Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις,επετειακά

1η Οκτωβρίου : Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου γιορτάζουμε την  Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» .

Η μέρα για την τρίτη ηλικία υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ  πριν από 32 χρόνια, το 1990, για να αποτίσει φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.

πηγή:Μαρίνα Μόσχα

Παιδικό τραγουδάκι»Ο Μαγικός παππούλης»
Στίχοι : Θέτη Χορτιάτη

Έχω μαγικό παππούλη που ’ναι λούνα παρκ τρελό
έχει γόνατα αλογάκια δίνω μια και καβαλώ
κάνω κούνια σε δυο χέρια και τσουλήθρα σ’ αγκαλιά
παίζω ένα βουβό ταμπούρλο τη μεγάλη του κοιλιά
φέγγουν πάνω του λαμπιόνια μάτια πίσω από γυαλιά
τραγουδάει βραχνή κασέτα και λαλεί σοφή μιλιά
έχει τσέπες μαγαζάκια νύχτα μέρα ανοιχτά
παίρνω τσίκλες σοκολάτες κι ό,τι θες χωρίς λεφτά
μα πληρώνω εισιτήριο κι είναι ακριβό πολύ
για να μπω στο λούνα παρκ μου δίνω σφυριχτό φιλί.

Οι καρτούλες μας για τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας!

Χρόνια πολλά με υγεία και χαρές στους παππούδες και στις γιαγιάδες!!Τους ευχαριστούμε για την υπέρμετρη αγάπη που δίνουν στα εγγονάκια τους!!Τους ευχαριστούμε που στέκουν πάντα δίπλα μας ως παππούδες, ως γονείς, ως δάσκαλοι όλα αυτά τα χρόνια στηρίζοντάς μας σε κάθε δυσκολία.

Στη συνέχεια, οι μεγαλύτεροι μπορείτε να διαβάσετε το επόμενο γράμμα και να δείτε τη μικρή ταινία.

Μην ξεχνάτε τους γονείς σας.. Δείξτε τους ότι τους σκέφτεστε, ότι τους αγαπάτε κι ότι δεν είναι μόνοι τους…Τα χρόνια περνούν…Δώστε αξία στην κάθε μέρα και χαρείτε μαζί τους όμορφες στιγμές!!!

Γράμμα του πατέρα στο γιο του….

«Εάν μια μέρα με δεις «γέρο»… εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ… έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω…

Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή… Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.

Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις… Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα «βάρος», έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελα να «πεθάνω»… μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.

Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.

Σε αγαπώ παιδί μου…»

Ταινία: Τι είναι αυτό;

πηγή:Σχολή Καραβάνα

Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,γλώσσα

Ο παπαγάλος του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Στο μάθημα της γλώσσας της Β’ δημοτικού ασχοληθήκαμε με το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου «Ο παπαγάλος».

Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στο γλωσσικό ζήτημα το οποίο απασχόλησε έντονα την ελληνική κοινωνία και εκπαίδευση. Το ποίημα «Ο παπαγάλος» βρίσκεται στην παιδική ποιητική συλλογή «Χελιδόνια» (1920 – παιδικά ποιήματα τα οποία μελοποίησε ο Γεώργιος Λαμπελέτ).

Αφού το επεξεργαστήκαμε στη συνέχεια το ακούσαμε μελοποιημένο!

πηγή: MrVoldi7

Ο Γιάννης Ζουγανέλης μελοποιεί Έλληνες ποιητές που έγραψαν ποιήματα για παιδιά.

πηγή: ArnakiGiaxni

Δείτε εδώ πώς μπορείτε να σχεδιάσετε έναν παπαγάλο! Στην τάξη μας έχουμε μαθητές με ιδιαίτερη κλίση στη ζωγραφική!

Κι ένα ωραίο τραγουδάκι για τον παπαγάλο!

πηγή: Παιδική Γωνιά

Οι μεγαλύτεροι αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε μία διδακτική ιστορία για τον σοφό παπαγάλο.

Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Σκέψεις

Καλώς ήρθατε!

Σήμερα το πρωί υποδέχθηκα τους νέους μαθητές μου για τη φετινή σχολική χρονιά! Είναι οι μικρότεροι μαθητές του τριθέσιου σχολείου μας, οι μαθητές της Α και Β τάξης!

Σε όλους τους μαθητές προσέφερα μία τσαντούλα που περιείχε ένα καλωσόρισμα, ένα μολύβι, μία γόμα, ένα μπαλόνι, αυτοκόλλητα και καραμέλες. Όλα έχουν συμβολική αξία όπως μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:

Θα ήθελα να ευχηθώ μία δημιουργική και ήρεμη σχολική χρονιά σε όλους μας, με την κάρτα μολύβι που φτιάξαμε σήμερα στην τάξη μας!

ιδέα για την κάρτα - μολύβι από: http://ideesgiadaskalous.blogspot.com/
Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος

Αγαπημένοι μου αναγνώστες εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε όμορφες στιγμές! Σήμερα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα βιβλία των παιδιών μου! Είναι » Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος».

Στο χωριό των άσπρων γλάρων ο μαύρος κότσυφας είναι ένας ξένος.Όλοι τον κοιτάζουν με δυσπιστία, κανείς δεν τον θέλει. Ώσπου με τον καιρό διαπιστώνουν πόσο σπουδαίος είναι αυτός ο παράξενος ξένος.

Μια γοητευτική ιστορία που αναφέρεται στην πραγματική φιλία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, αλλά και στην αγάπη για το βιβλίο και τη γνώση.

Δείτε το παραμύθι της Κρόουθερ Κίτυ

Ο φίλος μου ο Τζιμ από τον Λευτέρη Ελευθερίου

Η υπέροχη, κλασική ιστορία της πολυβραβευμένης Kitty Crowther ζωντανεύει χάρη στο ταλέντο και τις ευφάνταστες φωνές του αγαπημένου ηθοποιού Λευτέρη Ελευθερίου. Η ατμοσφαιρική αφήγηση θα μας ταξιδέψει σε έναν κόσμο όπου η δύναμη της φιλίας και της αγάπης υπερνικούν όλα τα εμπόδια.

Ας ακούσουμε ένα σχετικό κι αγαπημένο μας τραγούδι για τον γλάρο!!

Αλίκη Βουγιουκλάκη – Ο γλάρος 

Για να τραγουδήσουμε κι εμείς!

O ΓΛΑΡΟΣ – Ενορχήστρωση: Λένκα Πέσκου, Copyright: (C) 2015 FM Records Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος Αυθεντική εκτέλεση του Μάνου Χατζιδάκι – Ο γλάρος από τον δίσκο «Η Αλίκη στο ναυτικό»:
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Παρασκευή:Η ζωή εν τάφω

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα απόλυτου πένθους για τους χριστιανούς, αργίας και νηστείας. Είναι η ημέρα της Ταφής του Χριστού με την κορύφωση του Θείου Δράματος.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάςΟ Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε. Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

Οι πιστοί πηγαίνουν στις εκκλησίες από το πρωί για την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και την ακολουθία της Αποκαθήλωσης, όπου ο ιερέας  βγάζει το σώμα του Χριστού από το σταυρό και το τοποθετεί μέσα στον Επιτάφιο.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής θα ακουστούν τα ομορφότερα τροπάρια της χριστιανοσύνης, τα «Εγκώμια». Μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε μερικούς στίχους!

Α’ Στάση εγκωμίων

Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ κατετέθης, Χριστέ,

 καὶ Ἀγγέλων στρατιαὶ ἐξεπλήττοντο, 

συγκατάβασιν δοξάζουσαι τὴν σήν «.

