Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Πολιτισμός,Υγεία,ελεύθερος χρόνος

Τι θα γινόταν αν κάθε παιδί είχε μουσική εκπαίδευση από τη γέννησή του; 

Αγαπημένοι μου αναγνώστες, ελπίζω να είστε καλά!

Σήμερα σας αναρτώ ένα πολύ χρήσιμο βίντεο για τη σημασία της μουσικής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη των παιδιών!

Ελπίζω να προβληματιστείτε και να σας φανεί χρήσιμο!!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η γοητεία της ευγένειας

Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία,ψυχολογία,γλώσσα,ελεύθερος χρόνος

Ηλεκτρονικά παιχνίδια

Παρουσίαση μαθήματος

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το ενδιαφέρον άρθρο «Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και οι επιδράσεις τους στα παιδιά» το οποίο γράφει στο efiveia.gr  η ψυχολόγος Ράνια Τοπτσόγλου.

Photo by EVG Kowalievska on Pexels.com

Ασκήσεις στην ορθογραφία των ρημάτων

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Πολιτισμός,γλώσσα,ελεύθερος χρόνος

Επιτραπέζια παιχνίδια

Τα επιτραπέζια παιχνίδια, εκτός από ώρες διασκέδασης που προσφέρουν, βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν κι άλλες επιπλέον δεξιότητεςθετικές στάσεις και συμπεριφορές.

  • Μαθαίνουν να περιμένουν τη σειρά τους
  • Μαθαίνουν να ακολουθούν εντολές και οδηγίες
  • Μαθαίνουν να χάνουν και να κερδίζουν
  • Μαθαίνουν να συνεργάζονται
  • Μαθαίνουν να σκέφτονται στρατηγικά
  • Εξασκούν μαθηματικές δεξιότητες
  • Εξασκούν την αντίληψη και τον οπτικο-κινητικό συντονισμό
  • Εξασκούν τη μνήμη

Παρουσίαση μαθήματος

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Οι καλοί άνθρωποι

Οι Καλοί Άνθρωποι… σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!
Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί.Επέλεξαν να είναι.

Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Η Αλληλεγγύη του Γιώργου Σεφέρη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» 

οι μαθητές ήρθαν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, προβληματίστηκαν και κλήθηκαν να εκφράσουν τις σκέψεις τους μετά την ανάγνωση του ποιήματος «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη.

Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών!

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Σκέψου χαμηλά

“Το πιο βαρύ φορτίο είναι το φως που δεν μπορούμε να δώσουμε”

Γιάννης Ρίτσος

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. Κι όλα θα εξαγνίζονται.

Όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που κάποτε συνάντησες… όλες εκείνες οι απαντήσεις που πήρες σε κάθε ερώτηση που τόλμησες να κάνεις σε όποιον άγνωστο έτυχε να βρεθεί στο πέρασμά σου, από ένα αεροδρόμιο, σε μια άγνωστη πόλη, σε ένα τρένο εκεί στο πουθενά, στο καφέ εκείνο το καλλιτεχνικό… όλα εκείνα τα ερωτήματα που έκανες και τις απαντήσεις που πήρες όταν τις χρειαζόσουν περισσότερο από τον αέρα που ανέπνεες. 

Ακόμα και εκείνες που δεν πήρες με λέξεις αλλά με εικόνες, με σημάδια, με βλέμματα.

Όταν η απορία συγχρονίστηκε με το σημάδι. Ότι όλα στη ζωή υπακούνε σε άγραφους νόμους. Είναι εκεί ή εμφανίζονται στον σωστό χρόνο, με τον σωστό τρόπο. 

Αρκεί να κρατάς ένα ημερολόγιο και ένα μολύβι πάντα μαζί σου. Για να καταγράφεις την σπουδαιότητα του να είσαι εκεί μάρτυρας όλων των καθημερινών μικρών και ανεπαίσθητων θαυμάτων που μπορεί να βιώσει η ψυχή σου.

Πόσο σημαντικοί στάθηκαν αυτοί οι φίλοι-δεν είναι απλά γνωστοί επειδή δεν θα τους ξαναδείς-γιατί φίλοι είναι κι εκείνοι που είπαν κάτι, κάποτε στην ψυχή σου. Αν φανταστείς πως μόνοι μας ερχόμαστε στη ζωή και μόνοι μας φεύγουμε κι ότι ο χρόνος εντέλει είναι άχρονος… άρα και οι άνθρωποι φίλοι που είτε για μια στιγμή είτε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, βρέθηκαν στο δρόμο σου και σε δίδαξαν κάτι.

