Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Το Καθήκον των Γονιών προς τα Παιδιά τους

Φυσικά πάντοτε βρίσκουμε δικαιολογίες για την συμπεριφορά μας, προκειμένου να αισθανθούμε καλύτερα. Παραδείγματος χάρη, ως γονείς πιστεύουμε πως οι πράξεις μας είναι οι καλύτερες δυνατές για τα παιδιά μας. Και ενώ το πρωταρχικό μας καθήκον είναι να τα οδηγήσουμε στην σωστή κατεύθυνση, δυστυχώς πολύ συχνά θεωρούμε ότι είμαστε καλοί γονείς όταν επιβάλλουμε τη θέληση, τις ιδέες και τα πιστεύω μας πάνω τους. Και μόλις πετύχει η πλύση εγκεφάλου που τους έχουμε κάνει με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται , να αισθάνονται και ακόμα να σκέφτονται όπως εμείς, τότε απολαμβάνουμε με ικανοποίηση το γεγονός ότι δώσαμε στην κοινωνία πολίτες με αίσθηση του καθήκοντος, που θα συνεχίσουν πειθήνια την γραμμή που έχει χαραχτεί.
Δικαιολογίες αυτού του τύπου δεν επιφέρουν καμία αλλαγή. Το να οδηγούμε τα παιδιά μας με αγάπη και σταθερότητα είναι ένα πράγμα , ενώ η επιβολή της θέλησης μας πάνω τους είναι κατάχρηση του προνομίου μας ως γονιών. Το καθήκον μας είναι να τα ενθαρρύνουμε να σκέφτονται για τους εαυτούς τους και να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους. Ενώ το να σπάμε τη θέληση τους εξαναγκάζοντας τα να παραδοθούν στην κρίση μας είναι ασυγχώρητη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, φροντίδα και σωστή καθοδήγηση. Επίσης, χρειάζονται κατανόηση και πάνω απ’ όλα σεβασμό. Αν ποτέ δεν τα ακούμε, μην παραξενευτούμε όταν και αυτά θα πάψουν να μας ακούν. Αν τα ακούμε απλώς για να τα αποθαρρύνουμε σε κάθε τους βήμα, τότε δεν έχουμε το δικαίωμα να νιώθουμε πληγωμένοι όταν κάποια μέρα στραφούν εναντίον μας με θυμό και πικρία.
Τα παιδιά μαθαίνουν πολύ περισσότερο από το παράδειγμα που τους δίνουμε παρά από τα λόγια. Αν ακούμε τις ερωτήσεις, τα αιτήματα και τις επιθυμίες τους με σεβασμό και κατανόηση, τότε και αυτά θα ακούν με τον ίδιο σεβασμό και κατανόηση τις συμβουλές και τις οδηγίες μας. Αν τα αγαπάμε δίχως να μετατρέπουμε αυτήν την αγάπη σε δεσμά, πάντοτε θα μας αγκαλιάζουν με την ίδια αγάπη.
Ότι ισχύει για μας ως γονείς , το ίδιο ισχύει και όντας πολίτες αυτού του κόσμου. Όλοι έχουμε υποστεί θηριωδίες της κοινωνικής διαμόρφωσης και πρέπει να καταλάβουμε ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν θύματα.

Πηγή: ΤΟΛΤΕΚΟΙ «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ» του Ηeun Mares
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ο ορθώς πεπαιδευμένος άνθρωπος κατά τον Ισοκράτη

Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο που επιστήμονες, επαγγελματίες με μεταπτυχιακά και διδακτορικά σε μία συνηθισμένη συζήτηση ξεστομίζουν απόψεις που δε συνάδουν στο επίπεδο μόρφωσης που έχουν κατακτήσει.. Γιατί ένας μορφωμένος άνθρωπος με υψηλή νοημοσύνη, που διαπρέπει σε δύσκολα επιστημονικά πεδία, στα μικρά, καθημερινά τα κάνει μαντάρα; Γιατί συμβαίνει αυτό όμως;
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι καινούργια. Ήδη από την αρχαιότητα οι φιλόσοφοι προσπάθησαν να εξηγήσουν αυτό το παράδοξο και μία πολύ ικανοποιητική εξήγηση έδωσε ο Ισοκράτης, ο σπουδαίος δάσκαλος του 4ου αι. π.Χ. Μία εξήγηση τόσο απλή, που αναρωτιέται κανείς γιατί δεν της δώσαμε τη σημασία που της αξίζει. 

