Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,Υγεία,ιστορία

Τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία Ελλάδα

Στο πλαίσιο της εναρμόνισης του εορτασμού της 9ης Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού 2022 με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022, με κοινό σύνθημα «ΑΘΛΗΣΗ κάθε μέρα, ΥΓΕΙΑ μια ΖΩΗ» και στόχο την ανάδειξη της ωφελιμότητας της άθλησης στη σωματική και
πνευματική υγεία εφ’ όρου ζωής σας παρουσιάζω το σημερινό άρθρο που αφορά τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία Ελλάδα.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν μία σειρά αθλητικών αγώνων μεταξύ εκπροσώπων των πόλεων-κρατών και ένας από τους πανελλήνιους αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα.

πηγή: Panas Faidon Cheilaris

Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν η πιο σημαντική διοργάνωση της αρχαίας Ελλάδας και διεξάγονταν στην Αρχαία Ολυμπία κάθε τέσσερα χρόνια, από το 776 π.Χ.. Στα Ολύμπια έπαιρναν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα (και αργότερα από άλλα μέρη) και σταδιακά απέκτησαν ιδιαίτερη αίγλη. Η διοργάνωσή τους γινόταν μέχρι το 393 μ.Χ. όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος απαγόρευσε την διεξαγωγή τους. Από το 1896, αναβίωσαν με την ονομασία Ολυμπιακοί Αγώνες και διεξάγονται ως διεθνείς αγώνες, γνωστοί και ως Θερινοί Ολυμπιακοί.

Virtual Reality αναπαράσταση της Αρχαίας Ολυμπίας

πηγή: ProgettoTraiano

Τα αγωνίσματα

Αγώνες δρόμου

Ο απλός αγώνας δρόμου, το «στάδιον» ήταν το πρώτο αγώνισμα που καθιερώθηκε. Μέχρι τους 15ους Ολυμπιακούς αγώνες οι αθλητές που έπαιρναν μέρος φορούσαν μια μικρή ποδιά, ενώ αργότερα αγωνίζονταν εντελώς γυμνοί, επιδεικνύοντας την επίδοσή τους στο πολεμικό βάδισμα και τρέξιμο. Τέρμα ήταν το σημείο που βρίσκονταν το βραβείο, ενώ οι θεατές στέκονταν δεξιά και αριστερά κατά μήκος της αμμώδους διαδρομής που είχε μήκος εξακοσίων Ολυμπιακών ποδιών (περ. 192 μέτρα). Οι αθλητές ανταγωνίζονταν σε ομάδες τεσσάρων. Οι επί μέρους νικητές ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, επίσης σε ομάδες τεσσάρων.

Στον «δίαυλο» οι αθλητές έτρεχαν την διπλή διαδρομή επιστρέφοντας στο σημείο της αφετηρίας, ενώ στον «δόλιχο» η διαδρομή ήταν δώδεκα «δίαυλοι», δηλαδή 24 «στάδια». Η διαδρομή του «οπλίτη δρόμου» είχε μήκος δύο «σταδίων», και οι πολεμιστές αρχικά φορούσαν τον πλήρη εξοπλισμό (περικεφαλαία, κνημίδες, ασπίδα) και αργότερα ήταν γυμνοί και κρατούσαν μόνο ασπίδα.

Οι έφηβοι αγωνίζονταν μόνο στο απλό «στάδιο», δηλαδή στον αγώνα δρόμου μιας διαδρομής. Ο Παυσανίας μνημονεύει επίσης τον αγώνα δρόμου των «Ηλείων παρθένων», οι οποίες έπαιρναν μέρος ντυμένες με έναν κοντό χιτώνα, τον δεξιό ώμο γυμνό και τα μαλλιά λυτά.

Πάλη

Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλές άθλημα. Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας ήταν αυτός που ανακάλυψε την τεχνική της πάλης, έτσι ώστε ο νικητής να μην είναι εξαρτημένος μόνo από την φυσική του σωματική δύναμη, αλλά από την τεχνική, την ευελιξία και την γρηγοράδα των κινήσεών του. Ο έφηβος Κρατίνος απέκτησε φήμη όχι μόνο για την νίκη του, αλλά και για την καλαισθησία των κινήσεων του.