Όλοι είμαστε μαθητές και δάσκαλοι. Πότε μαθητές και πότε δάσκαλοι. Κι εσύ ένας δάσκαλος στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. 

Κι όλα όσα έμαθες στο ταξίδι το μαθησιακό τώρα κάτσε συλλογίσου. Μείνε σιωπηλός και αφουγκράσου εκείνα τα βλέμματα, τις εικόνες, τα λόγια, τα χαμόγελα που μοιράστηκες με όλους εκείνους τους φίλους δασκάλους και καν’ τα δημιουργία. Δημιούργησε κάτι δικό σου, μοναδικό μέσα σου χωρίς να το ξέρει κανένας. Και αγάπα, και γέλα, και μοίρασε… γιατί η ζωή είναι ένα αλισβερίσι, μια ρόδα που γυρνάει κι εκεί που κλαις θα γελάσεις, εκεί που υποφέρεις θα βρεις τη δύναμη να σηκωθείς, θα ξαναελευθερωθείς. Αρκεί να έχεις αγάπη και συγχώρεση μέσα στην καρδιά σου.

Και να βρίσκεις πάντα στον καθένα το καλό για να αντανακλά και σε σένα λίγο… και το λίγο να γίνεται πολύ και να ξεχειλίζει. 

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. 

Κι όλα θα εξαγνίζονται. Θα καίγονται από το φως και θα γεννιούνται στις στάχτες τους φωτεινές σκέψεις και οι σκέψεις να γίνονται πράξεις να σώνονται οι ψυχές. Κι όσες πιο πολλές ψυχές σωθούν τόσο πιο πολλές χαρές, χαμόγελα, ευτυχισμένες στιγμές… που όλοι τόσο πολύ αναζητούμε.

Πώς να γίνουν οι στιγμές ευτυχισμένες αν δεν υπάρχει χαρά μες στην καρδιά μας… Αν δεν βοηθάμε, αν δεν υποστηρίζουμε, αν δεν χαμογελάμε συνέχεια και πολύ και αληθινά χωρίς κανένα λόγο, χωρίς να υπάρχει καν απέναντί μας κάποιος που έχεις ανάγκη το χαμόγελο μας.

Μόνο να σκεφτόμαστε χαμηλά όσον αφορά το Εγώ μας και ψηλά όσον αφορά τον εαυτό που θέλουμε να φτάσουμε, να ξεπεράσουμε.

Μόνο με μαθήματα, παθήματα, βιώματα και εμπειρίες βιώνεται η ζωή και έτσι γνωρίζεις τον εαυτό σου. Κι όταν τον γνωρίσεις κάποτε, αν είσαι τυχερός, τότε μπορείς να τον δοκιμάσεις. Να τον καταλάβεις, να τον αποδεχτείς, να κλάψεις, να αφεθείς, να τον συγχωρήσεις και να τον καταδικάσεις ίσως, να τον κάψεις, να τον πενθήσεις, να τον αναστήσεις και να τον πλάσεις και πάλι από την αρχή. Δικός σου είναι έτσι δεν είναι;

Μη τους φοβάσαι τους ανθρώπους. Όλοι για κάποιο λόγο υπάρχουν. Καλοί και κακοί. Κάποιο σκοπό εκπληρώνουν. 

Μη φοβάσαι τον εαυτό σου. Γνώρισέ τον. Όταν υπάρχει γνώση παύει να υπάρχει φόβος. Ο φόβος είναι για το άγνωστο. Πλούτισε με γνώση, αγάπη, στιγμές-όλες τις στιγμές… και έπειτα κάτσε και συλλογίσου. Μείνε εκεί ώσπου να σε βρει η αλλαγή… Αλλαγή που να σε αλλάξει και να αλλάξει και τον κόσμο.

πηγή: xidaras.gr

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία

Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» οι δεξιότητες που καλλιεργούνται είναι οι:

  • Δεξιότητες μάθησης 21ου αιώνα (4cs): Επικοινωνία, Συνεργασία
  • Παραγωγική μάθηση μέσω των τεχνών και της δημιουργικότητας
  • Δεξιότητες ζωής: Πρωτοβουλία, Υπευθυνότητα.

και οι στόχοι του εργαστηρίου είναι:

  • Να έρθουν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης.
  • Να προβληματιστούν.
  • Να εκφράσουν τις σκέψεις τους μέσα από την ποίηση.
  • Να ασχοληθούν με ψηφιακές δραστηριότητες σχετικές με τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη.  

