Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις,διδασκαλία

Ο «μισθός» του εκπαιδευτικού

Όλοι μας, εφόσον εργαζόμαστε, αναμένουμε τον μηνιαίο μισθό.

Δίνει λύσεις.

Υπάρχει όμως
και ένας ιδιαίτερος
μισθός του δασκάλου.

Ένας μισθός που δεν μπαίνει σε πορτοφόλια, ούτε σε κάρτες.

Είναι η ποιότητα του έργου που θα φανεί στην πορεία της ζωής του μαθητή.

Σημειώνω δύο περιστατικά.

  • Ήρθε ένας έφηβος να μιλήσουμε
    για θέματα που τον ανησυχούσαν,
    όπως είπε. Μέσα στα πολλά με συγκλόνισε ο λόγος του, για έναν καθηγητή-βιολόγο που είχε στο λύκειο.

-Πάτερ, μας μίλησε τόσο όμορφα για τη ζωή, που θα μου μείνουν αξέχαστα τα λόγια του. Μας μίλησε για την ηδονή. Για την χρησιμότητά της. Μας τόνισε
τη διαφορά της ηδονής από την φιληδονία.

Υποκλίθηκα σ’ αυτόν τον καθηγητή.

Διαχειρίστηκε με τις φράσεις του μαθήματος, έννοιες που δεν τις αγγίζουμε εύκολα ή τις έχουμε παρεξηγήσει.

  • Υδραυλικός εργάστηκε στο ναό μας για μια μεγάλη βλάβη. Χρειάστηκε
    να έρθει αρκετές φορές και μια απ’αυτές συζητήσαμε για την εργασία του. Μου εμπιστεύθηκε ότι κάνει τη δουλειά αυτή για 25 χρόνια και την ξεκίνησε μετά από παραίνεση του μαθηματικού του.

Του είχε πει:

«Παιδί μου το μέλλον σου, είναι σε μια τέχνη. Μην αισθάνεσαι δύσκολα, που οι φίλοι σου θα επιλέξουν πανεπιστήμια.
Προχώρησε και θα με θυμάσαι». Καθώς θυμήθηκε τα λόγια εκείνα, είπε και σ’εμένα:»Πάτερ,ξεκίνησα να εργάζομαι
και για 25 χρόνια τον αισθάνομαι πλάι μου. Δεν ξέρω εάν με καταλαβαίνεις.
Άλλοι προσπαθούν να διακρίνουν Αγίους πλάι τους και γω βλέπω μπροστά μου εκείνον τον καθηγητή».

Αγαπητοί μου,

Αυτή η ανακούφιση που θα προσφέρει
ο εκπαιδευτικός στα παιδιά
για τα σημαντικά θέματα της ζωής,
είναι ο μισθός που θα μας τον αποδώσουν οι μαθητές μας εν καιρώ.

Θα μας θυμηθούν.

Έχουμε τη δύναμη και την ευθύνη να επηρεάζουμε την κοινωνία μέσα από τους μαθητές μας.

Είμαστε υπεύθυνοι να χαράξουμε τη γνώση όχι μόνο στο μυαλό αλλά και στην καρδιά τους.

Ανεκτίμητη η προσφορά μας
και ανεκτίμητος ο μισθός μας.

Δίνει λύσεις!

•π.Σπ.Ρ.

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών

Τα παιδιά γεννιούνται επιστήμονες

Γεια σας!

Σήμερα, μπορείτε να παρακολουθήσετε μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση από μία ομιλία του γνωστού επιστήμονα Neil deGrasse Tyson .

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών

Δεν είναι απλά κούτες…

Μου άρεσε πολύ αυτή η φωτογραφία και ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας!

Τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία!
Αφήστε τα να δημιουργήσουν τους δικούς τους μαγικούς 
και ονειρικούς κόσμους!
Μη σκοτώνετε την φαντασία τους και 
μη τα βάζετε σε καλούπια…
Δυστυχώς το πολιτειακό σύστημα και το εκπαιδευτικό αρκετές φορές τους λέει ότι αυτά που βλέπουν είναι μόνο κούτες και τίποτα παραπάνω….
Έτσι σταματά η δημιουργικότητά τους …


Παρακολουθήστε την ενδιαφέρουσα ομιλία 
«Ας φανταστούμε» 
για τη σημασία της φαντασίας
του βραβευμένου συγγραφέα παιδικών βιβλίων 
στο συνέδριο Tedx Athens 2013
πατώντας εδώ !
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Χρήσιμες συμβουλές από τον παιδοψυχολόγο Haim G. Ginott

Ο Haim G. Ginott (1922-1973) ήταν Ισραηλινός εκπαιδευτικός, παιδοψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος γονιών, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική από το 1952 και μετά. Οι πρωτοπόρες τεχνικές του για διάλογο με τα παιδιά διδάσκονται μέχρι σήμερα. 

