Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,Υγεία,ιστορία

Τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία Ελλάδα

Στο πλαίσιο της εναρμόνισης του εορτασμού της 9ης Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού 2022 με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022, με κοινό σύνθημα «ΑΘΛΗΣΗ κάθε μέρα, ΥΓΕΙΑ μια ΖΩΗ» και στόχο την ανάδειξη της ωφελιμότητας της άθλησης στη σωματική και
πνευματική υγεία εφ’ όρου ζωής σας παρουσιάζω το σημερινό άρθρο που αφορά τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαία Ελλάδα.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν μία σειρά αθλητικών αγώνων μεταξύ εκπροσώπων των πόλεων-κρατών και ένας από τους πανελλήνιους αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα.

πηγή: Panas Faidon Cheilaris

Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν η πιο σημαντική διοργάνωση της αρχαίας Ελλάδας και διεξάγονταν στην Αρχαία Ολυμπία κάθε τέσσερα χρόνια, από το 776 π.Χ.. Στα Ολύμπια έπαιρναν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα (και αργότερα από άλλα μέρη) και σταδιακά απέκτησαν ιδιαίτερη αίγλη. Η διοργάνωσή τους γινόταν μέχρι το 393 μ.Χ. όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος απαγόρευσε την διεξαγωγή τους. Από το 1896, αναβίωσαν με την ονομασία Ολυμπιακοί Αγώνες και διεξάγονται ως διεθνείς αγώνες, γνωστοί και ως Θερινοί Ολυμπιακοί.

Virtual Reality αναπαράσταση της Αρχαίας Ολυμπίας

πηγή: ProgettoTraiano

Τα αγωνίσματα

Αγώνες δρόμου

Ο απλός αγώνας δρόμου, το «στάδιον» ήταν το πρώτο αγώνισμα που καθιερώθηκε. Μέχρι τους 15ους Ολυμπιακούς αγώνες οι αθλητές που έπαιρναν μέρος φορούσαν μια μικρή ποδιά, ενώ αργότερα αγωνίζονταν εντελώς γυμνοί, επιδεικνύοντας την επίδοσή τους στο πολεμικό βάδισμα και τρέξιμο. Τέρμα ήταν το σημείο που βρίσκονταν το βραβείο, ενώ οι θεατές στέκονταν δεξιά και αριστερά κατά μήκος της αμμώδους διαδρομής που είχε μήκος εξακοσίων Ολυμπιακών ποδιών (περ. 192 μέτρα). Οι αθλητές ανταγωνίζονταν σε ομάδες τεσσάρων. Οι επί μέρους νικητές ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, επίσης σε ομάδες τεσσάρων.

Στον «δίαυλο» οι αθλητές έτρεχαν την διπλή διαδρομή επιστρέφοντας στο σημείο της αφετηρίας, ενώ στον «δόλιχο» η διαδρομή ήταν δώδεκα «δίαυλοι», δηλαδή 24 «στάδια». Η διαδρομή του «οπλίτη δρόμου» είχε μήκος δύο «σταδίων», και οι πολεμιστές αρχικά φορούσαν τον πλήρη εξοπλισμό (περικεφαλαία, κνημίδες, ασπίδα) και αργότερα ήταν γυμνοί και κρατούσαν μόνο ασπίδα.

Οι έφηβοι αγωνίζονταν μόνο στο απλό «στάδιο», δηλαδή στον αγώνα δρόμου μιας διαδρομής. Ο Παυσανίας μνημονεύει επίσης τον αγώνα δρόμου των «Ηλείων παρθένων», οι οποίες έπαιρναν μέρος ντυμένες με έναν κοντό χιτώνα, τον δεξιό ώμο γυμνό και τα μαλλιά λυτά.

Πάλη

Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλές άθλημα. Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας ήταν αυτός που ανακάλυψε την τεχνική της πάλης, έτσι ώστε ο νικητής να μην είναι εξαρτημένος μόνo από την φυσική του σωματική δύναμη, αλλά από την τεχνική, την ευελιξία και την γρηγοράδα των κινήσεών του. Ο έφηβος Κρατίνος απέκτησε φήμη όχι μόνο για την νίκη του, αλλά και για την καλαισθησία των κινήσεων του.

