Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη

Ο Ιησούς μέσα από την παραβολή του καλού Σαμαρείτη μας διδάσκει τη
χριστιανική αγάπη, που θα πρέπει να την προσφέρουμε ακόμα και σε αυτούς
που μπορεί να θεωρούνται εχθροί μας. Η αγάπη αυτή στηρίζεται σε πράξεις και
είναι αυθόρμητη και ανιδιοτελής. Ξεπερνά όλες τις διακρίσεις (εθνικές,
φυλετικές, θρησκευτικές), τα μίση και τους ανταγωνισμούς.


Η φιλευσπλαχνία δεν πρέπει να σταματάει σε μια πρώτη μας καλή ενέργεια.
Πρέπει δηλαδή να προσφέρουμε την αγάπη μας κάθε φορά που ο πλησίον μας
τη χρειάζεται, με ευαισθησία, προσοχή και υπευθυνότητα.
Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην εποχή μας,
όπου τα μίση, οι ανταγωνισμοί και οι φυλετικές διακρίσεις υπάρχουν γύρω μας
και, δυστυχώς, βρίσκονται σε έξαρση. Έτσι, σήμερα, περισσότερο από κάθε
άλλη εποχή, εμείς, οι χριστιανοί, πρέπει να δώσουμε το καλό παράδειγμα,
προσφέροντας αγάπη και αλληλεγγύη σε όσους τη χρειάζονται.

Από τότε που πρωτοακούστηκε η παραβολή αυτή, η φράση «καλός Σαμαρείτης» έχει γίνει σύμβολο. Σημαίνει τον άνθρωπο της αγάπης και της φιλανθρωπίας.

Ζωγραφιά του Καλού Σαμαρείτη

Δραστηριότητα

Ερωτήσεις

1. Ήθελε πραγματικά να μάθει ο νομοδιδάσκαλος από το Χριστό;

2. Γιατί δεν σταμάτησαν ο ιερέας και ο λευίτης μπροστά στον πληγωμένο άνθρωπο;

3. Τι έκανε τον Σαμαρείτη να φροντίσει τον πληγωμένο άνθρωπο;

4. Ποιος είναι τελικά ο Καλός Σαμαρείτης και ποιο το πανδοχείο;

5. Συμφωνεί η Εκκλησία με τον ρατσισμό;

6. Πώς μπορούμε να δείξουμε αγάπη στους άλλους και ιδίως στους φτωχούς και τους ξένους;

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Λογοτεχνία,επετειακά

Χριστουγεννιάτικο Padlet

Καλό μήνα & καλό χειμώνα!

Καλωσορίζουμε τον χειμώνα, καλωσορίζουμε τον Δεκέμβριο

με ένα χριστουγεννιάτικο padlet!

Made with Padlet

To padlet ανανεώνεται συνεχώς!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

30 Νοεμβρίου: Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος ο Πρωτόκλητος

Ο Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος, ψαράς στο επάγγελμα και αδελφός του Αποστόλου Πέτρου, ήταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και τον πατέρα του τον έλεγαν Ιωνά. Επειδή κλήθηκε από τον Κύριο πρώτος στην ομάδα των μαθητών, ονομάστηκε Πρωτόκλητος.
 
 
Ο Ανδρέας (μαζί με τον Ιωάννη τον ευαγγελιστή) υπήρξαν στην αρχή μαθητές του Ιωάννου του Προδρόμου. Κάποια μέρα μάλιστα, που βρισκόντουσαν στις όχθες του Ιορδάνη κι ο Πρόδρομος τους έδειξε τον Ιησού και τους είπε «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», οι δύο απλοϊκοί εκείνοι ψαράδες συγκινήθηκαν τόσο πολύ, που χωρίς κανένα δισταγμό κι επιφύλαξη άφησαν αμέσως τον δάσκαλό τους κι ακολούθησαν τον Ιησού.
 
Η ιστορία της ζωής του Ανδρέα μέχρι την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψη, υπήρξε σχεδόν ίδια με εκείνη των άλλων μαθητών. Μετά το σχηματισμό της πρώτης Εκκλησίας, ο Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος κήρυξε στη Βιθυνία, Εύξεινο Πόντο (μάλιστα ο Απόστολος, είναι ο ιδρυτής της Εκκλησίας του Βυζαντίου αφού εκεί εγκατέστησε πρώτο επίσκοπο, τον απόστολο Στάχυ κι αυτού διάδοχος είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης), Ουκρανία, Ρωσία, Θράκη, Μακεδονία και Ήπειρο. Τελικά, κατέληξε στην Αχαΐα.
 
