Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις

Ο όμορφος άνθρωπος

Ένας νεαρός κύριος συναντά έναν ηλικιωμένο.
-Με θυμάστε;
-Όχι.
-Υπήρξα μαθητής σας.
-Τι κάνεις;
Με τι ασχολείσαι;
-Έγινα κι εγώ δάσκαλος.
-Κρίνεις ότι είσαι καλός στη δουλειά σου;
-Η αλήθεια είναι πως ναι. Εσείς με εμπνεύσατε και ήθελα να σας μοιάσω.
Περίεργος ο ηλικιωμένος κύριος, ρωτά να μάθει,τι του έμεινε στο μυαλό και τον ενέπνευσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλει να γίνει κι ο ίδιος δάσκαλος.
Και ο νεαρός του διηγείται την ακόλουθη ιστορία.
-Κάποια μέρα ένας συμμαθητής μου που ήταν και φίλος μου,ήλθε στην τάξη και μου έδειξε ένα πανέμορφο καινούργιο ρολόι που είχε στην τσέπη του.Δεν άντεξα στον πειρασμό και κάποια στιγμή του το έκλεψα.Σε λίγο, αντιλήφθηκε ότι το ρολόι έλειπε από την τσέπη του και αμέσως ενημέρωσε τον δάσκαλο που μας δίδασκε εκείνη την στιγμή στην τάξη, που ήσασταν εσείς. Εσείς,λοιπόν, απευθυνθήκατε στην τάξη και είπατε:
Το ρολόι κάποιου συμμαθητή σας εκλάπη κατά την διάρκεια του τρέχοντος μαθήματος. Όποιος το έκλεψε, παρακαλώ να το επιστρέψει αμέσως.

Ντράπηκα τόσο πολύ την ταπείνωση μπροστά στους συμμαθητές μου, που δεν τόλμησα να αποκαλυφθώ.Έπειτα εσείς κλείσατε την πόρτα,μας είπατε όλους να σταθούμε όρθιοι και ότι θα ψάχνατε τις τσέπες όλων μας μέχρι να το βρείτε.Αλλά θέσατε και μια προϋπόθεση.Ότι έπρεπε να έχουμε όλοι μας τα μάτια μας κλειστά για να μην δούμε τον ένοχο. Έτσι και συνέβη.Όταν φτάσατε σε μένα,το βρήκατε στην τσέπη μου και το πήρατε.Όμως συνεχίσατε το ψάξιμο στις τσέπες όλων και όταν τελειώσατε,μας είπατε:«Και τώρα, μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας όλοι.Το ρολόι βρέθηκε!»
Δεν αναφέρατε ποτέ το όνομά μου στην τάξη και ούτε μου σχολιάσατε ποτέ το περιστατικό σε προσωπικό επίπεδο. Περίμενα να με επιπλήξετε και να μου κάνετε κατήχηση,αλλά τίποτε από αυτά δεν συνέβη.Εκείνη την ημέρα σώσατε την αξιοπρέπειά μου για πάντα.
Εκείνη ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου όλης και μου δώσατε με τον τρόπο σας ένα ηχηρό μάθημα. Θυμηθήκατε τώρα το περιστατικό κύριε;
-Ναι,ακούγοντάς σε,τα θυμήθηκα όλα.Αλλά υπάρχει κάτι που δεν θυμάμαι και αυτό είσαι εσύ,γιατί κι εγώ είχα τα μάτια μου κλειστά όταν σας έψαχνα όλους!!!

*Εκείνοι που ελέγχουν με αδιακρισία έχουν πνευματική συσκότιση και κακία και βλέπουν τους ανθρώπους δυστυχώς σαν κούτσουρα…
Οι ελευθερωμένοι όμως άνθρωποι από τα πάθη τους,επειδή δεν έχουν κακία,το κακό το διορθώνουν με καλοσύνη.
(ΆγιοςΠαϊσιος ο Αγιορείτης)


Όποιος θεραπεύει τον αδελφό του κρυφά, καθιστά φανερή την δύναμη της αγάπης του, ενώ όποιος τον ντροπιάζει ενώπιον των συναδερφών του,δείχνει την δύναμη του φθόνου του.
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)