Το δε βιβλίο του Between Parent and Child έγινε αμέσως best seller και παραμένει δημοφιλές μέχρι σήμερα, καθώς μέσω αυτού δίνονται συγκεκριμένες συμβουλές για βασικές αρχές της επικοινωνίας που θα καθοδηγήσουν τους γονείς να ζουν με τα παιδιά τους σε πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού και αξιοπρέπειας.

Ας διαβάσουμε από τα πολλά γραφόμενα του βιβλίου τα 10 σπουδαιότερα που πιστεύω ότι θα φανούν πολύτιμα στον κάθε γονιό:

1.«Έχω φτάσει στο τρομακτικό συμπέρασμα, ότι εγώ είμαι ο καθοριστικός παράγοντας. Είναι η προσωπική μου προσέγγιση που δημιουργεί το κλίμα. Είναι η καθημερινή μου διάθεση που φτιάχνει τον καιρό. Κατέχω τρομερή ισχύ για να κάνω τη ζωή μου δυστυχισμένη ή ευχάριστη. Μπορώ να γίνω όργανο βασανιστηρίων ή εργαλείο έμπνευσης, μπορώ να ταπεινώσω ή να διασκεδάσω, να πληγώσω ή να ανακουφίσω. Σε κάθε περίπτωση, είναι η δική μου αντίδραση που θα καθορίσει αν μια κρίση θα κλιμακωθεί ή όχι, και αν ένα άτομο θα γίνει περισσότερο ή λιγότερο άνθρωπος. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως είναι, τους κάνουμε χειρότερους. Αν φερόμαστε στους ανθρώπους όπως θα έπρεπε να είναι, τους βοηθάμε να γίνουν όσα είναι ικανοί να γίνουν

2. «Αν θέλετε τα παιδιά σας να βελτιωθούν, αφήστε τα να ακούσουν τα ωραία πράγματα που λέτε για εκείνα στους άλλους»

3. «Τι λέμε σε έναν καλεσμένο μας που ξέχασε την ομπρέλα του; Τρέχουμε πίσω του και λέμε: Τι σου συμβαίνει; Κάθε φορά που με επισκέπτεσαι ξεχνάς κάτι. Αν δεν είναι το ένα, θα είναι το άλλο. Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου; Όταν εκείνη επισκέπτεται, ξέρει πώς να συμπεριφερθεί. Είσαι 44 ετών! Δεν θα μάθεις ποτέ; Δεν είμαι σκλάβος σου να τρέχω εγώ για εσένα. Ακόμα και το κεφάλι σου θα ξέχναγες αν δεν ήταν κολλημένο στους ώμους σου!; Δεν μιλάμε ποτέ έτσι σε έναν καλεσμένο. Του λέμε: “Ορίστε η ομπρέλα σου”, χωρίς να προσθέσουμε “ανόητε”. Οι γονείς πρέπει να αρχίσουν να μιλάνε στα παιδιά τους, όπως μιλάνε στους καλεσμένους τους

4. «Μπορεί οι γονείς να κατέχουν το γνήσιο κλειδί για τις εμπειρίες του παιδιού τους, όμως και οι δάσκαλοι έχουν ένα αντικλείδι. Και εκείνοι μπορούν να ανοίξουν και να κλείσουν τα μυαλά και τις καρδιές των παιδιών

5. «Η κακή συμπεριφορά και η τιμωρία δεν είναι αντίθετα που ακυρώνουν το ένα το άλλο –αντίθετα, θρέφουν και ενισχύουν το ένα το άλλο

6. «Όπως ένας καλά εκπαιδευμένος χειρουργός που προσέχει πού κόβει, έτσι και οι γονείς χρειάζεται να γίνουν πιο ικανοί στη χρήση των λέξεων. Γιατί τα λόγια είναι σαν μαχαίρια. Μπορούν να προκαλέσουν, αν όχι σωματικές, σίγουρα πολλές ψυχικές πληγές