 Β’ Στάση εγκωμίων

» Ἄξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην,

 τον ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα

 και συντρίψαντα το κράτος τοῦ ἐχθροῦ «

 Γ’ Στάση εγκωμίων

«Αἱ γενεαί πᾶσαι, ὕμνον τῇ ταφῇ σου, 

προσφέρουσι Χριστέ μου»


Ύστερα, ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους των ενοριών.

Έθιμα από την ελληνική παράδοση 

Την ημέρα αυτή οι πιστοί δεν τρώνε λάδι ή γλυκά, αφού ο Χριστός ήπιε ξίδι. Σε πολλές περιοχές δεν τρώνε απολύτως τίποτα, πίνουν μόνο νερό. Η παράδοση λέει πως κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί, καρφί ή βελόνι, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία αφού με αυτά τρύπησαν το σώμα του Χριστού.
Στα λουλούδια που παίρνουν οι πιστοί από τον Επιτάφιο (Χριστολούλουδα, Σταυρολούλουδα) αποδίδουν θαυματουργές ιδιότητες και πολλοί τα κρατούν σπίτι ως φυλαχτό. 

Δραστηριότητες!
1) Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να ακούσουν το χριστιανικό τραγούδι από τους Χαρούμενους Αγωνιστές «Τον Γολγοθά σου να μην τον φοβάσαι» και αν θέλουν μπορούν να το τραγουδήσουν κατεβάζοντας τους στίχους από εδώ.


2)Βλέπω το εκπαιδευτικό βίντεο «Ο δικός σου σταυρός» 

3) Ζωγραφίστε όποιες εικόνες θέλετε!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,γλώσσα

Τα οφέλη της φιλαναγνωσίας

Τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη

Μια ματιά σε παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Ο Μωυσής και οι Δέκα Εντολές

Στο μάθημα των Θρησκευτικών ασχολούμαστε με γεγονότα από την Παλαιά Διαθήκη που έχουν ως διδακτικό στόχο τη συμπόρευση με όρια και κανόνες. Το παρακάτω βίντεο αναφέρεται στον Πύργο της Βαβέλ.

Οι απόγονοι του Νώε αποφάσισαν να χτίσουν μια μεγάλη πολιτεία με πολλά και ωραία σπίτια και στη μέση αυτής της πολιτείας έναν πύργο πολύ ψηλό, τόσο ψηλό που η κορυφή του να φτάνει στον ουρανό. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα γίνονταν ξακουστοί και στους σύγχρονους λαούς και στους απογόνους τους και όλοι θα θαύμαζαν το εντυπωσιακό έργο τους.

Αυτά ήταν τα σχέδια των ανθρώπων. Κατέβηκε όμως ο Θεός να δει τα έργα τους και είπε: «Τώρα όλοι αυτοί αποτελούν έναν λαό με κοινή γλώσσα. Αυτό το έργο είναι η αρχή των αλαζονικών τους πράξεων. Από δω και πέρα ό,τι σκέφτονται θα μπορούν να το πραγματοποιούν. Εμπρός, ας επιφέρουμε σύγχυση στη γλώσσα τους, ώστε να μην καταλαβαίνει ο ένας τι του λέει ο άλλος». Πράγματι, από εκείνη τη στιγμή προκλήθηκε σύγχυση γλωσσών. Όσοι εργάζονταν στον πανύψηλο πύργο της Σεναάρ δεν μπορούσαν πια να συνεννοηθούν. Το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι άνθρωποι απογοητευμένοι διασκορπίσθηκαν προς πολλές κατευθύνσεις σ’ όλη τη γη και δημιούργησαν ξεχωριστά έθνη και λαούς.

Ο πύργος που προσπαθούσαν να υψώσουν ως τον ουρανό ονομάστηκε Πύργος της Βαβέλ, δηλαδή της συγχύσεως, και από τότε συμβολίζει την αλαζονία των ανθρώπων, αλλά και την αδυναμία συνεννόησης που συχνά επιδεικνύουν οι άνθρωποι, όταν πρέπει να συνεργασθούν για κάποιο πολύ σπουδαίο θέμα.