Αν δεν υπάρχει η διάκριση,το καλό μπορεί να γυρίσει σε κακό και επομένως να μην είναι πια καλό.
(Όσιος Παϊσιος Βελιτσκόφσκυ)


Και ο Ιερός Αυγουστίνος μας λέγει:
Αγαπάτε και κάντε ό,τι θέλετε!
Εάν σιωπάτε,να σιωπάτε από αγάπη·
Εάν φωνάζετε,
φωνάξτε από αγάπη·
Εάν ελέγχετε,ελέγξετε από αγάπη·
Εάν δείχνετε έλεος,να δείχνετε έλεος από αγάπη·
Να είναι η αγάπη,η εσωτερική ρίζα σας.
Γιατί από αυτήν την ρίζα τίποτα άλλο δεν μπορεί να βλαστήσει,
παρά μόνο το καλό!


Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Το λουλούδι και η πεταλούδα

Μιά φορά, κάποιος ζήτησε απ’ τον Θεό ένα λουλούδι και μιά πεταλούδα. Ο Θεός όμως αντί γι’ αυτά, του έδωσε ένα κάκτο και μιά κάμπια. Αυτό στεναχώρησε τον άνθρωπο. Δεν μπόρεσε να καταλάβει, γιατί δεν πήρε αυτό που ζήτησε.

Εν τούτοις, αποφάσισε να δεχθεί αυτό που του έδωσε ο Θεός.

Μετά από λίγο καιρό, πήγε να κοιτάξει αυτά που του είχαν δοθεί. Προς έκπληξή του, απ’ τον αγκαθωτό και άσχημο κάκτο, είχε φυτρώσει ένα όμορφο λουλούδι! Και η άσχημη κάμπια, είχε μεταμορφωθεί σε μιά υπέροχη πεταλούδα.

Ο Θεός ενεργεί ΠΑΝΤΑ σωστά!

Ο τρόπος που ενεργεί είναι ο καλύτερος, ακόμα κι αν σε εμάς δεν φαίνεται από την αρχή. Αν ζήτησες από τον Θεό κάτι και πήρες κάτι διαφορετικό, δείξε Του εμπιστοσύνη. Μπορείς να είσαι σίγουρος, πως Αυτός θα σου δίνει πάντα, αυτό που χρειάζεσαι τη κατάλληλη στιγμή!

Αυτό που θέλεις..δεν είναι κι αυτό που χρειάζεσαι! Το ΑΓΚΑΘΙ του σήμερα.. είναι το ΛΟΥΛΟΥΔΙ του αύριο!

           Ο Θεός μας δίνει πάντα,ό,τι μας χρειάζεται!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Η Αθηνά χάθηκε στο πάρκο!

Τι θα κάνει ένα παιδί όταν χαθεί; Πώς πρέπει να αντιδράσει; Τι πρέπει να γνωρίζει; Οι γονείς τι πρέπει να κάνουν; Πώς συμπεριφέρονται τα παιδιά που έχουν χαθεί όταν τα πλησιάζει κάποιος γνωστός, οικογενειακός φίλος, συγγενής ή και δάσκαλος;;;;

Η Αθηνά χάθηκε στο πάρκο, μια δημιουργία – παραγωγή του www.juniorsclub.gr

Photo by Kaboompics .com on Pexels.com


Η ταινία δημιουργήθηκε για να διδάξουμε στα παιδιά:
-Πώς θα θυμούνται το τηλέφωνο της μαμάς και του μπαμπά
-Πώς θα θυμούνται τη διεύθυνση του σπιτιού τους
-Τι πρέπει να ξέρουν όταν βρίσκονται εκτός σπιτιού με τους γονείς ή κάποιον άλλον συγγενή
-Πώς θα αντιδράσουν αν χαθούν από τους γονείς τους σε εξωτερικό χώρο
-Πώς θα μάθουν και θα θυμούνται τηλέφωνα (αστυνομίας, πυροσβεστικής, ΕΚΑΒ)
-Τι θα πρέπει να κάνουν όταν τους προσεγγίσει και τους πει ότι θα τα βοηθήσει κάποιος γνωστός ή συγγενής, ενώ έχουν χαθεί από τη μαμά ή τον μπαμπά τους