Ο Παναθηναϊκός λόγος (ΙΣΟΚΡ 12.26–34- Ο ορθώς πεπαιδευμένος άνδρας) μας δίνει την απάντηση. Τον έγραψε ο Ισοκράτης σε ηλικία 94 ετών, με στόχο να κάνει έναν απολογισμό του έργου του και να απαντήσει στους επικριτές του, που τον κατηγορούσαν για δογματισμό και αδιαλλαξία, καθώς ο Ισοκράτης ήταν απόλυτος στις απόψεις του. 

Στον πρόλογο αυτού του έργου, παρουσιάζει την άποψή του για τον πραγματικά μορφωμένο άνθρωπο, μία άποψη που, ούτε τότε ούτε σήμερα μπορεί κανείς εύκολα να δεχτεί εύκολα. Η σκέψη πάνω στην οποία βασίζει τα συμπεράσματά του ο Ισοκράτης είναι η εξής: πολλοί άνθρωποι που έχουν φτάσει σε ώριμη ηλικία και έχουν τελειοποιηθεί στη Γεωμετρία ή κάποια άλλη επιστήμη,  ή κάποιο άλλο εξειδικευμένο πεδίο και μάλιστα διδάσκουν και άλλους, στα καθημερινά ζητήματα της ζωής αποδεικνύονται πιο ανόητοι από τους μαθητές τους. 
Για να μπορούν, λοιπόν, να θεωρηθούν στ’αλήθεια μορφωμένοι θα πρέπει πια σε αυτή την ηλικία: 

1)Να έχουν την οξυδέρκεια να ερμηνεύουν σωστά τις περιστάσεις και να επωφελούνται από αυτές. 

2)Να είναι αξιοπρεπείς, δίκαιοι και ανεκτικοί με τους ενοχλητικούς ανθρώπους. 

3)Να φέρονται με καλοσύνη και πραότητα στους φίλους τους. 

4)Να συγκρατούν τις παρορμήσεις τους και να διαχειρίζονται γενναία τις συμφορές

5)Να μην αφήνουν τις ευτυχείς συγκυρίες να τους διαφθείρουν

6)Να μην χαίρονται περισσότερο με όσα κέρδισαν κατά τύχη απ’ όσο χαίρονται με όσα κέρδισαν με τον κόπο και την ορθή τους σκέψη. 

Αυτόν που συνδυάζει όλα τα παραπάνω θεωρεί ο Ισοκράτης μορφωμένο άνθρωπο. Τον άνθρωπο που σκέφτεται συνετά και μετρημένα, ώστε να αναγνωρίζει το συμφέρον του και το επιδιώκει, χωρίς να περιφρονεί τους άλλους γύρω του.  Ο Ισοκράτης ισχυρίζεται πως, όποιος κατακτήσει αυτό το ταλέντο, αποκτά εκείνες τις ιδιότητες που χαρακτηρίζουν τον μορφωμένο άνθρωπο, εκείνον που μπορεί να επιτύχει στη ζωή του περισσότερα από κάθε άλλον.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια αποτελεί διανοητική διαταραχή

Στο σημερινό άρθρο σας αναφέρω μία απόφαση η οποία είναι αρκετά θετική και έπρεπε να είχε ληφθεί εδώ και αρκετό καιρό. Αναφέρομαι συγκεκριμένα για τον εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια (videogames) και στην αναγνώρισή του ως διανοητική διαταραχή
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), ο οποίος μιλά για σοβαρό πρόβλημα, για «επικίνδυνα παιχνίδια» και «διαταραχή προσωπικότητας» λόγω του εθισμού που προκαλούν στον παίκτη, ένας εθισμός που μπορεί να φτάσει στο σημείο της απόλυτης εξάρτησης, αντίστοιχης με αυτήν από τα ναρκωτικά.
Στην πιο πρόσφατη οδηγία του Οργανισμού για τις αναγνωρισμένες ασθένειες που μπορούν να διαγνωστούν, ο εθισμός στις ψηφιακές συσκευές όπως τα video games περιγράφεται ως “ένα μοτίβο επίμονης ή επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς παιχνιδιού” που γίνεται τόσο εκτενής ώστε να “προηγείται άλλων ενδιαφερόντων στη ζωή”.

