Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις,επετειακά

1η Οκτωβρίου : Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου γιορτάζουμε την  Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» .

Η μέρα για την τρίτη ηλικία υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ  πριν από 32 χρόνια, το 1990, για να αποτίσει φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.

πηγή:Μαρίνα Μόσχα

Παιδικό τραγουδάκι»Ο Μαγικός παππούλης»
Στίχοι : Θέτη Χορτιάτη

Έχω μαγικό παππούλη που ’ναι λούνα παρκ τρελό
έχει γόνατα αλογάκια δίνω μια και καβαλώ
κάνω κούνια σε δυο χέρια και τσουλήθρα σ’ αγκαλιά
παίζω ένα βουβό ταμπούρλο τη μεγάλη του κοιλιά
φέγγουν πάνω του λαμπιόνια μάτια πίσω από γυαλιά
τραγουδάει βραχνή κασέτα και λαλεί σοφή μιλιά
έχει τσέπες μαγαζάκια νύχτα μέρα ανοιχτά
παίρνω τσίκλες σοκολάτες κι ό,τι θες χωρίς λεφτά
μα πληρώνω εισιτήριο κι είναι ακριβό πολύ
για να μπω στο λούνα παρκ μου δίνω σφυριχτό φιλί.

Οι καρτούλες μας για τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας!

Χρόνια πολλά με υγεία και χαρές στους παππούδες και στις γιαγιάδες!!Τους ευχαριστούμε για την υπέρμετρη αγάπη που δίνουν στα εγγονάκια τους!!Τους ευχαριστούμε που στέκουν πάντα δίπλα μας ως παππούδες, ως γονείς, ως δάσκαλοι όλα αυτά τα χρόνια στηρίζοντάς μας σε κάθε δυσκολία.

Στη συνέχεια, οι μεγαλύτεροι μπορείτε να διαβάσετε το επόμενο γράμμα και να δείτε τη μικρή ταινία.

Μην ξεχνάτε τους γονείς σας.. Δείξτε τους ότι τους σκέφτεστε, ότι τους αγαπάτε κι ότι δεν είναι μόνοι τους…Τα χρόνια περνούν…Δώστε αξία στην κάθε μέρα και χαρείτε μαζί τους όμορφες στιγμές!!!

Γράμμα του πατέρα στο γιο του….

«Εάν μια μέρα με δεις «γέρο»… εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ… έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω…

Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή… Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.

Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις… Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα «βάρος», έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελα να «πεθάνω»… μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.

Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.

Σε αγαπώ παιδί μου…»

Ταινία: Τι είναι αυτό;

πηγή:Σχολή Καραβάνα

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος

Αγαπημένοι μου αναγνώστες εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε όμορφες στιγμές! Σήμερα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα βιβλία των παιδιών μου! Είναι » Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος».

Στο χωριό των άσπρων γλάρων ο μαύρος κότσυφας είναι ένας ξένος.Όλοι τον κοιτάζουν με δυσπιστία, κανείς δεν τον θέλει. Ώσπου με τον καιρό διαπιστώνουν πόσο σπουδαίος είναι αυτός ο παράξενος ξένος.

Μια γοητευτική ιστορία που αναφέρεται στην πραγματική φιλία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, αλλά και στην αγάπη για το βιβλίο και τη γνώση.

Δείτε το παραμύθι της Κρόουθερ Κίτυ

Ο φίλος μου ο Τζιμ από τον Λευτέρη Ελευθερίου

Η υπέροχη, κλασική ιστορία της πολυβραβευμένης Kitty Crowther ζωντανεύει χάρη στο ταλέντο και τις ευφάνταστες φωνές του αγαπημένου ηθοποιού Λευτέρη Ελευθερίου. Η ατμοσφαιρική αφήγηση θα μας ταξιδέψει σε έναν κόσμο όπου η δύναμη της φιλίας και της αγάπης υπερνικούν όλα τα εμπόδια.

Ας ακούσουμε ένα σχετικό κι αγαπημένο μας τραγούδι για τον γλάρο!!

