Δημοσιεύθηκε στην Υγεία,βιωματικές δράσεις,επετειακά

8η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού «Το Σχολείο σε Κίνηση: Αθλούμαστε δημιουργικά»

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Ευρωπαϊκής Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, καθώς και της 8ης Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού υλοποιήθηκαν στο προαύλιο του σχολείου μας παρουσία όλων των τάξεων αθλητικές δραστηριότητες με κοινό σύνθημα: «Το Σχολείο σε Κίνηση: Αθλούμαστε δημιουργικά»

Η προώθηση της δημιουργικότητας μέσω του αθλητισμού, η προαγωγή της υγείας και της ευεξίας, η ενθάρρυνση της κοινωνικής ενσωμάτωσης και της ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων, καθώς και η σύνδεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες αποτέλεσαν τους υπό έμφαση στόχους του εν λόγω εορτασμού.

Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια που προβλέπει στη δημιουργία ισχυρού σώματος και την καλλιέργεια ηθικών και πνευματικών χαρισμάτων. Η λέξη προέρχεται από το άθλος (αγώνας) και το άθλον (βραβείο).
Από την αρχαιότητα ο αθλητισμός αποτέλεσε μια ενασχόληση που συνδέθηκε με την κίνηση, τη ζωή, την ενεργητικότητα και τη δράση. Από την αρχή συνδέθηκε με τη διάκριση, την πρωτιά και την επιβράβευση

Photo by Pixabay on Pexels.com

Στη συνέχεια, μετά την υλοποίηση των αθλητικών δράσεων από τους μαθητές στον εξωτερικό χώρο του σχολείου στην τάξη μας ασχοληθήκαμε με διδακτικές ιστορίες που έχουν σχέση με τον αθλητισμό και συζητήσαμε εποικοδομητικά για τη σημασία και το πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι». Ας δούμε τις διδακτικές ιστορίες:

Αγγλία – Ποδόσφαιρο (1971)

Ο Στηβ Κέμπερ ήταν αρχηγός της αγγλικής ομάδας Κρύσταλ Πάλας, όταν κατά τη διάρκεια κάποιου αγώνα ποδο­σφαίρου ρωτήθηκε από το διαιτητή αν κατά τη γνώμη του η ομάδα του έβαλε γκολ. Ο επόπτης είχε σημειώσει ότι η μπάλα πέρασε τη γραμμή του τέρματος.
Ο Στηβ είχε να αντιμετωπίσει ένα φοβερό δίλημμα αν έλεγε ναι, η ομάδα του θα κέρδιζε και οι οπαδοί της Κρύσταλ Πάλας θα πανηγύριζαν χαρούμενοι. Αλήθεια, τι πιο απλό για τον Στηβ να απαντήσει καταφατικά και να χαρίσει στην ομάδα του στη νίκη.
Κι όμως ο Στηβ ήξερε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια και πώς θα συνέχιζε την αθλητική του καριέρα με ένα τέτοιο ψέμα. Οι συμπαίκτες του και οι φίλαθλοι όλο αγωνία και προσμονή περίμεναν την απάντηση του.
Χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ο Στηβ κοίταξε το διαιτητή καλά μέσα στα μάτια και απάντησε, προς έκπληξη όλων, ότι δεν ήταν γκολ. Ο Στηβ έχασε μια νίκη, αλλά καταξιώθηκε στη συνείδηση όλων μας ως ένας υπηρέτης του αθλητισμού κι ένας γνήσιος φίλαθλος.

Θέματα για συζήτηση
– Γιατί ο Στηβ αποκάλυψε στο διαιτητή ότι η μπάλα δεν πέρασε τη γραμμή   του τέρματος;
– Ποιο ήταν το δίλημμα που αντιμετώπισε;
– Τι θα κέρδιζε αν είχε απαντήσει καταφατικά;
– Γνωρίζεις κάποια άλλη ιστορία όπου αθλητής να έχει παραδεχτεί το σφάλμα   του ή το σφάλμα της ομάδας του, ενώ μπορούσε να κάνει το αντίθετο. Αν   ναι, διηγήσου την ιστορία αυτή στους συμμαθητές σου.
– Έτυχε μήπως ποτέ να κάνεις το ίδιο κι εσύ;

Photo by Pixabay on Pexels.com

Αίγυπτος – Τζούντο (1984)

Ο Μωχάμεντ Άλι, ένας αθλητής του τζούντο,ήταν έκτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1979 και πέμπτος το 1983. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες έφτασε στον τελικό, όπου αντιμετώπιζε τον παγκόσμιο πρωταθλητή Γιασουχίρο Γιαμασίτα. Ο Γιαμασίτα βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση. Στο δεύτερο γύρο των προκριματικών είχε τραυματιστεί βαριά και περπατούσε κουτσαίνοντας.
Ο Μωχάμεντ Άλι μπορεί εύκολα να κερδίσει αρκεί να χτυπήσει το Γιαμασίτα στο πληγωμένο πόδι του. Παρ' όλα αυτά δεν επιθυμεί να εκμεταλλευτεί το μειονέκτημα του αντιπάλου του και τον χτυπά στην άλλη πλευρά.
Ο Ιάπωνας σιγά-σιγά ξεπερνά τον πόνο του, μαζεύει όλες του τις δυνάμεις και με την τεράστια εμπειρία που δια­θέτει καταφέρνει να κερδίσει. Ο Μωχάμεντ Άλι κέρδισε τελικά το χάλκινο μετάλλιο.
Αργότερα, όταν οι Ιάπωνες τον ρώτησαν γιατί δεν εκμεταλλεύτηκε τον τραυματισμό του αντιπάλου του, απάντησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ενάντια στις αρχές του.