Στην Αχαΐα, η διδασκαλία του καρποφόρησε και με τις προσευχές του θεράπευσε θαυματουργικά πολλούς ασθενείς. Έτσι, η χριστιανική αλήθεια είχε μεγάλες κατακτήσεις στο λαό της Πάτρας. Ακόμα και η Μαξιμίλλα, σύζυγος του ανθύπατου Αχαΐας Αιγεάτου, αφού τη θεράπευσε ο Απόστολος από τη βαρειά αρρώστια που είχε, πίστεψε στο Χριστό. Το γεγονός αυτό εκνεύρισε τον ανθύπατο και με την παρότρυνση ειδωλολατρών ιερέων συνέλαβε τον Ανδρέα και τον σταύρωσε σε σχήμα Χ. Έτσι, ο Απόστολος Ανδρέας παρέστησε τον εαυτό του στο Θεό «δόκιμον ἐργάτην» (Β΄ προς Τιμόθεον, 2: 15). Δηλαδή δοκιμασμένο και τέλειο εργάτη του Ευαγγελίου.
 
Οι χριστιανοί της Αχαΐας θρήνησαν βαθιά τον θάνατο του. Οι χριστιανοί με τον επίσκοπο τους τον Στρατοκλή, πρώτο επίσκοπο των Πατρών, παρέλαβαν το σεπτό λείψανο και το έθαψαν με μεγάλες τιμές.
 
Όταν όμως οι Τούρκοι επρόκειτο να καταλάβουν την πόλη το 1460 μ.Χ., τότε ο Θωμάς Παλαιολόγος, αδελφός του τελευταίου αυτοκράτορας Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου και τελευταίος Δεσπότης του Μοριά, πήρε το πολύτιμο κειμήλιο και το μετέφερε στην Ιταλία. Εκεί, αφού το παρέλαβε ο Πάπας Πίος ο Β´, το πολύτιμο κειμήλιο εναποτέθηκε στον ναό του αγίου Πέτρου της Ρώμης.
 
Τον Νοέμβριο του 1847 μ.Χ. ένας Ρώσος Πρίγκηπας, ο Ανδρέας Μουράβιεφ δώρησε στην πόλη της Πάτρας ένα τεμάχιο δακτύλου του χεριού του Αγίου. Ο Μουράβιεφ είχε λάβει το παραπάνω ιερό Λείψανο από τον Καλλίνικο, πρώην Επίσκοπο Μοσχονησίων, ο οποίος μόναζε τότε στο Άγιο Όρος.
 
 
Στην πόλη της Πάτρας, επανακομίσθηκαν και φυλάσσονται από την 26η Σεπτεμβρίου 1964 μ.Χ. η τιμία Κάρα του Αγίου και από την 19ην Ιανουαρίου 1980 μ.Χ. λείψανα του Σταυρού, του μαρτυρίου του
 
 

Δείτε το εκπαιδευτικό βίντεο με τον βίο του Αγίου Ανδρέα!

Απολυτίκιο του Αγίου Ανδρέα  

Ὡς τῶν Ἀποστόλων Πρωτόκλητος, καὶ τοῦ Κορυφαίου αὐτάδελφος, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων Ἀνδρέα ἱκέτευε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.  

Μεγάλη η Τιμή να ζούμε στην πόλη στην οποία μαρτύρησε ο Απόστολος Ανδρέας και να έχουμε την ευλογία να προσκυνούμε τα ιερά λείψανά του.

Η κάρα του Αποστόλου Ανδρέα

(δείτε περισσότερα εδώ)

Χρόνια πολλά στην Πάτρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,ιστορία

Η Αγία Σοφία, ένα αριστούργημα της αρχιτεκτονικής

Μετά τη «στάση του νίκα» μεγάλο μέρος της Πόλης ξαναχτίζεται. Ο ναός της Αγίας Σοφίας είναι το πρώτο και το μεγαλύτερο έργο. Η Μεγάλη Εκκλησία γίνεται κέντρο της θρησκευτικής και της εθνικής ζωής του Βυζαντίου.

Παρουσίαση μαθήματος

Σχεδιάγραμμα μαθήματος

Όψεις της Αγίας Σοφίας

Διαδραστική εικόνα με θέμα την κάτοψη του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξερεύνηση της κάτοψης του ναού, η μελέτη του ιστορικού πληροφοριακού υλικού για όψεις της Αγίας Σοφίας και ο εμπλουτισμός των γνώσεων των μαθητών για τον σημαντικότερο ορθόδοξο ναό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να προβάλουν φωτογραφικό υλικό από επιμέρους χώρους της Αγίας Σοφίας, εξερευνώντας την κάτοψη του ναού.

Παρουσίαση με αφήγηση

Ψηφιδωτό από την Αγία Σοφία

Διαδραστική παρουσίαση πληροφοριακού υλικού και δραστηριότητα παζλ, με θέμα το ψηφιδωτό από τον νάρθηκα της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, στο οποίο απεικονίζεται η Παναγία και οι αυτοκράτορες Μέγας Κωνσταντίνος και Ιουστινιανός Α΄. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξοικείωση των μαθητών με την τέχνη των ψηφιδωτών και η κατανόηση της σχέσης μεταξύ θρησκείας και πολιτικής κατά τη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να γνωρίσουν το χρονικό της αποκατάστασης των ψηφιδωτών της Αγίας Σοφίας, να εξερευνήσουν το συγκεκριμένο ψηφιδωτό από τον νάρθηκα του ναού και να προβάλουν ιστορικά στοιχεία για τις επιμέρους μορφές και τις επιγραφές του. Το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει, επίσης, μια δραστηριότητα ανασύστασης του ψηφιδωτού με μορφή παζλ.