Αλίκη Βουγιουκλάκη – Ο γλάρος 

Για να τραγουδήσουμε κι εμείς!

O ΓΛΑΡΟΣ – Ενορχήστρωση: Λένκα Πέσκου, Copyright: (C) 2015 FM Records Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος Αυθεντική εκτέλεση του Μάνου Χατζιδάκι – Ο γλάρος από τον δίσκο «Η Αλίκη στο ναυτικό»:
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Παρασκευή:Η ζωή εν τάφω

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα απόλυτου πένθους για τους χριστιανούς, αργίας και νηστείας. Είναι η ημέρα της Ταφής του Χριστού με την κορύφωση του Θείου Δράματος.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάςΟ Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε. Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

Οι πιστοί πηγαίνουν στις εκκλησίες από το πρωί για την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και την ακολουθία της Αποκαθήλωσης, όπου ο ιερέας  βγάζει το σώμα του Χριστού από το σταυρό και το τοποθετεί μέσα στον Επιτάφιο.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής θα ακουστούν τα ομορφότερα τροπάρια της χριστιανοσύνης, τα «Εγκώμια». Μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε μερικούς στίχους!

Α’ Στάση εγκωμίων

Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ κατετέθης, Χριστέ,

 καὶ Ἀγγέλων στρατιαὶ ἐξεπλήττοντο, 

συγκατάβασιν δοξάζουσαι τὴν σήν «.

 Β’ Στάση εγκωμίων

» Ἄξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην,

 τον ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα

 και συντρίψαντα το κράτος τοῦ ἐχθροῦ «

 Γ’ Στάση εγκωμίων

«Αἱ γενεαί πᾶσαι, ὕμνον τῇ ταφῇ σου, 

προσφέρουσι Χριστέ μου»


Ύστερα, ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους των ενοριών.

Έθιμα από την ελληνική παράδοση 

Την ημέρα αυτή οι πιστοί δεν τρώνε λάδι ή γλυκά, αφού ο Χριστός ήπιε ξίδι. Σε πολλές περιοχές δεν τρώνε απολύτως τίποτα, πίνουν μόνο νερό. Η παράδοση λέει πως κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί, καρφί ή βελόνι, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία αφού με αυτά τρύπησαν το σώμα του Χριστού.
Στα λουλούδια που παίρνουν οι πιστοί από τον Επιτάφιο (Χριστολούλουδα, Σταυρολούλουδα) αποδίδουν θαυματουργές ιδιότητες και πολλοί τα κρατούν σπίτι ως φυλαχτό. 

Δραστηριότητες!
1) Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να ακούσουν το χριστιανικό τραγούδι από τους Χαρούμενους Αγωνιστές «Τον Γολγοθά σου να μην τον φοβάσαι» και αν θέλουν μπορούν να το τραγουδήσουν κατεβάζοντας τους στίχους από εδώ.


2)Βλέπω το εκπαιδευτικό βίντεο «Ο δικός σου σταυρός» 

3) Ζωγραφίστε όποιες εικόνες θέλετε!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών. Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου Tου Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι Tον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα ρούχα τους ζητωκραύγαζαν «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Μπορείτε να πατήσετε για να διαβάσετε απόσπασμα από το παρακάτω βιβλίο Kατηχητικό βοήθημα Ι.Μ.Βεροίας, Ναούσης & Καμπανίας «Η ζωή του Χριστού» για μικρά παιδιά με τα γεγονότα της σημερινής μέρας. Στο τέλος έχει δραστηριότητες!

Την ημέρα της γιορτής οι εκκλησίες μας στολίζονται με βάγια ως ανάμνηση της υποδοχής του Χριστού μας στα Ιεροσόλυμα. Οι ιερείς κατά τη θεία λειτουργία ευλογούν τους σταυρούς από βάγια και στο τέλος της λειτουργίας τους μοιράζουν στους πιστούς. Τους σταυρούς αυτούς οι πιστοί τους βάζουν στα εικονίσματά τους για να προστατεύονται από το κακό.