Στην πάλη διακρίνουμε δύο αγωνίσματα. Στο πρώτο ο αθλητής είχε σκοπό να ρίξει τον αντίπαλο τρεις φορές με τους ώμους στο χώμα, ενώ στο δεύτερο ο αγώνας συνεχιζόταν ακόμα και στο έδαφος, μέχρι που ο νικημένος αναγκαζόταν να παραδεχτεί την ήττα του σηκώνοντας το χέρι.

Πυγμαχία

Η πυγμαχία ήταν βίαιο και συχνά θανατηφόρο αγώνισμα. Τα χέρια ήταν ενισχυμένα με χοντρά δερμάτινα λουριά από τον αγκώνα μέχρι τις γροθιές, ενώ τα δάχτυλα έμεναν ακάλυπτα για να κλείνουν σχηματίζοντας γροθιά. Τα λουριά μπορεί να ήταν ενισχυμένα με μικρούς μολυβένιους βόλους ή καρφιά. Σε περίπτωση που ο αγώνας κρατούσε πολύ ώρα χωρίς νικητή, οι αγωνιστές έπρεπε να κάνουν την ονομαζόμενη «κλίμακα». Δηλαδή οι πυγμάχοι στέκονταν ακίνητοι χωρίς να αμύνονται ή να αποφεύγουν το χτύπημα, ενώ εναλλακτικά αντάλλασσαν χτυπήματα μέχρι που ένας από τους δυο κατέρρεε. Αν και πολλές μαρτυρίες έχουμε για τα φοβερά και αιματηρά τραύματα του αγωνίσματος, η τέχνη της πυγμαχίας ήταν άλλη. Νικητής ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί. Ακόμα καλύτερα ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί αλλά ούτε και να χτυπήσει τον αντίπαλο, κάνοντάς τον απλά να καταρρεύσει εξουθενωμένος από τις άκαρπες επιθετικές προσπάθειές του.

Παγκράτιο

Το δυσκολότερο άθλημα στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν αναμφισβήτητα το παγκράτιο. Ήταν συνδυασμός της πάλης και της πυγμαχίας. Ο νικητής έπρεπε να νικήσει συνδυάζοντας την ευελιξία αλλά και την δύναμη της γροθιάς, συμβολίζοντας έτσι τον ηρωικό αγώνα του άοπλου πολεμιστή στην μάχη. Σε αντίθεση με την καθεαυτού πυγμαχία, οι αθλητές του παγκρατίου αγωνίζονταν με γυμνά χέρια και δεν χτυπούσαν με την γροθιά, αλλά με τα δάχτυλα της πυγμής. Δυο θρυλικοί αθλητές του παγκρατίου έμειναν στην ιστορία, ο Θεαγένης και ο Πολυδάμας|Ανδροσθένης.

Πένταθλο

Το πένταθλο αποτελείτο από πέντε επί μέρους αγωνίσματα, τροχάδην, άλμα, πάλη, δισκοβολία και ακόντιο. Οι αθλητές του πένταθλου ήταν φημισμένοι για την καλαισθησία του αρμονικά γυμνασμένου σώματός τους. Η διεξαγωγή του πένταθλου άρχιζε με την ρίψη δίσκου ή με το άλμα, και συνέχιζε με την ρίψη ακοντίου, τον αγώνα δρόμου και την πάλη. Η προκαταρκτική εξάσκηση που γινότανε στα αθλητικά γυμναστήρια συμπεριλάμβανε τέσσερις κατηγορίες άλματος, το άλμα ύψους (επί τόπου), άλμα ύψους (με φόρα), άλμα μήκους και άλμα βάθους, ενώ στους Ολυμπιακούς αγώνες μνημονεύεται μόνο το άλμα μήκους. Το άλμα συνοδευόταν από τους ήχους της φλογέρας που έπαιζε το «Πύθιο άσμα».

Η εκκίνηση γινόταν από μια ελαστική σανίδα, τον «βατήρα», ενώ οι αθλητές χρησιμοποιούσαν ένα βοηθητικό όργανο, τους «αλτήρες». Ο κανονισμός του αθλήματος επέβαλε στον αθλητή να προσγειωθεί όρθιος και να σταθεί ακίνητος ακριβώς στο σημείο της επαφής του με το έδαφος. Το σημείο της πιθανής προσγείωσης ήταν ανασκαμμένο για να είναι το χώμα λίγο πιο μαλακό. Συχνά συναντάμε σε σχετικές αγγειογραφίες την αξίνα η οποία χρησίμευε για την εκσκαφή του σκληρού από την ξηρασία καλοκαιρινού εδάφους, ή για να σημαδεύουν στο χώμα την επίδοση. Η δισκοβολία ήταν αγώνισμα βολής που εξελίχτηκε από την ρίψη πέτρας στην μάχη, και διεξάγονταν αρχικά με απλές πέτρες κάπως μεγάλων διαστάσεων, όπως συμπεραίνουμε από ένα αρχαιολογικό εύρημα στον χώρο της Ολυμπίας.