Πατήστε στην παρακάτω ανάρτηση για να κάνετε μια εικονική περιήγηση στον ναό και να ακούσετε βυζαντινούς ύμνους σαν να ήσασταν στην τελευταία Θεία Λειτουργία που έγινε…

Μπορείτε να δείτε και την παρακάτω ανάρτηση στην οποία περιέχεται μεταξύ των άλλων κι ένας διαδραστικός χάρτης της περιοχής του Μεγάλου Παλατιού και της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης.

Απαντάμε στις ερωτήσεις!

Και λύνουμε τα quiz!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Η παραβολή του Σπορέα

Σήμερα, στο μάθημα των Θρησκευτικών μάθαμε για τις παραβολές που χρησιμοποιούσε ο Κύριος στη διάρκεια της διδασκαλίας Του. Συγκεκριμένα ασχοληθήκαμε με την παραβολή του Σπορέα. Ας την διαβάσουμε και ας μάθουμε μέσω της ανάλυσής της τα βαθύτερα νοήματα που θέλει ο Κύριος να μας διδάξει!

Ο Χριστός κάποτε διηγήθηκε στους μαθητές του και πλήθος κόσμου που είχε συγκεντρωθεί την εξής παραβολή:

Βγήκε ο σποριάς για να σπείρει το σιτάρι στη γη. Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο και ήρθαν τα πουλιά και τους έφαγαν όλους. Άλλοι έπεσαν σε έδαφος πετρώδες, που δεν είχε πολύ χώμα, κι αμέσως φύτρωσαν γιατί το χώμα ήταν λιγοστό. Μόλις όμως ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν και, επειδή δεν είχαν ρίζες, ξεράθηκαν. Άλλοι σπόροι πάλι έπεσαν στ’ αγκάθια και, όταν τα αγκάθια μεγάλωσαν, τους έπνιξαν. Κι άλλοι έπεσαν στο γόνιμο έδαφος κι έδωσαν καρπό, άλλοι εκατό φορές περισσότερο, άλλοι εξήντα κι άλλοι τριάντα. Όποιος έχει αυτιά για ν’ ακούει, ας ακούει.

Οι μαθητές του ζήτησαν να εξηγήσει την παραβολή και ο Χριστός τότε τους είπε:

Σ’ εκείνον που ακούει το κήρυγμα για την Βασιλεία του Θεού και δεν το αποδέχεται, έρχεται ο διάβολος και παίρνει ό,τι σπάρθηκε στην καρδιά του. Αυτός είναι ο σπόρος που σπάρθηκε στο δρόμο. Αυτός που σπάρθηκε σε πετρώδες έδαφος είναι όποιος ακούει το λόγο και τον δέχεται αμέσως με πολλή χαρά. Δεν έχει όμως μέσα του ρίζα γιατί του λείπει η πίστη. Όταν λοιπόν αρχίσουν οι κατατρεγμοί και οι διωγμοί εξαιτίας του ευαγγελίου, αμέσως απαρνιέται τον λόγο του Θεού. Ο σπόρος που σπάρθηκε στ’ αγκάθια είναι όποιος ακούει το λόγο, οι φροντίδες όμως της ζωής και η απάτη του πλούτου καταπνίγουν τα μηνύματα του λόγου, κι έτσι δεν καρποφορεί. Και με το σπόρο που σπάρθηκε σε γόνιμο έδαφος αναφερόμαστε σ’ αυτόν που ακούει το ευαγγέλιο και το αποδέχεται στη ζωή του, φέροντας καρπό, άλλος εκατό, άλλος εξήντα κι άλλος τριάντα φορές περισσότερο.

(Ματθ. 13, 1-9, 18- 23)

Σχόλια

σποριάς: σποριάς για τη ζωή της Εκκλησίας μας είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αυτός σπέρνει το λόγο του μέσα  από το Ευαγγέλιο. Η Εκκλησία δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συνεχίζει το έργο του Χριστού, διδάσκοντας το Ευαγγέλιο σ’ όλους τους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους.

Όποιος έχει αυτιά: ο Χριστός δεν εννοεί μόνο τα αυτιά του σώματος, αλλά και τα αυτιά της καρδιάς, ν’ ακούμε δηλαδή ό,τι είναι ουσιαστικό για τη ζωή μας και την ψυχή μας.

στο δρόμο: οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν τι λέει ο λόγος του Θεού. Μέσα τους όμως δεν το αποδέχονται, όχι γιατί είναι όλοι κακοί, αλλά γιατί δεν πιστεύουν στο Θεό, δεν υπολογίζουν ότι έρχεται ο διάβολος στη ζωή μας και μας οδηγεί στο κακό, αλλά και γιατί δεν τους νοιάζει η αλήθεια για τη ζωή μας.