Επίσης, τη χαρμόσυνη αυτή γιορτή, οι πιστοί «σπάνε» τη νηστεία τρώγοντας ψάρι. Θυμάστε τα κάλαντα του Λαζάρου; «Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια, ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια».

Παραμυθόφωνο: «Η Είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα»

Παιδική ταινία (κινούμενα σχέδια) Η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα

Η ώρα των κατασκευών!

Ζωγραφίζω την εικόνα!

Μαθαίνω να σχεδιάζω ένα γαϊδουράκι!

Φτιάχνω φύλλα φοίνικα με …. τις παλάμες μου!

Ο φοίνικας θεωρείται δέντρο της ζωής και τα κλαδιά του συμβολίζουν τη νίκη κατά του θανάτου. Αυτό ακριβώς πίστευαν και για τον Ιησού, ότι ήταν ο σωτήρας που θα έβαζε τέλος στα βάσανά τους και θα τους χάριζε την αιώνια ζωή.

Τέλος, μπορείτε να διαβάσετε και παλαιότερα άρθρα για τη σημερινή μέρα!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,επετειακά,ελεύθερος χρόνος

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2022:Οι ιστορίες είναι φτερά, που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966.

Το 2022, υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά. Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2022

 Οι ιστορίες είναι φτερά

που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα. 

Richard Van Camp (Καναδάς)

Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.

Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό και σε καλεί σε κόσμους που δε θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.

Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.

Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.

Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.

Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν, τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.

Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.

Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ!

(Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)

Πατήστε εδώ για να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας!

Ένα βιβλίο ελεύθερο στην πόλη

Ένα βιβλίο μπορεί να σε ταξιδέψει παντού. Τι γίνεται όμως όταν ένα βιβλίο ταξιδεύει; Όταν ένα βιβλίο περνάει από χέρι σε χέρι και η ιστορία που αφηγείται βοηθάει πολλά παιδιά να ονειρεύονται, να μη φοβούνται, να χαίρονται, να αγαπάνε; Στο παραμύθι παρουσιάζονται διαφορετικές ιστορίες παιδιών που τα ενώνει ένα βιβλίο. Γιατί το να μοιράζεσαι είναι μια καλή αρχή για κάθε ιστορία.

Πατήστε στην εικόνα για να το διαβάσετε.

Το παραμύθι «Ένα βιβλίο ελεύθερο στην πόλη» βραβεύτηκε στον διαγωνισμό συγγραφής και εικονογράφησης παιδικού βιβλίου από ενήλικες που προκήρυξαν, τον Απρίλιο του 2018, η Βιβλιοθήκη του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας.

Η Καρδιά του Παππού….
Ένα Παραμύθι για την Αγάπη του Βιβλίου

Δείτε σχετικές αναρτήσεις, εάν θέλετε, παρακάτω:

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία

Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» οι δεξιότητες που καλλιεργούνται είναι οι:

  • Δεξιότητες μάθησης 21ου αιώνα (4cs): Επικοινωνία, Συνεργασία
  • Παραγωγική μάθηση μέσω των τεχνών και της δημιουργικότητας
  • Δεξιότητες ζωής: Πρωτοβουλία, Υπευθυνότητα.

και οι στόχοι του εργαστηρίου είναι:

  • Να έρθουν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης.
  • Να προβληματιστούν.
  • Να εκφράσουν τις σκέψεις τους μέσα από την ποίηση.
  • Να ασχοληθούν με ψηφιακές δραστηριότητες σχετικές με τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη.  

Αρχικά, παρακολουθούμε το animation Μια ανθρώπινη οικογένεια – Τροφή για όλους (The long spoons), Οργάνωση Caritas. Στηρίζεται σε ένα αλληγορικό παραμύθι για τη συνεργασία και την αλληλεγγύη που απαντάται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Διάρκεια:  1′. 2″ (Για όλες τις ηλικίες). Θέμα: αλληλεγγύη, συνεργασία για το κοινό καλό.

Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την προσφορά , αυτό το βίντεο κινουμένων σχεδίων είναι μέρος της εκστρατείας του Δικτύου Caritas «Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους». Η «αλληγορία των κουταλιών» μας διδάσκει ότι όταν αγωνιζόμαστε για να ικανοποιήσουμε την δική μας πείνα μόνο, καταλήγουμε πεινασμένοι. Εάν όμως, ενδιαφερθούμε να βοηθήσουμε και το γείτονά μας, ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι.

Στη συνέχεια παρακολουθούμε το ολιγόλεπτο animation «Ο κύριος Αδιάφορος», CGMeetup, του Aryasb Feiz και ακολουθεί σχετική συζήτηση με τους μαθητές για την αξία του εθελοντισμού και της αλληλοβοήθειας.

Τέλος, οι μαθητές παρακολουθούν τη μαθητική ταινία Η ζωή μια ρόδααπό το 55ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας που συμμετείχε στον 3ο πανελλήνιο διαγωνισμό «Ένας Πλανήτης… μια ευκαιρία».

Το όνειρο του ήρωα της ταινίας είναι ένα ποδήλατο. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες της οικογένειάς του δεν επιτρέπουν την αγορά του. Οι συμμαθητές του κάνουν μια παράσταση και ένα παζάρι, ώστε να συγκεντρώσουν το απαραίτητο ποσό για το ποδήλατο του φίλου τους. Όταν του δίνουν τα χρήματα, ο ήρωας προτιμά να τα διαθέσει σε φάρμακα για τον άρρωστο γείτονα.

Κρίση : Μια χρυσή ευκαιρία να βάλουμε σε προτεραιότητα έννοιες όπως αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Γιατί όσο υπάρχουν «άνθρωποι» , που περπατούν ο ένας δίπλα στον άλλο , τίποτε δε χάνεται. Πάντα θα υπάρχει ελπίδα.

Το ποίημα «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ, Α΄ 

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το ποίημα. Στη συνέχεια, ο κάθε μαθητής να εκφράσει τις σκέψεις που του δημιουργούνται ύστερα από την ανάγνωση του ποιήματος. Πατήστε στην ανάρτηση για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών…

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Για το τέλος του εργαστηρίου οι μαθητές θα ασχοληθούν με τις «Ψηφιακές Δραστηριότητες Νοιάζομαι και Δρω»

Δράσε θετικά

Το εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει μαθητές και νέους για την έννοια και την σημασία του εθελοντισμού. Το έργο εντάσσεται στο πλαίσιο υλοποίησης του σχεδίου δράσης της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενίας για το Ευρωπαικό Έτος Εθελοντισμού.(2011)

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,επετειακά,ιστορία

Padlet για την 25η Μαρτίου 1821

Αγαπητοί αναγνώστες,στο παρακάτω padlet μπορείτε να βρείτε ενδιαφέρον υλικό για όλες τις ηλικίες αναφορικά με την Ελληνική Επανάσταση του 1821!

Made with Padlet

Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες!!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Ο Μωυσής και οι Δέκα Εντολές

Στο μάθημα των Θρησκευτικών ασχολούμαστε με γεγονότα από την Παλαιά Διαθήκη που έχουν ως διδακτικό στόχο τη συμπόρευση με όρια και κανόνες. Το παρακάτω βίντεο αναφέρεται στον Πύργο της Βαβέλ.

Οι απόγονοι του Νώε αποφάσισαν να χτίσουν μια μεγάλη πολιτεία με πολλά και ωραία σπίτια και στη μέση αυτής της πολιτείας έναν πύργο πολύ ψηλό, τόσο ψηλό που η κορυφή του να φτάνει στον ουρανό. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα γίνονταν ξακουστοί και στους σύγχρονους λαούς και στους απογόνους τους και όλοι θα θαύμαζαν το εντυπωσιακό έργο τους.