Στη συνέχεια, θα γνωρίσουμε το γεγονός της παράδοσης των Δέκα Εντολών από το Θεό στον Μωυσή.

Μετά το πέρασμα της Ερυθράς θάλασσας οι Ισραηλίτες, με επικεφαλής τον Μωυσή, προχώρησαν στην έρημο του Σινά. Τα πράγματα δεν ήταν καλά. Τους έλειπε η τροφή και το νερό και γρήγορα άρχισαν να διαμαρτύρονται εναντίον του Θεού και του Μωυσή που τους πήρε από την Αίγυπτο. Παρασυρμένοι οι άνθρωποι από την ανάγκη να ζήσουν, να φάνε και να πιούνε, ήταν πρόθυμοι να θυσιάσουν την ελευθερία που ο Θεός τους έδωσε.

Ο Μωυσής προσευχήθηκε στο Θεό και τότε οι Ισραηλίτες έζησαν ένα παράδοξο θαύμα. Ο ουρανός έβρεξε ορτύκια, αλλά και ένα λεπτό υλικό, λευκό, που έμοιαζε με χιόνι και ήταν γλυκό στη γεύση, σαν μπισκότο με μέλι. Ο Μωυσής είπε στους Ισραηλίτες ότι κάθε μέρα ο Θεός θα έστελνε ορτύκια και αυτό το γλυκό ψωμί που το είπανε «μάννα» και ότι όποιος κρατούσε για την άλλη μέρα, θα έβλεπε το μάννα να
βγάζει σκουλήκια. Η πίστη στο Θεό θα τους έδινε συνεχώς τροφή, όσα χρόνια κι αν χρειάζονταν να βρίσκονται στην έρημο. Έτσι και έγινε. Οι άπιστοι διαπίστωσαν ότι το μάννα που κράτησαν είχε βγάλει σκουλήκια και αναγκάστηκαν κι αυτοί κάθε μέρα να μαζεύουν μόνο όσο χρειάζονταν για να ζήσουν. Προχώρησαν στην έρημο και έφτασαν στους πρόποδες του όρους Σινά. Στην κορυφή του οι Ισραηλίτες διέκριναν τότε να βγαίνει ένα τεράστιο σύννεφο, ενώ καπνοί, αστραπές και κεραυνοί συνόδευαν αυτό το σύννεφο. Ο Μωυσής τους είπε ότι ήταν η παρουσία του Θεού. Τους ζήτησε να νηστέψουν για τρεις ημέρες, να πλυθούν και να είναι καθαροί και να ετοιμαστούν για την εμφάνιση του Θεού σ’ αυτούς.
Πραγματικά την τρίτη ημέρα, ακούστηκε η βροντή του Θεού. Ο λαός όλος τρόμαξε και παρακάλεσε τον Μωυσή να ανεβεί αυτός στο όρος Σινά και να μεταφέρει σ’ αυτούς τα λόγια του Θεού. Πραγματικά ο Μωυσής κατέβηκε φέροντας μαζί του μία πλάκα στην οποία ήταν χαραγμένες οι δέκα εντολές.

Εκτός από αυτές τις δέκα εντολές ο Μωυσής δέχτηκε από το Θεό και πλήθος άλλων εντολών και νόμων, για να μπορέσει ο λαός του Ισραήλ να ζήσει και να δημιουργήσει κοινωνία.

Ας σχολιάσουμε λίγο τα γεγονότα….