Θέματα για συζήτηση
– Τι εννοούσε ο Μωχάμεντ Άλι με τη φράση «κάτι τέτοιο θα ήταν ενάντια στις αρχές μου»;
– Ποιες είναι κατά την άποψη σου οι θεμελιώδεις αρχές του αθλητισμού;

Photo by Pixabay on Pexels.com

ΤΟ ΦΙΛΑΘΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΙΚΑ

Τα παρακάτω παραδείγματα συμπεριφορών «φιλάθλου πνεύματος», που δόθηκαν από τόσο νεαρά άτομα, είναι μια πολύτιμη ενθάρρυνση για όλους εκείνους που πιστεύουν ότι σήμερα τα παιδιά εξακολουθούν να έχουν βαθιά αίσθηση της δικαιοσύνης και της γενναιοδωρίας.

Μάλτα - Ιστιοπλοΐα (1976)
Ο Κρις Ρίπαρντ, ένα δωδεκάχρονο αγόρι που συμμετείχε σε διεθνή αγώνα, συμφωνεί με τον κριτή ότι ο αντίπαλος του δε θα έπρεπε να αποκλειστεί. Αρχικά ο κριτής είχε την αντίθετη άποψη, γιατί πίστευε ότι ο αντίπαλος του Κρις είχε παραβεί τους κανόνες.
Ο Κρις, λέγοντας την αλήθεια, ήξερε πολύ καλά ότι θα χάσει την πρώτη θέση, η οποία θα του επέτρεπε να συμμε­τάσχει σε διεθνή αγώνα λεμβοδρομιών στο εξωτερικό. Τον ενδιέφερε όμως περισσότερο να αγωνιστεί τίμια παρά να νικήσει κρύβοντας την αλήθεια.
Κλασσικός αθλητισμός (1983)
Ο ενδεκάχρονος Βίκτωρ Μπόρι παίρνει μέρος στα 800μ. σε αγώνες που διοργάνωσε το σχολείο του στη Βουδαπέστη. Ξαφνικά βλέπει κάποιον αγωνιζόμενο να πέφτει. Σταματάει τον βοηθάει να σηκωθεί και τότε μόνο συνεχίζει τον αγώνα του. Η τελική του επίδοση, όπως ήταν επόμενο, δεν ήταν καλή. Παρ' όλα αυτά ο μικρός Μπόρι ξέρει ότι έκανε το σωστό.
Αργεντινή - Σκοποβολή (1984)
Στο εθνικό πρωτάθλημα σκοποβολής ένας νεαρός μαθητής, ο Τζωρτζ Λούις Σετόλα, είπε στους κριτές ότι ένα "δε­κάρι", που είχε επιτευχθεί στο στόχο του δεν είχε επιτευχθεί από τον ίδιο.
Εάν δεν είχε μιλήσει, θα είχε πετύχει το μεγαλύτερο σκορ, αλλά προτίμησε την ειλικρίνεια. Η Εθνική Ομοσπονδία του απένειμε ειδικό βραβείο και η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του απένειμε μια ειδική διάκριση με την ευκαιρία του εορτασμού της Ολυμπιακής Ημέρας.

Τι θρίαμβος, τα μικρά αυτά παιδιά να ξεπεράσουν την επιθυμία της προσωπικής προβολής τους μπροστά στην αγάπη για τον αθλητισμό και το σεβασμό προς τους αντιπάλους τους.

ΤΟ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ TOY ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗ

To Σεπτέμβρη του 490 π.Χ. οι Πέρσες έφταναν στο Μαραθώνα. Η Αθήνα και όλη η Ελλάδα ήταν σε μεγάλο κίνδυνο. Τότε οι Αθηναίοι αποφάσισαν να ζητήσουν βοήθεια από τη Σπάρτη.
Έστειλαν λοιπόν τον αγγελιοφόρο του στρατού το Φειδιππίδη να καλέσει επειγόντως βοήθεια. Η απόσταση ήταν στα αλήθεια τεράστια - 246 χιλιόμετρα - το ίδιο και η ευθύνη.
Ο Φειδιππίδης, μοναδική ελπίδα για την πατρίδα του, δε δίστασε ούτε στιγμή. Ξεκίνησε με την ανατολή του ηλίου το δύσκολο και μακρύ δρόμο του για τη Σπάρτη.
Τελικά, καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες, έφτασε στη Σπάρτη την άλλη μέρα με τη δύση του ηλίου και έφερε το μήνυμα στους Σπαρτιάτες. Με αυταπάρνηση και κουράγιο κατόρθωσε το ανέλπιστο!
Η ιστορία αυτή θεωρήθηκε μύθος των Ελλήνων, ένα καλό παραμύθι για παιδιά.
Το 1982 όμως μία ομάδα Βρετανών της πολεμικής αεροπορίας, που είχε μεγάλη λατρεία στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, έτρεξε την απόσταση και τα κατάφερε. Η ιστορία ήταν λοιπόν αληθινή.
Από τότε εις μνήμη αυτού του ιστορικού γεγονότος γίνεται κάθε χρόνο το "Σπάρταθλον". Οι αθλητές ξεκινούν τον αγώνα δρόμο από τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης και τερματίζουν την επόμενη στο άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη. Από τα πέρατα του κόσμου έρχονται οι αθλητές, για να διαγωνιστούν. Ο νικητής στεφανώνεται με στεφάνι από κλαδιά αγριελιάς, τον "κότινο". Πολλές φορές λαμβάνουν μέρος και Πέρσες, για να αποτίσουν φόρο τιμής στο μεγαλείο του Φειδιππίδη και να δικαιώσουν την Ελλάδα.