Στην πάλη διακρίνουμε δύο αγωνίσματα. Στο πρώτο ο αθλητής είχε σκοπό να ρίξει τον αντίπαλο τρεις φορές με τους ώμους στο χώμα, ενώ στο δεύτερο ο αγώνας συνεχιζόταν ακόμα και στο έδαφος, μέχρι που ο νικημένος αναγκαζόταν να παραδεχτεί την ήττα του σηκώνοντας το χέρι.

Πυγμαχία

Η πυγμαχία ήταν βίαιο και συχνά θανατηφόρο αγώνισμα. Τα χέρια ήταν ενισχυμένα με χοντρά δερμάτινα λουριά από τον αγκώνα μέχρι τις γροθιές, ενώ τα δάχτυλα έμεναν ακάλυπτα για να κλείνουν σχηματίζοντας γροθιά. Τα λουριά μπορεί να ήταν ενισχυμένα με μικρούς μολυβένιους βόλους ή καρφιά. Σε περίπτωση που ο αγώνας κρατούσε πολύ ώρα χωρίς νικητή, οι αγωνιστές έπρεπε να κάνουν την ονομαζόμενη «κλίμακα». Δηλαδή οι πυγμάχοι στέκονταν ακίνητοι χωρίς να αμύνονται ή να αποφεύγουν το χτύπημα, ενώ εναλλακτικά αντάλλασσαν χτυπήματα μέχρι που ένας από τους δυο κατέρρεε. Αν και πολλές μαρτυρίες έχουμε για τα φοβερά και αιματηρά τραύματα του αγωνίσματος, η τέχνη της πυγμαχίας ήταν άλλη. Νικητής ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί. Ακόμα καλύτερα ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί αλλά ούτε και να χτυπήσει τον αντίπαλο, κάνοντάς τον απλά να καταρρεύσει εξουθενωμένος από τις άκαρπες επιθετικές προσπάθειές του.

Παγκράτιο

Το δυσκολότερο άθλημα στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν αναμφισβήτητα το παγκράτιο. Ήταν συνδυασμός της πάλης και της πυγμαχίας. Ο νικητής έπρεπε να νικήσει συνδυάζοντας την ευελιξία αλλά και την δύναμη της γροθιάς, συμβολίζοντας έτσι τον ηρωικό αγώνα του άοπλου πολεμιστή στην μάχη. Σε αντίθεση με την καθεαυτού πυγμαχία, οι αθλητές του παγκρατίου αγωνίζονταν με γυμνά χέρια και δεν χτυπούσαν με την γροθιά, αλλά με τα δάχτυλα της πυγμής. Δυο θρυλικοί αθλητές του παγκρατίου έμειναν στην ιστορία, ο Θεαγένης και ο Πολυδάμας|Ανδροσθένης.

Πένταθλο

Το πένταθλο αποτελείτο από πέντε επί μέρους αγωνίσματα, τροχάδην, άλμα, πάλη, δισκοβολία και ακόντιο. Οι αθλητές του πένταθλου ήταν φημισμένοι για την καλαισθησία του αρμονικά γυμνασμένου σώματός τους. Η διεξαγωγή του πένταθλου άρχιζε με την ρίψη δίσκου ή με το άλμα, και συνέχιζε με την ρίψη ακοντίου, τον αγώνα δρόμου και την πάλη. Η προκαταρκτική εξάσκηση που γινότανε στα αθλητικά γυμναστήρια συμπεριλάμβανε τέσσερις κατηγορίες άλματος, το άλμα ύψους (επί τόπου), άλμα ύψους (με φόρα), άλμα μήκους και άλμα βάθους, ενώ στους Ολυμπιακούς αγώνες μνημονεύεται μόνο το άλμα μήκους. Το άλμα συνοδευόταν από τους ήχους της φλογέρας που έπαιζε το «Πύθιο άσμα».