Δείτε και το τρέιλερ της πρώτης παιδικής ταινίας κινουμένων σχεδίων

Για την υλοποίηση της ταινίας συνεργάστηκαν: 

  • Ελένη Βασιλοπούλου, Δημοσιογράφος – Διευθύντρια www,juniorsclub.gr και Υπεύθυνη προγραμμάτων STAY SAFE RKM – Υπεύθυνη για την ταινία Κινουμένων Σχεδίων
  • Κέλλυ Ιωάννου, Διευθύντρια Διεθνούς Ινστιτούτου  Κυβερνοασφάλειας (CSI Ιnstitute)- Κλινική Εγκληματολόγος & Τrauma Coach
  • Γιώργος Μιμμής, Υπεύθυνος σε θέματα ασφαλείας – Εκπαιδευτής αυτοάμυνας Raptor Krav Maga
  • Αμάντα Τσουτσάνη, Κοινωνική Λειτουργός – Επιμελήτρια Ανηλίκων 
  • Κατερίνα Βασιλοπούλου, Νηπιαγωγός – Ειδική Παιδαγωγός MSc
  • Χρήστος Παπαμέτης, ειδικός στα γραφικά – εφέ  
  • Πρωταγωνιστούν τα παιδιά: Μαριλένα Χαντζή 5 ετών και Δημήτρης Κωλέτης 10 ετών 
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Οι επτά φράσεις του Χριστού στον σταυρό

Ας μάθουμε τη σημασία εκείνων των επτά φράσεων τις οποίες είπε ο Κύριος πάνω στον σταυρό.
Πρώτη φράση: «Πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23,34).
Με αυτά τα λόγια ο Χριστός έδειξε το έλεός Του απέναντι στους εκτελεστές Του, των οποίων η µοχθηρία δεν υποχώρησε ούτε όταν υπέφερε στον σταυρό. Το δεύτερο είναι ότι βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά μία αποδεδειγμένη αλλά ποτέ καλά συνειδητοποιημένη αλήθεια, δηλαδή ότι αυτοί που πράττουν το κακό ποτέ δεν ξέρουν τι κάνουν. Σκοτώνοντας τον Δίκαιο στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο. Καταπατώντας τον νόμο του Θεού δεν βλέπουν τη µυλόπετρα, η οποία αόρατα κατεβαίνει προς αυτούς για να τους συνθλίψει. Εμπαίζοντας τον Θεό δεν βλέπουν τα πρόσωπά τους να µεταµορφώνονται σε θηριώδη ρύγχη. Διαποτισμένοι από το κακό ποτέ δεν ξέρουν τι κάνουν.
 
Δεύτερη φράση: «Αµην λέγω σοι, σήμερον µετ’ εµού έση εν τω παραδείσω» (Λουκ. 23,43). 
Αυτός ο λόγος απευθύνεται στον µετανιωµένο ληστή στον σταυρό. Πολύ παρήγορος λόγος για τους αµαρτωλούς, οι οποίοι τουλάχιστον την τελευταία στιγμή µετανοούν. Το έλεος του Θεού είναι απερίγραπτα µεγάλο. Ο Κύριος εκπληρώνει την αποστολή Του ακόµα και στον σταυρό. Έως την τελευταία του πνοή ο Κύριος σώζει εκείνους που δείχνουν και την παραμικρή επιθυμία να σωθούν.
 
Τρίτη φράση: «Γύναι, ίδε ο υιός σου» (Ιωαν. 19,26). Έτσι είπε ο Κύριος στην Αγία Μητέρα Του που στεκόταν κάτω από τον σταυρό με την ψυχή σταυρωµένη. Και στον απόστολο Ιωάννη λέγει: «Ιδού η µήτηρ σου» (Ιωαν. 19,27). Αυτός ο λόγος δείχνει τη φροντίδα, που ο καθένας χρωστά στους γονείς του. Για δες, Εκείνος που έδωσε εντολή στους ανθρώπους: «Τίµα τον πατέρα σου και την µητέρα σου» (Εξ. 20,12) εκπληρώνει την εντολή Του την ύστατη στιγμή.
 
Τέταρτη φράση: «Θεέ µου, Θεέ µου, ινατί µέ εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46).
Αυτές οι λέξεις δείχνουν, τόσο την αδύναμη ανθρώπινη φύση, όσο και την προορατικότητα του Κυρίου. Ο άνθρωπος πάσχει, αλλά κάτω από τον ανθρώπινο πόνο υπάρχει ένα µυστήριο. Δες, µόνον αυτές οι λέξεις µπορούσαν να διαλύσουν την αίρεση, η οποία αργότερα τράνταζε την εκκλησία και η οποία λανθασµένα κήρυττε ότι η Θεία φύση υπέφερε στον σταυρό. Όμως, εν τω µεταξύ, ο αιώνιος Υιός του Θεού γι’ αυτό και ενσαρκώθηκε ως άνθρωπος, για να είναι ως άνθρωπος στο σώμα και την ψυχή, για να µπορέσει όταν έλθει η στιγμή να πάσχει για τους ανθρώπους και να πεθάνει για τους ανθρώπους. Γιατί αν η Θεία φύση του Χριστού έπασχε στον σταυρό, θα σήμαινε ότι η Θεία φύση του Χριστού θα πέθαινε. Και αυτό ούτε καν επιτρέπεται να διανοηθούµε. Εντρυφήστε όσο πιο πολύ µπορείτε σ’ αυτές τις µεγάλες και φοβερές λέξεις: «Θεέ µου, Θεέ µου, ινατί µέ εγκατέλιπες;».
 
 
Πέμπτη φράση: «Διψώ» (Ιωαν 19,28). 
Το αίμα Του έρρεε. Γι’ αυτό και διψούσε. Ο ήλιος ήταν κατά τη δύση του, ήδη Του χτυπούσε το πρόσωπο και µαζί µέ τα άλλα βασανιστήρια καιγόταν πολύ. Φυσικό ήταν να διψά. Αλλά, Κύριε, διψούσες όντως για νερό ή για αγάπη; Μήπως διψούσες ως άνθρωπος ή ως Θεός, ή και το ένα και το άλλο; Ιδού ο Ρωμαίος λεγεωνάριος Σου πρόσφερε ένα σπόγγο βρεγμένο στο ξύδι. Μια σταγόνα ελέους, την οποία δεν αισθάνθηκες από τους ανθρώπους για τρεις ολόκληρες ώρες κρεμασμένος στον σταυρό…Αυτός ο Ρωμαίος στρατιώτης απαλύνει κάπως την αµαρτία του Πιλάτου -την αµαρτία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας- απέναντί Σου, έστω και µε ξύδι. Γι’ αυτό θα αφανίσεις τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά στη θέση της θα οικοδομήσεις νέα.
 
Έκτη φράση: «Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμά µου» (Λουκ. 23,46). 
Που σημαίνει ότι ο Υιός παραδίδει το πνεύμα Του στα χέρια του Πατρός Του. Για να γίνει γνωστό, ότι από τον Πατέρα ήρθε και όχι αυτεξουσίως, όπως Τον κατηγορούσαν οι Εβραίοι. Αλλά ακόμα οι λέξεις αυτές ελέχθησαν για να τις ακούσουν οι βουδιστές, οι πυθαγόρειοι, οι αποκρυφιστές, και όλοι εκείνοι οι φιλόσοφοι, οι οποίοι φλυαρούσαν περί µετοίκισης της ψυχής των νεκρών ανθρώπων σε άλλους ανθρώπους ή ζώα ή φυτά ή αστέρια ή µεταλλικά στοιχεία. Πετάξετε όλες αυτές τις φαντασίες και δείτε που κατευθύνεται το πνεύμα του νεκρού Δικαίου: «Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα µου»!
 
Έβδομη φράση: «Τετέλεσται» (Ιωαν.19,30).
Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώνει η ζωή. Όχι! Αλλά ότι τελειώνει η αποστολή η επικεντρωμένη στη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Τελείωσε, και επισφραγίσθηκε με το αίμα και τον επίγειο θάνατο, το θείο έργο του µοναδικού αληθινού Μεσσία των ανθρώπων. Τελείωσαν τα βασανιστήρια, αλλά η ζωή μόλις αρχίζει. Τελείωσε η τραγωδία αλλά όχι και το δράμα. Στη σειρά έπεται, το µεγαλειώδες αξίωμα: νίκη πάνω στον θάνατο, ανάσταση, δόξα.
 
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος
 
Το Τίμιο Ξύλο από τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως Ιεροσολύμων, που μεταφέρθηκε προς προσκύνηση στην Πάτρα στον Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα από την Παρασκευή 9 έως και τις 15 Μαρτίου 2018 .
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,επετειακά

Μαθαίνω για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Διαβάζουμε εδώ αποσπάσματα απο το βιβλίο «Η Μεγάλη Εβδομάδα του Νικόλα» της Μαρίνας Παλιάκη-Μπόκια από τις εκδόσεις Άθως.

Η Μεγάλη Εβδομάδα , παρουσίαση για μικρούς μαθητές από την Ι.Μ Λεμεσσού! Πατήστε παρακάτω για να κατεβάσετε το αρχείο!

Ας σταθούμε σε μερικές κατανυκτικές στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας…

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Ο Επιτάφιος περνά σε γειτονικούς της Εκκλησίας δρόμους ενώ οι πιστοί, με αναμμένα κεράκια ακολουθούν από πίσω. Συνήθως συνοδεύεται από τη μπάντα του Δήμου (Φιλαρμονική) που παίζει πένθιμα εμβατήρια, και πολλά μαυροντυμένα κορίτσια (μυροφόρες) που κρατούν μύρο και τραγουδούν τα μοιρολόγια.

Δείτε δύο βίντεο από την περιφορά του Επιταφίου στη Ζάκυνθο και στη Σαντορίνη

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, γίνεται η Πρώτη Ανάσταση και στολίζουν το ναό με κλαδιά δάφνης και γεμίζουν ένα πανέρι με δαφνόφυλλα. Ο ιερέας λέγοντας το «Ανάστα ο Θεός» σκορπά τα δαφνόφυλλα. Την ίδια ώρα οι πιστοί χτυπούν τα πόδια τους στο στασίδι, χτυπούν τις καμπάνες, πυροβολούν και γενικά θορυβούν, για να διώξουν τον θάνατο. (πηγή)

Μέσα στην Εκκλησία γίνεται θόρυβος, κουνούν τους πολυελαίους και γενικότερα ακούγεται φασαρία και θόρυβος, που συμβολίζει την εκκωφαντική διάλυση του Θανάτου (αναπαράσταση σεισμού).

Ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου στην Κέρκυρα με την πρώτη Ανάσταση, έχουμε το έθιμο των μπότηδων.

Με το σήμα της πρώτης Ανάστασης στις 12μμ, οι κάτοικοι της Κέρκυρας πετούν τεράστια κανάτια γεμάτα νερό – τους μπότηδες – από τα μπαλκόνια τους. Οι μπότηδες είναι τα πήλινα κανάτια με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι για τη μεταφορά τους. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι κάτοικοι δένουν στους μπότηδες κόκκινες κορδέλες – το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.

To αναστάσιμο φως ταξιδεύει από τους Αγίους Τόπους και φτάνει σε όλον τον κόσμο. Μετά τις 12 ψάλλεται το Χριστός Ανέστη και η φλόγα της Ανάστασης ταξιδεύει από πιστό σε πιστό με τις λαμπάδες τους. Οι πιστοί επιστρέφοντας στο σπίτι «σταυρώνουν» τις κάσες της πόρτας για ευλογία και ανάβουν το καντήλι του σπιτιού με τη λαμπάδα που θα φτάσει άσβηστη (δηλαδή θα ανάψει στην εκκλησία και δε θα σβήσει καθόλου στη διαδρομή).

Εντυπωσιακές εικόνες παίρνουμε κάθε χρόνο από τη Χίο, από το γνωστό έθιμο του ρουκετοπόλεμου.

Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας τις παρακάτω αξιόλογες παρουσιάσεις :

Η Σταύρωση του Χριστού της Αν.Χόλη

Για την Ανάσταση του Χριστού, παρουσίαση της Αν. Χόλη

Για να παίξουμε λιγάκι!

Το κυνήγι των κρυμμένων αβγών

Πατήστε στην εικόνα και καλή σας επιτυχία!

Δημιουργός: Xrysanthi Kalikantzaros

Αγαπημένοι μου αναγνώστες,

σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ με ΥΓΕΙΑ σωματική, πνευματική και ψυχική. Είθε το φως της Αναστάσεως να φωτίσει τις καρδιές μας, να τις γεμίσει αγάπη, πίστη, ελπίδα, υπομονή και να διώξει από κάθε σπίτι τον φόβο, τον κίνδυνο και την αρρώστια.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Καλό βράδυ με αισιοδοξία!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Λογοτεχνία

Η παπαρούνα και ο κοκκινολαίμης

Όταν ο Χριστός σταυρώθηκε, ένα καφετί πουλάκι μ’ άσπρο λαιμό πέταξε πάνω από το άγιο Κεφάλι του Χριστού. Το κεφάλι Του το έσφιγγε ένα αγκάθινο στεφάνι και ένα μικρό άσπρο λουλούδι είχε ανθίσει στη βάση του Σταυρού. Το μαρτύριο του Θεανθρώπου έθλιβε το πουλί και το λουλούδι.

Έτσι το πουλάκι θέλησε ν’ απαλύνει τον πόνο του Χριστού τραβώντας ένα αγκάθι. Τότε σταλαγματιές από το αίμα του Χριστού έπεσαν στο λαιμό του πουλιού αλλά κι άλλες κύλησαν πάνω στο λουλούδι το οποίο άνοιξε αμέσως τα πέταλά του όσο πιο πολύ γινόταν για να τις δεχτεί. Μονομιάς ο λαιμός του πουλιού και τα πέταλα του λουλουδιού βάφτηκαν κόκκινα.
Έτσι, το αίμα του Χριστού χάρισε στον κοκκινολαίμη και στην παπαρούνα το κόκκινο χρώμα.

Αν θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf το παραμύθι!

Μπορούμε να εικονογραφήσουμε με τα παιδιά την παραπάνω ιστορία. Να δημιουργήσουμε ένα ακόμα βιβλίο για την βιβλιοθήκη μας. Τα παιδιά χρωματίζουν τις εικόνες και στη συνέχεια τις κόβουν και τις κολλούν σε άλλο χαρτί της αρεσκείας μας. Το κείμενο της ιστορίας το γράφουν και αυτό τα παιδιά κάτω από τις εικόνες με ή χωρίς τη βοήθειά μας. Συρράβουμε και το βιβλίο είναι έτοιμο.

Θα σας αποχαιρετήσω με ένα παιχνίδι ερωτήσεων σχετικά με το παραμύθι μας!

Σίγουρα θα τις απαντήσετε όλες!!

Antigoni Fasoulaki
Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2017

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Καθιερώθηκε από τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People -ΙΒΒΥ) το 1966. 

 

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας. 

 

Το 2017,  υπεύθυνο για το μήνυμα και την αφίσα είναι το Εθνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ Ρωσίας. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέα Παιδικού Βιβλίου έγραψε ο  ταλαντούχος ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων Sergey Makhotin, ο οποίος γεννήθηκε στο Σότσι το 1953 και κατοικεί στην Αγία  Πετρούπολη.΄Εχει γράψει περισσότερα από 20 βιβλία για παιδιά και νέους και έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις.Παράλληλα με τη συγγραφή βιβλίων, έχει δημοσιεύσει κείμενα σε παιδικά περιοδικά και ασχολείται με ραδιοφωνικά προγράμματα για παιδιά.
 
 
Την αφίσα φιλοτέχνησε ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Mikhail Fedorov, υποψήφιος για το Διεθνές Βραβείο Εικονογράφησης Χανς Κρίστιαν Άντερσεν 2016. Γεννήθηκε το 1941 και σπούδασε στη Μόσχα. Ως σήμερα έχει εικονογραφήσει περισσότερα από 90 βιβλία, έχει τιμηθεί με περισσότερα από 30 εθνικά και διεθνή βραβεία, ενώ έργα του έχουν περιληφθεί σε πάμπολλες εκθέσεις ανά τον κόσμο.
 
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ 
ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ)
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2017
 
Ας μεγαλώσουμε με το βιβλίο…
Sergey Makhotin (Ρωσία)
 
Όταν ήμουν μικρό παιδί, μου άρεσε να χτίζω σπίτια με κύβους και να παίζω παιχνίδια όλων των ειδών. Για στέγη χρησιμοποιούσα συχνά ένα βιβλίο με εικόνες. Στα όνειρά μου τρύπωνα στο σπίτι, ξάπλωνα σ’ ένα κρεβάτι καμωμένο από σπιρτόκουτο και κοιτούσα τα σύννεφα ή τον έναστρο ουρανό – ανάλογα με την εικόνα που προτιμούσα. Ακολουθούσα από διαίσθηση τον κανόνα της ζωής κάθε παιδιού, που προσπαθεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του ένα άνετο και ασφαλές περιβάλλον. Κι ένα παιδικό βιβλίο με βοήθησε στ’ αλήθεια να τα καταφέρω.
Έπειτα μεγάλωσα, έμαθα να διαβάζω, κι ένα βιβλίο στη φαντασία μου άρχισε να φαίνεται περισσότερο σαν μια πεταλούδα ή ακόμα σαν ένα πουλί παρά σαν μια στέγη σπιτιού. Οι σελίδες του έμοιαζαν με φτερά που θρόιζαν. Θαρρείς και το βιβλίο έστεκε στο περβάζι έτοιμο να πετάξει έξω από το ανοιχτό παράθυρο σε άγνωστους τόπους. Το έπαιρνα στα χέρια μου, άρχιζα να το διαβάζω κι εκείνο ησύχαζε. Τότε ορμούσα εγώ σε άλλες χώρες και κόσμους, ξανοίγοντας τον χώρο της φαντασίας μου.
Τι χαρά να κρατάει κανείς ένα νέο βιβλίο στα χέρια του! Στην αρχή δεν ξέρεις τι λέει το βιβλίο. Αντιστέκεσαι στον πειρασμό να κοιτάξεις την τελευταία σελίδα. Και τι όμορφα που μυρίζει! Αδύνατον να αναλύσεις τη μυρωδιά στα συστατικά της: το τυπογραφικό μελάνι, την κόλλα… όχι, δε γίνεται! Η μυρωδιά του βιβλίου είναι ιδιαίτερη, συναρπαστική και μοναδική. Οι άκρες από μερικές σελίδες μπορεί να έχουν κολλήσει, λες και το βιβλίο δεν έχει ξυπνήσει ακόμα. Ξυπνάει όταν αρχίζεις να το διαβάζεις.
Μεγαλώνεις και ο κόσμος ολόγυρα γίνεται περισσότερο σύνθετος. Αντιμετωπίζεις ερωτήματα που ακόμα και οι μεγάλοι δεν μπορούν να τα απαντήσουν. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να μοιραστείς τις αμφιβολίες και τα μυστικά σου με κάποιον. Και να που ένα βιβλίο έρχεται πάλι να σε βοηθήσει. Πολλοί από μας έχουν πιάσει τον εαυτό τους να συλλογίζεται: για μένα γράφτηκε αυτό το βιβλίο! Και ο ήρωας που προτιμάς φαίνεται ξαφνικά να σου μοιάζει. Συναντά τα ίδια προβλήματα και τ’ αντιμετωπίζει με σύνεση. Κάποιος άλλος από τους χαρακτήρες δε σου μοιάζει καθόλου, αλλά θέλεις να δοκιμάσεις τον ρόλο του, να νιώσεις γενναίος και πολυμήχανος σαν εκείνον.
Όταν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι λέει «Δε μ’ αρέσει να διαβάζω!», με κάνει και γελάω! Δεν τα πιστεύω αυτά τα παιδιά. Σίγουρα τρώνε παγωτά, παίζουν παιχνίδια, παρακολουθούν ενδιαφέρουσες ταινίες. Με άλλα λόγια, τους αρέσει να περνούν καλά. Και το διάβασμα δεν είναι μόνο μια επίπονη δουλειά που οδηγεί στην ανάπτυξη των συναισθημάτων και της προσωπικότητάς μας, αλλά πρώτ’ απ’ όλα είναι ευχαρίστηση.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο γράφουν τα έργα τους οι συγγραφείς παιδικών βιβλίων.
 
Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου
 

 
«Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο,
διαβάστε του παραμύθια.
Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο,
διαβάστε του περισσότερα παραμύθια»
 
Άλμπερτ Αϊνστάιν
 

Δείτε πώς κατασκευάζεται ο πάπυρος

και η περγαμηνή

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Πώς βλέπετε το ποτήρι;

Μια ενδιαφέρουσα διδακτική ιστορία που μας διδάσκει ότι όλα είναι στο μυαλό μας…Αυτό μας ανοίγει πόρτες κι αυτό μας τις κλείνει … Όλα χρειάζονται μέτρο και σύνεση στη διαχείριση και η αντιμετώπιση τους επιβάλλει ψυχραιμία και όχι πανικό…

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η θεωρία της ζεστής σοκολάτας

Αγαπητοί μου αναγνώστες, εύχομαι να είστε όλοι καλά με υγεία! Μετά από καιρό που έχουμε να τα πούμε σας παραθέτω μια μικρή διδακτική ιστορία που μας δείχνει με ωραίο, απτό και καθημερινό τρόπο τι είναι αυτό που έχει σημασία στη ζωή μας…

Photo by Brigitte Tohm on Pexels.com

Μερικοί απόφοιτοι μιας σχολής, με καλές πλέον δουλειές συζητούσαν για τις ζωές τους σε μία γιορτή σχολικής επανένωσης.

Αποφάσισαν να επισκεφθούν τον παλιό τους καθηγητή, συνταξιούχο πλέον, που πάντοτε ήταν πηγή εμπνευσης γι’ αυτούς.

Κατά τη επίσκεψη η συζήτηση περιστράφηκε γύρω απο τα παράπονά τους για τη δουλειά,τη ζωή και τις σχέσεις με τους άλλους.

Ο καθηγητής τους έφερε ζεστή σοκολάτα σε μια μεγάλη καράφα, φέρνοντας ταυτόχρονα και πολλές κούπες, διαφόρων ειδών και υλικών, ακριβές και φτηνές, όμορφες και άσχημες.

Επειτα τους κάλεσε να σερβιριστούν μόνοι τους.

Οταν όλοι πήραν απο μια κούπα ο καθηγητής τους είπε:
Προσεξα ότι όλοι προτιμήσατε απο τις όμορφες και ακριβές κούπες, αφήνοντας πίσω για τους άλλους τις άσχημες και φτηνές κούπες.

Το ό,τι είναι φυσικό για εσάς να θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, αυτό ακριβώς είναι και η αιτία των προβλημάτων σας.

Η κούπα δεν προσθέτει τίποτα στην ποιότητα της σοκολάτας. Συνήθως, είναι απλά, πιο ακριβή ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κρύβει αυτό που πίνετε.

Αυτό που πραγματικά θέλατε, ήταν η ζεστή σοκολάτα. Οχι η κούπα.

Ομως συνειδητά, διαλέξατε την πιο καλή κούπα. Και πολύ σύντομα αρχίσατε να κοιτάτε και να τη συγκρίνετε με τις κούπες των άλλων…

Τώρα σκεφτείτε αυτό: Η δουλειά, το χρήμα και οι θέσεις εργασίας είναι η κούπα. Ειναι απλώς τα εργαλεία για να κρατήσετε τη ζωή. Η κούπα που έχετε, δεν χαρακτηρίζει ούτε αλλάζει την ποιότητα της ζωής σας. Μερικές φορές με το να επικεντρώνεστε στην κούπα, δεν απολαμβάνετε τη ζεστή σοκολάτα -τη ζωή- που σας έδωσε ο Θεός.

Πάντα να θυμάστε ότι: Ο Θεός δίνει τη ζεστή σοκολάτα, δεν διαλέγει την κούπα!!!

Photo by cottonbro on Pexels.com

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν είναι αυτοί που έχουν τα καλύτερα πράγματα, αλλά εκείνοι που φτιάχνουν το καλύτερο με αυτά που διαθέτουν.

Ζήστε απλά, αγαπάτε γενναιόδωρα, ενδιαφερθείτε για τους άλλους ειλικρινά, μιλάτε ευγενικά!!!!

Αφήστε τα υπόλοιπα στο Θεό. Και θυμηθείτε:
Οι πλουσιότεροι άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που έχουν τα περισσότερα, αλλά εκείνοι που χρειάζονται τα λιγότερα!!!!