7. «Η επικοινωνία με τα παιδιά θα πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό και την επιδεξιότητα: Απαιτεί (α) το μήνυμα να διαφυλάττει τον αυτοσεβασμό του παιδιού και του γονιού και (β) οι δηλώσεις κατανόησης να προηγούνται των δηλώσεων συμβουλών ή οδηγιών

8. «Η επιβράβευση είναι περισσότερο βοηθητική και απολαυστική όταν δεν ανακοινώνεται από πριν, αλλά έρχεται ως έκπληξη. Όταν αντιπροσωπεύει αναγνώριση και εκτίμηση.»

9. «Ένας τρόπος με τον οποίον οι γονείς μπορούν να αποτρέψουν τα παιδιά από το να λένε ψέματα είναι να αποφεύγουν να τα ρωτούν “γιατί”. Κάποτε το “γιατί” χρησιμοποιούνταν στις ανακρίσεις. Αυτό πλέον έχει σταματήσει. Για τα παιδιά το “γιατί” δείχνει την αποδοκιμασία των γονιών, την απογοήτευσή τους και την δυσαρέσκειά τους. Προκαλεί την ηχώ από παλαιότερες κατακρίσεις. Ακόμα και ένα απλό “Γιατί το έκανες αυτό;” μπορεί να υπονοεί “Γιατί έκανες κάτι τόσο ανόητο;”»

10. Ποιος είναι ο στόχος των γονιών; 

Να βοηθούν ένα παιδί να μεγαλώνει και να γίνεται ένας αξιοπρεπής Άνθρωπος, ένα άτομο με συμπόνια, με δέσμευση και ενδιαφέρον για τους άλλους.


Ας προβληματιστούμε και ας σκεφτούμε καλύτερα τη συμπεριφορά μας είτε ως δάσκαλοι είτε ως γονείς απέναντι στα παιδιά που μεγαλώνουμε καθώς μας έχουν ως πρότυπα.Ας προσπαθούμε να είμαστε θετικά πρότυπα για τα παιδιά για να γίνουν χρήσιμοι και παραγωγικοί άνθρωποι στην κοινωνία με ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες…
Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Οι δάσκαλοι πεθύμησαν τους μαθητές τους

Στο παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο σας παραθέτω τις απόψεις του καθηγητή μου Γεώργιου Καψάλη του Παιδαγωγικού Τμήματος Δ.Ε. και πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για το έργο και την προσφορά των δασκάλων στην κοινωνία.

Οι δάσκαλοι δεν χρειάζονται τη δημόσια υποστήριξη κανενός από εμάς. Έχουν πάντα ως σύμμαχο και υποστηρικτή  το ίδιο το έργο που προσφέρουν, την αγάπη των μαθητών τους, τον καθημερινό μόχθο και την καθημερινή επιδίωξή τους να είναι χαρούμενοι όλοι οι μαθητές τους, να γίνονται καλύτεροι όλοι οι μαθητές τους, να μαθαίνουν όλοι  οι μαθητές τους και να μαθαίνουν παράλληλα  και οι ίδιοι οι δάσκαλοι. 

Υπηρετώντας για τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια σε ένα αξιόλογο Παιδαγωγικό Τμήμα,  που εκπαιδεύει δασκάλους, είχα και εξακολουθώ να έχω τη μεγάλη χαρά   και την ξεχωριστή τιμή να διδάξω σε χιλιάδες δασκάλων, οι περισσότεροι από τους οποίους εξακολουθούν και σήμερα  να υπηρετούν την εκπαίδευση.

Είχα, επίσης, τη σπάνια  δυνατότητα να διδάξω, να συνεργαστώ και να γνωρίσω χιλιάδες δασκάλων που δίδασκαν ήδη στα σχολεία και απέκτησαν από τα Τμήματά μας τους αντίστοιχους  πανεπιστημιακούς τίτλους, αλλά και σε εκατοντάδες δασκάλους που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα στα σχολεία της Κύπρου της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, στα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στη Βραζιλία και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αισθάνομαι υπερήφανος και είμαι πάντα υπερήφανος για τους φοιτητές μου που έγιναν δάσκαλοι, για τους δικούς μου δασκάλους, αλλά και ασφαλώς για όλους τους δασκάλους της πατρίδας μας.