Θέματα για συζήτηση
– Γιατί, κατά τη γνώμη σου, ο Φειδιππίδης δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια, παρ’ όλες τις   δυσκολίες;
– Προσπάθησε με τη φαντασία σου να μπεις στη θέση του Φειδιππίδη. Θα σταματήσεις ή θα   συνεχίσεις την προσπάθεια;
– Η ιστορία αυτή θεωρήθηκε μύθος. Μπορείς να σκεφτείς το λόγο;

Photo by Lukas on Pexels.com

ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ ΠΟΤΕ

Ο Μάραϊ Χάλμπεργκ από τη Νέα Ζηλανδία είναι ένα φωτεινό παράδειγμα, που δείχνει γιατί κάποιος δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπει την προσπάθεια του.
Όταν ήταν δεκαεφτά χρονών, τραυματίστηκε σοβαρά στον ώμο σε έναν αγώνα ράγκμπι. Από τη στιγμή εκείνη και μετά δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον αριστερό ώμο του. Τι τραγικό για έναν αθλητή!
Έμαθε πάλι από την αρχή να ντύνεται να τρώει, να γράφει σαν να ήτανε ένα μωρό... Δεν μπόρεσε φυσικά να ξαναπαίξει ράγκμπι. Το χέρι του κρεμόταν απλώς στο πλάι του σώματος του.
Όμως ο Μάραϊ δεν το έβαλε κάτω. Λάτρευε τον αθλητισμό. Άρχισε να προπονείται σκληρά παρά τις δυσκολίες στο τρέξιμο. Το πείσμα του και η θέληση του να αγωνίζεται ήταν απερίγραπτα.
Δέκα χρόνια μετά, το 1960, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, κατάφερε να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στα 5.000 μ. κι έδειξε σε όλο τον κόσμο ότι δεν πρέπει να εγκαταλείπεις την προσπάθεια σου ποτέ. Η πίστη στον εαυτό του δεν τον πρόδωσε.

Ερωτήσεις
– « Η πίστη στον εαυτό του δεν τον πρόδωσε». Τι σημαίνει αυτή η έκφραση για σένα;
– Ανέφερε παραδείγματα όπου το πείσμα και η πίστη στον εαυτό σου έφεραν θετικό     αποτέλεσμα.

Τέλος, πραγματοποιήσαμε δραστηριότητες σε ομαδικό επίπεδο για τις οποίες οι μαθητές συνεργάστηκαν με βιωματικό τρόπο τις οποίες θα τις δείτε σε νεότερη ανάρτηση.

Οποιος έχει όρεξη μπορεί να δει παλαιότερες δράσεις μας για την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού.

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις

Ο βασιλιάς και ο βράχος

Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς. Mια μέρα θέλησε να δει τον χαρακτήρα των κατοίκων του βασιλείου του και έτσι τους έβαλε μια δοκιμασία.
Τοποθέτησε έναν μεγάλο βράχο στη μέση του δρόμου και κρύφτηκε εκεί κοντά σε κάτι θάμνους.


Οι πρώτοι που πέρασαν ήταν μια ομάδα από τους πλουσιότερους ανθρώπους του βασιλείου οι οποίοι περνούσαν με τις άμαξές τους για την δουλειές τους σχεδόν κάθε μέρα από το σημείο εκείνο. Αντί να κατέβουν και να μετακινήσουν τον βράχο, προσπάθησαν να τον περάσουν κάνοντας τον γύρο.Ταλαιπωρήθηκαν πολύ,αλλά στο τέλος πέρασαν.Μάλιστα, κατηγόρησαν το βασιλιά πως δεν φροντίζει για τη σωστή συντήρηση των δρόμων του βασιλείου.


Έπειτα,από κάμποση ώρα,εμφανίστηκε ένας χωρικός περπατώντας το δρόμο.Ο χωρικός φανερά κουρασμένος, κουβαλούσε λαχανικά και άλλα τρόφιμα για το σπίτι του.Μόλις είδε τον βράχο κοντοστάθηκε και άφησε τα τρόφιμα στο έδαφος.Ενώ μπορούσε απλά να προσπεράσει το βράχο κάνοντας έναν μικρό κύκλο δηλαδή ότι έκαναν οι πλούσιοι, αυτός όμως έκανε κάτι άλλο, έβαλε τα δυνατά του και μετά από πολλή προσπάθεια,κατάφερε να κουνήσει το βράχο και να τον απομακρύνει από τον δρόμο,ελευθερώνοντάς τον.

Με μεγάλη του, έκπληξη,είδε στο σημείο που βρισκόταν ο βράχος, ένα πουγκί.Ανοίγοντάς το,δεν πίστευε στα μάτια του!Το πουγκί ήταν γεμάτο με λίρες και ένα σημείωμα από τον ίδιο το βασιλιά που έγραφε: «Οι λίρες είναι η ανταμοιβή σου επειδή μετακίνησες το βράχο».

Όταν έρχονται εμπόδια στην ζωή μας πρέπει να τα βλέπουμε και να τα αντιμετωπίζουμε με τις δυνάμεις που μας έχει χαρίσει ο Θεός στον καθένα μας, σαν ευκαιρίες που μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό.


Ο γέροντας Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης έλεγε:
Μη φοβάσαι τις δυσκολίες.Να τις αγαπάς,να ευχαριστείς το Θεό γι’ αυτές.Κάποιο άγιο σκοπό έχουν για την ψυχή σου…
Ο άνθρωπος που έχει δώσει την καρδιά του στο Χριστό δεν υποφέρει,όσες δυσκολίες και να του συμβούν.Χαίρεται,είναι γεμάτος εσωτερική χαρά.Είναι δραστήριος, προσεκτικός.Δεν κάνει λάθη,ζημιές.Το μυαλό,τα χέρια,τα πόδια,όλα κινούνται από τη Χάρη του Θεού.Και όταν κάνουμε συνέχεια προσευχή,θα μας φωτίζει ο Θεός τι να κάνουμε κάθε φορά και στις πιο δύσκολες καταστάσεις.Θα το λέει ο Θεός μέσα μας.Θα βρίσκει τρόπους ο Θεός.