πετρώδες: είναι οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι, αυτοί που θέλουν να ακούσουν για το Χριστό, έχουν περιέργεια. Δεν έχουν όμως βαθιά πίστη, με αποτέλεσμα ο λόγος του Θεού να μη βγάζει ρίζες στην καρδιά τους. Κι επειδή ο Χριστός θέλει αγώνα και προσπάθεια για να τηρούμε τις εντολές Του, τα θεωρούν δύσκολα κι αφήνουν το Ευαγγέλιο.

αγκάθια: είναι αυτοί που επικαλούνται ως δικαιολογία τις φροντίδες της ζωής και εκείνοι που υπολογίζουν στα χρήματα και μόνο για να ευτυχήσουν. Αυτοί, ενώ γνωρίζουν το Ευαγγέλιο και ίσως θέλουν να το ζήσουν, δεν έχουν χρόνο ή παρασύρονται από το γεγονός ότι περνούνε καλά στη ζωή τους και το αρνούνται.

γόνιμο έδαφος: είναι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, όσοι πιστεύουν και αγαπούν το Χριστό, αυτοί που χαίρονται τη ζωή της Εκκλησίας και εφαρμόζουν το Ευαγγέλιο. Αυτοί παράγουν καρπό, δηλαδή ζούνε την αλήθεια και την προσφέρουν και στους άλλους.

Συμπέρασμα

Ο Λόγος του Θεού τρέφει την ψυχή μας γιατί μας μαθαίνει όχι μόνο να είμαστε καλοί άνθρωποι, αλλά τι σημαίνει να είμαστε παιδιά του Θεού. Να μελετούμε τον Λόγο του Θεού μαθαίνοντας για τους Αγίους, ακούγοντας το Ευαγγέλιο στην κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, διαβάζοντας την Αγία Γραφή για να γίνουμε «γη αγαθή»

το κείμενο από www.imcorfu.gr/katixi2006_2007b.doc

Ζωγραφίζω τις εικόνες!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Η πάνσοφος Νύμφη του Χριστού: Αγία Αικατερίνη

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη γεννήθηκε στήν Ἀλεξάνδρεια στίς ἀρχές τοῦ4ου αἰώνα μ.Χ. Εἶχε βασιλική καταγωγή. Ἦταν ἀπόγονος τῶν Πτολεμαίων, τῶν βασιλέων τῆς Αἰγύπτου. Ἀνῆκε σέ πολύ πλούσια κι ἔνδοξη οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς της ἦταν εἰδωλολάτρες.

Ἀπό μικρή ἔδειξε μεγάλη κλίση στά γράμματα. Μέχρι τά δεκαοκτώ της χρόνια ἔμαθε τέλεια τήν Ἑλληνική καί Ρωμαϊκή παιδεία καί Ἐπιστήμη. Ἔμαθε τούς μεγάλους ποιητές, τόν Ὅμηρο καί τόν Βιργίλιο. Σπούδασε τήν Ἰατρική καί διάβασε τόν Ἱπποκράτη καί τόν Γαληνό, τούς ἰατρούς. Περισσότερο ὅμως ἀσχολήθηκε μέ τήν φιλοσοφία. Μελέτησε προπαντός τά βιβλία ὅλων τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων. Θαύμαζε τόν Πλάτωνα καί τόν Ἀριστοτέλη καί μποροῦσε ν’ ἀνοίξει διάλογο μέ ὁποιονδήποτε πάνω στά φιλοσοφικά θέματα. Ἔμαθε ἐπίσης τήν ρητορική τέχνη καί πολλές γλῶσσες. Ἦταν τόσο μορφωμένη ὃσο καμιά ἄλλη στήν ἠλικία της μέσα στήν Ἀλεξάνδρεια.

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη διακρινόταν γιά τήν ὀμορφιά της. Ὅλοι τήν θαύμαζαν στήν Ἀλεξάνδρεια. Εἶχε καί τά τέσσερα πράγματα πού θαυμάζουν συνήθως οἱ ἄνθρωποι: πλούτη, ὀμορφιά, μόρφωση, δόξα.

Ἡ μητέρα της, πού σκεπτόταν κοσμικά, καί οἱ συγγενεῖς της τήν πίεζαν καθημερινά νά παντρευτεῖ, γιά νά μήν φύγουν ἀπό τά χέρια τους οἱ οἰκογενειακοί τίτλοι. Ἐκείνη, ὃμως, δέν ἤθελε νά παντρευτεῖ καί γιά νά ἀποφύγει τήν πίεση προσποιήθηκε πώς ἤθελε, ἀλλά ὑπό ἕναν ὃρο: Ἐκεῖνον πού θά ἔπαιρνε γιά σύζυγό της νά ἦταν πιό σοφός, πιό πλούσιος, πιό ὄμορφος καί πιό δοξασμένος ἀπ’ αὐτή. Παρουσιάστηκαν, βέβαια, πολλοί γαμπροί! Ἀλλά ποῦ νά βρισκόταν ἐκεῖνος πού νά συγκέντρωνε ὅλα τά προσόντα πού ζητοῦσε ἡ Ἁγία; Ἀπελπισμένοι οἱ γονεῖς της ἀποφάσισαν νά τή στείλουν σέ κάποιον ἀσκητή φιλόσοφο, γιά νά τή συμβουλέψει τί ἔπρεπε νά κάνει.

Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ

Ὁ ἀσκητής λεγόταν Ἀνανίας. Ἦταν ἅγιος ἄνθρωπος καί ἀσκήτευε σέ μία ἐρημική τοποθεσία ἔξω ἀπ’ τήν πόλη. Ὅταν εἶδε τήν ἁγία, κατάλαβε, μέ τό χάρισμα πού εἶχε ἀπ’ τό Θεό, πώς θά γινόταν μιά θερμή Χριστιανή.

Τῆς εἶπε, λοιπόν, πώς ἤξερε κάποιο Νυμφίο πού ἦταν πολύ πιό σοφός, πολύ πιό πλούσιος, πολύ πιό ὄμορφος καί πολύ πιό δοξασμένος ἀπ’ αὐτή! Ἐκείνη ἐνθουσιάστηκε καί ἤθελε νά Τόν γνωρίσει. Τῆς ἔδωσε τότε μία εἰκόνα τῆς Παναγίας, πού κρατοῦσε τό Χριστό στήν ἀγκαλιά Της, καί τή συμβούλεψε νά κλειστεῖ στό δωμάτιό της, νά προσευχηθεῖ ὅλη τή νύχτα καί νά παρακαλέσει τήν Παναγία νά τῆς δείξει τόν Υιό Της!

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ἔκανε ὅ,τι τῆς εἶπε ὁ ἀσκητής καί τή νύχτα κουρασμένη ὅπως ἦταν ἀπό τήν προσευχή καί τήν ἀγωνία, τήν πῆρε ὁ ὕπνος. Καί τότε εἶδε ὅραμα. Εἶδε τήν Παναγία νά κρατάει σάν βρέφος τό Χριστό, ὁ ὀποῖος ἀκτινοβολοῦσε περισσότερο ἀπ’ τόν ἥλιο. Σέ προτροπή τῆς Παναγίας νά κοιτάξει ὁ Χριστός τήν ἁγία, ὁ Χριστός ἀρνήθηκε, ἔστρεψε ἀλλοῦ τό πρόσωπό του καί εἶπε πώς δέν μποροῦσε νά τήν δῆ γιατί ἦταν ὅλο σκοτάδι καί ἀσχήμια, λόγω τῆς καταστάσεως στήν ὀποία βρισκόταν. Ἄν ἤθελε νά Τόν δῆ ἔπρεπε νά συμβουλευτεῖ τόν ἀσκητή.

Τότε ξύπνησε ταραγμένη καί νύχτα σχεδόν ξεκίνησε μέ μερικές ἄλλες γυναῖκες, γιά νά συναντήσει τόν ἀσκητή. Ὅταν ἔφτασε, ἔπεσε μέ δάκρυα στά πόδια καί τοῦ διηγήθηκε ὅλο τό ὅραμα. Ὁ ἅγιος ἀσκητής δέν ἔχασε τήν εὐκαιρία καί τῆς μίλησε γιά τήν χριστιανική πίστη, τό Χριστό, τήν ἀγάπη καί τή θυσία Του, γιά τούς ἀνθρώπους καθώς καί γιά τήν εὐτυχία πού βρίσκουν οἱ ψυχές κοντά Του! Ἡ ἁγία τά ἄκουσε ὅλα αὐτά μέ πολλή προσοχή. Ἀγάπησε τό Χριστό καί βαπτίστηκε!

ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΝΗΣΤΕΙΑΣ

Τή νύχτα εἶδε πάλι ὅραμα. Εἶδε τήν Παναγία καί τό Χριστό. Ἀλλά αὐτή τή φορά ὁ Χριστός τήν κοίταξε μέ ἀγάπη καί στήν ἐρώτηση τῆς Παναγίας πῶς τήν ἔβλεπε, ἀπάντησε: «Τώρα ἔγινε λαμπερή, ἔνδοξη, πλούσια καί πάνσοφος. Τίποτε ἀπό τά παλαιά δέν βρίσκω ἐπάνω της. Ἔφυγε τό σκοτάδι. Ἐξαφανίστηκε ἡ ἀσχήμια της…..Τώρα ἀποφασίζω νά τήν μνηστευθῶ, γιά νύμφη Μου ἄφθορο».

Τότε ἡ ἁγία εἶδε, πώς ἔπεσε κάτω καί μέ δάκρυα Τοῦ εἶπε: «Ὑπερένδοξε Δέσποτα, δέν εἶμαι ἄξια νά δῶ τήν Βασιλεία Σου. Ἀλλά ἀξίωσέ μέ νά γίνω μία ταπεινή δούλη Σου». Ἐκείνη τή στιγμή ἡ Παναγία τῆς ἔπιασε τό δεξί της χέρι καί εἶπε: «Δός της, παιδί Μου, τό δακτυλίδι, νά τήν νυμφευθεῖς, γιά νά τήν ἀξιώσεις τῆς Βασιλείας σου τῆς αἰωνίου». Καί ὁ Χριστός τῆς ἔβαλε στό δάκτυλο ἕνα ὡραῖο δακτυλίδι λέγοντάς της: «Ἰδού σήμερον σέ λαμβάνω διά νύμφη Μου ἄφθορον καί αἰώνιον. Φύλαξε μέ ἀκρίβειαν αὐτήν τήν συμφωνίαν καί μή λάβεις πλέον ἄλλον νυμφίον ἐπίγειον». Ἔτσι ξύπνησε ἡ ἁγία Αἰκατερίνη καί εἶδε ὅτι στό δεξί της χέρι φοροῦσε τό δακτυλίδι!

