχει αρκετός χώρος για τα κακά στοιχεία.
4. Προετοιμάστε σωστά το περιβάλλον που μαθαίνει το παιδί. Να είστε πάντα προσεκτικοί μ’ αυτό και ποτέ να μην το αμελείτε. Βοηθήστε το παιδί να προσαρμοστεί και να συνδεθεί μ’ αυτό. Δείξτε του πού ακριβώς είναι το κάθε αντικείμενο αλλά και πώς ακριβώς χρησιμοποιείται.
5. Να είστε πάντα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στο παιδί που σας χρειάζεται και πάντα να το ακούτε και να του απαντάτε όταν σας καλεί.
6. Να σέβεστε πάντα το παιδί όταν κάνει λάθος και όταν προσπαθεί να το διορθώσει μόνο του, είτε εκείνη την ώρα είτε αργότερα, αλλά να σταματάτε πάντα κάθε κατάχρηση του περιβάλλοντός του ή κάθε πράξη που φαίνεται να απειλεί το ίδιο, την ανάπτυξή του ή τους άλλους.

7. Πάντα να σέβεστε ένα παιδί που ξεκουράζεται ή που βλέπει άλλους να εργάζονται ή που σκέφτεται τι έχει κάνει ή τι πρόκειται να κάνει. Μην του αποσπάτε την προσοχή και μην το πιέζετε να ασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα.
8. Να βοηθάτε πάντα το παιδί που θέλει να ασχοληθεί με κάποια δραστηριότητα αλλά δεν ξέρει με τι να καταπιαστεί.
9. Να έχετε πάντα την υπομονή να επαναλαμβάνετε στο παιδί ό,τι αρνείται να ακούσει, να το βοηθάτε κάθε φορά να καταλαβαίνει τα μειονεκτήματά του και να τα ξεπερνά. Να προσέχετε το περιβάλλον στο οποίο μαθαίνει το παιδί, να φροντίζετε να είναι πάντα ήσυχο, να εκφράζεστε με ήπιες λέξεις και να είστε πάντα στοργικοί. Να κάνετε πάντα αισθητή την παρουσία σας σ’ ένα παιδί που ψάχνει αλλά να απομακρύνεστε από ένα παιδί που έχει βρει τις απαντήσεις του.
10. Πάντα να φέρεστε στο παιδί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να του προσφέρετε ό,τι καλύτερο μπορείτε και να του δείχνετε τον καλύτερο εαυτό σας.

Ενθαρρύνουμε, στηρίζουμε τα παιδιά αλλά ταυτόχρονα τα αφήνουμε να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις, ανάλογα με τις ικανότητες και την ηλικία τους.
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Το μητρικό δέσιμο

Σε ένα σύμπαν όπου οι άνθρωποι αναζητούν διασυνδέσεις με άλλους, μια γυναίκα και ένα μικρό παιδί ενώνονται ως μητέρα και κόρη. Μέσα στη φούσκα της προστασίας της μητέρας, το παιδί μαθαίνει για την αγάπη και την εμπιστοσύνη, και τελικά πώς να σχηματίζει τις δικές του προσκολλήσεις. Πατήστε εδώ για να δείτε το βίντεο!

Original title – Tråder

Director – Torill Kove

Producers – Lise Fearnley, Tonje Skar Reiersen, Michael Fukushima Music – Kevin Dean

Year 2017 © Licensed by SND Films

Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Αρνητικές επιπτώσεις από την πολύωρη έκθεση σε οθόνες σε παιδιά σχολικής ηλικίας

Είναι σίγουρο ότι η έκθεση σε οθόνες, παιχνίδια, εναλλαγές καταστάσεων στα κινητά, ταινίες, παιδικά  δημιουργεί έναν άλλο παιδικό εγκέφαλο σιγά σιγά, σε σύγκριση με 30 χρόνια πριν. Αυτό είναι εν μέρει αναπόφευκτο, όπως ήταν αναπόφευκτο να έχουμε διαφορετικό εγκέφαλο εμείς του ’80 που βλέπαμε τηλεόραση και βιντεοκασέτες σε σύγκριση με τους προπαππούδες μας που κοιμόντουσαν με τις κότες γιατί δεν υπήρχε ούτε φως ούτε ερέθισμα.
 
Το θέμα δεν είναι αν αλλάζουν, γιατί αλλάζουν, αλλά πως αλλάζουν τα παιδιά, σε ποια κατεύθυνση, έτσι ώστε να τα βοηθήσουμε σε περιοχές  νοητικές και συναισθηματικές που ατονούν και χάνουν.
Πολύ συνοπτικά λοιπόν, όλη αυτή η τεχνολογία γύρω τους αυξάνει κάποιες νοητικές ικανότητες:
όπως τη γρήγορη λήψη αποφάσεων,
το σκανάρισμα ανάμεσα σε πολλά ερεθίσματα,
την χωροταξική ικανότητα,
τα αντανακλαστικά τους.
Από την άλλη:
ρηχαίνει την σκέψη τους,
το μυαλό τους απομακρύνεται από τις δύσκολες επίπονες προσπάθειες,
από τις βαθιές συλλογιστικές,
από τον κόπο να διαβάσεις έως τέλους ένα χοντρό βιβλίο.
Όσο περνάει ο καιρός τα παιδιά θα δυσκολεύονται να έχουν την ικανότητα να σταματούν τον χρόνο, για να κοιτάξουν επί ώρα ένα σύννεφο ή να παρατηρήσουν το ηλιοβασίλεμα.
Οι οθόνες τα κάνουν να πεινούν για συνεχή βομβαρδισμό ερεθισμάτων, που βέβαια υπό προυποθέσεις μπορεί να τα πηγαίνει σε κόσμους που δεν είχαμε ιδέα εμείς ως παιδιά, να ανοίγει ορίζοντες, αλλά από την άλλη μεριά να τα δυσκολεύει σε τομείς όπως η βαθιά κατανόηση συναισθημάτων και η έκφραση πρωτότυπης σκέψης
Πηγή: techtimes.com
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Καλή χρονιά με 19 συμβουλές από την Μαρία Μοντεσσόρι!