Η Διεθνής Κατάταξη Ασθενειών (ICD), η οποία ενημερώνεται τα τελευταία 10 χρόνια, καλύπτει τώρα 55.000 τραύματα, ασθένειες και αιτίες θανάτου. Αυτή αποτελεί μια βάση για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και γενικά για τους εμπειρογνώμονες προκειμένου να ενημερώνονται για τις εξελίξεις στον τομέα τους.
Η τελευταία της εκδοχή που μόλις δημοσιοποιήθηκε, η ICD-11, διατίθεται πλήρως σε ηλεκτρονική μορφή για πρώτη φορά, σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε αυτήν οι γιατροί και οι άλλοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας ανά τον κόσμο. Η ICD-11 προγραμματίζεται να παρουσιαστεί στα κράτη μέλη του ΠΟΥ στην ετήσια Παγκόσμια Συνέλευση για την Υγεία που θα γίνει τον Μάιο του 2019 ώστε να υιοθετηθεί τον Ιανουάριο του 2022, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του Π.Ο.Υ. συγκαταλέγεται και ο εθισμός στις ψηφιακές συγσκευές ως διανοητική διαταραχή.
Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι έχουν καταγραφεί μέχρι και θάνατοι παικτών, κυρίως στην Ιαπωνία, οι οποίοι επί ολόκληρα 24ωρα έπαιζαν το αγαπημένο τους παιχνίδι, ενώ και στην Ελλάδα, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» υπάρχει εδώ και καιρό ειδική πτέρυγα απεξάρτησης των εφήβων από τα παιχνίδια.

Σύμφωνα με το προσχέδιο της έκθεσης, ο παίκτης που παρουσιάζει συμπτώματα εξάρτησης είναι αυτός που τα παιχνίδια κυριαρχούν στην καθημερινότητά του επισκιάζοντας τα άλλα ενδιαφέροντά του και τις καθημερινές του δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να προκαλούνται μια σειρά από σοβαρές επιπτώσεις στην προσωπική και οικογενειακή ζωή, τις κοινωνικές σχέσεις, την εκπαίδευση και πολλές ακόμη παραμέτρους.

Εξαρτημένος θεωρείται, σύμφωνα με το προσχέδιο της έκθεσης του ΠΟΥ, όποιος παρουσιάζει τα συμπτώματα αυτά επί έναν ολόκληρο χρόνο και, όπως διευκρινίζει, σε ορισμένες περιπτώσεις η διάγνωση της εξάρτησης μπορεί να γίνει και σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Ορίζει μάλιστα ως εξάρτηση την κατάσταση στην οποία ο παίκτης «αυξάνει τον κίνδυνο τόσο φυσικών όσο και διανοητικών βλαβών του ίδιου του ατόμου ή άλλων που βρίσκονται στο στενό του περιβάλλον».
Όπως προαναφέραμε, η διαμάχη σχετικά με το αν ένας συγκεκριμένος χρόνος παιχνιδιού πρέπει να χαρακτηριστεί ως «εθισμός» σοβεί εδώ και δεκαετίες. Το 2013 η Αμερικανική Ένωση Ψυχιάτρων σταμάτησε ένα βήμα πριν εντάξει τον χαρακτηρισμό «ψυχική διαταραχή από παιχνίδια στο διαδίκτυο» στην ετήσια έκδοσή της του «Εγχειριδίου Στατιστικής Ψυχικών Διαταραχών».

Την αναφέρει ωστόσο ως μια κατάσταση η οποία εν δυνάμει μπορεί να εξελιχθεί σε συνεχή απασχόληση με τα βιντεοπαιχνίδια και ως ένα «νέο φαινόμενο» το οποίο χρήζει περαιτέρω κλινικής έρευνας προκειμένου να καταταχθεί ως «ψυχική διαταραχή». Αυτό το οποίο επισημαίνουν οι επιστήμονες είναι το γεγονός ότι αρκετοί παίκτες έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή παίζοντας επί ολόκληρα 24ωρα, κάτι που, όπως τονίζουν, αποδεικνύει ότι ορισμένοι παίκτες «τραβούν» τη σχέση τους με τα παιχνίδια σε όρια που βλάπτουν σοβαρά την υγεία τους.
Εντύπωση προκαλεί ωστόσο ότι ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι το ζήτημα της εξάρτησης είναι υπερεκτιμημένο και ότι οι εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια τα χρησιμοποιούν ως έναν μηχανισμό εκτόνωσης από άλλα μη διαγνωσμένα ψυχικά ή ψυχολογικά προβλήματα. Μάλιστα υποστηρίζουν ότι με βάση ορισμένες μελέτες, τα βιντεοπαιχνίδια μπορούν να μειώσουν τον εθισμό σε άλλες βλαβερές συνήθειες, όπως το κάπνισμα ή το αλκοόλ.