Η εκκίνηση γινόταν από μια ελαστική σανίδα, τον «βατήρα», ενώ οι αθλητές χρησιμοποιούσαν ένα βοηθητικό όργανο, τους «αλτήρες». Ο κανονισμός του αθλήματος επέβαλε στον αθλητή να προσγειωθεί όρθιος και να σταθεί ακίνητος ακριβώς στο σημείο της επαφής του με το έδαφος. Το σημείο της πιθανής προσγείωσης ήταν ανασκαμμένο για να είναι το χώμα λίγο πιο μαλακό. Συχνά συναντάμε σε σχετικές αγγειογραφίες την αξίνα η οποία χρησίμευε για την εκσκαφή του σκληρού από την ξηρασία καλοκαιρινού εδάφους, ή για να σημαδεύουν στο χώμα την επίδοση. Η δισκοβολία ήταν αγώνισμα βολής που εξελίχτηκε από την ρίψη πέτρας στην μάχη, και διεξάγονταν αρχικά με απλές πέτρες κάπως μεγάλων διαστάσεων, όπως συμπεραίνουμε από ένα αρχαιολογικό εύρημα στον χώρο της Ολυμπίας.

Ο Όμηρος μνημονεύει επίσης τον λίθινο δίσκο των Φαιάκων. Η τεχνική ρίψης δίσκου είναι απαθανατισμένη σε πολλές αγγειογραφίες, ανάγλυφα και ανδριάντες, το πιο φημισμένο από αυτά είναι ο παγκόσμια γνωστός δισκοβόλος του Μύρωνα. Το ακόντιο ήταν επίσης εμπνευσμένο από το αντίστοιχο πολεμικό ή κυνηγετικό όπλο, αν και στην προκειμένη μορφή ήταν ειδικά κατασκευασμένο για αποκλειστική αθλητική χρήση. Ήταν κοντύτερο, λεπτότερο και ελαφρότερο, ενώ κατέληγε σε μακρύ μυτερό άκρο. Στην μέση του κονταριού ήταν προσαρμοσμένη η «αγκύλη», που ήταν λουράκι ή θηλιά για να υποβοηθάει τον αθλητή στην εξακόντισή του, χωρίς όμως να είναι εξακριβωμένη η ακριβής λειτουργία της αγκύλης. Επίσης δεν είναι γνωστό αν το ακόντιο ήταν άθλημα βολής ή σκοποβολής. Τα αγωνίσματα δρόμου και πυγμαχίας παρουσιάστηκαν πιο πάνω.

Αρματοδρομία

Η αρματοδρομία διεξάγονταν σε ιδιαίτερο στάδιο, το «ιπποδρόμιο», αγνώστων σήμερα διαστάσεων. Το μοναδικό ιπποδρόμιο που διασώζεται σήμερα στην Ελλάδα βρίσκεται στο Λύκαιο όρος και έχει μήκος 300 μέτρα, ή ενάμιση σταδίου, και πλάτους εκατό μέτρων. Το ιπποδρόμιο της Ολυμπίας πρέπει κατά τα λεγόμενα του Παυσανία να είχε μεγαλύτερο πλάτος. Ο μηχανισμός εκκίνησης ήταν εφεύρεση του Κληοίτα, την οποία τελειοποίησε ο Αριστείδης. Στο ένα άκρο του ιπποδρομίου ήταν κτισμένος ο στρογγυλός βωμός του Ταράξιππου, αφού τα άλογα πάθαιναν απροσδόκητα πανικό όταν περνούσαν από το σημείο αυτό.