Το 2018 έφτασε και διανύουμε τις πρώτες μέρες του!
Το 2017 έφυγε όμορφα αφήνοντας πίσω του πάρα πολύ ευτυχισμένες στιγμές και μέρες τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο… 
Ελπίζω και το 2018 να είναι όμορφο, δημιουργικό, ευλογημένο με υγεία, ευτυχία και χαρά σε όλους μας!!!

Θα ήθελα για την πρώτη ανάρτηση του 2018 να σας αναφέρω τις σπουδαιότερες σύντομες αλλά αξιομνημόνευτες συμβουλές της  Μαρίας Μοντεσσόρι προς τους γονείς που καταφέρνουν με άμεσο τρόπο να μας χαρίσουν τη σοφία και την πείρα της μεγάλης δασκάλας που έφερε πραγματικά την επανάσταση στον τρόπο που σκεφτόμαστε για το μεγάλωμα των παιδιών μας κατά τον 20ο αιώνα.


1.  Τα παιδιά μαθαίνουν από το περιβάλλον τους.
2.  Όταν ένα παιδί δέχεται συχνά κριτική, μαθαίνει να κατακρίνει τους άλλους.
3.  Όταν ένα παιδί επαινείται συχνά, μαθαίνει να εκτιμά τους άλλους.
4.  Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζεται εχθρικά, θα μάθει να τσακώνεται.
5.  Αν είστε ειλικρινείς με το παιδί σας, θα μάθει τη σημασία της ευθύτητας.
6.  Αν κοροϊδεύετε συχνά το παιδί σας, θα γίνει ντροπαλό.
7.  Όταν ένα παιδί νιώθει ασφαλές, μαθαίνει να εμπιστεύεται τους ανθρώπους.
8.  Αν κάνετε συχνά το παιδί σας να νιώθει ντροπή, θα μάθει να νιώθει πάντα ενοχές.
9.  Αν σε ένα παιδί δίνεται συχνά ενθάρρυνση, θα μάθει να έχει υψηλή αυτοπεποίθηση.
10. Αν είμαστε δεκτικοί με ένα παιδί, θα μάθει να έχει υπομονή.
11.  Αν είμαστε υποστηρικτικοί με το παιδί, θα είναι σίγουρο για τον εαυτό του.
12.  Αν ένα παιδί ζει σε ένα περιβάλλον φιλίας και νιώθει ότι οι άλλοι το χρειάζονται, θα μάθει πώς να βρίσκει την αγάπη.
13.  Ποτέ μη μιλάτε άσχημα για ένα παιδί, είτε σας ακούει είτε όχι.
14.  Επικεντρωθείτε στο να θρέφετε το καλό που υπάρχει μέσα σε κάθε παιδί. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα υπάρχει χώρος για το κακό.
15.  Πάντα να το ακούτε και πάντα να απαντάτε στις ερωτήσεις του παιδιού ή σε αυτά που σας ζητά, όταν έρχεται σε εσάς.
16.  Να σέβεστε το παιδί, ακόμα κι όταν κάνει ένα λάθος. Έτσι θα μπορέσει πιο γρήγορα να το διορθώσει.
17.  Πάντα να είστε έτοιμοι να βοηθήσετε ένα παιδί που σας το ζητά, και να κάνετε στην άκρη όταν έχει βρει ό,τι χρειάζεται.
18.  Να βοηθάτε ένα παιδί να αποκτά ικανότητες από μικρό. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν εξασφαλίσετε ότι ο κόσμος που το περιβάλλει είναι γεμάτος με τρυφερότητα, ειρήνη και αγάπη.
19.  Πάντα να δείχνετε τους καλούς σας τρόπους στο παιδί. Δείξτε του πώς να γίνει όσο καλύτερο γίνεται.
Καλό είναι να τις διαβάζουμε τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, ώστε να μην τις ξεχάσουμε ποτέ!!!


Καλή δύναμη σε όλους σας και το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει οι γονείς να διδάξουν τα παιδιά τους, είναι το πώς να τα βγάζουν πέρα χωρίς αυτούς.  (Frank A. Clark)


Ευχές για ένα νέο ξεκίνημα, 
μια πιο όμορφη & γλυκιά ζωή 
και μια καρδιά πλημμυρισμένη από ευτυχία.
Χρόνια πολλά σε όλους γεμάτα υγεία!