Επιμένουν μάλιστα στην άποψη ότι ο «απρόσεκτος» χειρισμός της λέξης εθισμός υποβαθμίζει τις πραγματικές συνέπειες της συμπεριφοράς αυτών που είναι όντως εξαιρετικά εθισμένοι και υπερτονίζει τον κίνδυνο ψυχικής ή σωματικής βλάβης γι’ αυτούς που περιοδικά και όχι συστηματικά υπερβάλλουν στον χρόνο που αφιερώνουν στο παιχνίδι τους, χωρίς ωστόσο να εξαρτώνται σε παθολογικό σημείο από αυτό.

Ορισμένοι επιστήμονες, όπως ο καθηγητής Ψυχολογίας Κρίστοφερ Στέτσον, χαρακτήρισαν στην εφημερίδα Huffington Post τις εκτιμήσεις του προσχεδίου της έκθεσης του ΠΟΥ ως διάγνωση για τα σκουπίδια («junk diagnosis»), υποστηρίζοντας ότι «φυσικά κάθε ψυχαγωγική δραστηριότητα που έχει το στοιχείο της υπερβολής είναι βλαπτική, αλλά υφίστανται ελάχιστες αποδείξεις ότι το “κόλλημα” με τα βιντεοπαιχνίδια είναι χειρότερο από άλλες εξαρτησιογόνες συμπεριφορές που προκαλούν λόγου χάρη το τσιγάρο, το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά».
Στον αντίλογο, ομάδα ερευνητών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, υπό τον Μαρκ Γκρίφιθς, επιμένει πως παρότι κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η εξάρτηση από τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι επικίνδυνη, «ορισμένοι παίκτες όντως αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα ως αποτέλεσμα των πολλών ωρών που αφιερώνουν καθημερινά στα παιχνίδια». Ή για να το πούμε διαφορετικά, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι πρόγονοί μας, «παν μέτρον άριστον»…

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

«Μια πολύ πεινασμένη κάμπια»

«Μια ηλιόλουστη Κυριακή, βγήκε η κάμπια από ένα μικροσκοπικό αυγό. Πεινούσε φοβερά. Τη Δευτέρα, έφαγε ένα μήλο· την Τρίτη, έφαγε δύο αχλάδια· την Τετάρτη, έφαγε τρία δαμάσκηνα – κι ακόμη πεινούσε. Η εικονογράφηση -με τολμηρά, έντονα χρώματα- και το απλό κείμενο, που είναι τυπωμένο με μεγάλα, ευανάγνωστα στοιχεία, αφηγούνται την ιστορία της μικρής πεινασμένης κάμπιας που μεγαλώνει τρώγοντας… λίγο απ’ όλα! Χορτάτη πια, φτιάχνει το κουκούλι της κι αποκοιμιέται. Θα βγει δυο βδομάδες μετά, μεταμορφωμένη σε μια πανέμορφη πεταλούδα. » (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Οι εικόνες αυτού του βιβλίου είναι αναγνωρίσιμες από εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο σε όλο τον πλανήτη. Ο περίφημος εικονογράφος και παραμυθάς αφηγείται με τον δικό του μοναδικό τρόπο ένα από τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας. Η τελευταία εικόνα ολοκληρώνει, μέσα σε μια έκρηξη χρωμάτων, την αφήγηση για τη μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα, υμνώντας την ομορφιά και τη μαγεία της Φύσης.

Δείτε μια χαριτωμένη διασκευή του διάσημου βιβλίου του Έρικ Καρλ «Μια πολύ πεινασμένη κάμπια» (εκδόσεις Καλειδοσκόπιο). Μια πραγματική έκπληξη για όλα τα παιδιά που έχουν διαβάσει το βιβλίο.

Η φαινομενικά απλή ιστορία της κάμπιας που μεταμορφώνεται σε πανέμορφη πεταλούδα είναι ένα πραγματικό θαύμα οφθαλμών και ταυτόχρονα ένα μάθημα ζωής για τους μικρούς φίλους μας, ηλικίας 1 έως 5 ετών, που διδάσκονται να μετρούν, να αναγνωρίζουν την διατροφική αξία των διαφορετικών τροφών και να σέβονται τη φύση και του κανόνες της.
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Unesco:ΝΑΙ στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Συνάντηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Προώθηση της Επιστροφής των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης ή την Αποκατάσταση τους σε περίπτωση Παράνομης Ιδιοποίησης (ICPRCP) πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι. 
Για πρώτη φορά, η Διακυβερνητική  Επιτροπή της UNESCO αναγνωρίζει, στο κείμενο της Σύστασης, η οποία υιοθετήθηκε ειδικά για το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, τις ιστορικές, πολιτιστικές, νομικές και ηθικές διαστάσεις του ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών, τα οποία ανήκουν σε εμβληματικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Ιδιαίτερης επίσης σημασίας, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του Υπ.Πολιτισμού, είναι και το γεγονός ότι η Επιτροπή  και σε άλλη απόφασή της εκφράζει τη συνεχιζόμενη ανησυχία και το σκεπτικισμό της για το ζήτημα των Γλυπτών και καλεί τις δύο πλευρές να βρουν μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση  στο μακροχρόνιο αυτό ζήτημα.