Μπορεί να είναι αυτή η αμοιβαία καθημερινή τρυφερότητα, ευαισθησία και αλληλεπίδραση δασκάλου και μαθητή, μπορεί να είναι η απέραντη αγάπη που προσφέρει ο δάσκαλος αφειδώλευτα στους μαθητές τους, το βέβαιο είναι πως όλοι κρατάμε ζωντανή  στη θύμησή μας και στην ίδια τη ζωή μας τα αγαπημένα πρόσωπα των δασκάλων μας.  

Εξακολουθεί ο δάσκαλος να είναι σαν ο καθοδηγητής στη ζωή μας, σαν να σκεφτόμαστε με αυτόν, σαν να λέμε τώρα τι θα έλεγε ο δάσκαλος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δάσκαλος δεν επιτρέπεται και δεν απουσίασε ποτέ από τα δύσκολα.

Από τα δύσκολα του μακρινού παρελθόντος, καθώς έπρεπε να κρατάει ζωντανή την κάθε γωνιά της πατρίδας μας, αλλά και από τα νεότερα δύσκολα, με την αβεβαιότητα της εργασίας και της   προσφοράς να τον κρατούν σε διαρκή αγωνία και να μην του επιτρέπουν να οργανώσει τη ζωή του.

Είναι, επίσης, βέβαιο πως και στις σημερινές δυσκολίες ο δάσκαλος δεν θα μπορούσε να μην  είναι παρών, να μην είναι, όπως πάντα, το στήριγμα και το σημείο αναφοράς της ελληνικής οικογένειας και του κάθε μαθητή ξεχωριστά.

Ο δάσκαλος από τη μια στιγμή στην άλλη στερήθηκε τους μαθητές του, σαν να στερήθηκε τον κόσμο ολόκληρο,  την ώρα που σχεδίαζε, που οργάνωνε, που ήθελε να τα ολοκληρώσει όλα με συνέπεια και ευθύνη.

Δεν αρνήθηκε ούτε για μια στιγμή να προσφέρει, έμαθε, μίλησε στην καρδιά των μαθητών του, συγκινήθηκαν αυτοί, συγκινήθηκε και ο ίδιος, γνωρίζοντας καλά πού βρίσκονται κάθε φορά τα όρια.

Είμαι βέβαιος ότι ο κάθε δάσκαλος και  όλοι οι δάσκαλοι μαζί πεθύμησαν τους μαθητές τους, όπως και οι μαθητές πεθύμησαν τους δασκάλους τους, μόνο που αυτή τη φορά  δεν θα μπορέσει ο ένας να αγκαλιάσει τον άλλον, όπως παλιά.

Οφείλουμε όλοι έναν μεγάλο σεβασμό και μια απεριόριστη εκτίμηση στο έργο των δασκάλων. Τα αξίζουν!

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,Λογοτεχνία

Το παράδειγμα των γονιών…

«Θυμήσου ότι τα παιδιά και τα λουλούδια αντανακλούν το είδος της φροντίδας που παίρνουν.»
~H. Jackson Brown, Jr., Αμερικανός συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του Mr. Morris Lessmore!

Εμπνευσμένη από τον Μάγο του Οζ, τον τυφώνα Κατρίνα, τον κωμικό Buster Keaton και την αγάπη για τα βιβλία είναι η 15λεπτη ταινία «The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore»Πατήστε εδώ για να την απολαύσετε!
Όπως τονίζουν οι δημιουργοί, πρόκειται για «την ιστορία των ανθρώπων που αφοσιώνουν τις ζωές του στα βιβλία και τα βιβλία τους το ανταποδίδουν». Η ταινία εξιστορεί το τι συνέβη στον ήρωα Μόρις Λέσμορ που μετά την επέλαση ενός τυφώνα βρίσκεται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου τα βιβλία έχουν ζωντανέψει και συμπαραστέκονται στους ανθρώπους.
Τέλος, σας συνιστώ να διαβάσετε και το βιβλίο το οποίο δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη!

Δημοσιεύθηκε στην διδασκαλία

Live streaming μαθήματα από τις σχολικές αίθουσες…

Χθες το βράδυ ψηφίστηκε από την ολομέλεια της βουλής τροπολογία που όπως είχε αναγγελθεί, παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης διδασκαλίας σε μαθητές που συμμετέχουν στο μάθημα με φυσική παρουσία και σε μαθητές που συμμετέχουν εξ αποστάσεως, σε περίπτωση επιδημικής νόσου.