Αυτά ήταν τα σχέδια των ανθρώπων. Κατέβηκε όμως ο Θεός να δει τα έργα τους και είπε: «Τώρα όλοι αυτοί αποτελούν έναν λαό με κοινή γλώσσα. Αυτό το έργο είναι η αρχή των αλαζονικών τους πράξεων. Από δω και πέρα ό,τι σκέφτονται θα μπορούν να το πραγματοποιούν. Εμπρός, ας επιφέρουμε σύγχυση στη γλώσσα τους, ώστε να μην καταλαβαίνει ο ένας τι του λέει ο άλλος». Πράγματι, από εκείνη τη στιγμή προκλήθηκε σύγχυση γλωσσών. Όσοι εργάζονταν στον πανύψηλο πύργο της Σεναάρ δεν μπορούσαν πια να συνεννοηθούν. Το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι άνθρωποι απογοητευμένοι διασκορπίσθηκαν προς πολλές κατευθύνσεις σ’ όλη τη γη και δημιούργησαν ξεχωριστά έθνη και λαούς.

Ο πύργος που προσπαθούσαν να υψώσουν ως τον ουρανό ονομάστηκε Πύργος της Βαβέλ, δηλαδή της συγχύσεως, και από τότε συμβολίζει την αλαζονία των ανθρώπων, αλλά και την αδυναμία συνεννόησης που συχνά επιδεικνύουν οι άνθρωποι, όταν πρέπει να συνεργασθούν για κάποιο πολύ σπουδαίο θέμα.

Στη συνέχεια, θα γνωρίσουμε το γεγονός της παράδοσης των Δέκα Εντολών από το Θεό στον Μωυσή.

Μετά το πέρασμα της Ερυθράς θάλασσας οι Ισραηλίτες, με επικεφαλής τον Μωυσή, προχώρησαν στην έρημο του Σινά. Τα πράγματα δεν ήταν καλά. Τους έλειπε η τροφή και το νερό και γρήγορα άρχισαν να διαμαρτύρονται εναντίον του Θεού και του Μωυσή που τους πήρε από την Αίγυπτο. Παρασυρμένοι οι άνθρωποι από την ανάγκη να ζήσουν, να φάνε και να πιούνε, ήταν πρόθυμοι να θυσιάσουν την ελευθερία που ο Θεός τους έδωσε.

Ο Μωυσής προσευχήθηκε στο Θεό και τότε οι Ισραηλίτες έζησαν ένα παράδοξο θαύμα. Ο ουρανός έβρεξε ορτύκια, αλλά και ένα λεπτό υλικό, λευκό, που έμοιαζε με χιόνι και ήταν γλυκό στη γεύση, σαν μπισκότο με μέλι. Ο Μωυσής είπε στους Ισραηλίτες ότι κάθε μέρα ο Θεός θα έστελνε ορτύκια και αυτό το γλυκό ψωμί που το είπανε «μάννα» και ότι όποιος κρατούσε για την άλλη μέρα, θα έβλεπε το μάννα να
βγάζει σκουλήκια. Η πίστη στο Θεό θα τους έδινε συνεχώς τροφή, όσα χρόνια κι αν χρειάζονταν να βρίσκονται στην έρημο. Έτσι και έγινε. Οι άπιστοι διαπίστωσαν ότι το μάννα που κράτησαν είχε βγάλει σκουλήκια και αναγκάστηκαν κι αυτοί κάθε μέρα να μαζεύουν μόνο όσο χρειάζονταν για να ζήσουν. Προχώρησαν στην έρημο και έφτασαν στους πρόποδες του όρους Σινά. Στην κορυφή του οι Ισραηλίτες διέκριναν τότε να βγαίνει ένα τεράστιο σύννεφο, ενώ καπνοί, αστραπές και κεραυνοί συνόδευαν αυτό το σύννεφο. Ο Μωυσής τους είπε ότι ήταν η παρουσία του Θεού. Τους ζήτησε να νηστέψουν για τρεις ημέρες, να πλυθούν και να είναι καθαροί και να ετοιμαστούν για την εμφάνιση του Θεού σ’ αυτούς.
Πραγματικά την τρίτη ημέρα, ακούστηκε η βροντή του Θεού. Ο λαός όλος τρόμαξε και παρακάλεσε τον Μωυσή να ανεβεί αυτός στο όρος Σινά και να μεταφέρει σ’ αυτούς τα λόγια του Θεού. Πραγματικά ο Μωυσής κατέβηκε φέροντας μαζί του μία πλάκα στην οποία ήταν χαραγμένες οι δέκα εντολές.

Εκτός από αυτές τις δέκα εντολές ο Μωυσής δέχτηκε από το Θεό και πλήθος άλλων εντολών και νόμων, για να μπορέσει ο λαός του Ισραήλ να ζήσει και να δημιουργήσει κοινωνία.

Ας σχολιάσουμε λίγο τα γεγονότα….

Παρατηρούμε ότι οι Ισραηλίτες μόλις βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, χωρίς τροφή και νερό, αμέσως ξέχασαν την υπόσχεση του Θεού ότι θα τους οδηγούσε στη γη της Επαγγελίας και άρχισαν να διαμαρτύρονται. Έτσι και εμείς, μόλις τα πράγματα δυσκολέψουν, εύκολα διαμαρτυρόμαστε και γκρινιάζουμε στο Θεό, φοβούμενοι ότι μας έχει ξεχάσει. Όμως ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες μας και δεν μας εγκαταλείπει. Δεν πρέπει βέβαια να τα περιμένουμε όλα έτοιμα από το Θεό, αλλά κι εμείς να εργαζόμαστε, αλλά χωρίς άγχος, γιατί ο Θεός θα μας βοηθάει. Να μην αφήνουμε τις ανάγκες της καθημερινότητας να μας καταβάλλουν και να μας κάνουν να χάνουμε την πίστη μας στο Θεό, αλλά με την προσευχή να του εμπιστευόμαστε κάθε δυσκολία.

Ο Θεός δίνει στους Ισραηλίτες τις δέκα εντολές όχι για να τους αναγκάσει να υπακούσουν σε κάποιους κανόνες επειδή το απαιτεί ως Θεός, αλλά γιατί εάν τις
τηρήσουν θα μείνουν μακριά από την αμαρτία και θα έχουν αγάπη μεταξύ τους και προς Αυτόν
. Ο Θεός ξέρει ότι αιτία της δυστυχίας στον άνθρωπο είναι η αμαρτία, και επειδή μας θέλει χαρούμενους μας δίνει τις εντολές Του, έτσι ώστε εάν τις ακολουθήσουμε να μείνουμε μακριά από την αμαρτία και κοντά σε Αυτόν.

Ο Θεός δείχνει σε μας την Πρόνοιά Του και την αγάπη Του, ζητά από μας να τηρούμε τους νόμους Του και μας βοηθά σε όλες μας τις ανάγκες.

Ερωτήσεις

  1. Ο Θεός καταλαβαίνει τις ανάγκες μας;
  2. Ποιες από τις δέκα εντολές μπορούμε εμείς να τηρήσουμε από την παιδική μας ηλικία;
  3. Τι σημαίνει για μας ότι ο Θεός μας δίνει την τροφή, τους νόμους και την αγάπη Του;
  4. Πώς στην καθημερινή μας ζωή θα δείξουμε ότι πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού;

Ζωγραφίζουμε το παιδί που διαβάζει τις εντολές

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Πολιτισμός,Σκέψεις

The Bug (2013): μία ταινία μικρού μήκους για τη διαφορετικότητα

Όλοι πάντα θα θέλαμε να ανήκουμε κάπου, να είμαστε αποδεκτοί στα πλαίσια μιας ομάδας. Πόσο εύκολο είναι να βρούμε μια θέση μέσα στην κοινωνία όταν είμαστε διαφορετικοί;

Photo by Daniel Reche on Pexels.com


Πάντα θα χρειαστεί, ή νομίζουμε ότι θα χρειαστεί να κάνουμε προσαρμογές στην συμπεριφορά και στα πιστεύω μας για να κρυφτούμε ακόμα και εμείς οι ίδιοι από τον πραγματικό εαυτό μας, δηλαδή να “βαφτούμε με άλλα χρώματα” από τον φόβο της απόρριψης.