Παρατηρούμε ότι οι Ισραηλίτες μόλις βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, χωρίς τροφή και νερό, αμέσως ξέχασαν την υπόσχεση του Θεού ότι θα τους οδηγούσε στη γη της Επαγγελίας και άρχισαν να διαμαρτύρονται. Έτσι και εμείς, μόλις τα πράγματα δυσκολέψουν, εύκολα διαμαρτυρόμαστε και γκρινιάζουμε στο Θεό, φοβούμενοι ότι μας έχει ξεχάσει. Όμως ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες μας και δεν μας εγκαταλείπει. Δεν πρέπει βέβαια να τα περιμένουμε όλα έτοιμα από το Θεό, αλλά κι εμείς να εργαζόμαστε, αλλά χωρίς άγχος, γιατί ο Θεός θα μας βοηθάει. Να μην αφήνουμε τις ανάγκες της καθημερινότητας να μας καταβάλλουν και να μας κάνουν να χάνουμε την πίστη μας στο Θεό, αλλά με την προσευχή να του εμπιστευόμαστε κάθε δυσκολία.

Ο Θεός δίνει στους Ισραηλίτες τις δέκα εντολές όχι για να τους αναγκάσει να υπακούσουν σε κάποιους κανόνες επειδή το απαιτεί ως Θεός, αλλά γιατί εάν τις
τηρήσουν θα μείνουν μακριά από την αμαρτία και θα έχουν αγάπη μεταξύ τους και προς Αυτόν
. Ο Θεός ξέρει ότι αιτία της δυστυχίας στον άνθρωπο είναι η αμαρτία, και επειδή μας θέλει χαρούμενους μας δίνει τις εντολές Του, έτσι ώστε εάν τις ακολουθήσουμε να μείνουμε μακριά από την αμαρτία και κοντά σε Αυτόν.

Ο Θεός δείχνει σε μας την Πρόνοιά Του και την αγάπη Του, ζητά από μας να τηρούμε τους νόμους Του και μας βοηθά σε όλες μας τις ανάγκες.

Ερωτήσεις

  1. Ο Θεός καταλαβαίνει τις ανάγκες μας;
  2. Ποιες από τις δέκα εντολές μπορούμε εμείς να τηρήσουμε από την παιδική μας ηλικία;
  3. Τι σημαίνει για μας ότι ο Θεός μας δίνει την τροφή, τους νόμους και την αγάπη Του;
  4. Πώς στην καθημερινή μας ζωή θα δείξουμε ότι πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού;

Ζωγραφίζουμε το παιδί που διαβάζει τις εντολές

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Πολιτισμός,Σκέψεις

The Bug (2013): μία ταινία μικρού μήκους για τη διαφορετικότητα

Όλοι πάντα θα θέλαμε να ανήκουμε κάπου, να είμαστε αποδεκτοί στα πλαίσια μιας ομάδας. Πόσο εύκολο είναι να βρούμε μια θέση μέσα στην κοινωνία όταν είμαστε διαφορετικοί;

Photo by Daniel Reche on Pexels.com


Πάντα θα χρειαστεί, ή νομίζουμε ότι θα χρειαστεί να κάνουμε προσαρμογές στην συμπεριφορά και στα πιστεύω μας για να κρυφτούμε ακόμα και εμείς οι ίδιοι από τον πραγματικό εαυτό μας, δηλαδή να “βαφτούμε με άλλα χρώματα” από τον φόβο της απόρριψης.

Το “The Bug” δείχνει την πορεία όλων μας στην προσπάθεια να βρούμε φίλους, να είμαστε αρεστοί από έναν κοινωνικό περίγυρο και πως συχνά η μοναδικότητα μας μπαίνει ως εμπόδιο σε αυτό. Ακόμα όμως μας βάζει και στην θέση αυτού του κοινωνικού περίγυρου για να αναρωτηθούμε και οι ίδιοι κατά πόσο αποδεχόμαστε την διαφορετικότητα του άλλου. 

Πηγή exostispress.gr

Το συγκεκριμένο video ξεκίνησε να υλοποιείται με αφορμή τις διακρίσεις που γίνονται στην κοινωνία μας και χρησιμοποιεί την ιδέα του “χρώματος» αρκετά ευφυώς για να περάσει το μήνυμα του ξεκάθαρα.