Σημασία των αγώνων

Από το 776 π.Χ. και μετά οι Αγώνες, σιγά-σιγά, έγιναν πιο σημαντικοί σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα φτάνοντας στο απόγειο τους κατά τον 6ο και 5ο αι. π.Χ.. Οι Ολυμπιακοί είχαν επίσης θρησκευτική σημασία αφού γίνονταν προς τιμή του θεού Δία, του οποίου το τεράστιο άγαλμα στεκόταν στην Ολυμπία. Ο αριθμός των αγωνισμάτων έγινε είκοσι και ο εορτασμός γινόταν στην διάρκεια μερικών ημερών. Οι νικητές των αγώνων θαυμάζονταν και γίνονταν αθάνατοι μέσα από ποιήματα και αγάλματα. Το έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς.

πηγή: arxaia-ellinika.blogspot.com

Πατήστε πάνω στη διαδραστική εικόνα για να δείτε πλούσιο υλικό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες!

mtsaousid 
Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία,γεωγραφία,ιστορία

Η Αρχαία Δίολκος Κορίνθου

Ο/Η Δίολκος ήταν ο ειδικής κατασκευής πλακόστρωτος δρόμος που συνέδεε τις δύο άκρες του Ισθμού της Κορίνθου και πάνω στον οποίο σύρονταν κατά την αρχαιότητα από δούλους τα πλοία από τον Κορινθιακό στον Σαρωνικό Κόλπο και αντίστροφα.
 
 
 
Η Δίολκος πρέπει να κατασκευάσθηκε είτε στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ., είτε, το πιθανότερο, στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., όταν τύραννος στην Κόρινθο ήταν ο Περίανδρος. Ο Περίανδρος διακρίθηκε για την έντονη δραστηριότητά του ως προς τα έργα πολιτιστικής και οικονομικής σημασίας, και αναφέρεται ότι σκέφθηκε να ανοίξει και διώρυγα στον Ισθμό της Κορίνθου.
 
 
Στη συνέχεια, μπορείτε να παρακολουθήσετε μία εξαιρετική ταινία-εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ 22 λεπτών, που έχει δημιουργηθεί με εικονοκινητική τεχνική, (animation), η οποία αναπαριστά με μοναδικό και εξαιρετικό τρόπο το μνημείο του τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας.
 
Πρόκειται για ένα έργο-συμβολή στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας, μια παραγωγή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.
 
Δημιουργοί της ταινίας είναι οι ταινίας Θ.Π. Τάσιος, Ν. Μήκας, Γ. Πολύζος, οι οποίοι έχουν λάβει ως τώρα δύο βραβεία:
 
α. Καλύτερης ταινίας αναφερόμενης στην αρχαιότητα στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Κύπρο (Νοέμβριος 2009) και
 
β. Καλύτερης εκπαιδευτικής ταινίας στην 8η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου στην Αθήνα (Μάιος 2010).
 

Εκπαιδευτική ταινία «Αρχαία Δίολκος» της Κορίνθου 1500 ετών

Εικόνα arxaia-ellinika ©
Ο Ισθμός της Κορίνθου, που δείχνει το σύγχρονο κανάλι. Ο αρχαίος δρόμος της Διόλκου κινούνταν σχεδόν παράλληλα με τη διώρυγα, ενώνοντας τον Κορινθιακό με τον Σαρωνικό. Φωτογραφία: Nasa – Δημόσιος τομέας