Το “The Bug” δείχνει την πορεία όλων μας στην προσπάθεια να βρούμε φίλους, να είμαστε αρεστοί από έναν κοινωνικό περίγυρο και πως συχνά η μοναδικότητα μας μπαίνει ως εμπόδιο σε αυτό. Ακόμα όμως μας βάζει και στην θέση αυτού του κοινωνικού περίγυρου για να αναρωτηθούμε και οι ίδιοι κατά πόσο αποδεχόμαστε την διαφορετικότητα του άλλου. 

Πηγή exostispress.gr

Το συγκεκριμένο video ξεκίνησε να υλοποιείται με αφορμή τις διακρίσεις που γίνονται στην κοινωνία μας και χρησιμοποιεί την ιδέα του “χρώματος» αρκετά ευφυώς για να περάσει το μήνυμα του ξεκάθαρα.

Ο δημιουργός του video Γιάννης Λιόλιος είναι σπουδαστής στο τμήμα κινηματογράφου του Α.Π.Θ και μπήκε στον κόσμο του animation μέσω της επεξεργασίας video.

Δημοσιεύθηκε στην φυσική,Πολιτισμός,επετειακά

Το αγόρι και ο χαρταετός του

Μιας κι αύριο είναι Καθαρά Δευτέρα, μέρα κατά την οποία τηρούμε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού για να μάθουμε την ιστορία του... Για αρχή, όμως, θα ήθελα να δείτε το επόμενο βίντεο.

Η γνωστή φράση «αν αγαπάς κάτι, άφησε το ελεύθερο», είναι μία από τις φράσεις που έχουν ειπωθεί και έχουν διαβαστεί πάρα πολλές φορές. 

Το παραπάνω περιεκτικό μήνυμα διαπραγματεύεται το υπέροχο animation δείχνοντας την προσπάθεια ενός αγοριού να πιάσει τον χαρταετό που έχει παρασύρει ο αέρας. Ο μικρός τρέχει και σκαρφαλώνει σε βουνά και πλαγιές, γλιστράει σε ρυάκια, πασχίζει και απογοητεύεται…. 

Για να γνωρίσουμε την ιστορία του χαρταετού…

Ο χαρταετός, ένα από τα έθιμα της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. 

Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε θρησκευτικές εκδηλώσεις και πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.

Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει. Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους «αετούς» θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.

Photo by Ron Lach on Pexels.com

Πολύ αργότερα ο Μάρκο Πόλο γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όπου τον περιγράφει και για τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις του.

Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασματαετών) ώσπου το 1752 στην Αμερική ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμά του, διαπιστώνοντας με τεχνητό αετό τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού, οπότε και κατασκεύασε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε έναν τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις.

Καθαρή Δευτέρα στου Φιλοπάππου 
με θέα την Ακρόπολη (1955)
Φωτ.Δημήτρης Χαρισιάδης
Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Ο χαρταετός έφθασε στην Ελλάδα πρώτα από τα λιμάνια Ανατολής (Σμύρνη-Χίο-Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, της Σύρας, των Πατρών και ακολούθησαν τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει σπάγκο και χρωματιστό χαρτί. 

Για το πέταγμα του χαρταετού πρέπει με προσοχή να επιλέγουμε ανοιχτούς χώρους χωρίς ηλεκτροφόρα καλώδια. Ακόμη να είναι μακριά από γκρεμούς και ποτέ σε ταράτσες, εξ αιτίας των δυστυχημάτων από τις πτώσεις. 

Πάντως, είτε ως άθυρμα ή συνήθεια του χθες, του σήμερα αλλά και του αύριο, έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει όλο τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ’ ένα διαφορετικό παιχνίδι, επίπονο και επίμονο, αγωνιώδες και πολύχρωμο, με επιτυχίες ή απογοητεύσεις, αλλά πάντοτε ένα πανηγύρι συγκινήσεων, συναγωνισμού και χαράς
                                                                                                                                     πηγή:newsbomb.gr