Τις ελληνικές θέσεις υποστήριξαν ένθερμα με παρεμβάσεις τους  Κίνα,  Τουρκία, Ιαπωνία, Αρμενία, Μεξικό, Ιράκ, Κορέα, Αίγυπτος, Αργεντινή, Κύπρος, Ζάμπια κ.α., ενώ η Γαλλία για πρώτη φορά τοποθετήθηκε υπέρ της επίλυσης της διαφοράς μέσω της συνεργασίας των δύο μερών.

Στην, κατά τα ανωτέρω, Συνάντηση, η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού κα Μαρία Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη, τον Πρόεδρο του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητή κο Δημήτριο Παντερμαλή και τη Νομικό Σύμβουλο Α της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, κα Άρτεμη Παπαθανασίου.
Οι ανωτέρω εκπρόσωποι τόνισαν, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει τον αγώνα της για την επιστροφή και επανένωση των Γλυπτών στην Ελλάδα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η μέρα αυτή δεν μπορεί να είναι μακριά, όπως καταδεικνύει η θερμή στήριξη της διεθνούς κοινής γνώμης, ακόμη και της βρετανικής.
Κατερίνα Πρίφτη
Μπορείτε να διαβάσετε και τις παρακάτω σχετικές δημοσιεύσεις:


Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Ο π.Ανδρέας Κονάνος για τη σωματική τιμωρία των παιδιών

Ο πατέρας Ανδρέας Κονάνος είναι ένας πεφωτισμένος ιερέας και ένας χαρισματικός ομιλητής με δικό του στυλ και βιωματική πάντοτε αφήγηση που έχει καταφέρει να φέρει τους ανθρώπους στην Εκκλησία χάρη στη ζωντάνια, τη γοητεία και την αλήθεια του λόγου του. Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πώς να μιλήσει στη καρδιά αλλά και το μυαλό όλων μας και έχει πολλά να μας προσφέρει μέσα από τα διδάγματά του.
Λόγω της παιδαγωγικής φύσης του blog θεωρώ ότι αξίζει να να δημοσιευθεί η ανάρτηση που έκανε ο π.Ανδρέας Κονάνος στη σελίδα του στο facebook σχετικά με το ζήτημα της βίας των γονέων κατά των παιδιών και της σωματικής τιμωρίας. 
Η σωματική τιμωρία των παιδιών παραβιάζει το θεμελιώδες δικαίωμά τους στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας, είναι ωστόσο κοινωνικά και νομικά αποδεκτή σε πολλές χώρες του κόσμου. Πολλοί διεθνείς οργανισμοί για τα δικαιώματα του παιδιού συστήνουν τη ρητή απαγόρευσή της επειδή βλάπτει την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών και συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού και του παγκόσμιου δικαιώματος στην ίση προστασία σύμφωνα με τον νόμο.
Ως γονείς οφείλετε να βοηθήσετε το παιδί να καταλάβει το λάθος του με κόσμιο τρόπο και όχι να το τιμωρήσετε ως άτυποι δικαστές, παραγνωρίζοντας έμμεσα ότι λόγω ηλικίας είναι δεδομένα ανώριμο. Αν η σωματική τιμωρία λαμβάνει χώρα με μεγάλη συχνότητα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα δημιουργηθούν απωθημένα ή, ακόμα χειρότερα, ψυχικά τραύματα στο παιδί, τα οποία θα κουβαλάει για μια ζωή.

Παρακάτω σας παραθέτω την
 τοποθέτηση του π. Ανδρέα Κονάνου

Μακάριοι οι γονείς
που δεν βαράνε
τα παιδιά τους,
μα τα εμπνέουνε
με το ταπεινό
παράδειγμά τους.

Είναι τραγικό να χτυπάς το παιδί σου.
Δείχνει πόσο ξόφλησες
ως προς την αξία και δύναμη της ψυχής
και της πειθούς σου.
Δεν μπορείς να πείσεις,
γι’ αυτό πιέζεις.
Δεν μπορείς να εμπνεύσεις,
και επιδεικνύεις μπράτσα,
και δύναμη χεριών.
Είναι κάτι γονείς που ‘χουν χέρια σα τανάλιες,
βαριά και σκληρά.
Ψυχή όμως, ψόφια.
Και βαράνε τα παιδιά τους μ’ αυτό το χέρι.
Και προκαλούν τραύματα,
και στο κορμί και παντού.
Να ξέρουν ότι έτσι χάνουν το παιδί τους για πάντα.
Αν όχι σήμερα που είναι μικρό και τους έχει ανάγκη,
σίγουρα αύριο που θα μεγαλώσει λίγο,
με την πρώτη ευκαιρία θα φύγει από κοντά τους.

Ψυχικά βέβαια,
ήδη φεύγει από σήμερα
κιόλας.

Και γίνεσαι, συ,
ο γονιός,
σα ξένος,
με το σπλάχνο σου.

Δεν αρκεί να λες ότι το αγαπάς.
Είναι ανάγκη να μάθεις
και τρόπους ανθρωπιάς!!
Δεν είσαι πλέον πρωτόγονος,
κανίβαλος,
ούτε ζεις στα βουνά,
ή σε σπηλιές…

Μάθε τη δύναμη του λόγου.
Και μίλα όμορφα.


Τρομερά λόγια…
Να έχετε υπομονή και να δείχνετε στοργή, 
κατανόηση κι αγάπη στα παιδιά σας….
Μιλήστε τους όμορφα, συνετίστε τα, δώστε σωστή ηθική αγωγή όσα προβλήματα κι αν αντιμετωπίζετε στην καθημερινότητά σας και σας κάνουν σκληρούς…
Τα παιδιά αντιγράφουν τη συμπεριφορά σας…
Αλήθεια, θα θέλατε όταν τα παιδιά σας γίνουν γονείς να χτυπούν κι αυτά τα παιδιά τους;;;
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Καλές διακοπές!!

Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους μαθητές να περάσετε ένα όμορφο καλοκαίρι,εσείς και οι οικογένειές σας…
Καλή ξεκούραση και 
διασκεδάστε το!!
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Πρόκληση:Παιδιά και δουλειές σπιτιού!

Σε ποιο παιδί αρέσει να κάνει δουλειές στο σπίτι; 
Να στρώνει το κρεβάτι του, να τακτοποιεί τα παιχνίδια του ή έστω να μαζεύει τα πιάτα από το τραπέζι; 
Οι συνηθισμένες δικαιολογίες των παιδιών για να αποφύγουν τέτοιες δουλειές, μάλιστα, είναι ότι έχουν διάβασμα ή ότι δεν γνωρίζουν πώς να κάνουν κάτι. Ενώ για τους γονείς, προκειμένου να αποφύγουν τους καβγάδες ή τις «τσαπατσουλιές» των παιδιών, καταλήγει τελικά ευκολότερο να τα κάνουν όλα μόνοι τους!
Αυτό, όμως, δεν είναι λύση. Οι δουλειές του σπιτιού αποτελούν μία καλή ευκαιρία για να μάθει το παιδί να είναι λίγο πιο υπεύθυνο, τουλάχιστον για τα δικά του πράγματα, και να αποκτήσει βασικές γνώσεις και ικανότητες που θα του φανούν πολύτιμες στο μέλλον. Άλλωστε, με το να συμμετέχει το παιδί σε ορισμένες δουλειές, που να ανταποκρίνονται φυσικά στην ηλικία του και τις δυνατότητές του, βοηθά και τους γονείς, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ασχοληθούν με κάτι άλλο τη δεδομένη στιγμή.

Πώς θα καταφέρετε, όμως, να πείσετε τα παιδιά να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού και ποιες δουλειές είναι κατάλληλες για την κάθε ηλικιακή ομάδα; Οι παρακάτω οδηγίες θα σας βοηθήσουν να βάλετε τα παιδιά στο «παιχνίδι» του νοικοκυριού:
Η κάθε ηλικιακή ομάδα έχει διαφορετικές δυνατότητες αναφορικά με το πώς μπορεί να βοηθήσει στο σπίτι. Όλα τα παιδιά, όμως, μπορούν με τον τρόπο τους να προσφέρουν. Παραδείγματος χάριν:

Ηλικίες 2-3

Στην ηλικία αυτή που τα παιδιά ανακαλύπτουν διαρκώς τον κόσμο, συνήθως λατρεύουν να ασχολούνται με οτιδήποτε ασχολείται η μαμά και ο μπαμπάς, ενώ είναι πεπεισμένα ότι μπορούν να το κάνουν και εξίσου καλά! Μην τους «κόψετε» τη φόρα αν τα δείτε πρόθυμα να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού, απλά σταθείτε στο πλευρό τους με υπομονή, αφενός για να τα προστατεύσετε από μικροατυχήματα, αφετέρου για να αποτρέψετε κάποια μεγάλη ζημιά. Επιπλέον, αναθέστε τους κάποιες δουλειές που πραγματικά μπορούν να κάνουν, όπως:
να μαζεύουν από το πάτωμα παιχνίδια και βιβλία,
να σας δίνουν ρούχα από τον κουβά και μανταλάκια για να τα απλώνετε, 
να βοηθούν στο στρώσιμο του κρεβατιού 
αλλά και στο τάισμα των ζώων 
και να καθαρίζουν με ένα πανάκι κάτι που χύθηκε στο πάτωμα.

Ηλικίες 4-5

Τα παιδιά συνεχίζουν να θέλουν να συμμετέχουν στις δουλειές, αλλά πλέον ίσως χρειαστούν κάποιο κίνητρο για να το κάνουν. Το να τους δείξετε ακριβώς πώς γίνεται κάτι ίσως τα παρακινήσει περισσότερο, ενώ βοηθά πολύ να τα επιβραβεύετε κάθε φορά που κάνουν κάτι σωστά, π.χ. κολλώντας ένα αυτοκόλλητο σε ένα «πίνακα επιβράβευσης». 
Στην ηλικία αυτή τα παιδιά μπορούν: 
να στρώνουν και να μαζεύουν το τραπέζι, 
να βοηθούν στο μαγείρεμα (χρησιμοποιώντας π.χ. ειδικά, παιδικά μαχαιράκια) 
και να βάζουν στη θέση τους τα ψώνια από το σούπερ-μάρκετ.
Ηλικίες 6-8

Ο ενθουσιασμός για τις δουλειές του σπιτιού μειώνεται στην ηλικία αυτή, γιατί τα παιδιά έχουν τόσα πολλά πιο ενδιαφέροντα πράγματα για να ασχοληθούν. Ωστόσο, οι γονείς μπορούν να τους αναθέσουν ορισμένες «ευθύνες», εξηγώντας τους ότι αποτελούν μέρος του γεγονότος ότι μεγαλώνουν και ότι θα πρέπει να είναι υπερήφανα γι’ αυτό. 
Στις ηλικίες αυτές, λοιπόν, τα παιδιά μπορούν:
να φροντίσουν τα ζωάκια του σπιτιού, 
να χρησιμοποιήσουν την ηλεκτρική σκούπα και πιθανώς κάποια κανονική σκούπα, 
να πετάξουν τα σκουπίδια 
και να μαζέψουν τα απλωμένα ρούχα που έχουν στεγνώσει.

Ηλικίες 9-12

Τα μεγάλα παιδιά είναι σε θέση να βοηθήσουν σημαντικά στις δουλειές του σπιτιού και μάλιστα να το κάνουν και σωστά, αλλά άντε να τα πείσετε! Στην ηλικία αυτή είναι σημαντικό να μάθετε στο παιδί να αποδεχτεί αυτές τις δουλειές και να μην το κριτικάρετε διαρκώς για το πώς έκανε κάτι, αλλά να το διορθώνετε με θετικό τρόπο. 
Στην προεφηβική ηλικία τα παιδιά μπορούν:
να βοηθήσουν στο πλύσιμο του αυτοκινήτου, 
να μάθουν να πλένουν πιάτα, 
να βοηθήσουν στην προετοιμασία απλών γευμάτων, 
να καθαρίσουν το μπάνιο, 
να ξεχορταριάσουν τον κήπο και 
να χρησιμοποιούν το πλυντήριο ρούχων και πιάτων.

Ηλικίες 13-18

Τα παιδιά στις ηλικίες αυτές μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα, αρκεί να τους τα έχει δείξει κάποιος με σωστό τρόπο. Στην ηλικία αυτή, βέβαια, οι γονείς πρέπει να είναι λίγο πιο ευαισθητοποιημένοι σχετικά με τον όγκο των διαβασμάτων των παιδιών, οπότε καλό είναι να τους αναθέτουν δουλειές έχοντας υπ’ όψιν το πρόγραμμα των μαθημάτων τους. 
Έτσι, τα παιδιά στην εφηβεία μπορούν:
να αλλάξουν λάμπες και σακούλα στην ηλεκτρική σκούπα, 
να αναλάβουν ό,τι έχει να κάνει με το πλύσιμο-σιδέρωμα των ρούχων, 
να καθαρίσουν τζάμια, 
να καθαρίσουν το ψυγείο και άλλες ηλεκτρικές συσκευές, 
να ετοιμάσουν γεύματα και να κάνουν λίστες για λαϊκή και σούπερ-μάρκετ.