Ας μάθουμε για τη διώρυγα της Κορίνθου

Παρουσίαση για τον ισθμό και τη διώρυγα της Κορίνθου. Στόχος του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν καλύτερα οι μαθητές τα τεχνικά έργα που σχετίζονται με την περιοχή. Πιο αναλυτικά, μέσω της παρουσίασης, δίνονται πληροφορίες για τα σχέδια διάνοιξης διώρυγας ήδη από την αρχαιότητα και αναφέρονται οι λύσεις που δόθηκαν κατά το παρελθόν. Ακόμη, περιγράφεται η κατασκευή της διώρυγας και η τελική ολοκλήρωση του τεχνικού έργου τον 19ο αιώνα και παρουσιάζεται η μορφή της διώρυγας σήμερα.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Unesco:ΝΑΙ στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Συνάντηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Προώθηση της Επιστροφής των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης ή την Αποκατάσταση τους σε περίπτωση Παράνομης Ιδιοποίησης (ICPRCP) πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι. 
Για πρώτη φορά, η Διακυβερνητική  Επιτροπή της UNESCO αναγνωρίζει, στο κείμενο της Σύστασης, η οποία υιοθετήθηκε ειδικά για το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, τις ιστορικές, πολιτιστικές, νομικές και ηθικές διαστάσεις του ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών, τα οποία ανήκουν σε εμβληματικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Ιδιαίτερης επίσης σημασίας, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του Υπ.Πολιτισμού, είναι και το γεγονός ότι η Επιτροπή  και σε άλλη απόφασή της εκφράζει τη συνεχιζόμενη ανησυχία και το σκεπτικισμό της για το ζήτημα των Γλυπτών και καλεί τις δύο πλευρές να βρουν μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση  στο μακροχρόνιο αυτό ζήτημα.

Τις ελληνικές θέσεις υποστήριξαν ένθερμα με παρεμβάσεις τους  Κίνα,  Τουρκία, Ιαπωνία, Αρμενία, Μεξικό, Ιράκ, Κορέα, Αίγυπτος, Αργεντινή, Κύπρος, Ζάμπια κ.α., ενώ η Γαλλία για πρώτη φορά τοποθετήθηκε υπέρ της επίλυσης της διαφοράς μέσω της συνεργασίας των δύο μερών.

Στην, κατά τα ανωτέρω, Συνάντηση, η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού κα Μαρία Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη, τον Πρόεδρο του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητή κο Δημήτριο Παντερμαλή και τη Νομικό Σύμβουλο Α της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, κα Άρτεμη Παπαθανασίου.
Οι ανωτέρω εκπρόσωποι τόνισαν, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει τον αγώνα της για την επιστροφή και επανένωση των Γλυπτών στην Ελλάδα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η μέρα αυτή δεν μπορεί να είναι μακριά, όπως καταδεικνύει η θερμή στήριξη της διεθνούς κοινής γνώμης, ακόμη και της βρετανικής.
Κατερίνα Πρίφτη
Μπορείτε να διαβάσετε και τις παρακάτω σχετικές δημοσιεύσεις:


Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Μια μέρα στην Πομπηία…

Με αφορμή την επικαιρότητα και την έκρηξη του ηφαιστείου Κιλαουέα στη Χαβάη, (όπως επισημαίνει το BBC, είναι ένα από τα πλέον ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο και εκρήγνυται διαρκώς εδώ και 35 χρόνια),
με εκατοντάδες ρήγματα να ανοίγουν με τη λάβα να εκτοξεύεται σε ύψος 70 μέτρων στον ουρανό, σας παρουσιάζω ένα εξαιρετικό βίντεο animation που δημιούργησε η Zero One Animation για λογαριασμό του μουσείου της Μελβούρνης που δείχνει την καταστροφή της ιστορικής πόλης της Πομπηίας μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Βεζούβιος.

A Day in Pompeii – Full-length animation

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Αγώνας ελευθερίας και πίστης