Ο Όμηρος μνημονεύει επίσης τον λίθινο δίσκο των Φαιάκων. Η τεχνική ρίψης δίσκου είναι απαθανατισμένη σε πολλές αγγειογραφίες, ανάγλυφα και ανδριάντες, το πιο φημισμένο από αυτά είναι ο παγκόσμια γνωστός δισκοβόλος του Μύρωνα. Το ακόντιο ήταν επίσης εμπνευσμένο από το αντίστοιχο πολεμικό ή κυνηγετικό όπλο, αν και στην προκειμένη μορφή ήταν ειδικά κατασκευασμένο για αποκλειστική αθλητική χρήση. Ήταν κοντύτερο, λεπτότερο και ελαφρότερο, ενώ κατέληγε σε μακρύ μυτερό άκρο. Στην μέση του κονταριού ήταν προσαρμοσμένη η «αγκύλη», που ήταν λουράκι ή θηλιά για να υποβοηθάει τον αθλητή στην εξακόντισή του, χωρίς όμως να είναι εξακριβωμένη η ακριβής λειτουργία της αγκύλης. Επίσης δεν είναι γνωστό αν το ακόντιο ήταν άθλημα βολής ή σκοποβολής. Τα αγωνίσματα δρόμου και πυγμαχίας παρουσιάστηκαν πιο πάνω.

Αρματοδρομία

Η αρματοδρομία διεξάγονταν σε ιδιαίτερο στάδιο, το «ιπποδρόμιο», αγνώστων σήμερα διαστάσεων. Το μοναδικό ιπποδρόμιο που διασώζεται σήμερα στην Ελλάδα βρίσκεται στο Λύκαιο όρος και έχει μήκος 300 μέτρα, ή ενάμιση σταδίου, και πλάτους εκατό μέτρων. Το ιπποδρόμιο της Ολυμπίας πρέπει κατά τα λεγόμενα του Παυσανία να είχε μεγαλύτερο πλάτος. Ο μηχανισμός εκκίνησης ήταν εφεύρεση του Κληοίτα, την οποία τελειοποίησε ο Αριστείδης. Στο ένα άκρο του ιπποδρομίου ήταν κτισμένος ο στρογγυλός βωμός του Ταράξιππου, αφού τα άλογα πάθαιναν απροσδόκητα πανικό όταν περνούσαν από το σημείο αυτό.

Σημασία των αγώνων

Από το 776 π.Χ. και μετά οι Αγώνες, σιγά-σιγά, έγιναν πιο σημαντικοί σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα φτάνοντας στο απόγειο τους κατά τον 6ο και 5ο αι. π.Χ.. Οι Ολυμπιακοί είχαν επίσης θρησκευτική σημασία αφού γίνονταν προς τιμή του θεού Δία, του οποίου το τεράστιο άγαλμα στεκόταν στην Ολυμπία. Ο αριθμός των αγωνισμάτων έγινε είκοσι και ο εορτασμός γινόταν στην διάρκεια μερικών ημερών. Οι νικητές των αγώνων θαυμάζονταν και γίνονταν αθάνατοι μέσα από ποιήματα και αγάλματα. Το έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς.

πηγή: arxaia-ellinika.blogspot.com

Πατήστε πάνω στη διαδραστική εικόνα για να δείτε πλούσιο υλικό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες!

mtsaousid 
Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,γλώσσα

Ο παπαγάλος του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Στο μάθημα της γλώσσας της Β’ δημοτικού ασχοληθήκαμε με το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου «Ο παπαγάλος».

Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στο γλωσσικό ζήτημα το οποίο απασχόλησε έντονα την ελληνική κοινωνία και εκπαίδευση. Το ποίημα «Ο παπαγάλος» βρίσκεται στην παιδική ποιητική συλλογή «Χελιδόνια» (1920 – παιδικά ποιήματα τα οποία μελοποίησε ο Γεώργιος Λαμπελέτ).