Πώς θα τα πείσετε να συμμετέχουν στις δουλειές;
Από μία ηλικία και μετά το πιθανότερο είναι ότι το παιδί δεν θα έχει όρεξη να βοηθά με τις δουλειές του σπιτιού, καθώς θα έχει άλλα, πιο ενδιαφέροντα πράγματα για να ασχοληθεί. Ωστόσο, αν έχετε θέσει από νωρίς κάποιους «κανόνες» για το πώς και πότε πρέπει αυτές οι δουλειές να γίνονται, πιθανώς να αντιμετωπίσετε λιγότερη γκρίνια.

Για παράδειγμα:

Ορίστε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή μέσα στην εβδομάδα που όλη η οικογένεια θα αναλαμβάνει από μία δουλειά. Το πρόγραμμα είναι μία έννοια που αρέσει στα παιδιά – αρκεί να τηρείται. Πείτε, για παράδειγμα, ότι κάθε Σάββατο πρωί θα καθαρίζετε όλοι μαζί το σπίτι.

Ο καθένας τις δουλειές του: Μία δίκαιη συμφωνία που μπορείτε να κάνετε με τα παιδιά είναι ότι ο καθένας θα φροντίζει τα δικά του πράγματα, θα μαζεύει το δικό του δωμάτιο και θα τακτοποιεί τα δικά του ρούχα.

Γραπτό πρόγραμμα: Τα παιδιά μπορεί να ξεχάσουν τι πρέπει να κάνουν και πότε. Διατηρώντας ένα γραπτό πρόγραμμα, σε ένα μεγάλο ημερολόγιο, δεν θα έχουν πια δικαιολογία!
Ποικιλία: Για ένα παιδί μπορεί να είναι βαρετό να κάνει κάθε μέρα ή κάθε εβδομάδα την ίδια δουλειά, π.χ. να στρώνει τραπέζι ή να βάζει σκούπα στο δωμάτιό του. Φροντίστε ανά διαστήματα να του αλλάζετε τις δουλειές για να του δίνετε ένα παραπάνω κίνητρο να προθυμοποιείται.

Συζητήστε το: Πριν αναθέσετε μια δουλειά στο σπίτι, συζητήστε το μαζί του. Μην του το επιβάλλετε με το ζόρι. Βεβαιωθείτε, καταρχήν, ότι μπορεί να την κάνει, απαντήστε στις απορίες του και δείξτε κατανόηση αν σας πει ότι κάτι του φαίνεται πραγματικά δύσκολο, προσφερθείτε να το βοηθήσετε αν σας το ζητήσει και μην επεμβαίνετε κάθε λίγο για να το διορθώνετε. Αν, για παράδειγμα, η κόρη σας δεν στρώσει τέλεια το κρεβάτι της, μην τρέξετε να το κάνετε εσείς! Είναι προτιμότερο να μείνει λίγο τσαλακωμένο το σεντόνι παρά να απογοητευτεί το παιδί σας επειδή δεν έκανε τη δουλειά όπως θέλατε.
Σας εύχομαι επιτυχία & υπομονή 
μέχρι να τα καταφέρετε!!!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Δημοσίευση της διάκρισής μας από τον Σύλλογο Γονέων Λεχαίου

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Λεχαίου για τη δημοσίευση που ανάρτησε στη σελίδα του facebook  για τη βράβευση του καινοτόμου ευρωπαϊκού προγράμματος που υλοποιήθηκε την περσινή σχολική χρονιά 2016-2017 από τους υπέροχους μαθητές της Δ2 τάξης «Με το δάσος οδηγό, δράττω, δρω, δημιουργώ», το οποίο διακρίθηκε και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Teachers4europe καταλαμβάνοντας την 1η θέση στον νομό Κορινθίας.
Εύχομαι σε όλα τα μέλη του Συλλόγου 
& στους γονείς των μαθητών μου 
καλή ξεκούραση ώστε να γεμίσουν 
με δύναμη και ενέργεια 
για τη νέα σχολική χρονιά!
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για όλα 
και να είστε πάντα στο πλευρό των παιδιών σας 
στηρίζοντάς τα στις δοκιμασίες της ζωής!