Εορτάσιμη μέρα η σημερινή από τις πιο πανηγυρικές του χρόνου.  Θα αναφέρω μερικά αποσπάσματα από την ομιλία του Αρχιμ. Παλαμά, Ηγούμενου της Ι. Μ. Καλλίπετρας Βέροιας που εκφωνήθηκε σε επίσημη εκδήλωση στο Παύλειο Πολιτιστικό Ίδρυμα. 
Η 25η Μαρτίου ήδη μνημονεύεται από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον μυστικό αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας, ως ημέρα έναρξης του Αγώνα ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό «ως ευαγγελιζομένη την πολιτικήν λύτρωσιν του ελληνικού έθνους»
Παιδιά της Σαμαρίνας
Από τις πρώτες μέρες της Επανάστασης ήταν εμφανής η θρησκευτική διάσταση της ακόμα και σε μη ορθόδοξους παρατηρητές. Όπως χαρακτηριστικά τόνιζε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, το ελληνικό έθνος «εις την ιεράν του θρησκείαν οφείλει τας σημερινάς αριστείας του, την ανεξαρτησίαν και πολιτικήν του ύπαρξιν, διότι μέγας ο Θεός των Χριστιανών όστις υπερασπίζεται τα δίκαια του…»
Όσο όμως σπουδαίο είναι το γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης και των απελευθερωτικών αγώνων για εμάς τους Έλληνες σπουδαίο και με τεράστια σημασία είναι και το παγκόσμιο γεγονός του Ευαγγελισμού! Του πολύ ευχάριστου, του πολύ σπουδαίου και καλού μηνύματος ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να έρθει από εκεί που είναι εδώ στη γη, να πραγματοποιηθεί η ρήση «ο Θεός μεθ’ ημών» (ο Θεός είναι μαζί μας).
Το γεγονός της Ενανθρώπησης μέσα στην Ιερή Κοιλία της Μαριάμ, λαμβάνει χώρα στο πιο άσημο χωριό της Παλαιστίνης, στην πιο άσημη επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι εκεί ακριβώς ο Θεός θα γινόταν άνθρωπος. Στο γεγονός αυτό, αγγελιοφόρος του Θεού στέλνεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ο παρεστηκώς Κυρίῳ, (τόσο σπουδαίος ήταν), για να απευθύνει στη Θεοτόκο τη φράση: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου». Λέγει ένας σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας, ο πολύς Ωριγένης: «έψαξα, έψαξα, διάβασα, αναζήτησα, πουθενά δε βρήκα τέτοιο χαιρετισμό και μάλιστα σε γυναίκα!».
Η λέξη «Χαίρε» είχε την σημασία του χαιρετισμού, κάτι σαν το «καλημέρα» που λέμε σήμερα… Η έννοιά του είναι «Να είσαι χαρούμενος». Κι εδώ ο Αρχάγγελος ακριβολογώντας το απευθύνει στη Θεοτόκο: «Χαίρε», «Να είσαι χαρούμενη»… υπάρχει βέβαια μυστική ερμηνεία. Γιατί να είναι χαρούμενη; Η λύση του αινίγματος βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη: Εκεί, η Εύα, μόλις επιτιμάται για την παρακοή της, της αναγγέλεται πως «εν λύπαις» (με λύπαις, όχι εν πόνοις, εν λύπαις) τέξει τέκνα, θα γεννά τα παιδιά της. Κι όλες οι απόγονοι της Εύας εν λύπαις γεννούν. Τώρα η Θεοτόκος εν χαρά θα γεννήσει! Αυτό της αποκαλύπτει ο Αρχάγγελος!
Σήμερα αρκετοί αναρωτιούνται: «Γιατί σκλαβώθηκαν οι πρόγονοί μας σε τόσο σκληρούς και αντίχριστους εχθρούς; Γιατί ο Θεός το επέτρεψε σε αυτούς; Ήταν οι πιο αμαρτωλοί άνθρωποι του κόσμου κι έπρεπε να υπομείνουν τόσο μεγάλη τιμωρία;» Η απάντησή του στη συνέχεια θα μας βοηθήσει για να αντιληφθούμε τη σπουδαιότητα του δόγματος, της Πίστης.
Η Ιστορία του Λαού του Θεού, διδάσκει τον άγραφο πνευματικό νόμο: Κάθε φορά που ο Λαός προδίδει την πίστη στον Αληθινό Θεό, μολύνεται από τις λογής λογής κακοδοξασίες των γύρω του λαών, ο Θεός τον εγκαταλείπει σταδιακά, οδηγώντας τον σε 3 σταδιακές τιμωρίες: 1ον: Συρρίκνωση της Εθνικής του κυριότητος (μας λέει αυτό κάτι σήμερα; που είναι η Βόρειος Ήπειρος, πού είναι η Ανατολική Θράκη, η Μικρά Ασία ή η Βόρειος Κύπρος; μήπως και σήμερα έχουμε αποστασία Πίστεως και μάλιστα τα τελευταία 100 χρόνια;) 2ον: Κατάλυση της Εθνικής κυριότητας και 3ον: Τυραννία: Ο Λαός του Θεού υποφέρει δυσκολίες.
Πέρασαν πολλοί αιώνες για να καταλάβουν οι ‘Ελληνες γιατί σκλαβώθηκαν και για να γίνουν ξανά τόσο πιστοί όσο να πείσουν το Θεό ότι μένουν σταθεροί στην πίστη τους… Έπρεπε να βασανιστούν άνθρωποι. Να εξευτελιστεί παντελώς ο χριστιανός που είδε με αδιαφορία την Πίστη του, το Δόγμα του, τη Σωτηρία του… Πέρασε πολύ καιρός, 400 και 500 χρόνια για να γίνει η Πίστη ζωντανή μέσα στην καρδιά του. Την εποχή του 1821 έχουμε τη Χρυσή Εποχή της Πίστης στον Αληθινό Θεό. Οι αγωνιστές ομολογούν ότι όχι με τα όπλα, όχι με τη δύναμη και τα τεχνάσματά τους θα καταφέρουν να νικήσουν, αλλά επειδή είναι θέλημα Θεού:
«Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι» , λέγει ο Γέρος του Μωριά, Κολοκοτρώνης, «και έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της… και έφυγα. 
Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι: όλοι είναι φευγάτοι μου λένε. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».
Λίγους μήνες μετά το Μάρτη του 1821, η Θεοτόκος θα υποδείξει στην Οσία Πελαγία την Εικόνα της εκεί στη Νήσο της Τήνου, για να στηρίξει σε κρίσιμη στιγμή τους επαναστατημένους ‘Ελληνες. Και θυμάστε τι εικόνα είναι αυτή της Τήνου; Ναι! Είναι ο Ευαγγελισμός. Το χαρούμενο άγγελμα!

Χρόνια πολλά σε όλους μας και ας κρατήσουμε ζωντανή και σταθερή την πίστη μας όπως έκαναν και οι πρόγονοί μας!

Το φλάμπουρο

Μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά άρθρα:

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

6 λέξεις μόνο φωνήεντα!

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου 9 Φεβρουαρίου:Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας για  την ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού, εντόπισα στο διαδίκτυο μία αρχαία ελληνική φράση-αρχαία ευχή της μάνας στον γιο της που υποδηλώνει τον πλούτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας μας καθώς αποτελείται από έξι λέξεις που αποτελούνται μόνο από φωνήεντα!!!
O συγγραφέας Ζακ Λακαριέρ έλεγε:
«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνον αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο καμία άλλη γλώσσα».

Διαβάστε την αρχαία ελληνική ευχή:

«OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ»,
 που σημαίνει: 
«Όπως η αυγή, γιε μου να είσαι πάντα!»
Έξι (6) λέξεις, δεκατέσσερα (14) φωνήεντα, μια φράση.
Ούτε ένα σύμφωνο, σε μια πλήρη φράση! Σε ποια άλλη γλώσσα μπορεί να συμβεί αυτό; Μάλλον μόνον στην Ελληνική…

ΟΙΑ σημαίνει όπως

ΗΩ είναι η αυγή

Ω ΥΙΕ γιε μου

ΑΕΙ ΕΙ Να είσαι πάντα!


πηγή: crashonline.gr
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η ελληνική ιστορία σε έναν χάρτη

Το κανάλι Ollie Bye στο YouTube ειδικεύεται στη δημιουργία βίντεο με χάρτες, όπου παρατίθενται η ιστορία πολιτισμών, αυτοκρατοριών, πολέμων και άλλα χρήσιμα στοιχεία που αφορούν τα κράτη και τους λαούς.