normal_to_xeri_ths_agias_aikaterinhs edited

το χέρι της αγίας Αικατερίνης, όπου φαίνεται το δακτυλίδι που φοράει εις ανάμνησην της μνηστείας της με τον Χριστό (από εδώ)

ΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΟ

Ἀπό τότε δόθηκε ὁλόψυχα στό Χριστό! Ἔγινε πιστή μαθήτρια καί ἀπόστολός Του. Κήρυττε παντοῦ μέ φλόγα στήν καρδιά. Μέ τό παράδειγμα καί τή διδασκαλία της τράβηξε πολλούς συμπολίτες της στήν πίστη του Χριστοῦ, ἰδιαίτερα τούς διανοουμένους. Τό έργο της ἐξαπλώθηκε ἀκόμη καί στά γύρω μέρη τῆς Ἀλεξανδρείας.

Ο ΔΙΩΓΜΟΣ

Στά χρόνια τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης ζοῦσε ἕνας μεγάλος διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ Μαξέντιος. Αὐτός τιμοῦσε πολύ τούς εἰδωλολατρικούς θεούς. Ἤθελε μάλιστα νά προσφέρει σ’ αὐτούς μία ἐντυπωσιακή θυσία. Διέταξε νά ἔλθουν ὅλοι, ἀπό τά χωριά καί τίς πόλεις, στήν Ἀλεξάνδρεια καί νά προσφέρουν θυσίες μέ τόν ὅρο ὅτι ὄποιος δέν θυσιάσει στούς ψεύτικους θεούς καί προσκυνήσει ἄλλο θεό θά τιμωρηθεί σκληρά.

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ,ὅταν εἶδε τό λαό νά τρέχει φοβισμένος καί παρά τή θέλησή του νά θυσιάζει στά εἴδωλα, λυπήθηκε κατάκαρδα. Ἄρχισε ὅμως νά ἐνθαρρύνει τούς Χριστιανούς νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους καί παρακινοῦσε τούς εἰδωλολάτρες νά μήν θυσιάσουν. Πολλοί ἀπό αὐτούς, χάρη στήν εὐγλωττία καί τήν πειστικότητά της, γύρισαν στήν ἀληθινή πίστη τοῦ Χριστοῦ.

Ἔπειτα ἡ ἁγία παρουσιάστηκε μπροστά στόν αὐτοκράτορα, ὁμολόγησε τήν πίστη της καί τόν ἔλεγξε σκληρά γιά ὅλα ὄσα ἔκανε. Ἐκεῖνος γεμάτος θυμό, διέταξε νά τήν κρατήσουν ὑπό περιορισμό καί φρούρηση.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΗΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΟΣ

Στό μεταξύ ὁ αὐτοκράτορας κάλεσε στό ἀνάκτορο ὅλους τούς σοφούς γιά ν’ ἀνοίξουν διάλογο μέ τήν ἁγία, ἐλπίζοντας ὅτι θά τή νικήσουν στό διάλογο καί ἔτσι θά ἀποδεικνυόταν πώς ἡ δική τους θρησκεία ἦταν ἀληθινή. Οἱ σοφοί πῆγαν καί ἦταν 150. Τότε ἄρχισαν τόν διάλογο μέ τήν ἁγία. Αὐτή τούς νίκησε ὅλους στή συζήτηση , ἐνώ ἐκεῖνοι παραδέχτηκαν τήν ἀλήθεια καί πίστεψαν στό Χριστό. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό οἱ 150 σοφοί ρίχτηκαν στή φωτιά κι ἔγιναν μάρτυρες Χριστοῦ! Ἀργά τό βράδυ, ὄταν κάποιοι εὐσεβεῖς Χριστιανοί πῆγαν νά πάρουν τά λείψανά τους, εἶδαν μέ ἔκπληξη, ὅτι τά σώματά τους ἦταν νεκρά, ἀλλά ἀνέπαφα. Τά ἔθαψαν τότε θαυμάζοντας τή δύναμη τοῦ Κυρίου!