Επιπλέον, προβλέπεται, σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, η δυνατότητα συνολικής σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, για όσο διαρκεί η έκτακτη ή απρόβλεπτη συνθήκη (π.χ. σε περίπτωση φυσικών καταστροφών).

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Το υπουργείο Παιδείας επισημαίνει ότι η διάταξη συντάχθηκε μετά από διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Σύμφωνα με την άποψη της ΟΙΕΛΕ η επί της ουσίας συναίνεση της Αρχής με μια νομοθετική ρύθμιση που καταστρατηγεί το Σύνταγμα, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τα προσωπικά δεδομένα, εγχώριες και διεθνείς συνθήκες, εκπλήσσει δυσάρεστα και γεννά εύλογες απορίες. Διότι τέσσερα μόλις χρόνια πριν η ίδια Αρχή με απόφασή της (77/2016) προέβη σε αυστηρή προειδοποίηση προς το Πανεπιστήμιο Κρήτης, διότι μη αποσπώντας τη συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, επιχείρησε τη μετάδοση μαθημάτων. Χαρακτηριστικά η απόφαση (επικαλούμενη τον τότε ισχύοντα νόμο 2472/1997, οι διατάξεις του οποίου είναι, εν πολλοίς, κοινές με το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο του Ν. 4624/2019) αναφέρει ότι:

  • Σύµφωνα µε το άρ. 2 στοιχ. α΄ του ν. 2472/1997 και τις αιτιολογικές σκέψεις 14-17 στο προοίµιο της Οδηγίας 95/46/ΕΚ, τα δεδοµένα ήχου και εικόνας, εφόσον αναφέρονται σε πρόσωπα, συνιστούν δεδοµένα προσωπικού χαρακτήρα.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 5 παρ. 1 ν. 2472/1997, επεξεργασία δεδοµένων επιτρέπεται µόνο όταν το υποκείµενο έχει δώσει τη συγκατάθεσή του.
  • Σύµφωνα µε το άρθρο 7 ν. 2472/1997, για την συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδοµένων, καθώς και την ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, απαιτείται άδεια της Αρχής.
  • Επισημαίνεται ότι χρειάζεται η συναίνεση εκπαιδευτικών και φοιτητών, αν και για τους εκπαιδευτικούς τονίζει πως συχνά, το στοιχείο της εξάρτησης, που κατά κανόνα κυριαρχεί στις σχέσεις εργοδότη-εργαζόµενου, αποδυναµώνει τη βαρύτητα της ελεύθερης συγκατάθεσης. Για τους διδασκόμενους αναφέρει πως, σε περίπτωση μη συγκατάθεσης, «θα πρέπει να υπάρχει µέριµνα ώστε να µην υπάρξει µετάδοση της φωνής του φοιτητή στο διαδίκτυο. Αυτό για τη µεν απευθείας µετάδοση προϋποθέτει δυνατότητα ανωνυµοποίησης (π.χ. µέσω σίγασης του µικροφώνου ή αλλαγή χροιάς/παραµόρφωση φωνής)».

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας καταθέσω την προσωπική μου άποψη…Μία μερίδα δημοσιογράφων άρχισαν ήδη να εκφέρουν την άποψη ότι «οι εκπαιδευτικοί φοβούνται τις κάμερες γιατί έχουν πολλές αδυναμίες να κρύψουν και γιατί φοβούνται την αξιολόγησή τους». Η επιχείρηση απαξίωσης των εκπαιδευτικών στην κοινή γνώμη είναι ξανά στο προσκήνιο.

Δυστυχώς, μόνο ρηχοί άνθρωποι μπορεί να εκφέρουν τέτοιες απόψεις για την αντίδρασή μας στη μαγνητοσκόπηση της διδασκαλίας. Αγαπητοί, καλό είναι να γνωρίζετε ότι οι «πολλές αδυναμίες» που έχουν αρκετοί από εμάς καθημερινά κρίνονται και αξιολογούνται από τα παιδιά πρωτίστως και κατ´ επέκταση από το οικογενειακό περιβάλλον του κάθε παιδιού. Άρα εμείς δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι! Τη δουλειά μας θα συνεχίσουμε να την κάνουμε ελεύθερα με αγάπη και ενδιαφέρον διδάσκοντας αξίες στους αυριανούς πολίτες της Ελλάδας.