Ο δημιουργός του video Γιάννης Λιόλιος είναι σπουδαστής στο τμήμα κινηματογράφου του Α.Π.Θ και μπήκε στον κόσμο του animation μέσω της επεξεργασίας video.

Δημοσιεύθηκε στην φυσική,Πολιτισμός,επετειακά

Το αγόρι και ο χαρταετός του

Μιας κι αύριο είναι Καθαρά Δευτέρα, μέρα κατά την οποία τηρούμε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού για να μάθουμε την ιστορία του... Για αρχή, όμως, θα ήθελα να δείτε το επόμενο βίντεο.

Η γνωστή φράση «αν αγαπάς κάτι, άφησε το ελεύθερο», είναι μία από τις φράσεις που έχουν ειπωθεί και έχουν διαβαστεί πάρα πολλές φορές. 

Το παραπάνω περιεκτικό μήνυμα διαπραγματεύεται το υπέροχο animation δείχνοντας την προσπάθεια ενός αγοριού να πιάσει τον χαρταετό που έχει παρασύρει ο αέρας. Ο μικρός τρέχει και σκαρφαλώνει σε βουνά και πλαγιές, γλιστράει σε ρυάκια, πασχίζει και απογοητεύεται…. 

Για να γνωρίσουμε την ιστορία του χαρταετού…

Ο χαρταετός, ένα από τα έθιμα της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. 

Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε θρησκευτικές εκδηλώσεις και πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.

Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει. Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους «αετούς» θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.

Photo by Ron Lach on Pexels.com

Πολύ αργότερα ο Μάρκο Πόλο γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όπου τον περιγράφει και για τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις του.

Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασματαετών) ώσπου το 1752 στην Αμερική ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμά του, διαπιστώνοντας με τεχνητό αετό τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού, οπότε και κατασκεύασε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε έναν τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις.

Καθαρή Δευτέρα στου Φιλοπάππου 
με θέα την Ακρόπολη (1955)
Φωτ.Δημήτρης Χαρισιάδης
Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Ο χαρταετός έφθασε στην Ελλάδα πρώτα από τα λιμάνια Ανατολής (Σμύρνη-Χίο-Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, της Σύρας, των Πατρών και ακολούθησαν τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει σπάγκο και χρωματιστό χαρτί. 

Για το πέταγμα του χαρταετού πρέπει με προσοχή να επιλέγουμε ανοιχτούς χώρους χωρίς ηλεκτροφόρα καλώδια. Ακόμη να είναι μακριά από γκρεμούς και ποτέ σε ταράτσες, εξ αιτίας των δυστυχημάτων από τις πτώσεις. 

Πάντως, είτε ως άθυρμα ή συνήθεια του χθες, του σήμερα αλλά και του αύριο, έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει όλο τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ’ ένα διαφορετικό παιχνίδι, επίπονο και επίμονο, αγωνιώδες και πολύχρωμο, με επιτυχίες ή απογοητεύσεις, αλλά πάντοτε ένα πανηγύρι συγκινήσεων, συναγωνισμού και χαράς
                                                                                                                                     πηγή:newsbomb.gr

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,επετειακά

Κάθε μαθητής είναι σημαντικός: Τέλος, στον εκφοβισμό

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι και ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο το μαθητή που εκφοβίζει και εκείνον που εκφοβίζεται, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες.

Σχολικός εκφοβισμός (schoolbullying) και η θυματοποίηση (victimization) αποτελούν δυστυχώς ακόμη  σύγχρονα φαινόμενα που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου με σημαντικές επιπτώσεις και στην κοινωνικοποίηση τους αλλά και στην ενήλική τους ζωή.

Οι συμπεριφορές εκφοβισμού παίρνουν τρείς μορφές : άμεση σωματική βία, λεκτική βία, και διαπροσωπικό-κοινωνικό αποκλεισμό. Ο κοινωνικός αποκλεισμός συμπεριλαμβάνει τη διάδοση κατασκευασμένων φημών, την περιθωριοποίηση και αποκλεισμό από την ομάδα, και την κοινωνική απόρριψη».

«Κανένα παιδί δεν πρέπει να ντρέπεται,να φοβάται,να πονάει στο σχολείο»  @YouSmile https://milatora.gr/ #MilaTora

«Οι λέξεις σας ανήκουν»

Καθένας, επιλέγει συνειδητά αν θα πει κάτι που μπορεί να πληγώσει ή να στηρίξει κάποιον.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα λυπηρό, αλλά, ωστόσο, αναπόφευκτο μέρος της σχολικής ζωής. Πρόκειται για μια απαράδεκτη συμπεριφορά που οι συνέπειες της μπορεί να είναι καταστροφικές για το θύμα. Οι συνέπειες αυτές, ίσως, ν’ ακολουθήσουν ένα άτομο μέχρι και την ενηλικίωσή του, υπονομεύοντας, σοβαρά, την ικανότητά του για ανάπτυξη εποικοδομητικών σχέσεων. Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει φόβο και άγχος, ώστε να περιορίσει τις φιλοδοξίες και τα επιτεύγματα ενός νέου. Κανένα παιδί δεν αξίζει να γίνεται αντικείμενο εκφοβισμού!

«Το τίμημα της σιωπής»: Βίντεο για τον σχολικό εκφοβισμό και τον ρόλο των παρατηρητών

Ο Dan Olweus τονίζει το σημαντικό διαχωρισμό μεταξύ πειράγματος και εκφοβισμού στα πλαίσια του παιχνιδιού (2007). Το ‘πείραγμα’ παρατηρείται συνήθως μεταξύ φίλων και δεν περιλαμβάνει την πρόκληση σωματικού πόνου, σε αντίθεση με το bullying που εμπεριέχει πρόκληση σωματικού πόνου και εμπλέκει άτομα που δεν έχουν φιλικές σχέσεις (Olweus, 2007).

Νταηλίκι: Ας βοηθήσουμε να σταματήσει

Το Video του Ομίλου Καινοτόμων Δράσεων σχετικά με τους Ρόλους που υπάρχουν στον κύκλο του Σχολικού Εκφοβισμού. Μέσα από τα πρόσωπα των παιδιών, τις λέξεις και τη μουσική επιχειρείται η ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας, των οικογενειών αλλά και της κοινωνίας πάνω στο πολύ σημαντικό αυτό θέμα.

Το βίντεο είναι μια παραγωγή του Ομίλου Καινοτόμων Δράσεων του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμυρνης.

Για να θεωρηθεί μια συμπεριφορά ως εκφοβισμός θα πρέπει:

Να γίνεται συστηματικά. Η έννοια της επανάληψης φαίνεται να έχει εξέχουσα θέση στο φαινόμενο, καθώς σύμφωνα και με την Παγκόσμια Αναφορά του ΟΗΕ για τη «Βία Κατά Των Παιδιών» του έτους 2006 (στο Pinheiro, 2006) ο εκφοβισμός διακρίνεται από τις υπόλοιπες μορφές βίας κατά των παιδιών, επειδή αποτελεί ένα πρότυπο επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς

-Να γίνεται από πρόθεση

-Nα έχει στόχο να πληγώσει κάποιον

-Να υπάρχει ανισορροπία δύναμης των ατόμων που εμπλέκονται .

Καρφί ή ήρωας;

Μπορείτε να κατεβάσετε εδώ το ενημερωτικό βιβλίο «Οταν τα πράγματα στο σχολείο αγριεύουν».

Επίσης, αν θέλετε μπορείτε να δείτε εδώ το ενημερωτικό φυλλάδιο του ΕΨΥΠΕ «Ενδοσχολική βία και εκφοβισμός» και εδώ το βιβλίο «Σχολικός εκφοβισμός».

Τέλος, μπορείτε να δείτε παρακάτω παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις με τον εκφοβισμό και την ενδοσχολική βία.