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ

Μετά ἀπ’ αὐτό ὁ αὐτοκράτορας χρησιμοποίησε διάφορους τρόπους γιά νά παρασύρει τήν ἁγία , ἀλλά δέν τά κατάφερε. Ἄρχισε μέ κολακεῖες. Συνέχισε μέ διάφορα βασανιστήρια, μαστιγώματα. Τήν ἔβαλε, ἔπειτα, στή φυλακή γιά 12 ἡμέρες μέ διαταγή νά μήν φάει τίποτε. Μάλιστα στό διάστημα αὐτό πίστεψαν καί μαρτύρησαν ἡ γυναῖκα του, ὁ στρατηλάτης Πορφύριος καί 200 στρατιῶτες, τούς ὀποίους γιορτάζουμε τήν ἴδια ἡμέρα μέ τήν ἁγία Αἰκατερίνη. Τέλος, βλέποντας ὅτι ἡ Ἁγία δέν ἄλλαζε πίστη, σκέφτηκε ἕνα φρικτό τρόπο νά τή θανατώσει, χρησιμοποιῶντας κάποιο ξύλινο τροχό, ὁ ὀποῖος εἶχε κολλημένα γύρω του ξυράφια καί βελόνια. Δέν κατάφερε, ὅμως, τίποτε γιατί ἡ ἁγία σώθηκε ἐκ θαύματος, γι’ αὐτό διέταξε νά τήν ἀποκεφαλίσουν.

Τά λείψανά της βρίσκονται στήν Ἱ. Μονή ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ὄρους Σινᾶ.

Τή μνήμη της γιορτάζουμε στίς 25 Νοεμβρίου.

Από τα μαθήματα του Κατώτερου Κατηχητικού της Ι.Μητροπόλεως Μεσσηνίας

Βίντεο με τον βίο της Αγίας Αικατερίνης

Χρόνια Πολλά με υγεία & πρόοδο σε όσες αναγνώστριες γιορτάζουν!!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

21 Νοεμβρίου: Τα Εισόδια της Παναγίας

Τα Εισόδια της Θεοτόκου αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Εκκλησίας μας και τιμώνται κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου. Όπως αναφέρει ο θεολόγος Σκόντζος Λάμπρος η Θεοτόκος είναι η αγιότερη ανθρώπινη ύπαρξη, η Οποία επιλέχτηκε από το Θεό ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα κορίτσια, για να παίξει ρόλο πρωταγωνιστικό στη διαδικασία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας. Η θεία πανσοφία διείδε στο ιερότατο πρόσωπό Της την άκρα καθαρότητα και αγιότητα, η οποία ήταν απαραίτητη για να καταστεί μητέρα του απόλυτα αγίου Θεού.

Η εορτή των Εισοδίων έχει ως στόχο να μας διδάξει πολύ υψηλές έννοιες γύρω από την προσωπικότητα της Θεοτόκου. Να μας μυήσει στην ασύλληπτα βαθιά θεολογία γύρω από την ανεπανάληπτη συμβολή Της στην υλοποίηση του θείου σχεδίου της σωτηρίας του κόσμου.

Η συγκεκριμένη ημέρα είναι αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο. Οι γονείς της Παρθένου Μαρίας ήταν ο Ιωακείμ και η Άννα, οι οποίοι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα δεν είχαν αποκτήσει παιδί. Υποσχέθηκαν, λοιπόν, στο Θεό πως αν τους χαρίσει ένα παιδάκι, μόλις γίνει τριών ετών θα το αφιερώσουν στο ναό Του. Το κοριτσάκι που απέκτησαν οι ευσεβείς αυτοί άνθρωποι το ονόμασαν Μαρία. Όταν η Μαρία έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην εκκλησία. Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο ναό ονομάστηκε «Εισόδια της Θεοτόκου».

Εκεί την υποδέχτηκε ο Αρχιερέας Ζαχαρίας, ο οποίος την οδήγησε στο ιερό του Ναού, στα Άγια των Αγίων. Σύμφωνα με τις Γραφές, η Παναγία παρέμεινε συνολικά δώδεκα χρόνια στο ναό. Όλο αυτό το διάστημα ο αρχάγγελος Γαβριήλ προμήθευε την Παναγία με τροφή ουράνια. Εξήλθε από τα Άγια των Αγίων, όταν έφθασε η ώρα του Θείου Ευαγγελισμού.

Προτεινόμενες δραστηριότητες

  1. Μπορείτε να διαβάσετε για τη σημερινή μέρα κατεβάζοντας το παρακάτω φυλλάδιο!

2. Μάθετε περισσότερα για τους γονείς της Παναγίας!

3. Δημιουργήστε το βιβλιαράκι της γιορτής των Εισοδίων!

4. Ζωγραφίστε την εικόνα των Εισοδίων.

5. Μάθετε παρακάτω χρήσιμες γνώσεις για την πίστη μας!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Το πιο εύκολο πράγμα…

Το παρακάτω κείμενο δίνεται για προβληματισμό και σκέψη με αφορμή το σημερινό μάθημα των Θρησκευτικών στο οποίο μάθαμε ότι ο Χριστός, αυτά που ζητούσε από τους ανθρώπους να κάνουν, τα έκανε πρώτα εκείνος. Νήστεψε για σαράντα ημέρες στην έρημο χωρίς να φάει και να πιει τίποτα, διδάσκοντάς μας τον δρόμο της άσκησης μέσα από τη νηστεία. Όταν βρισκόταν στον σταυρό, συγχώρεσε αυτούς που τον σταύρωσαν, διδάσκοντάς μας τη συγχώρηση. Έπλυνε τα πόδια των μαθητών του για να διδάξει την ταπείνωση.

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Ιούδας. Λες πως είσαι φίλος, μα όταν βρεις την ευκαιρία, δε διστάζεις για τριάκοντα αργύρια, με ένα φιλί τους ανθρώπους σου να τους προδώσεις.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, εσύ ‘’νίπτεις τας χείρας σου’’. Δεν παίρνεις την ευθύνη ούτε για τις πράξεις σου, ούτε για τη ζωή σου.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι και εσύ ένας από τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Για τον κόσμο όλο, τίμιος, δίκαιος, καθαρός, μέσα σου όμως, να κρύβεις, μίσος, οργή, ζήλεια, υπερηφάνεια, ασπλαχνία.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι να είσαι ο όχλος. Χάβρα Ιουδαίων. Να μην έχεις βούληση. Να μην παίρνεις καμία ευθύνη. Να μην βάζεις το μυαλό σου να σκεφτεί. Απλά να ακολουθείς. Σαν πρόβατο. Και ‘’άρον άρον’’ να ζητάς να σταυρωθεί, αυτός που μέχρι χθες επευφημούσες.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι να είσαι ο Βαραββάς. Να χτίζεις τη δική σου ελευθερία, τη δική σου ζωή, εις βάρος κάποιου άλλου.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο ληστής στα αριστερά. Και ακόμα και εκεί, στην έσχατη στιγμή σου, να μην λες ένα ‘’ήμαρτον’’, αλλά να βρίζεις, να φωνάζεις, να κατηγορείς και να χλευάζεις άλλους για τα δικά σου λάθη.
Το δύσκολο, είναι να είσαι ο Χριστός. Να σταυρώνεσαι καθημερινά για χάρη όσων αγαπάς και παρόλα αυτά να ψιθυρίζεις πάνω από το σταυρό ‘’ Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι’’…

proskynitis
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

H Επί του Όρους ομιλία του Χριστού

Η Επί του Όρους ομιλία στη δυτική τέχνη (συλλογή εικόνων)

Συλλογή εννέα εικόνων με θέμα την Επί του Όρους ομιλία του Χριστού και την απόδοση της σκηνής στη χριστιανική τέχνη της Δύσης. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την εικονογραφία της παράστασης στη δυτική τέχνη. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αναφορικά με τον αριθμό, τη θέση και τη στάση των εικονιζόμενων προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής, τοιχογραφίες, οροφογραφίες, χαρακτικά και ακουαρέλες, που χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα έως και τη σύγχρονη εποχή. Για κάθε εικόνα, μάλιστα, δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,ιστορία

Ο χριστιανισμός γίνεται επίσημη θρησκεία

Ο Χριστιανισμός διαδίδεται και επικρατεί σε όλη την αυτοκρατορία.

Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός υπερασπίζεται την αρχαία λατρεία. Λίγο αργότερα όμως, ο Θεοδόσιος Α’ επιβάλλει τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους.

Το μάθημα με αφήγηση

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος

Διαδραστική παρουσίαση ιστορικού υλικού και διερευνητική δραστηριότητα, με θέμα το έργο και τις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η καλλιέργεια δεξιοτήτων διερευνητικής μάθησης και η οικοδόμηση της ιστορικής γνώσης. Το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει πληροφοριακό υλικό για τους πρωταγωνιστές και τις αποφάσεις της Συνόδου, εικαστικά έργα, αποσπάσματα πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, μια φορητή εικόνα προς εξερεύνηση, καθώς και ένα σύντομο βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ.

Μέγας Κωνσταντίνος και Χριστιανισμός

Διαδραστική παρουσίαση ιστορικού υλικού με θέμα τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη σχέση του με τον Χριστιανισμό. Στόχος του μαθησιακού αντικειμένου είναι η μελέτη επιμέρους όψεων τόσο της ρωμαϊκής όσο και της χριστιανικής ιστορίας, αξιοποιώντας διαχρονικά εικαστικά έργα. Πιο συγκεκριμένα, το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει έντεκα έργα τέχνης, στα οποία αποδίδονται σημαντικά γεγονότα από τη ζωή και τη δράση του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Για καθένα από τα έργα αυτά δίνονται σύντομες πληροφορίες, καθώς και μια σχετική ιστορική αναφορά. Να σημειωθεί, επίσης, ότι πέντε εξ αυτών αποτελούν διαδραστικές εικόνες και προσφέρονται για εξερεύνηση.

Το τέλος του Ιουλιανού, πισώπλατα, σε μάχη εναντίον των Περσών.
Θύμα του φανατισμού των χριστιανών κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδόσιου ήταν και το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, έργο του μεγάλου γλύπτη Φειδία και ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.

Στην ειρηνική εξάπλωση του Χριστιανισμού ιδιαίτερη συμβολή είχαν οι τρεις ιεράρχες:

 Μέγας Βασίλειος

 Ιωάννης ο Χρυσόστομος

 Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός

Οι τρεις αυτοί ιεράρχες συνδύασαν την αρχαία ελληνική παιδεία με τα διδάγματα του Χριστιανισμού.

Quiz ιστορίας