Μεταξύ των πολύ ενδιαφέροντων βίντεο που βρίσκει κανείς σε αυτό υπάρχει ένα βίντεο αφιερωμένο στην ιστορία των Ελλήνων. Ξεδιπλώνεται η ιστορία των Ελλήνων διάρκειας χιλιετιών κι απεικονίζεται σε έναν χάρτη που αρχίζει από την εποχή του Μινωικού Πολιτισμού και φτάνει μέχρι σήμερα- αν και η μυκηναϊκή περίοδος και η Αρχαϊκή εποχή (750 πΧ- 479 πΧ) αναφέρονται συνοπτικά, λόγω του μεγάλου χρονικού πλαισίου και των περιορισμένων – σε σχέση με τις άλλες περιόδους – στοιχείων.

The History of the Greeks

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Γράψε όπως έγραφαν σε άλλες εποχές!

Όλοι γνωρίζουμε πώς γράφεται το όνομά μας στις σύγχρονες γραφές. Στις αρχαίες όμως; 
Την απάντηση δίνει μια απίστευτη εφαρμογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών
Σ’ αυτήν την εφαρμογή ο χρήστης μπορεί να δει πώς γράφεται το όνομά του στη Γραμμική Β′ της Μυκηναϊκής Περιόδου, στην αρχαϊκή, στην κλασική, στην πρωτοβυζαντινή και στη βυζαντινή γραφή. Επίσης, υπάρχει και η δυνατότητα εκτύπωσης και download, εάν το θέλετε σε έντυπη μορφή ή να το αποθηκεύσετε.
Δείτε την εφαρμογή πατώντας πάνω 
στην επόμενη εικόνα.
Αφού πατήσετε στην επιλογή «Είσοδος», επιλέξτε το γράμμα με το οποίο ξεκινά το όνομά σας για να επιλέξετε από τη σχετική λίστα το όνομά σας. Μετά επιλέξτε τη γραφή που επιθυμείτε!
Σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό εργαλείο (αν και δεν υπάρχει- προς το παρόν τουλάχιστον- η δυνατότητα να βάλετε το επώνυμό σας) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών!
Καλή διασκέδαση με γνώση παράλληλα!!!
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

«Greek Tourism. An eternal journey» – Ένα μικρό κομμάτι Παραδείσου πάνω στη Γη

Είναι ακόμη καλοκαίρι και για όσους θα πάνε τις επόμενες μέρες διακοπές ή για όσους πήγαν σε κάποιο ορεινό ή παραθαλάσσιο μέρος ή σε κάποιο από τα πανέμορφα ελληνικά νησιά ή σε όσους αγαπούν την Ελλάδα αφιερώνεται το παρακάτω βίντεο…
Δείτε το υπέροχο ελληνικό βίντεο, σε παραγωγή του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και σκηνοθεσία του Αντώνη Θεοχάρη Κιούκα που έλαβε το βραβείο «Blue Danube»(Γαλάζιος Δούναβης) για το καλύτερο πολιτιστικό τουριστικό φιλμ στο Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών και Οικολογικών ταινιών SILAFEST 2015 , που έγινε στο Veliko Gradište της Σερβίας.
Επίσης, η Ελλάδα έλαβε το 1ο βραβείο στο αντίστοιχο φεστιβάλ των Η.Π.Α. «US International Film and Video Festival».

«Greek Tourism. An eternal journey» 
Απολαύστε το!!!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η μέρα μίας σπουδαίας Σπαρτιάτισσας

Παρόλο που βρισκόμαστε σε καλοκαιρινές διακοπές οι «Μικροί Δημοσιογράφοι» συνεχίζουν να αρθρογραφούν και να σας κρατούν συντροφιά 
με τα χρήσιμα και ενδιαφέροντα άρθρα τους, 
γιατί η ενημέρωση δε γνωρίζει διακοπές!!!
Η μικρή δημοσιογράφος Αγγελική Π. μας παρουσιάζει σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο μία μέρα από τη ζωή μίας σπουδαίας Σπαρτιάτισσας, με το όνομα Κυνίσκα…..