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις

Ο όμορφος άνθρωπος

Ένας νεαρός κύριος συναντά έναν ηλικιωμένο.
-Με θυμάστε;
-Όχι.
-Υπήρξα μαθητής σας.
-Τι κάνεις;
Με τι ασχολείσαι;
-Έγινα κι εγώ δάσκαλος.
-Κρίνεις ότι είσαι καλός στη δουλειά σου;
-Η αλήθεια είναι πως ναι. Εσείς με εμπνεύσατε και ήθελα να σας μοιάσω.
Περίεργος ο ηλικιωμένος κύριος, ρωτά να μάθει,τι του έμεινε στο μυαλό και τον ενέπνευσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλει να γίνει κι ο ίδιος δάσκαλος.
Και ο νεαρός του διηγείται την ακόλουθη ιστορία.
-Κάποια μέρα ένας συμμαθητής μου που ήταν και φίλος μου,ήλθε στην τάξη και μου έδειξε ένα πανέμορφο καινούργιο ρολόι που είχε στην τσέπη του.Δεν άντεξα στον πειρασμό και κάποια στιγμή του το έκλεψα.Σε λίγο, αντιλήφθηκε ότι το ρολόι έλειπε από την τσέπη του και αμέσως ενημέρωσε τον δάσκαλο που μας δίδασκε εκείνη την στιγμή στην τάξη, που ήσασταν εσείς. Εσείς,λοιπόν, απευθυνθήκατε στην τάξη και είπατε:
Το ρολόι κάποιου συμμαθητή σας εκλάπη κατά την διάρκεια του τρέχοντος μαθήματος. Όποιος το έκλεψε, παρακαλώ να το επιστρέψει αμέσως.

Ντράπηκα τόσο πολύ την ταπείνωση μπροστά στους συμμαθητές μου, που δεν τόλμησα να αποκαλυφθώ.Έπειτα εσείς κλείσατε την πόρτα,μας είπατε όλους να σταθούμε όρθιοι και ότι θα ψάχνατε τις τσέπες όλων μας μέχρι να το βρείτε.Αλλά θέσατε και μια προϋπόθεση.Ότι έπρεπε να έχουμε όλοι μας τα μάτια μας κλειστά για να μην δούμε τον ένοχο. Έτσι και συνέβη.Όταν φτάσατε σε μένα,το βρήκατε στην τσέπη μου και το πήρατε.Όμως συνεχίσατε το ψάξιμο στις τσέπες όλων και όταν τελειώσατε,μας είπατε:«Και τώρα, μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας όλοι.Το ρολόι βρέθηκε!»
Δεν αναφέρατε ποτέ το όνομά μου στην τάξη και ούτε μου σχολιάσατε ποτέ το περιστατικό σε προσωπικό επίπεδο. Περίμενα να με επιπλήξετε και να μου κάνετε κατήχηση,αλλά τίποτε από αυτά δεν συνέβη.Εκείνη την ημέρα σώσατε την αξιοπρέπειά μου για πάντα.
Εκείνη ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου όλης και μου δώσατε με τον τρόπο σας ένα ηχηρό μάθημα. Θυμηθήκατε τώρα το περιστατικό κύριε;
-Ναι,ακούγοντάς σε,τα θυμήθηκα όλα.Αλλά υπάρχει κάτι που δεν θυμάμαι και αυτό είσαι εσύ,γιατί κι εγώ είχα τα μάτια μου κλειστά όταν σας έψαχνα όλους!!!

*Εκείνοι που ελέγχουν με αδιακρισία έχουν πνευματική συσκότιση και κακία και βλέπουν τους ανθρώπους δυστυχώς σαν κούτσουρα…
Οι ελευθερωμένοι όμως άνθρωποι από τα πάθη τους,επειδή δεν έχουν κακία,το κακό το διορθώνουν με καλοσύνη.
(ΆγιοςΠαϊσιος ο Αγιορείτης)


Όποιος θεραπεύει τον αδελφό του κρυφά, καθιστά φανερή την δύναμη της αγάπης του, ενώ όποιος τον ντροπιάζει ενώπιον των συναδερφών του,δείχνει την δύναμη του φθόνου του.
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)


Αν δεν υπάρχει η διάκριση,το καλό μπορεί να γυρίσει σε κακό και επομένως να μην είναι πια καλό.
(Όσιος Παϊσιος Βελιτσκόφσκυ)


Και ο Ιερός Αυγουστίνος μας λέγει:
Αγαπάτε και κάντε ό,τι θέλετε!
Εάν σιωπάτε,να σιωπάτε από αγάπη·
Εάν φωνάζετε,
φωνάξτε από αγάπη·
Εάν ελέγχετε,ελέγξετε από αγάπη·
Εάν δείχνετε έλεος,να δείχνετε έλεος από αγάπη·
Να είναι η αγάπη,η εσωτερική ρίζα σας.
Γιατί από αυτήν την ρίζα τίποτα άλλο δεν μπορεί να βλαστήσει,
παρά μόνο το καλό!


Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Το λουλούδι και η πεταλούδα

Μιά φορά, κάποιος ζήτησε απ’ τον Θεό ένα λουλούδι και μιά πεταλούδα. Ο Θεός όμως αντί γι’ αυτά, του έδωσε ένα κάκτο και μιά κάμπια. Αυτό στεναχώρησε τον άνθρωπο. Δεν μπόρεσε να καταλάβει, γιατί δεν πήρε αυτό που ζήτησε.

Εν τούτοις, αποφάσισε να δεχθεί αυτό που του έδωσε ο Θεός.

Μετά από λίγο καιρό, πήγε να κοιτάξει αυτά που του είχαν δοθεί. Προς έκπληξή του, απ’ τον αγκαθωτό και άσχημο κάκτο, είχε φυτρώσει ένα όμορφο λουλούδι! Και η άσχημη κάμπια, είχε μεταμορφωθεί σε μιά υπέροχη πεταλούδα.

Ο Θεός ενεργεί ΠΑΝΤΑ σωστά!