Αφού το επεξεργαστήκαμε στη συνέχεια το ακούσαμε μελοποιημένο!

πηγή: MrVoldi7

Ο Γιάννης Ζουγανέλης μελοποιεί Έλληνες ποιητές που έγραψαν ποιήματα για παιδιά.

πηγή: ArnakiGiaxni

Δείτε εδώ πώς μπορείτε να σχεδιάσετε έναν παπαγάλο! Στην τάξη μας έχουμε μαθητές με ιδιαίτερη κλίση στη ζωγραφική!

Κι ένα ωραίο τραγουδάκι για τον παπαγάλο!

πηγή: Παιδική Γωνιά

Οι μεγαλύτεροι αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε μία διδακτική ιστορία για τον σοφό παπαγάλο.

Δημοσιεύθηκε στην Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,γλώσσα

Το «Πρωινό Άστρο» του Γιάννη Ρίτσου

Το «Πρωινό Άστρο» είναι το ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος για το κοριτσάκι του, όταν έγινε πατέρας. Είναι το ποίημα της πατρικής στοργής και της λυρικής φαντασίας. Είναι ένα ποίημα «που μόνο ένας παλμογράφος θα μπορούσε να «οπτικοποιήσει» και να καταγράψει τους παλμούς της εκπληκτικής ευαισθησίας του. Ο ίδιος ο Ρίτσος το χαρακτηρίζει «Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών» για την κορούλα του.

πηγή: SOFIA KOUTSOU

Στη συνέχεια, μπορείτε να ακούσετε την εκπληκτική απαγγελία του ποιήματος από τον Νίκο Παπαθεοδώρου.

Ηχογράφηση: Γιώργος χριστοφορίδης 
Επιμέλεια Ήχου: Γιώργος χριστοφορίδης 
Moυσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα - Μέσα από 'σένα
πηγή: nick_papatheodorou

Μπορείτε να ακούσετε το ποίημα σε μουσική Μιχάλη Τζανουδάκη και ερμηνεία από τη Σοφία Μιχαηλίδου.

πηγή: Μάνος Ορφανουδάκης

Ολόκληρο το ποίημα, γραμμένο μ’ έναν άκρατο λυρισμό και με μιαν άμετρη ευαισθησία, απευθύνεται από την αρχή μέχρι το τέλος στο λατρεμένο, νεογέννητο μωρό… Έτσι, ο λόγος του ποιητή, σε όλη τη σύνθεση, είναι γραμμένος κυρίως στο β΄ πρόσωπο: Κοιμήσου, κοριτσάκι…, Να μεγαλώσεις γρήγορα…, Κράτησέ με, κοριτσάκι…, Ανοίγεις τα ματόφυλλα…, Έτσι παιδί που μ’ έκανες, παιδί μου…, Έλα να σου συστήσω ένα τριαντάφυλλο / να παίξετε μαζί στον κήπο…, Πώς άλλαξες τον κόσμο, κοριτσάκι… Και βέβαια σε όλο το έργο επαναλαμβάνεται συχνά, σαν ηχώ επίμονη κι ατελεύτητη ή σαν το ρεφρέν της πιο γλυκιάς μελωδίας, η προσφώνηση Κοριτσάκι ή Κοριτσάκι μου, με την οποία άλλωστε αρχίζει (Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω…) και τελειώνει (Περπάτα, κοριτσάκι) η σύνθεση. Βέβαια, κάποιες φορές, συναντάμε τη χρήση του α΄ προσώπου, καθώς ο ποιητής επιθυμεί να εξάρει αυτή την ιερή, την πρωτόγνωρη χαρά που του έχει προξενήσει η γέννηση του παιδιού του…

Από Palmografos.com: Palmografos.com – Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό άστρο» – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

».. Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη

απ΄ τη χαρά που δίνεις.

Να το θυμάσαι κοριτσάκι..»

