Δημοσιεύθηκε στην Περιβάλλον

Χελιδονάκια μας, ελάτε!

Με τον ερχομό τους τα χελιδόνια, φέρνουν την άνοιξη 🌷 στην καρδιά μας, τύχη και ευτυχία στα σπίτια μας! Ας τα καλωσορίσουμε!!!

Χελιδονάκι κόψε μου, που’χεις ουρά ψαλίδι,
αχτίδες του ήλιου για κλωστή, να δέσω
παπαρούνες, κρινάκια μαγιολούλουδα, η άνοιξη
γιορτάζει!!!

Από τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι μόλις έβλεπαν το πρώτο χελιδόνι έβγαζαν τον «μάρτη» από το χέρι τους και το κρεμούσαν στο δέντρο για να το βρει το χελιδόνι και να φτιάξει τη φωλιά του. Την ημέρα αυτή, παρέες παιδιών κρατούν μια ξύλινη κατασκευή, στολισμένη με πολύχρωμες φούντες, όπου υπάρχει ένα ομοίωμα χελιδονιού, το οποίο κινείται περιστροφικά, και γυρνούν σε όλα τα σπίτια του χωριού. Σε κάθε σπίτι λένε το τραγουδάκι της χελιδόνας, το χελιδόνισμα. Απολαύστε το στη συνέχεια από τα νήπια του Νηπιαγωγείου Κρηνίτσας!

Παρακάτω μπορείτε να δείτε το παραμύθι » Διώνη, το πρώτο χελιδόνι»

Συγγραφέας: Ντέμη Ρούσσα
Επιμέλεια audiobook/ ηχοληψία/μουσική: Ηλίας Αλειφτήρας
Αφήγηση: Ντέμη Ρούσσα

Το χελιδόνι είναι αποδημητικό πουλί και φεύγει το φθινόπωρο από τη χώρα μας για την Αφρική. Την άνοιξη επιστρέφει στην παλιά κατοικία του από την Αφρική κι απ’ τις θερμές χώρες. Το μεγάλο αυτό ταξίδι το κάνει σε δυο μέρες, επειδή στο γρήγορο πέταγμά του το βοηθά το σώμα του, που αποτελείται από σκελετό ελαφρό, οι μεγάλες φτερούγες του κι η ψαλιδωτή ουρά του. Πατήστε στο άρθρο γνωρίστε τα χελιδόνια της Ιωάννας Κοντοζήση για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες!

Photo by Skyler Ewing on Pexels.com

Το χελιδόνι έχει πολλούς εχθρούς, ιδίως τα αρπαχτικά πουλιά, το γεράκι, την κουκουβάγια, τον αϊτομάχο, που όταν τα χελιδόνια δουν κανένα απ’ αυτά, ειδοποιούνται μεταξύ τους με οξείες φωνές, μαζεύονται κι όλα μαζί επιτίθενται
κατά του εχθρού, που, πολλές φορές, τον διώχνουν. Δεν εξημερώνεται σαν πουλί, ούτε τρώγεται το κρέας του. Πίνει νερό πετώντας χαμηλά στις πηγές, χωρίς να διακόψει τον δρόμο του. Το στόμα του είναι βαθιά σχισμένο, που το σχίσιμο φθάνει ως τα μάτια του. Όταν κάθεται, νομίζει κανείς πως δεν έχει πόδια, καθώς η κοιλιά του ακουμπά κάτω.

Η χριστιανική μας παράδοση, όμως, αναφέρει πως τα παλιά χρόνια τα φτερά των χελιδονιών δεν ήταν μαύρα, μα άσπρα. Όταν ήταν ο Χριστός στη γη, όπου πήγαινε τον ακολουθούσαν τα χελιδόνια κοπάδια-κοπάδια. Και όταν σταύρωσαν τον Χριστό οι Εβραίοι, τα χελιδόνια πήγαιναν και του έβγαζαν με το ράμφος τους τα αγκάθια από την κεφαλή. Όταν ο Χριστός ξεψύχησε, αυτά έκλαψαν πολύ και από τη μεγάλη τους λύπη άλλαξε το χρώμα των φτερών τους και έγινε μαύρο. Από τότε θεωρούνται ιερά πτηνά και είναι αμαρτία να τα σκοτώνουμε.

Photo by Mirko Ott on Pexels.com

Δυστυχώς, οι μεγάλες πόλεις γέμισαν τσιμέντο και τα χελιδόνια δεν μπορούν εύκολα να βρουν υλικό για να φτιάξουν τις φωλιές τους, γι’ αυτό η Ελληνική Ορνιθολογική εταιρεία δίνει οδηγίες πώς μπορούμε να τους φτιάξουμε εμείς κάποιες φωλιές. Κι αν δεν κατοικηθούν τον πρώτο χρόνο, υπομονή, θα κατοικηθούν τον δεύτερο. Όσοι όμως είμαστε τυχεροί και έχουμε μια χελιδονοφωλιά σπίτι μας, ας υποδεχτούμε με χαρά τα πρώτα χελιδόνια που θα γεμίζουν με μικρά τιτιβίσματα τις ανοιξιάτικες μέρες μας. Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο ετοιμάζοντας μια φωλιά για χελιδόνια για να μάθετε πώς να φτιάξετε μια χελιδονοφωλιά σύμφωνα με τις οδηγίες της ελληνικής ορνιθολογικής εταιρείας!

Κελάηδισμα σταβλοχελίδονου

Ωρα για κατασκευές!

Πατήστε πάνω στις εικόνες και καλή επιτυχία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s