Ο τρόπος που ενεργεί είναι ο καλύτερος, ακόμα κι αν σε εμάς δεν φαίνεται από την αρχή. Αν ζήτησες από τον Θεό κάτι και πήρες κάτι διαφορετικό, δείξε Του εμπιστοσύνη. Μπορείς να είσαι σίγουρος, πως Αυτός θα σου δίνει πάντα, αυτό που χρειάζεσαι τη κατάλληλη στιγμή!

Αυτό που θέλεις..δεν είναι κι αυτό που χρειάζεσαι! Το ΑΓΚΑΘΙ του σήμερα.. είναι το ΛΟΥΛΟΥΔΙ του αύριο!

           Ο Θεός μας δίνει πάντα,ό,τι μας χρειάζεται!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Η Αθηνά χάθηκε στο πάρκο!

Τι θα κάνει ένα παιδί όταν χαθεί; Πώς πρέπει να αντιδράσει; Τι πρέπει να γνωρίζει; Οι γονείς τι πρέπει να κάνουν; Πώς συμπεριφέρονται τα παιδιά που έχουν χαθεί όταν τα πλησιάζει κάποιος γνωστός, οικογενειακός φίλος, συγγενής ή και δάσκαλος;;;;

Η Αθηνά χάθηκε στο πάρκο, μια δημιουργία – παραγωγή του www.juniorsclub.gr

Photo by Kaboompics .com on Pexels.com


Η ταινία δημιουργήθηκε για να διδάξουμε στα παιδιά:
-Πώς θα θυμούνται το τηλέφωνο της μαμάς και του μπαμπά
-Πώς θα θυμούνται τη διεύθυνση του σπιτιού τους
-Τι πρέπει να ξέρουν όταν βρίσκονται εκτός σπιτιού με τους γονείς ή κάποιον άλλον συγγενή
-Πώς θα αντιδράσουν αν χαθούν από τους γονείς τους σε εξωτερικό χώρο
-Πώς θα μάθουν και θα θυμούνται τηλέφωνα (αστυνομίας, πυροσβεστικής, ΕΚΑΒ)
-Τι θα πρέπει να κάνουν όταν τους προσεγγίσει και τους πει ότι θα τα βοηθήσει κάποιος γνωστός ή συγγενής, ενώ έχουν χαθεί από τη μαμά ή τον μπαμπά τους

Δείτε και το τρέιλερ της πρώτης παιδικής ταινίας κινουμένων σχεδίων

Για την υλοποίηση της ταινίας συνεργάστηκαν: 

  • Ελένη Βασιλοπούλου, Δημοσιογράφος – Διευθύντρια www,juniorsclub.gr και Υπεύθυνη προγραμμάτων STAY SAFE RKM – Υπεύθυνη για την ταινία Κινουμένων Σχεδίων
  • Κέλλυ Ιωάννου, Διευθύντρια Διεθνούς Ινστιτούτου  Κυβερνοασφάλειας (CSI Ιnstitute)- Κλινική Εγκληματολόγος & Τrauma Coach
  • Γιώργος Μιμμής, Υπεύθυνος σε θέματα ασφαλείας – Εκπαιδευτής αυτοάμυνας Raptor Krav Maga
  • Αμάντα Τσουτσάνη, Κοινωνική Λειτουργός – Επιμελήτρια Ανηλίκων 
  • Κατερίνα Βασιλοπούλου, Νηπιαγωγός – Ειδική Παιδαγωγός MSc
  • Χρήστος Παπαμέτης, ειδικός στα γραφικά – εφέ  
  • Πρωταγωνιστούν τα παιδιά: Μαριλένα Χαντζή 5 ετών και Δημήτρης Κωλέτης 10 ετών 
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Οι επτά φράσεις του Χριστού στον σταυρό

Ας μάθουμε τη σημασία εκείνων των επτά φράσεων τις οποίες είπε ο Κύριος πάνω στον σταυρό.
Πρώτη φράση: «Πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23,34).
Με αυτά τα λόγια ο Χριστός έδειξε το έλεός Του απέναντι στους εκτελεστές Του, των οποίων η µοχθηρία δεν υποχώρησε ούτε όταν υπέφερε στον σταυρό. Το δεύτερο είναι ότι βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά μία αποδεδειγμένη αλλά ποτέ καλά συνειδητοποιημένη αλήθεια, δηλαδή ότι αυτοί που πράττουν το κακό ποτέ δεν ξέρουν τι κάνουν. Σκοτώνοντας τον Δίκαιο στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο. Καταπατώντας τον νόμο του Θεού δεν βλέπουν τη µυλόπετρα, η οποία αόρατα κατεβαίνει προς αυτούς για να τους συνθλίψει. Εμπαίζοντας τον Θεό δεν βλέπουν τα πρόσωπά τους να µεταµορφώνονται σε θηριώδη ρύγχη. Διαποτισμένοι από το κακό ποτέ δεν ξέρουν τι κάνουν.
 
Δεύτερη φράση: «Αµην λέγω σοι, σήμερον µετ’ εµού έση εν τω παραδείσω» (Λουκ. 23,43). 
Αυτός ο λόγος απευθύνεται στον µετανιωµένο ληστή στον σταυρό. Πολύ παρήγορος λόγος για τους αµαρτωλούς, οι οποίοι τουλάχιστον την τελευταία στιγμή µετανοούν. Το έλεος του Θεού είναι απερίγραπτα µεγάλο. Ο Κύριος εκπληρώνει την αποστολή Του ακόµα και στον σταυρό. Έως την τελευταία του πνοή ο Κύριος σώζει εκείνους που δείχνουν και την παραμικρή επιθυμία να σωθούν.
 
Τρίτη φράση: «Γύναι, ίδε ο υιός σου» (Ιωαν. 19,26). Έτσι είπε ο Κύριος στην Αγία Μητέρα Του που στεκόταν κάτω από τον σταυρό με την ψυχή σταυρωµένη. Και στον απόστολο Ιωάννη λέγει: «Ιδού η µήτηρ σου» (Ιωαν. 19,27). Αυτός ο λόγος δείχνει τη φροντίδα, που ο καθένας χρωστά στους γονείς του. Για δες, Εκείνος που έδωσε εντολή στους ανθρώπους: «Τίµα τον πατέρα σου και την µητέρα σου» (Εξ. 20,12) εκπληρώνει την εντολή Του την ύστατη στιγμή.
 
Τέταρτη φράση: «Θεέ µου, Θεέ µου, ινατί µέ εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46).
Αυτές οι λέξεις δείχνουν, τόσο την αδύναμη ανθρώπινη φύση, όσο και την προορατικότητα του Κυρίου. Ο άνθρωπος πάσχει, αλλά κάτω από τον ανθρώπινο πόνο υπάρχει ένα µυστήριο. Δες, µόνον αυτές οι λέξεις µπορούσαν να διαλύσουν την αίρεση, η οποία αργότερα τράνταζε την εκκλησία και η οποία λανθασµένα κήρυττε ότι η Θεία φύση υπέφερε στον σταυρό. Όμως, εν τω µεταξύ, ο αιώνιος Υιός του Θεού γι’ αυτό και ενσαρκώθηκε ως άνθρωπος, για να είναι ως άνθρωπος στο σώμα και την ψυχή, για να µπορέσει όταν έλθει η στιγμή να πάσχει για τους ανθρώπους και να πεθάνει για τους ανθρώπους. Γιατί αν η Θεία φύση του Χριστού έπασχε στον σταυρό, θα σήμαινε ότι η Θεία φύση του Χριστού θα πέθαινε. Και αυτό ούτε καν επιτρέπεται να διανοηθούµε. Εντρυφήστε όσο πιο πολύ µπορείτε σ’ αυτές τις µεγάλες και φοβερές λέξεις: «Θεέ µου, Θεέ µου, ινατί µέ εγκατέλιπες;».
 
 
Πέμπτη φράση: «Διψώ» (Ιωαν 19,28). 
Το αίμα Του έρρεε. Γι’ αυτό και διψούσε. Ο ήλιος ήταν κατά τη δύση του, ήδη Του χτυπούσε το πρόσωπο και µαζί µέ τα άλλα βασανιστήρια καιγόταν πολύ. Φυσικό ήταν να διψά. Αλλά, Κύριε, διψούσες όντως για νερό ή για αγάπη; Μήπως διψούσες ως άνθρωπος ή ως Θεός, ή και το ένα και το άλλο; Ιδού ο Ρωμαίος λεγεωνάριος Σου πρόσφερε ένα σπόγγο βρεγμένο στο ξύδι. Μια σταγόνα ελέους, την οποία δεν αισθάνθηκες από τους ανθρώπους για τρεις ολόκληρες ώρες κρεμασμένος στον σταυρό…Αυτός ο Ρωμαίος στρατιώτης απαλύνει κάπως την αµαρτία του Πιλάτου -την αµαρτία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας- απέναντί Σου, έστω και µε ξύδι. Γι’ αυτό θα αφανίσεις τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά στη θέση της θα οικοδομήσεις νέα.
 
Έκτη φράση: «Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμά µου» (Λουκ. 23,46). 
Που σημαίνει ότι ο Υιός παραδίδει το πνεύμα Του στα χέρια του Πατρός Του. Για να γίνει γνωστό, ότι από τον Πατέρα ήρθε και όχι αυτεξουσίως, όπως Τον κατηγορούσαν οι Εβραίοι. Αλλά ακόμα οι λέξεις αυτές ελέχθησαν για να τις ακούσουν οι βουδιστές, οι πυθαγόρειοι, οι αποκρυφιστές, και όλοι εκείνοι οι φιλόσοφοι, οι οποίοι φλυαρούσαν περί µετοίκισης της ψυχής των νεκρών ανθρώπων σε άλλους ανθρώπους ή ζώα ή φυτά ή αστέρια ή µεταλλικά στοιχεία. Πετάξετε όλες αυτές τις φαντασίες και δείτε που κατευθύνεται το πνεύμα του νεκρού Δικαίου: «Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα µου»!
 
Έβδομη φράση: «Τετέλεσται» (Ιωαν.19,30).
Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώνει η ζωή. Όχι! Αλλά ότι τελειώνει η αποστολή η επικεντρωμένη στη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Τελείωσε, και επισφραγίσθηκε με το αίμα και τον επίγειο θάνατο, το θείο έργο του µοναδικού αληθινού Μεσσία των ανθρώπων. Τελείωσαν τα βασανιστήρια, αλλά η ζωή μόλις αρχίζει. Τελείωσε η τραγωδία αλλά όχι και το δράμα. Στη σειρά έπεται, το µεγαλειώδες αξίωμα: νίκη πάνω στον θάνατο, ανάσταση, δόξα.
 
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος
 
Το Τίμιο Ξύλο από τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως Ιεροσολύμων, που μεταφέρθηκε προς προσκύνηση στην Πάτρα στον Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα από την Παρασκευή 9 έως και τις 15 Μαρτίου 2018 .
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,επετειακά

Μαθαίνω για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Διαβάζουμε εδώ αποσπάσματα απο το βιβλίο «Η Μεγάλη Εβδομάδα του Νικόλα» της Μαρίνας Παλιάκη-Μπόκια από τις εκδόσεις Άθως.

Η Μεγάλη Εβδομάδα , παρουσίαση για μικρούς μαθητές από την Ι.Μ Λεμεσσού! Πατήστε παρακάτω για να κατεβάσετε το αρχείο!

Ας σταθούμε σε μερικές κατανυκτικές στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας…

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Ο Επιτάφιος περνά σε γειτονικούς της Εκκλησίας δρόμους ενώ οι πιστοί, με αναμμένα κεράκια ακολουθούν από πίσω. Συνήθως συνοδεύεται από τη μπάντα του Δήμου (Φιλαρμονική) που παίζει πένθιμα εμβατήρια, και πολλά μαυροντυμένα κορίτσια (μυροφόρες) που κρατούν μύρο και τραγουδούν τα μοιρολόγια.

Δείτε δύο βίντεο από την περιφορά του Επιταφίου στη Ζάκυνθο και στη Σαντορίνη

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, γίνεται η Πρώτη Ανάσταση και στολίζουν το ναό με κλαδιά δάφνης και γεμίζουν ένα πανέρι με δαφνόφυλλα. Ο ιερέας λέγοντας το «Ανάστα ο Θεός» σκορπά τα δαφνόφυλλα. Την ίδια ώρα οι πιστοί χτυπούν τα πόδια τους στο στασίδι, χτυπούν τις καμπάνες, πυροβολούν και γενικά θορυβούν, για να διώξουν τον θάνατο. (πηγή)

Μέσα στην Εκκλησία γίνεται θόρυβος, κουνούν τους πολυελαίους και γενικότερα ακούγεται φασαρία και θόρυβος, που συμβολίζει την εκκωφαντική διάλυση του Θανάτου (αναπαράσταση σεισμού).

Ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου στην Κέρκυρα με την πρώτη Ανάσταση, έχουμε το έθιμο των μπότηδων.

Με το σήμα της πρώτης Ανάστασης στις 12μμ, οι κάτοικοι της Κέρκυρας πετούν τεράστια κανάτια γεμάτα νερό – τους μπότηδες – από τα μπαλκόνια τους. Οι μπότηδες είναι τα πήλινα κανάτια με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι για τη μεταφορά τους. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι κάτοικοι δένουν στους μπότηδες κόκκινες κορδέλες – το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.

To αναστάσιμο φως ταξιδεύει από τους Αγίους Τόπους και φτάνει σε όλον τον κόσμο. Μετά τις 12 ψάλλεται το Χριστός Ανέστη και η φλόγα της Ανάστασης ταξιδεύει από πιστό σε πιστό με τις λαμπάδες τους. Οι πιστοί επιστρέφοντας στο σπίτι «σταυρώνουν» τις κάσες της πόρτας για ευλογία και ανάβουν το καντήλι του σπιτιού με τη λαμπάδα που θα φτάσει άσβηστη (δηλαδή θα ανάψει στην εκκλησία και δε θα σβήσει καθόλου στη διαδρομή).

Εντυπωσιακές εικόνες παίρνουμε κάθε χρόνο από τη Χίο, από το γνωστό έθιμο του ρουκετοπόλεμου.

Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας τις παρακάτω αξιόλογες παρουσιάσεις :

Η Σταύρωση του Χριστού της Αν.Χόλη

Για την Ανάσταση του Χριστού, παρουσίαση της Αν. Χόλη

Για να παίξουμε λιγάκι!

Το κυνήγι των κρυμμένων αβγών

Πατήστε στην εικόνα και καλή σας επιτυχία!

Δημιουργός: Xrysanthi Kalikantzaros

Αγαπημένοι μου αναγνώστες,

σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ με ΥΓΕΙΑ σωματική, πνευματική και ψυχική. Είθε το φως της Αναστάσεως να φωτίσει τις καρδιές μας, να τις γεμίσει αγάπη, πίστη, ελπίδα, υπομονή και να διώξει από κάθε σπίτι τον φόβο, τον κίνδυνο και την αρρώστια.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Καλό βράδυ με αισιοδοξία!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Λογοτεχνία

Η παπαρούνα και ο κοκκινολαίμης

Όταν ο Χριστός σταυρώθηκε, ένα καφετί πουλάκι μ’ άσπρο λαιμό πέταξε πάνω από το άγιο Κεφάλι του Χριστού. Το κεφάλι Του το έσφιγγε ένα αγκάθινο στεφάνι και ένα μικρό άσπρο λουλούδι είχε ανθίσει στη βάση του Σταυρού. Το μαρτύριο του Θεανθρώπου έθλιβε το πουλί και το λουλούδι.

Έτσι το πουλάκι θέλησε ν’ απαλύνει τον πόνο του Χριστού τραβώντας ένα αγκάθι. Τότε σταλαγματιές από το αίμα του Χριστού έπεσαν στο λαιμό του πουλιού αλλά κι άλλες κύλησαν πάνω στο λουλούδι το οποίο άνοιξε αμέσως τα πέταλά του όσο πιο πολύ γινόταν για να τις δεχτεί. Μονομιάς ο λαιμός του πουλιού και τα πέταλα του λουλουδιού βάφτηκαν κόκκινα.
Έτσι, το αίμα του Χριστού χάρισε στον κοκκινολαίμη και στην παπαρούνα το κόκκινο χρώμα.

Αν θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf το παραμύθι!

Μπορούμε να εικονογραφήσουμε με τα παιδιά την παραπάνω ιστορία. Να δημιουργήσουμε ένα ακόμα βιβλίο για την βιβλιοθήκη μας. Τα παιδιά χρωματίζουν τις εικόνες και στη συνέχεια τις κόβουν και τις κολλούν σε άλλο χαρτί της αρεσκείας μας. Το κείμενο της ιστορίας το γράφουν και αυτό τα παιδιά κάτω από τις εικόνες με ή χωρίς τη βοήθειά μας. Συρράβουμε και το βιβλίο είναι έτοιμο.

Θα σας αποχαιρετήσω με ένα παιχνίδι ερωτήσεων σχετικά με το παραμύθι μας!

Σίγουρα θα τις απαντήσετε όλες!!

Antigoni Fasoulaki
Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2017

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Καθιερώθηκε από τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People -ΙΒΒΥ) το 1966. 

 

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας. 

 

Το 2017,  υπεύθυνο για το μήνυμα και την αφίσα είναι το Εθνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ Ρωσίας. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέα Παιδικού Βιβλίου έγραψε ο  ταλαντούχος ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων Sergey Makhotin, ο οποίος γεννήθηκε στο Σότσι το 1953 και κατοικεί στην Αγία  Πετρούπολη.΄Εχει γράψει περισσότερα από 20 βιβλία για παιδιά και νέους και έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις.Παράλληλα με τη συγγραφή βιβλίων, έχει δημοσιεύσει κείμενα σε παιδικά περιοδικά και ασχολείται με ραδιοφωνικά προγράμματα για παιδιά.
 
 
Την αφίσα φιλοτέχνησε ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Mikhail Fedorov, υποψήφιος για το Διεθνές Βραβείο Εικονογράφησης Χανς Κρίστιαν Άντερσεν 2016. Γεννήθηκε το 1941 και σπούδασε στη Μόσχα. Ως σήμερα έχει εικονογραφήσει περισσότερα από 90 βιβλία, έχει τιμηθεί με περισσότερα από 30 εθνικά και διεθνή βραβεία, ενώ έργα του έχουν περιληφθεί σε πάμπολλες εκθέσεις ανά τον κόσμο.
 
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ 
ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ)
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2017
 
Ας μεγαλώσουμε με το βιβλίο…
Sergey Makhotin (Ρωσία)
 
Όταν ήμουν μικρό παιδί, μου άρεσε να χτίζω σπίτια με κύβους και να παίζω παιχνίδια όλων των ειδών. Για στέγη χρησιμοποιούσα συχνά ένα βιβλίο με εικόνες. Στα όνειρά μου τρύπωνα στο σπίτι, ξάπλωνα σ’ ένα κρεβάτι καμωμένο από σπιρτόκουτο και κοιτούσα τα σύννεφα ή τον έναστρο ουρανό – ανάλογα με την εικόνα που προτιμούσα. Ακολουθούσα από διαίσθηση τον κανόνα της ζωής κάθε παιδιού, που προσπαθεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του ένα άνετο και ασφαλές περιβάλλον. Κι ένα παιδικό βιβλίο με βοήθησε στ’ αλήθεια να τα καταφέρω.
Έπειτα μεγάλωσα, έμαθα να διαβάζω, κι ένα βιβλίο στη φαντασία μου άρχισε να φαίνεται περισσότερο σαν μια πεταλούδα ή ακόμα σαν ένα πουλί παρά σαν μια στέγη σπιτιού. Οι σελίδες του έμοιαζαν με φτερά που θρόιζαν. Θαρρείς και το βιβλίο έστεκε στο περβάζι έτοιμο να πετάξει έξω από το ανοιχτό παράθυρο σε άγνωστους τόπους. Το έπαιρνα στα χέρια μου, άρχιζα να το διαβάζω κι εκείνο ησύχαζε. Τότε ορμούσα εγώ σε άλλες χώρες και κόσμους, ξανοίγοντας τον χώρο της φαντασίας μου.
Τι χαρά να κρατάει κανείς ένα νέο βιβλίο στα χέρια του! Στην αρχή δεν ξέρεις τι λέει το βιβλίο. Αντιστέκεσαι στον πειρασμό να κοιτάξεις την τελευταία σελίδα. Και τι όμορφα που μυρίζει! Αδύνατον να αναλύσεις τη μυρωδιά στα συστατικά της: το τυπογραφικό μελάνι, την κόλλα… όχι, δε γίνεται! Η μυρωδιά του βιβλίου είναι ιδιαίτερη, συναρπαστική και μοναδική. Οι άκρες από μερικές σελίδες μπορεί να έχουν κολλήσει, λες και το βιβλίο δεν έχει ξυπνήσει ακόμα. Ξυπνάει όταν αρχίζεις να το διαβάζεις.
Μεγαλώνεις και ο κόσμος ολόγυρα γίνεται περισσότερο σύνθετος. Αντιμετωπίζεις ερωτήματα που ακόμα και οι μεγάλοι δεν μπορούν να τα απαντήσουν. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να μοιραστείς τις αμφιβολίες και τα μυστικά σου με κάποιον. Και να που ένα βιβλίο έρχεται πάλι να σε βοηθήσει. Πολλοί από μας έχουν πιάσει τον εαυτό τους να συλλογίζεται: για μένα γράφτηκε αυτό το βιβλίο! Και ο ήρωας που προτιμάς φαίνεται ξαφνικά να σου μοιάζει. Συναντά τα ίδια προβλήματα και τ’ αντιμετωπίζει με σύνεση. Κάποιος άλλος από τους χαρακτήρες δε σου μοιάζει καθόλου, αλλά θέλεις να δοκιμάσεις τον ρόλο του, να νιώσεις γενναίος και πολυμήχανος σαν εκείνον.
Όταν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι λέει «Δε μ’ αρέσει να διαβάζω!», με κάνει και γελάω! Δεν τα πιστεύω αυτά τα παιδιά. Σίγουρα τρώνε παγωτά, παίζουν παιχνίδια, παρακολουθούν ενδιαφέρουσες ταινίες. Με άλλα λόγια, τους αρέσει να περνούν καλά. Και το διάβασμα δεν είναι μόνο μια επίπονη δουλειά που οδηγεί στην ανάπτυξη των συναισθημάτων και της προσωπικότητάς μας, αλλά πρώτ’ απ’ όλα είναι ευχαρίστηση.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο γράφουν τα έργα τους οι συγγραφείς παιδικών βιβλίων.
 
Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου
 

 
«Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο,
διαβάστε του παραμύθια.
Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο,
διαβάστε του περισσότερα παραμύθια»
 
Άλμπερτ Αϊνστάιν
 

Δείτε πώς κατασκευάζεται ο πάπυρος

και η περγαμηνή