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Θεατρικό Εργαστήρι του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας

Το Θεατρικό Εργαστήρι δημιουργήθηκε και λειτουργεί με στόχο την ολόπλευρη και ισόρροπη ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων μέσα από την τέχνη θεάτρου και τα πολύτιμα εργαλεία που προσφέρει στην παιδαγωγική. Με τη διαμεσολάβηση έμπειρων θεατροπαιδαγωγών και μέσα σε ένα πρόσχαρο και ασφαλές περιβάλλον, οι συμμετέχουσες-οντες έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσουν με την ομάδα, να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους και να τα επεξεργαστούν, να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Στο Θεατρικό Εργαστήρι καλλιεργείται η ενσυναίσθηση, η συνεργασία, η ομαδικότητα, η χαρά της δημιουργίας με εργαλείο μια γλώσσα που όλοι μπορούμε να μιλήσουμε: τη γλώσσα του θεάτρου. 

Photo by cottonbro on Pexels.com

Κατεβάστε το παρακάτω αρχείο για να δείτε περισσότερες πληροφορίες.

«Πριν ένα παιδί μιλήσει, τραγουδά. Πριν μάθει να γράφει, ζωγραφίζει. Μόλις μάθει να στέκεται, χορεύει. Η τέχνη είναι η βάση της ανθρώπινης έκφρασης.»

P.Rashad

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας μέσω της μίμησης και του παιχνιδιού
ανακαλύπτουν και εξερευνούν τον κόσμο γύρω τους. Οικειοποιούνται
δεδομένα και γνώσεις με άνεση και ασφάλεια. Έτσι μπορούν να αντιληφθούν
και να κατανοήσουν τους άλλους και τον εαυτό τους.
Το θεατρικό παιχνίδι, τα πρώτα διαμορφωτικά χρόνια ενός παιδιού, αποτελεί
μια διαδικασία κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αφού κάθε παιδί που συμμετέχει
σε αυτό πράττει, κινείται και επηρεάζεται από την συμπεριφορά των
υπολοίπων. Μέσα από την μίμηση, την παντομίμα, τον οργανωμένο
αυτοσχεδιασμό, την δραματοποίηση ιστοριών και παραμυθιών, τις ασκήσεις
συνεργασίας ,αλληλεπίδρασης και κίνησης
, τα παιδιά εκφράζουν και
ανταλλάσσουν τις ιδέες τους, χωρίς το φόβο του λάθους. Μαθαίνουν
βιωματικά και πολύπλευρά, κινητοποιώντας τη φαντασία και την
δημιουργικότητα
. Αναπτύσσουν την εκφραστική τους ικανότητα, με μια
πρώτη παιγνιώδη επαφή με την τέχνη του θεάτρου, των τεχνικών και των
ιδιαίτερων κωδίκων του.

«Θεωρώ το θέατρο τη μεγαλύτερη τέχνη όλων, τον πιο άμεσο τρόπο με τον
οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να μοιραστεί με κάποιον άλλον την αίσθηση του
τι σημαίνει άνθρωπος».

Όσκαρ Γουάιλντ

«Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας. Μόνος ο καθένας είναι ανήμπορος. Μαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε…»

Κάρολος Κουν
Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Τα ζώα το ‘σκασαν!

Γεια σας παιδιά! Σήμερα είναι Σάββατο και είναι μέρα ξεκούρασης!

Σας προτείνω να δείτε την παρακάτω δωρεάν παράσταση «Τα ζώα το ‘σκασαν!» από τους Ονειροβάτες !

πηγή: Ονειροβάτες Kids

Σας εύχομαι καλή διασκέδαση!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου…

Το ποίημα «Αν» του Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ αποτελεί αγαπημένο ανάγνωσμα μικρών και μεγάλων ανά τον κόσμο, ενώ κανείς δεν μπορεί να το διαβάζει μονάχα μια φορά. Δε θα μπορούσε να λείπει και από τη δική μου λίστα των αγαπημένων μου ποιημάτων.

Λίγα λόγια για τον Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ: Αγγλος συγγραφέας και ποιητής, υμνητής του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1865 στη Βομβάη της Βρετανικής Ινδίας. Εζησε στην Ινδία, στη Βρετανία και στην Αμερική, ταξίδεψε πολύ σε όλον τον κόσμο και απέκτησε γρήγορα φήμη σπουδαίου συγγραφέα και ποιητή. 
Το 1907 τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας σε ηλικία 42 ετών και μέχρι σήμερα παραμένει ο νεότερος κάτοχος του βραβείου. Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε το ποίημα του «Αν», με τις παραινέσεις ενός πατέρα προς τον γιο του, που αποτελεί μέχρι σήμερα το σήμα κατατεθέν της ποίησής του και το πιο διάσημο ποίημα.