Εμάς άλλα μας ανησυχούν… Αρχικά, η έκθεση ανήλικων παιδιών σε μάτια τρίτων…πιθανόν και σε μάτια παιδόφιλων… Κατά δεύτερον, απορώ με τη συγκατάθεση της ΑΠΠΔ η οποία με εγκύκλιο κάθε χρόνο μέσω του Υπουργείου μας τονίζει όλα τα απαραίτητα μέτρα που πρέπει να τηρούμε σε περίπτωση που ανεβάσουμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες μαθητών..Τώρα γιατί άλλαξε άραγε η στάση της; Μεταμορφώθηκε η κοινωνία μας τόσο γρήγορα και δεν υπάρχουν πλέον κίνδυνοι; Τρίτον, ως εκπαιδευτικός και με σπουδές στην ειδική αγωγή θέλω να εκφράσω τον προβληματισμό μου καθώς σε κάθε σχολείο υπάρχουν παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές και προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτά τα παιδιά έχουν ιατρικές διαγνώσεις και προβλέπεται για αυτά εκ του νόμου ιατρικό απόρρητο, το οποίο βέβαια θα παραβιαστεί κατάφωρα όταν εκτεθούν μέσω της κάμερας σε τρίτα μάτια. Τέταρτο, εντείνεται η ανισότητα στην παροχή ίσων ευκαιριών μάθησης στους μαθητές

Σε ό,τι αφορά τους μαθητές που δεν δύνανται να παρακολουθήσουν δια ζώσης το μάθημα της τάξης, μπορούν κάλλιστα να υποστηριχθούν μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, είτε με σύγχρονες, είτε με ασύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας, είτε συνδυαστικά, όπως κάθε φορά θα κρίνουν οι εκπαιδευτικοί τους.
Υπάρχει άλλωστε η θετική εμπειρία από την εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης των δύο τελευταίων μηνών, όπου οι εκπαιδευτικοί με υψηλό αίσθημα ευθύνης στήριξαν και διατήρησαν ζωντανή την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές τους.

Τέλος, η διδασκαλία είναι μια ζωντανή διαδικασία που κάθε μέρα πλάθεται από τον εκπαιδευτικό και τους μαθητές. Ο Φινλανδός παιδαγωγός Matti Koskenniemi χρησιμοποιούσε τον όρο «παιδαγωγική αγάπη»,που όσοι είναι εκπαιδευτικοί καταλαβαίνουν πως είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δουλειάς τους. Γιατί η διδασκαλία μπορεί να γίνεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού και την τάξη που διδάσκει κάθε φορά, αλλά σίγουρα για να είναι αποτελεσματική χρειάζεται και την καρδιά.

Με την μαγνητοσκόπηση, οι καρδιές θα είναι όλες κλειδωμένες, ο αυθορμητισμός θα περιοριστεί και το κέφι και η καλή διάθεση σιγά-σιγά θα σβήσουν… Το μάθημα θα είναι ψυχρό και άχαρο αφού θα γνωρίζουν παιδιά και εκπαιδευτικός ότι υπάρχουν στην τάξη τους, που είναι το σπίτι τους, κι άλλα άτομα που παρακολουθούν κρυφά από την κλειδαρότρυπα…Η ιερή ιδιωτικότητα των παιδιών μας και η δική μας θίγεται και θα την υπερασπιστούμε διαφυλάσσοντας την αγάπη για τους μαθητές μας και την αξιοπρέπεια όλων μας….

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Δάσκαλοι συνοδοιπόροι…

Το πιο σημαντικό πράγμα που ένας δάσκαλος μπορεί να κάνει είναι να στηρίζει και να βοηθήσει ένα παιδί να βρει το δικό του δρόμο που το ίδιο ονειρεύεται.

Καληνύχτα σας και καλό Σαββατοκύριακο!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

5 Οκτωβρίου:Παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών

Για να διδάσκεις σωστά πρέπει να το αγαπάς…
Να ελπίζεις σε ένα καλύτερο μέλλον για τη γενιά που εκπαιδεύεις και να την εμπνέεις ανοίγοντας 
νέους ορίζοντες….