Αρχικά, παρακολουθούμε το animation Μια ανθρώπινη οικογένεια – Τροφή για όλους (The long spoons), Οργάνωση Caritas. Στηρίζεται σε ένα αλληγορικό παραμύθι για τη συνεργασία και την αλληλεγγύη που απαντάται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Διάρκεια:  1′. 2″ (Για όλες τις ηλικίες). Θέμα: αλληλεγγύη, συνεργασία για το κοινό καλό.

Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την προσφορά , αυτό το βίντεο κινουμένων σχεδίων είναι μέρος της εκστρατείας του Δικτύου Caritas «Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους». Η «αλληγορία των κουταλιών» μας διδάσκει ότι όταν αγωνιζόμαστε για να ικανοποιήσουμε την δική μας πείνα μόνο, καταλήγουμε πεινασμένοι. Εάν όμως, ενδιαφερθούμε να βοηθήσουμε και το γείτονά μας, ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι.

Στη συνέχεια παρακολουθούμε το ολιγόλεπτο animation «Ο κύριος Αδιάφορος», CGMeetup, του Aryasb Feiz και ακολουθεί σχετική συζήτηση με τους μαθητές για την αξία του εθελοντισμού και της αλληλοβοήθειας.

Τέλος, οι μαθητές παρακολουθούν τη μαθητική ταινία Η ζωή μια ρόδααπό το 55ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας που συμμετείχε στον 3ο πανελλήνιο διαγωνισμό «Ένας Πλανήτης… μια ευκαιρία».

Το όνειρο του ήρωα της ταινίας είναι ένα ποδήλατο. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες της οικογένειάς του δεν επιτρέπουν την αγορά του. Οι συμμαθητές του κάνουν μια παράσταση και ένα παζάρι, ώστε να συγκεντρώσουν το απαραίτητο ποσό για το ποδήλατο του φίλου τους. Όταν του δίνουν τα χρήματα, ο ήρωας προτιμά να τα διαθέσει σε φάρμακα για τον άρρωστο γείτονα.

Κρίση : Μια χρυσή ευκαιρία να βάλουμε σε προτεραιότητα έννοιες όπως αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Γιατί όσο υπάρχουν «άνθρωποι» , που περπατούν ο ένας δίπλα στον άλλο , τίποτε δε χάνεται. Πάντα θα υπάρχει ελπίδα.

Το ποίημα «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ, Α΄ 

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το ποίημα. Στη συνέχεια, ο κάθε μαθητής να εκφράσει τις σκέψεις που του δημιουργούνται ύστερα από την ανάγνωση του ποιήματος. Πατήστε στην ανάρτηση για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών…

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Για το τέλος του εργαστηρίου οι μαθητές θα ασχοληθούν με τις «Ψηφιακές Δραστηριότητες Νοιάζομαι και Δρω»

Δράσε θετικά

Το εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει μαθητές και νέους για την έννοια και την σημασία του εθελοντισμού. Το έργο εντάσσεται στο πλαίσιο υλοποίησης του σχεδίου δράσης της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενίας για το Ευρωπαικό Έτος Εθελοντισμού.(2011)

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Υγεία,ελεύθερος χρόνος

«Ο Happy σε Αποστολή»: Ένα παιχνίδι για τη διαχείριση της παιδικής κακοποίησης

Με αφορμή το 4ο εργαστήριο «…Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε» που υλοποιήσαμε την Πέμπτη στην τάξη μας παρακάτω παρέχονται πληροφορίες για τον Happy τον κεντρικό ήρωα του ψηφιακού παιχνιδιού περιπέτειας «Ο Happy σε Αποστολή». Δημιουργήθηκε για να βοηθήσει γονείς, επαγγελματίες και παιδιά να εντοπίσουν και να αναφέρουν περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Ο ήρωας κάνει στην καθημερινότητά του όλα όσα κάνουν τα παιδιά της ηλικίας του: πηγαίνει σχολείο, παίζει με τους φίλους του, κάνει μαθήματα γυμναστικής και θεατρικής αγωγής, πηγαίνει στην παιδική χαρά. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων αυτών καλείται να διαχειριστεί διάφορα περιστατικά παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης.

harry

Το όνομά του είναι Happy, είναι ένα νεαρό, χαμογελαστό αγόρι, το οποίο παρόλο που έρχεται αντιμέτωπο με καταστάσεις παιδικής κακομεταχείρισης, παραμένει ευτυχισμένο.

Το παιχνίδι αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του έργου «Co-Happiness: Happy and safe in the Community», το οποίο στοχεύει στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση γύρω από την παιδική κακοποίηση και κακομεταχείριση. Στο έργο αυτό οι εταίροι από έξι ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Πορτογαλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ιταλία και Ρουμανία) συνεργάζονται για να αναπτύξουν καινοτόμες μεθοδολογίες και στρατηγικές για την καταπολέμηση και πρόληψη του φαινομένου. Εκ μέρους της Ελλάδας συμμετέχει το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας (ΚΜΟΠ).

harry

Ο Happy εκτίθεται σε τέσσερις πιθανές μορφές κακοποίησης και κακομεταχείρισης: παραμέληση, συναισθηματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση και σωματική κακομεταχείριση. Τα σενάρια έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε οι επαγγελματίες που επιβλέπουν το παιχνίδι των παιδιών να μπορούν να εντοπίζουν πιθανά σημάδια που ενδέχεται να αποκαλύψουν μία από τις παραπάνω μορφές κακοποίησης. Στο τέλος του παιχνιδιού, δίνονται πληροφορίες για την Εθνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού.

harry

Στις αποστολές του ο Happy λαμβάνει συμβουλές από έναν βοηθό. Για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε αποστολής ο παίκτης κερδίζει ένα χρυσό αστέρι και για να ολοκληρώσει το παιχνίδι θα πρέπει να συγκεντρώσει όλα τα διαθέσιμα αστέρια.

«Ο Happy σε Αποστολή» είναι ένα εργαλείο για τον έγκαιρο εντοπισμό περιστατικών παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συντονίστρια του έργου εκ μέρους του ΚΜΟΠ, Αφροδίτη Αζάρη, «η φιλοδοξία του έργου είναι να γίνεται έγκαιρος εντοπισμός περιστατικών και πρόληψη με δύο τρόπους, την ενημέρωση των εκπαιδευτικών για τις ενδείξεις περιστατικών κακοποίησης και την κατανόηση από το ίδιο το παιδί για το ποια είναι τα όρια, προκειμένου να το προτρέψει να εκφραστεί, να μιλήσει σε ένα έμπιστο άτομο και να ζητήσει βοήθεια».

Πατήστε στην εικόνα για να παίξετε το παιχνίδι!

Πηγή : ΑΠΕ – ΜΠΕ

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Πολιτισμός,Σκέψεις

The Bug (2013): μία ταινία μικρού μήκους για τη διαφορετικότητα

Όλοι πάντα θα θέλαμε να ανήκουμε κάπου, να είμαστε αποδεκτοί στα πλαίσια μιας ομάδας. Πόσο εύκολο είναι να βρούμε μια θέση μέσα στην κοινωνία όταν είμαστε διαφορετικοί;

Photo by Daniel Reche on Pexels.com


Πάντα θα χρειαστεί, ή νομίζουμε ότι θα χρειαστεί να κάνουμε προσαρμογές στην συμπεριφορά και στα πιστεύω μας για να κρυφτούμε ακόμα και εμείς οι ίδιοι από τον πραγματικό εαυτό μας, δηλαδή να “βαφτούμε με άλλα χρώματα” από τον φόβο της απόρριψης.

Το “The Bug” δείχνει την πορεία όλων μας στην προσπάθεια να βρούμε φίλους, να είμαστε αρεστοί από έναν κοινωνικό περίγυρο και πως συχνά η μοναδικότητα μας μπαίνει ως εμπόδιο σε αυτό. Ακόμα όμως μας βάζει και στην θέση αυτού του κοινωνικού περίγυρου για να αναρωτηθούμε και οι ίδιοι κατά πόσο αποδεχόμαστε την διαφορετικότητα του άλλου. 

Πηγή exostispress.gr

Το συγκεκριμένο video ξεκίνησε να υλοποιείται με αφορμή τις διακρίσεις που γίνονται στην κοινωνία μας και χρησιμοποιεί την ιδέα του “χρώματος» αρκετά ευφυώς για να περάσει το μήνυμα του ξεκάθαρα.

Ο δημιουργός του video Γιάννης Λιόλιος είναι σπουδαστής στο τμήμα κινηματογράφου του Α.Π.Θ και μπήκε στον κόσμο του animation μέσω της επεξεργασίας video.