Ας διαβάσουμε τα όμορφα και διδακτικά λόγια του ποιήματος…

Αν να κρατάς καλά μπορείς

το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι

τάχουν χαμένα και σ’ εσέ

της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς

τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος

δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς

να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.

Να περιμένεις αν μπορείς

δίχως να χάνεις την υπομονή σου.

Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν,

να μην καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,

κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ

σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,

μα να μην κάνεις τον καλό

ή τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς,

και να μην είσαι δούλος των ονείρων

αν να στοχάζεσαι μπορείς,

δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά

το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια

κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς

τους δυο τυραννικούς απατεώνες,

αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς

όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,

παραλλαγμένη απ’ τους κακούς,

για νάναι για τους άμυαλους παγίδα,

ή συντριμμένα να θωρείς

όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου

και πάλι να ξαναρχινάς

να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς

σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις

και δίχως φόβο, μονομιάς

κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις

και να τα χάσεις και απ’ αρχής,

ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι

και να μη βγάλεις και μιλιά

ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου.

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς

και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα σφίξεις

να σε δουλέψουν ξαναρχής,

κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα

και να κρατιέσαι πάντα ορθός,

όταν δε σούχει τίποτε απομείνει

παρά μονάχα η θέληση,

κράζοντας σ’ όλα αυτά: «ΒΑΣΤΑΤΕ».

Αν με τα πλήθη να μιλάς

μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,

με βασιλιάδες να γυρνάς

δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.

Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί

μπορούνε πια ποτέ να πειράξουν,

όλο τον κόσμο αν αγαπάς,

μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα.

Αν του θυμού σου τις στιγμές

που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,

μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν

την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,

δική σου θάναι τότε η Γη,

μ’ όσα και μ’ ότι απάνω της κι αν έχει

και κάτι ακόμα πιο πολύ:

Άνδρας αληθινός θάσαι παιδί μου.

Απόδοση: Κώστας Βάρναλης

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις,διδασκαλία

Η προσευχή της δασκάλας

Της Gabriela Mistral-Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

«Κάνε να είμαι πιο μάνα από τις μάνες
Για να μπορέσω να αγαπήσω

Και να υπερασπίσω όπως αυτές
Κάτι που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.»

Οι στίχοι είναι από την «Προσευχή της δασκάλας», της Χιλιανής ποιήτριας Gabriela Mistral, που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946.

Αφιερωμένο σε κάθε δάσκαλο που όλα τα υπομένει και επιμένει να υπηρετεί το λειτούργημα μας, με σεβασμό και αγάπη.

Η προσευχή της δασκάλας


Κύριε! Εσύ που δίδαξες, συγχώρα με που διδάσκω·
που φέρω το όνομα της δασκάλας,
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη.

Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου·
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ’ όλες τις στιγμές.

Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση.
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν.
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν.

Κάνε με να είμαι πιο μάνα από τις μάνες,
για να μπορέσω ν’ αγαπήσω
και να υπερασπίσω όπως αυτές,
αυτό που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.

Βόηθά με να πετύχω να κάνω για καθένα
απ’ τα παιδιά μου τον στίχο μου τέλειο
και να σου αφήσω αυτή την άφωνη,
την πιο δυνατή μου μελωδία,
για όταν τα χείλη μου δεν θα τραγουδούν πια.


Δείξε μου τη δύναμη του Ευαγγελίου σου έγκαιρα,
για να μην εγκαταλείψω τη μάχη της κάθε μέρας
και της κάθε ώρας γι αυτό.
Βάλε στο δημοκρατικό σχολειό μου,
τη λάμψη που σκορπίζεται
από το τρέξιμο των ξυπόλυτων παιδιών.


Κάνε με δυνατή,
ακόμα και στη γυναικεία αδυναμία μου
και στη γυναικεία φτώχεια μου·
κάνε με αδιάφορη για ότι μπορεί
να μην είναι αγνό,
για κάθε πίεση που δεν είναι
της θερμής θέλησής σου στη ζωή μου.
Φίλε, συντρόφεψέ με! Στήριξέ με!

Πολλές φορές δεν θα έχω άλλο
από Σένα στο πλευρό μου.

Όταν το δίδαγμά μου θα είναι πιο αγνό
και πιο θερμή η αλήθεια μου,
θα παραμείνω χωρίς τα εγκόσμια·
αλλά Εσύ τότε θα με κυβερνήσεις
ενάντια στην καρδιά σου,
που γνώρισε αρκετά
τη μοναξιά και την αδυναμία.

Δεν θ’ αναζητήσω παρά
στη ματιά σου τη γλυκύτητα της αποδοχής.

Λύτρωσέ με απ’ το να είμαι
περίπλοκη ή κοινότυπη στο καθημερινό μου μάθημα.

Δώσε μου δύναμη να υψώσω τα μάτια
πάνω από το στήθος μου με τις πληγές,
μπαίνοντας κάθε πρωί στο σχολειό μου.

Να μη φέρνω στην έδρα μου τις υλικές μου ανησυχίες,
τις καθημερινές μικροαστικές θλίψεις μου.
Ελάφρυνε το χέρι μου στην τιμωρία
κι απάλυνέ το, ακόμα πιο πολύ στο χάδι.
Να μαλώνω με πόνο,
να ξέρω ότι έχω διορθώσει αγαπώντας!
Κάνε να γεμίσει με πνεύμα
το χτισμένο με τούβλα σχολειό μου.

Να τυλιχτεί με τη λάμψη του ενθουσιασμού μου
η φτωχή του αυλή, η γυμνή του αίθουσα.

Η καρδιά μου να είναι η κολώνα του
και η αγνή μου θέληση πιο δυνατή
από τις κολώνες και το χρυσάφι
των πλούσιων σχολείων.


Και, τέλος, θύμιζέ μου
από την ωχρότητα του καμβά του Velazquez,
ότι το να διδάσκεις
και ν’ αγαπάς παράφορα στη Γη
είναι να φτάνεις με τη λόγχη του Λογγίνου
στην καυτή πλευρά του έρωτα.

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος

Αγαπημένοι μου αναγνώστες εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε όμορφες στιγμές! Σήμερα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα βιβλία των παιδιών μου! Είναι » Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος».

Στο χωριό των άσπρων γλάρων ο μαύρος κότσυφας είναι ένας ξένος.Όλοι τον κοιτάζουν με δυσπιστία, κανείς δεν τον θέλει. Ώσπου με τον καιρό διαπιστώνουν πόσο σπουδαίος είναι αυτός ο παράξενος ξένος.

Μια γοητευτική ιστορία που αναφέρεται στην πραγματική φιλία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, αλλά και στην αγάπη για το βιβλίο και τη γνώση.

Δείτε το παραμύθι της Κρόουθερ Κίτυ

Ο φίλος μου ο Τζιμ από τον Λευτέρη Ελευθερίου

Η υπέροχη, κλασική ιστορία της πολυβραβευμένης Kitty Crowther ζωντανεύει χάρη στο ταλέντο και τις ευφάνταστες φωνές του αγαπημένου ηθοποιού Λευτέρη Ελευθερίου. Η ατμοσφαιρική αφήγηση θα μας ταξιδέψει σε έναν κόσμο όπου η δύναμη της φιλίας και της αγάπης υπερνικούν όλα τα εμπόδια.

Ας ακούσουμε ένα σχετικό κι αγαπημένο μας τραγούδι για τον γλάρο!!

Αλίκη Βουγιουκλάκη – Ο γλάρος 

Για να τραγουδήσουμε κι εμείς!

O ΓΛΑΡΟΣ – Ενορχήστρωση: Λένκα Πέσκου, Copyright: (C) 2015 FM Records Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος Αυθεντική εκτέλεση του Μάνου Χατζιδάκι – Ο γλάρος από τον δίσκο «Η Αλίκη στο ναυτικό»:
Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,βιωματικές δράσεις

Διεξαγωγή μαθητικών εκλογών στην τάξη μας

Στα πλαίσια του μαθήματος της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής οργανώσαμε και πραγματοποιήσαμε στην τάξη μας πριν τις διακοπές του Πάσχα μαθητικές εκλογές.

Photo by cottonbro on Pexels.com

Το σχολείο ετοιμάζει τα παιδιά να ζήσουν ως ελεύθεροι και δημοκρατικοί πολίτες. Για να το πετύχει αυτό φροντίζει ώστε οι δάσκαλοι και οι μαθητές να συζητούν, να συνεργάζονται, να παίρνουν πρωτοβουλίες για να μαθαίνουν. Το σχολείο επίσης πρέπει να δίνει στα παιδιά τα εφόδια για να ζήσουν μέσα στην κοινωνία, καθώς το σχολείο επηρεάζεται από την κοινωνία αλλά και την επηρεάζει επιδρώντας στις αντιλήψεις που διαμόρφωνουν οι μαθητές γι’ αυτήν.

Σύσσωμη με μεγάλο ενθουσιασμό η τάξη συμμετείχε σε όλη την εκλογική διαδικασία η οποία ήταν παρόμοια με την διαδικασία των βουλευτικών εκλογών.

Αρχικά, φτιάξαμε τις ταυτότητές μας όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Στη συνέχεια, οι υποψήφιοι για την προεδρία της τάξης εκφώνησαν τον προεκλογικό τους λόγο! Ας δούμε μερικούς από τους υποψήφιους:

Οι μαθητές εξασκούνται στη δημοκρατική ζωή συμμετέχοντας σε αποφάσεις που τους αφορούν, παίρνοντας πρωτοβουλίες, κάνοντας διάλογο, προτείνοντας λύσεις. Οι μαθητές γίνονται περισσότερο υπεύθυνοι, μαθαίνουν ποια δικαιώματα και ποιες υποχρεώσεις έχουν.

Ας διαβάσουμε μερικούς από τους υπέροχους, ώριμους, ευφάνταστους αλλά και χιουμοριστικούς λόγους τους!

Η εφορευτική μας επιτροπή είναι πανέτοιμη με τη λίστα των μαθητών, τα ψηφοδέλτια και τους φακέλους! Η ψηφοφορία ξεκινά!!!

Ήρθε η ώρα της καταμέτρησης των ψήφων! Η αγωνία κορυφώνεται!

Η διαδικασία κύλησε ομαλά!Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι τα παρακάτω:

  • Πρόεδρος της τάξης μας αναδείχθηκε η Δήμητρα
  • Αντιπρόεδρος: ο Κωστής
  • Ταμίας: ο Εκτορας
  • Γραμματέας: ο Γιάννης Στ.
  • Μέλος: ο Μάριος

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και στα παιδιά που εκλέγησαν! Να προσπαθείτε να συμμετέχετε στα κοινά και να χρησιμοποιείτε την κριτική σας σκέψη πριν ψηφίσετε!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,βιωματικές δράσεις,ελεύθερος χρόνος

Eκπαιδευτική δράση «Η μαλαματένια βελανιδιά»

Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου το Σάββατο 21/05/2022 ώρες 10:30π.μ.-12:30μ.μ. θα πραγματοποιηθεί στο Πολύεδρο στην Πάτρα εκπαιδευτική δράση με τίτλο «Η μαλαματένια βελανιδιά».

Ο συγγραφέας Μιχάλης Μακρόπουλος μας συστήνει την Αθηνά, την ηρωίδα από το βιβλίο του «Μαλαματένια βελανιδιά», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο και κατέκτησε το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το 2021.

Μια ονειρική ιστορία ωρίμανσης και αφύπνισης για όλες τις εποχές και όλες τις ηλικίες, με κεντρικό πρόσωπο τη δεκάχρονη Αθηνά και  οδηγό στο ταξίδι της, το μαγικό βελανίδι τής μαλαματένιας βελανιδιάς. Ανέλπιστοι φίλοι και εχθροί, ζώα, δέντρα και πουλιά σοφά, γενναία, πονηρά, νεράιδες φεγγαρόμορφες. Όλη η μαγεία της φύσης επιστρατεύεται! Μια ολονύχτια περιπέτεια στο δάσος, σύγχρονη και αλλοτινή, στα χνάρια του ελληνικού παραδοσιακού παραμυθιού. Θαρρείς και το κορίτσι είχε το δικό του ήλιο.    

Με αφορμή το βιβλίο, τα παιδιά θα συζητήσουν με τον συγγραφέα, θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για την καθημερινότητά τους στην πόλη, τι εμπειρίες έχουν από τη ζωή στο χωριό και ποιες είναι οι διαφορές τους.

Θα κουβεντιάσουν για τα ζώα και τα φυτά της ελληνικής φύσης και θα πλάσουν τη δική τους μαγική ιστορία, θα τη ζωγραφίσουν και θα την ζωντανέψουν παίζοντάς την.

ΠΟΛΥΕΔΡΟ: Κανακάρη 147 τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr