Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η γοητεία της ευγένειας

Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Δημοσιεύθηκε στην επετειακά,εικαστικά

Χαρούμενη ημέρα μητέρας!

Χρόνια πολλά σε κάθε μάνα που γιορτάζει καθημερινά γιατί αγωνίζεται νυχθημερόν για όλους…

Χρόνια πολλά στη δική μου μαμά, στη δική σας και σε όλες τις γυναίκες που τους έχει δοθεί το δώρο της μητρότητας!

«-Έκοψε το ψωμί σε δύο κομμάτια και τα έδωσε
στα παιδιά, που τα έφαγαν λαίμαργα.
-Δεν κράτησε καθόλου για τον εαυτό της, γρύλισε ο λοχίας.

-Επειδή δεν πεινάει, είπε ο στρατιώτης.
-Επειδή είναι μητέρα, είπε ο λοχίας». 

Τα παραπάνω λόγια του Victor Hugo, νομίζω ότι αποδίδουν με τον ίσως πιο εύστοχο κι αληθινό τρόπο το τί είναι μάνα.  Εκείνη που βάζει στην άκρη τη δική της ανάγκη επιβίωσης για να βοηθήσει τα παιδιά της, δείχνοντάς τους το νόημα της ανιδιοτελούς αγάπης. 

Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να δείτε ένα βίντεο στο οποίο η λέξη μαμά είναι όμορφη σε όλες τις γλώσσες του κόσμου!! Κάντε κλικ στο γλάρο και δείτε το βιντεάκι.

Μια αλφαβήτα για την μανούλα!

Όμορφα λόγια για τη μαμά !

“ Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του, είναι να αγαπάει τη μητέρα τους.” – Theodore Hesburgh

“ To να είσαι μαμά είναι η πιο καλοπληρωμένη δουλειά του κόσμου γιατί η αμοιβή της είναι αγνή, καθαρή αγάπη!” – Mildred B. Vermont

“Μόνο αφού γίνεις μητέρα, η κρίση σου για τους άλλους αρχίζει να μετασχηματίζεται αργά σε συμπόνοια και κατανόηση.” – Erma Bombeck

“Όταν είσαι μητέρα, ποτέ δεν είσαι μόνη στις σκέψεις σου. Πάντα σκέφτεσαι δυο φορές τη μία για τον εαυτο σου και την άλλη για το παιδί σου.” – Sophia Loren

Μητρότητα όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει εκεί.” – Robert Browning

Όλα όσα είμαι ή ελπίζω να γίνω, τα οφείλω στη μητέρα μου.” – Abraham Linkoln

O Θεός δεν μπορεί να είναι πανταχού παρών, γι’ αυτό έπλασε τις μητέρες.” – Joseph Rudyard Kipling

Παραμύθι για τους μικρούς μας φίλους και όχι μόνο…

Στην κριτική του βιβλίου «Θα σ’αγαπώ ό,τι κι αν γίνει» της Ντέμπι Λιόρι στο elniplex.com γράφεται ότι είναι ένα βιβλίο μοναδικής απλότητας, τρυφερό, διαλυτικό του φόβου κάθε παιδιού για την απώλεια της μητρικής αγάπης, ειλικρινές, ψυχαναλυτικό βιβλίο. Εικόνες με έντονα χρώματα και καθαρές φιγούρες και λόγος εύληπτος και καθαρός. Ένα σύντομο εγκώμιο στην άδολη μητρική αγάπη που δεν ζητά, δεν απαιτεί να είσαι έτσι, αλλιώς ή «καλό» παιδί, δεν θέτει προαπαιτούμενα, δεν ζυγίζει για να δώσει, δε δίνει για να υποχρεώνει. Μάνα ίσον θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει. Δηλαδή όπως κι αν είσαι, όπου κι αν είσαι, ο,τι κι αν κάνεις.

Μάνα; Μήπως αυτή είναι η μοναδική μορφή πραγματικής αγάπης και όχι μόνο η μητρική; Γιατί η αγάπη δε μπορεί ούτε ανταποδοτική ούτε πιεστική, ούτε επιλεκτική να είναι. Βιβλίο ιδανικό για παιδιά κάθε ηλικίας, ακόμα και βρέφη.

Οι κατασκευές για τις μαμάδες μας

Τέλος, μπορείτε να δείτε τις κάρτες και τον πάπυρο αφιερώσεων που ετοιμάσαμε στην τάξη μας για τις μαμάδες μας!!!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Οι καλοί άνθρωποι

Οι Καλοί Άνθρωποι… σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!
Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί.Επέλεξαν να είναι.

Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.
Δημοσιεύθηκε στην Διαγωνισμοί,Εργαστήρια δεξιοτήτων,εικαστικά

Η συμμετοχή μας στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής του «Χαμόγελου του Παιδιού»

Στα πλαίσια του 4ου εργαστήριου δεξιοτήτων του 3ου κύκλου με τίτλο «…Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε» 

με τα υπόλοιπα τμήματα της Ε τάξης του σχολείου μας συμμετείχαμε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής με τίτλο «…αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε», που υλοποιείται υπό την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και διεξάγεται στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 25 χρόνων από την ίδρυση του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τις υπέροχες ζωγραφιές των μαθητών που συμμετείχαν!

Ο σκοπός του ανωτέρω διαγωνισμού είναι οι μαθητές/τριες να δημιουργήσουν έργα τέχνης ζωγραφικής εμπνεόμενα από  τη φράση του δεκάχρονου μικρού Ανδρέα Γιαννόπουλου «…όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε», όπως έγραψε στο ημερολόγιό του την ιδέα και τελευταία  επιθυμία του για να ιδρυθεί ένας σύλλογος που θα βοηθάει όλα τα παιδιά και θα υπερασπίζεται τα δικαιώματά τους.

Καλή επιτυχία σε όλους σας και συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σας!!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις,εικαστικά

Δεῦτε λάβετε φῶς

«Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός, 

καὶ δοξάσατε Χριστόν, τὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν»

Ελάτε να πάρετε φως, από αυτό που δεν σβήνει.

Οι υπέροχες πασχαλινές λαμπάδες είναι δημιουργίες των μαθητών!!

Όποιος πάρει αυτό το φως, δεν θα περπατάει στο σκοτάδι.

Όποιος με ακολουθήσει, θα έχει το φως της ζωής.

Καλή Ανάσταση σε όλους με υγεία, χαρά και φώτιση!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Διάλεξε πλευρά…

Τον συνέλαβαν σαν κοινό εγκληματία.

Τον σύρανε σε δικαστήρια σαν ζώο.

Τον φτύσανε. Τον χλεύασαν. Τον χτύπησαν.

Του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι.

Τον καταδίκασαν σε θάνατο.

Τον αναγκάσανε να κουβαλήσει το Σταυρό Του.

Και τέλος τον Σταύρωσαν. Ανάμεσα σε δυο ληστές.

Ή με τους σταυρωτές ή με τον Χριστό.

Δεν υπάρχει μέση λύση. Διάλεξε πλευρά.

Ή θα είσαι με αυτούς που βασανίζουνε, ή με αυτούς που ανεβαίνουν στον Γολγοθά μαζί Του.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,επετειακά,ιστορία

Μεσολόγγι: Η έξοδος και η θυσία

Σύντομο βίντεο σχετικά με τις μέρες πριν και μετά την Μεγάλη Έξοδο του Μεσολογγίου

Τέλος, στην παρακάτω διαδραστική εφαρμογή μπορείτε να δείτε και να ακούσετε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου.

«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» 1
by Katerina Georgiou

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Η Αλληλεγγύη του Γιώργου Σεφέρη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» 

οι μαθητές ήρθαν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, προβληματίστηκαν και κλήθηκαν να εκφράσουν τις σκέψεις τους μετά την ανάγνωση του ποιήματος «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη.

Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών!

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Σκέψου χαμηλά

“Το πιο βαρύ φορτίο είναι το φως που δεν μπορούμε να δώσουμε”

Γιάννης Ρίτσος

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. Κι όλα θα εξαγνίζονται.

Όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που κάποτε συνάντησες… όλες εκείνες οι απαντήσεις που πήρες σε κάθε ερώτηση που τόλμησες να κάνεις σε όποιον άγνωστο έτυχε να βρεθεί στο πέρασμά σου, από ένα αεροδρόμιο, σε μια άγνωστη πόλη, σε ένα τρένο εκεί στο πουθενά, στο καφέ εκείνο το καλλιτεχνικό… όλα εκείνα τα ερωτήματα που έκανες και τις απαντήσεις που πήρες όταν τις χρειαζόσουν περισσότερο από τον αέρα που ανέπνεες. 

Ακόμα και εκείνες που δεν πήρες με λέξεις αλλά με εικόνες, με σημάδια, με βλέμματα.

Όταν η απορία συγχρονίστηκε με το σημάδι. Ότι όλα στη ζωή υπακούνε σε άγραφους νόμους. Είναι εκεί ή εμφανίζονται στον σωστό χρόνο, με τον σωστό τρόπο. 

Αρκεί να κρατάς ένα ημερολόγιο και ένα μολύβι πάντα μαζί σου. Για να καταγράφεις την σπουδαιότητα του να είσαι εκεί μάρτυρας όλων των καθημερινών μικρών και ανεπαίσθητων θαυμάτων που μπορεί να βιώσει η ψυχή σου.

Πόσο σημαντικοί στάθηκαν αυτοί οι φίλοι-δεν είναι απλά γνωστοί επειδή δεν θα τους ξαναδείς-γιατί φίλοι είναι κι εκείνοι που είπαν κάτι, κάποτε στην ψυχή σου. Αν φανταστείς πως μόνοι μας ερχόμαστε στη ζωή και μόνοι μας φεύγουμε κι ότι ο χρόνος εντέλει είναι άχρονος… άρα και οι άνθρωποι φίλοι που είτε για μια στιγμή είτε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, βρέθηκαν στο δρόμο σου και σε δίδαξαν κάτι.

Όλοι είμαστε μαθητές και δάσκαλοι. Πότε μαθητές και πότε δάσκαλοι. Κι εσύ ένας δάσκαλος στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. 

Κι όλα όσα έμαθες στο ταξίδι το μαθησιακό τώρα κάτσε συλλογίσου. Μείνε σιωπηλός και αφουγκράσου εκείνα τα βλέμματα, τις εικόνες, τα λόγια, τα χαμόγελα που μοιράστηκες με όλους εκείνους τους φίλους δασκάλους και καν’ τα δημιουργία. Δημιούργησε κάτι δικό σου, μοναδικό μέσα σου χωρίς να το ξέρει κανένας. Και αγάπα, και γέλα, και μοίρασε… γιατί η ζωή είναι ένα αλισβερίσι, μια ρόδα που γυρνάει κι εκεί που κλαις θα γελάσεις, εκεί που υποφέρεις θα βρεις τη δύναμη να σηκωθείς, θα ξαναελευθερωθείς. Αρκεί να έχεις αγάπη και συγχώρεση μέσα στην καρδιά σου.

Και να βρίσκεις πάντα στον καθένα το καλό για να αντανακλά και σε σένα λίγο… και το λίγο να γίνεται πολύ και να ξεχειλίζει. 

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. 

Κι όλα θα εξαγνίζονται. Θα καίγονται από το φως και θα γεννιούνται στις στάχτες τους φωτεινές σκέψεις και οι σκέψεις να γίνονται πράξεις να σώνονται οι ψυχές. Κι όσες πιο πολλές ψυχές σωθούν τόσο πιο πολλές χαρές, χαμόγελα, ευτυχισμένες στιγμές… που όλοι τόσο πολύ αναζητούμε.

Πώς να γίνουν οι στιγμές ευτυχισμένες αν δεν υπάρχει χαρά μες στην καρδιά μας… Αν δεν βοηθάμε, αν δεν υποστηρίζουμε, αν δεν χαμογελάμε συνέχεια και πολύ και αληθινά χωρίς κανένα λόγο, χωρίς να υπάρχει καν απέναντί μας κάποιος που έχεις ανάγκη το χαμόγελο μας.

Μόνο να σκεφτόμαστε χαμηλά όσον αφορά το Εγώ μας και ψηλά όσον αφορά τον εαυτό που θέλουμε να φτάσουμε, να ξεπεράσουμε.

Μόνο με μαθήματα, παθήματα, βιώματα και εμπειρίες βιώνεται η ζωή και έτσι γνωρίζεις τον εαυτό σου. Κι όταν τον γνωρίσεις κάποτε, αν είσαι τυχερός, τότε μπορείς να τον δοκιμάσεις. Να τον καταλάβεις, να τον αποδεχτείς, να κλάψεις, να αφεθείς, να τον συγχωρήσεις και να τον καταδικάσεις ίσως, να τον κάψεις, να τον πενθήσεις, να τον αναστήσεις και να τον πλάσεις και πάλι από την αρχή. Δικός σου είναι έτσι δεν είναι;

Μη τους φοβάσαι τους ανθρώπους. Όλοι για κάποιο λόγο υπάρχουν. Καλοί και κακοί. Κάποιο σκοπό εκπληρώνουν. 

Μη φοβάσαι τον εαυτό σου. Γνώρισέ τον. Όταν υπάρχει γνώση παύει να υπάρχει φόβος. Ο φόβος είναι για το άγνωστο. Πλούτισε με γνώση, αγάπη, στιγμές-όλες τις στιγμές… και έπειτα κάτσε και συλλογίσου. Μείνε εκεί ώσπου να σε βρει η αλλαγή… Αλλαγή που να σε αλλάξει και να αλλάξει και τον κόσμο.

πηγή: xidaras.gr

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,επετειακά,ελεύθερος χρόνος

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2022:Οι ιστορίες είναι φτερά, που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966.

Το 2022, υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά. Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2022

 Οι ιστορίες είναι φτερά

που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα. 

Richard Van Camp (Καναδάς)

Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.

Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό και σε καλεί σε κόσμους που δε θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.

Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.

Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.

Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.

Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν, τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.

Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.

Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ!

(Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)

Πατήστε εδώ για να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας!

Ένα βιβλίο ελεύθερο στην πόλη

Ένα βιβλίο μπορεί να σε ταξιδέψει παντού. Τι γίνεται όμως όταν ένα βιβλίο ταξιδεύει; Όταν ένα βιβλίο περνάει από χέρι σε χέρι και η ιστορία που αφηγείται βοηθάει πολλά παιδιά να ονειρεύονται, να μη φοβούνται, να χαίρονται, να αγαπάνε; Στο παραμύθι παρουσιάζονται διαφορετικές ιστορίες παιδιών που τα ενώνει ένα βιβλίο. Γιατί το να μοιράζεσαι είναι μια καλή αρχή για κάθε ιστορία.

Πατήστε στην εικόνα για να το διαβάσετε.

Το παραμύθι «Ένα βιβλίο ελεύθερο στην πόλη» βραβεύτηκε στον διαγωνισμό συγγραφής και εικονογράφησης παιδικού βιβλίου από ενήλικες που προκήρυξαν, τον Απρίλιο του 2018, η Βιβλιοθήκη του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας.

Η Καρδιά του Παππού….
Ένα Παραμύθι για την Αγάπη του Βιβλίου

Δείτε σχετικές αναρτήσεις, εάν θέλετε, παρακάτω: