Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις,διδασκαλία

Τι θα πει μορφώνω;

«Μορφώνω δεν θα πει μόνο οπλίζω το νέο άνθρωπο για τον αγώνα της ζωής, αλλά (προπάντων) εξευγενίζω την ψυχή του, βαθαίνω την αντίληψή του για τον κόσμο … τον κάνω πιο άνθρωπο».

                                         Ευάγγελος Παπανούτσος

Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Β ΤΑΞΗ,Μαθηματικα,βιωματικές δράσεις,διδασκαλία,ειδική αγωγή

Το σπιτάκι της εκατοντάδας

Σας παρουσιάζω μετά τα σπιτάκια της αλφαβήτας που κατασκεύασα για την Α τάξη το εκπαιδευτικό παιχνίδι το σπιτάκι της εκατοντάδας!

Είναι ένα απαραίτητο και αρκετά βοηθητικό εργαλείο για τους μαθητές καθώς με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ εύκολο να αντιληφθούν την αξία θέσης των ψηφίων και να κάνουν υπολογισμούς στην ίδια στήλη ή στην ίδια σειρά με τις δεκάδες και τις μονάδες… Επίσης, βοηθάει πολύ τους μαθητές στη διαδικασία εύρεσης των αριθμών στόχων και στο συμπλήρωμα κατά την πρόσθεση. Είναι πολύ οπτικός και λειτουργεί!

Love teaching by Archodoula

Ποιος μένει στο παράθυρο -1; Ποιος θα είναι ο γείτονας του -10;

Η αρχική ιδέα είναι από εδώ:

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,διδασκαλία,ειδική αγωγή,ελεύθερος χρόνος

Παιδικά Παραμύθια & Ιστορίες στην Ελληνική Νοηματική

Χαίρετε σε όλους! Η σημερινή μας αναρτησούλα αφορά τα κωφά άτομα τα οποία μπορούν πλέον να απολαμβάνουν ωραία παραμύθια!

Οι Ιστορίες στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα περιέχουν αφήγηση στην ΕΝΓ και δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του προγράμματος ΣΕΠΠΕ «Διδασκαλία της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας ως Πρώτης Γλώσσας και Εξατομικευμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για Κωφά Παιδιά» ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Περιλαμβάνει επιλεγμένες ιστορίες από τα Ανθολόγια της Δ΄ και της Ε΄ Δημοτικού, που είναι βασισμένες στην προφορική παράδοση, μύθους του Αισώπου και ανέκδοτα, την απόδοση μιας ιστορίας χωρίς λόγια και ιστορίες με εικόνες. Οι ιστορίες εμπλουτίζονται συνεχώς.


Επιλέξτε το κάθε παραμύθι πατώντας πάνω στην αντίστοιχη εικόνα.

Να περνάτε όμορφα!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,διδασκαλία

Το Δίκτυο Ασφάλειάς μου

Στο 4ο Εργαστήριο δεξιοτήτων «Οικογένειες πολλές, όλες διαφορετικές» του πρώτου κύκλου με τίτλο A και Β όλοι μαζί μία ομάδα!, φτιάξαμε σε ατομικό επίπεδο το «Δίκτυο Ασφάλειας μου».

Οι μαθητές ζωγράφισαν το αποτύπωμα της παλάμης τους σ’ ένα χαρτί και σε κάθε δάκτυλο του χεριού τους έγραψαν το όνομα κάθε ενήλικα που εμπιστεύονται.

Τα άτομα που εμπιστεύεσαι είναι άτομα τα οποία μπορείς να ζητήσεις βοήθεια, όταν κάτι σε δυσκολεύει, όταν έχεις μία απορία ή όταν θες μία συμβουλή.

Βέβαια, μπορεί και να μην έχουν όλα τα παιδιά πέντε ενήλικες που εμπιστεύονται. Και τρεις ή τέσσερις αν έχουν στο Δίκτυο Ασφάλειας τους είναι αρκετοί! Ένα από αυτά τα άτομα δε θα πρέπει να είναι μέλος της οικογένειας του κάθε μαθητή (πχ. γιαγιά, παππούς, θείος, δασκάλα).

Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Μαθηματικα,διδασκαλία

Το μπάσκετ της πρόσθεσης!

Στην Α τάξη μαθαίνουμε τα «ζευγαράκια» δηλαδή τα αθροίσματα των αριθμών μέχρι το 5. Χρησιμοποιούμε εποπτικά υλικά όπως γλωσσοπίεστρα, κυβάκια, κάρτες αριθμών και αντικειμένων για τη βιωματική μάθηση και εμπέδωση της έννοιας και του αλγόριθμου της πρόσθεσης.

Όμως αυτό που εντυπωσίασε και κέρδισε τους μαθητές είναι το παρακάτω παιχνίδι στο οποίο γινόμαστε μπασκετμπολίστες και ρίχνουμε καλάθια! Οι μπάλες είναι δύο χρωμάτων κόκκινο και άσπρο και συμβολίζουν διαφορετικό αριθμό π.χ. 3 + 2 : Θα χρησιμοποιήσουμε 3 κόκκινες και 2 άσπρες μπάλες με στόχο να βρούμε πόσες είναι όλες μαζί οι μπάλες ή με μαθηματικούς όρους το άθροισμά τους!

Στη συνέχεια, μπορείτε να δείτε το παιχνίδι μας!

Με το παιχνίδι η μάθηση γίνεται ευκολότερη!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία,διδασκαλία,εικαστικά

Όλοι μας διαφορετικοί αλλά ίσοι

Στο 3ο Εργαστήριο δεξιοτήτων «Όλοι μας διαφορετικοί αλλά ίσοι» του πρώτου κύκλου με τίτλο A και Β όλοι μαζί μία ομάδα!, είδαμε την παρακάτω ταινία «Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας» που προέρχεται από το γνωστό παραμύθι Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας (1996, 2010, 2021) μετ.: Αθηνά Ανδρουτσοπούλου.

Σε μια αγέλη ελεφάντων όλοι είναι διαφορετικοί. Άλλος είναι νέος και άλλος γέρος. Άλλος είναι γεροδεμένος και άλλος αδύνατος. Άλλος πιο ψηλός και άλλος πιο χοντρός. Όλοι είναι διαφορετικοί μα έχουν το ίδιο γκρι χρώμα.

Εκτός από έναν…τον Έλμερ! Ο Έλμερ δεν είναι γκρί, είναι πολύχρωμος! Είναι ένας πολύχρωμος ελέφαντας που κάνει με τα αστεία του και τα παιχνίδια του τους άλλους χαρούμενους. Ένα βράδυ όμως σκεφτόταν ότι βαρέθηκε να είναι διαφορετικός στο χρώμα από τους υπόλοιπους ελέφαντες. Έτσι βρήκε ένα θάμνο με γκρι βατόμουρα, βάφτηκε και απέκτησε ελεφαντένιο χρώμα! Κανείς δεν τον αναγνώρισε όταν επέστρεψε πίσω στο κοπάδι. Ήταν ίδιος με τους άλλους! 

Georgia Kokkinaki

Όμως… κάτι ήταν διαφορετικό… Ήταν όλοι ήσυχοι και ο Έλμερ ήθελε να γελάσει! Βλέπετε η διαφορετικότητα του Έλμερ δεν ήταν το χρώμα του αλλά η προσωπικότητά του. Ήταν αυτός που χάριζε απλόχερα στους άλλους το γέλιο!

Χρώμα, ύψος, βάρος… η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι τόσο σημαντική, όσο οι προθέσεις και η προσφορά του κάθε ελέφαντα, του κάθε ανθρώπου. Ο Έλμερ άρχισε να κάνει αστεία, να ξεσηκώνει τους άλλους και όλοι τον αναγνώρισαν και ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Καθώς γελούσαν ξέσπασε βροχή και ο Έλμερ ξεπλύθηκε. Από τότε μια φορά το χρόνο όλοι οι ελέφαντες βαφόντουσαν πολύχρωμοι και ο Έλμερ γκρι!

Στη συνέχεια, ακούσαμε το παραμύθι με αφήγηση και διαβάσαμε τις σελίδες του!

Παιδί για πάντα!!
Παιδικό βιβλίο-παραμύθι»ΕΛΜΕΡ», από τις Εκδόσεις Πατάκη.
Μετάφραση: Αθηνά Ανδρουτσοπούλου.

Οι κύριες έννοιες που θίγονται στο παραμύθι είναι η διαφορετικότητα, η πολυφωνία, η πολυχρωμία, η συμπερίληψη, η αποδοχή. Αναδύονται η αποδοχή του εγώ μας και η ενσυναίσθηση. 

Έπειτα ακολούθησε γόνιμη συζήτηση και μιλήσαμε για αξίες, όπως ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η φιλία, η αγάπη, η αποδοχή του άλλου και η ενσυναίσθηση.

  • Γιατί ήταν ο Έλμερ διαφορετικός;
  • Ποια χρώματα είχε πάνω του; Ποιο σχήμα; Πώς αισθανόταν;
  • Πώς νιώθετε με τον τρόπο που τελείωσε η ταινία;
  • Και οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ τους. Ο καθένας είναι μοναδικός. Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν όλοι ήμασταν ίδιοι;

 «Ξεκλειδώσαμε το βίντεο» συζητώντας:

  • Τι θα κάνατε στη θέση του ήρωα;
  • Σε τι μοιάζετε με τον Ελμέρ;
  • Σε τι διαφέρετε;
  • Τι θα αλλάζατε στην ιστορία ;

Δεν πρέπει να φοβόμαστε να κρατήσουμε τη διαφορετικότητά μας, τη μοναδικότητά μας… Όταν οι μοναδικότητες ενώνονται, κερδίζει το σύνολο, κερδίζει η ομάδα!

Είδαμε τον συγγραφέα του παραμυθιού τον κο. David Mckee να μας μιλάει για το παραμύθι. Έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 6 Απριλίου 2022 από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών (γενν.:2 Ιανουαρίου 1935), στη Νότια Γαλλία όπου ζούσε, μετά από σύντομη ασθένεια, περιτριγυρισμένος από αγαπημένους του ανθρώπους, όπως ανακοίνωσε ο εκδότης του.

πηγή: AndersenPress

Μετά την επεξεργασία του παραμυθιού πραγματοποιήσαμε ορισμένες δραστηριότητες.

Στην 1η δραστηριότητα ζωγραφικής παίξαμε με το ζάρι χρωμάτων όπου κάθε μαθητής έριχνε το ζάρι και ανάλογα με το χρώμα που έφερνε έβαφε ένα τμήμα του σώματος του ελέφαντά του. Στη συνέχεια, ο κάθε μαθητής σκεφτόταν και έγραφε μία λέξη που εκφράζει κάποια αξία ή έννοια από το παραμύθι!

Στη συνέχεια, όλοι οι μαθητές της Α και της Β τάξης βγήκαν αγαπημένοι στο προαύλιο του σχολείου μας και έχοντας τους δικούς τους παρδαλούς Έλμερ κέντρο του κύκλου, πιάστηκαν χέρι-χέρι και είπαν δυνατά το σύνθημά μας:

Όλοι διαφορετικοί, όλοι μοναδικοί, όλοι ίσοι!

Στη 2η δραστηριότητα φτιάξαμε το παλαμόδεντρο όπου κάθε μαθητής άφησε το δικό του χρωματιστό αποτύπωμα της παλάμης του στα κλαδιά του δέντρου. Φτιάξαμε ένα πολύχρωμο δέντρο με σύνθημά μας  «A και Β όλοι μαζί μία ομάδα!» και στη συνέχεια κολλήσαμε την αφίσα στον τοίχο της τάξης μας!

Τονίσαμε πως ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ αποτελούμε μια ομάδα, μια τάξη και πόσο διαφορετικός και μοναδικός είναι ο καθένας μας από εμάς.

Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας ακούγαμε το παρακάτω τραγούδι «Το ελεφαντάκι» του Φοίβου Δεληβοριά!

Στην 3η δραστηριότητα «Η πινακίδα της ιστορίας» οι μαθητές της Β τάξης επεξεργάστηκαν το παραμύθι μέσω της δημιουργικής γραφής.

Τέλος, ακούσαμε ένα αστείο τραγούδι με μεταμορφώσεις ζώων όπου τα ζώα άλλαξαν μορφή και έγιναν κάτι άλλο, το Κοκοροκοκό. Το βίντεο δημιουργήθηκε για τα πλαίσια της διδακτικής της μοναδικότητας από την κυρία Βάνα Μπουλτή.

πηγή: vana boulti

και το τραγούδι «Εγώ είμαι εγώ» που είναι ένα τραγούδι για τη μοναδικότητα σε στίχους Βαγγέλη Ηλιόπουλου, μουσική και ερμηνεία Μαγδαληνή Μπογδάνη – Σουγιούλ.

vana boulti
Δημιουργός βίντεο: Βάνα Μπουλτή

Μπορείτε να διαβάσετε το επόμενο αρκετά ενδιαφέρον άρθρο «Έλμερ: ιδέες, δραστηριότητες, αξιοποίηση 12 βιβλίων του αγαπημένου ελέφαντα» από το elniplex.

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις,διδασκαλία

Η προσευχή της δασκάλας

Της Gabriela Mistral-Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

«Κάνε να είμαι πιο μάνα από τις μάνες
Για να μπορέσω να αγαπήσω

Και να υπερασπίσω όπως αυτές
Κάτι που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.»

Οι στίχοι είναι από την «Προσευχή της δασκάλας», της Χιλιανής ποιήτριας Gabriela Mistral, που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946.

Αφιερωμένο σε κάθε δάσκαλο που όλα τα υπομένει και επιμένει να υπηρετεί το λειτούργημα μας, με σεβασμό και αγάπη.

Η προσευχή της δασκάλας


Κύριε! Εσύ που δίδαξες, συγχώρα με που διδάσκω·
που φέρω το όνομα της δασκάλας,
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη.

Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου·
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ’ όλες τις στιγμές.

Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση.
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν.
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν.

Κάνε με να είμαι πιο μάνα από τις μάνες,
για να μπορέσω ν’ αγαπήσω
και να υπερασπίσω όπως αυτές,
αυτό που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.

Βόηθά με να πετύχω να κάνω για καθένα
απ’ τα παιδιά μου τον στίχο μου τέλειο
και να σου αφήσω αυτή την άφωνη,
την πιο δυνατή μου μελωδία,
για όταν τα χείλη μου δεν θα τραγουδούν πια.


Δείξε μου τη δύναμη του Ευαγγελίου σου έγκαιρα,
για να μην εγκαταλείψω τη μάχη της κάθε μέρας
και της κάθε ώρας γι αυτό.
Βάλε στο δημοκρατικό σχολειό μου,
τη λάμψη που σκορπίζεται
από το τρέξιμο των ξυπόλυτων παιδιών.


Κάνε με δυνατή,
ακόμα και στη γυναικεία αδυναμία μου
και στη γυναικεία φτώχεια μου·
κάνε με αδιάφορη για ότι μπορεί
να μην είναι αγνό,
για κάθε πίεση που δεν είναι
της θερμής θέλησής σου στη ζωή μου.
Φίλε, συντρόφεψέ με! Στήριξέ με!

Πολλές φορές δεν θα έχω άλλο
από Σένα στο πλευρό μου.

Όταν το δίδαγμά μου θα είναι πιο αγνό
και πιο θερμή η αλήθεια μου,
θα παραμείνω χωρίς τα εγκόσμια·
αλλά Εσύ τότε θα με κυβερνήσεις
ενάντια στην καρδιά σου,
που γνώρισε αρκετά
τη μοναξιά και την αδυναμία.

Δεν θ’ αναζητήσω παρά
στη ματιά σου τη γλυκύτητα της αποδοχής.

Λύτρωσέ με απ’ το να είμαι
περίπλοκη ή κοινότυπη στο καθημερινό μου μάθημα.

Δώσε μου δύναμη να υψώσω τα μάτια
πάνω από το στήθος μου με τις πληγές,
μπαίνοντας κάθε πρωί στο σχολειό μου.

Να μη φέρνω στην έδρα μου τις υλικές μου ανησυχίες,
τις καθημερινές μικροαστικές θλίψεις μου.
Ελάφρυνε το χέρι μου στην τιμωρία
κι απάλυνέ το, ακόμα πιο πολύ στο χάδι.
Να μαλώνω με πόνο,
να ξέρω ότι έχω διορθώσει αγαπώντας!
Κάνε να γεμίσει με πνεύμα
το χτισμένο με τούβλα σχολειό μου.

Να τυλιχτεί με τη λάμψη του ενθουσιασμού μου
η φτωχή του αυλή, η γυμνή του αίθουσα.

Η καρδιά μου να είναι η κολώνα του
και η αγνή μου θέληση πιο δυνατή
από τις κολώνες και το χρυσάφι
των πλούσιων σχολείων.


Και, τέλος, θύμιζέ μου
από την ωχρότητα του καμβά του Velazquez,
ότι το να διδάσκεις
και ν’ αγαπάς παράφορα στη Γη
είναι να φτάνεις με τη λόγχη του Λογγίνου
στην καυτή πλευρά του έρωτα.

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις,διδασκαλία

Η ουσία του δασκάλου…

Ο αείμνηστος Δάσκαλος  Ευάγγελος  Παπανούτσος  είχε δώσει στο βιβλίο του «Δρόμοι ζωής» την ουσία του δασκάλου…

Δάσκαλος δεν είναι αυτός που μαθαίνει στα παιδιά μας τα σχολικά γράμματα,μουσική ,καλούς τρόπους..Αυτά τα μαθήματα είναι εξωτερικά, μένουν στην επιφάνεια σαν τα ρούχα που φορούμε.Δεν εισχωρούν παράμεσα στην ψυχή μας,δεν μας πλάθουν,δεν διαμορφώνουν αυτό που λέμε προσωπικότητα: Πνεύμα ,ήθος ,χαρακτήρα.Εκτός αν εκείνοι που τα προσφέρουν δεν περιορίζονται στην απλή μετάδοση γνώσεων αλλά τα χρησιμοποιούν ως μέσα να για να πετύχουν το στόχο της διαμόρφωσης της προσωπικότητας.

Δάσκαλος για τον Παπανούτσο είναι: ”…αυτός που παραμένοντας ενήλικος μπορεί να γίνεται παιδί  και κάθε χρόνο με τα νέα παιδιά που έρχονται στα χέρια του να γίνεται παιδί. Τούτο μπορούμε να το διατυπώσουμε και αλλιώς.Ο αληθινός δάσκαλος ενηλικιώνεται παραμένοντας παιδί στην ψυχή,ανθρωπος δηλαδή εύπλαστος,δροσερός,αγνός. Αδύνατο να φανταστεί κανείς πόσο δύσκολο ,σχεδόν υπεράνθρωπο είναι  αυτό που του ζητούμε ,να συνθλίψει μέσα του το χρόνο,να γερνάει φυσιολογικά και όμως να μένει νέος στην ψυχή για να μπορέσει να έχει πρόσβαση στα αισθήματα,στις σκέψεις ,στις επιθυμίες του νέου ανθρώπου που θα διαπαιδαγωγήσει ,να τον καταλαβαίνει,να χαίρεται,να διασκεδάζει μαζί του ,να σκέπτεται τις σκέψεις του,να επιθυμεί τις επιθυμίες του,να πονάει τον πόνο του…

Στο βιβλίο του παρακάτω αναφέρει ότι “…Επίσης πετυχημένος είναι ο δάσκαλος που έκανε με το έργο του τόσο ώριμο το μαθητή του ώστε εκείνος να μην τον χρειάζεται πια…Ο θρίαμβος του δασκάλου είναι να κάνει τον νέο άνθρωπο αυθύπαρκτο και ανεξάρτητο -στον τρόπο που μεθοδεύει τις παρατηρήσεις  και τις σκέψεις του ,στον τρόπο που κάνει τις εκτιμήσεις του,που καταρτίζει το πρόγραμμα της δράσης του,που σημασιολογεί τη ζωή ώστε να μην έχει πλέον ανάγκη από χειραγώγηση και ούτε από τον ίδιο τον δάσκαλο του…

Τελευταίο ο Παπανούτσος εκθέτει το πιο σημαντικό.. Την αγάπη για το παιδί.. ”Άφησα τελευταία την κύρια ιδιότητα(ορθότερα την πρώτη αρετή)του δασκάλου..Την αγάπη για το παιδί..Στο παιδί που δεν έιναι δικό του αλλά γίνεται δικό του όταν συνδεθεί με την παιδευτική σχέση. Στο παιδί ως παιδί που ως ένα νέο και τρυφερό βλαστάρι που δεν έχει ακόμα ξεδιπλώσει τα φύλλα του αλλά κλείνει μέσα του τόσους θησαυρούς -νοημοσύνης ,ευαισθησίας-δραστηριότητας-και περιμένει τη δική του στοργή και φροντίδα για να ανθοβολήσει,να αναπτυχθεί και να ολοκληρωθεί. Είναι απίστευτο με πόση αγάπη (ανιδιοτελή,θερμή,αφειδώλευτη) αφοσιώνεται ο αληθινός δάσκαλος στους μαθητές του.

Το παιδί που του εμπιστεύτηκαν να διδάξει γίνεται ο άξονας της ζωής του,αυτό της δίνει περιεχόμενο και γίνεται ο άξονας της ζωής του…

Στο δοκίμιο “Πρωτοβουλία και οίστρος ..Ιδού το μάθημα¨ αναφέρει χαρακτηριστικά: «Κατάλαβε το καλά, και κλείσε αυτή την αλήθεια μέσα στην ψυχή σου, ότι η διδασκαλία ανήκει στην κατηγορία των πνευματικών έργων όπου το καλό αποτέλεσμα είναι προϊόν έμπνευσης και δημιουργικού οίστρου. Με μια λέξη: είναι δημιουργία. Και ο άξιος δάσκαλος: δημιουργός. Αυτό πρέπει να σκέπτεσαι όταν αρχίζεις όχι μόνο μια σειρά μαθημάτων, αλλά και το κάθε μάθημα, κάθε ώρα διδασκαλίας. Δε θα εργαστείς απάνω σε γνωστές και πολυμεταχειρισμένες, στερεότυπες φόρμες και φόρμουλες (όπως: ο τεχνίτης στα «βάναυσα» έργα), αλλά θα δημιουργήσεις πάντοτε κάτι νέο και πρωτότυπο, κάτι που δεν είχε, δεν μπορούσε να έχει γίνει ως τώρα (όπως ο αληθινός ποιητής στα «ευγενή» έργα του πνεύματος)».

Στο ίδιο δοκίμιο αναφέρει την προπαρασκευή ενός δασκάλου..Προσπερνάω την  πρώτη που αναφέρεται στον τρόπο οργάνωσης της διδασκαλίας που γίνεται όταν αρχίζει και ξετυλίγεται αβίαστος και παραγωγικός ο ευρετικός διάλογος (όπως τον ονομάζει)με τους μαθητές μας κατά τη διερεύνηση ενός θέματος και συζήτηση των αποριών..Πηγαίνω στη δεύτερη προπαρασκευή που θέτει .. “Η δεύτερη, η πιο ουσιαστική και η πιο κουραστική, δε γίνεται, δεν μπορεί να γίνει την παραμονή της διδασκαλίας σου, αλλά κρατάει χρόνια πολλά, όσα θα διαρκέσει η επαγγελματική σου ζωή. Πρέπει να κατακτήσεις εις βάθος την «ύλη» που θα διδάξεις, με τη συστηματική και αδιάκοπη μελέτη και οικείωση της μεθόδου και των πορισμάτων της αντίστοιχης επιστήμης.»

Εύχομαι σε όλους τους εκπαιδευτικούς καλή σχολική χρονιά με αγάπη στα παιδιά που μας εμπιστεύονται οι γονείς τους κάθε μέρα & με δημιουργία κατά το φετινό διδασκαλικό έργο!!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Σκέψεις,διδασκαλία

Έδωκα στα παιδιά χαρές…

Ας είναι αυτά τα σπουδαία λόγια,ενός από τους κορυφαίους εκπροσώπους των νεοελληνικών γραμμάτων, φως για κάθε εκπαιδευτικό….

Προσευχή του ταπεινού
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,διδασκαλία,επετειακά

Η Γιορτή των Γραμμάτων

Ο π. Μιχαήλ Σελινιωτάκης αναφέρει παρακάτω λίγα λόγια για τη σπουδαιότητα εορτασμού της μνήμης των Τριών Ιεραρχών.

Στις 30 Ιανουαρίου, κάθε χρόνο, γιορτάζουμε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών, όπως καθιερώθηκε από το 1100 μ.Χ.. Η γιορτή τους, από το 1842, λέγεται και Γιορτή των Γραμμάτων, μια και οι Τρεις Ιεράρχες ήταν Μεγάλοι Δάσκαλοι αλλά και Πατέρες της Εκκλησίας. Οι Τρεις Ιεράρχες είναι: ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος. Η γιορτή τους είναι γιορτή της παιδείας και των γραμμάτων, γιορτή των δασκάλων και των μαθητών.
Είναι γιορτή τόσο Σχολική όσο και Χριστιανική. Σχολική είναι, γιατί οι Τρεις Ιεράρχες, ήταν άνθρωποι μορφωμένοι, σοφοί δάσκαλοι, φημισμένοι ρήτορες και συγγραφείς. Πρόσφεραν πάρα πολλά στα γράμματα, διαθέτοντας ολόκληρη την περιουσία τους. Χριστιανική είναι, γιατί και οι τρεις ήταν ευσεβείς Ιεράρχες, επιφανείς θεολόγοι, με κοινωνική προσφορά και φιλανθρωπικό έργο, που διέθεσαν τη ζωή τους στην πίστη τους για το Χριστό.
Μελέτησαν τους αρχαίους κλασικούς συγγραφείς και φιλοσόφους, και κατόρθωσαν να συμφιλιώσουν το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα με την Χριστιανική Πίστη. Απέρριψαν τα ειδωλολατρικά στοιχεία και κράτησαν τις αρχές της διαλεκτικής σκέψης της ελληνικής παιδείας, ακολουθώντας τη συμβουλή του Αποστόλου Παύλου «να δοκιμάζουμε τα πάντα αλλά να κρατάμε το καλό». Έστησαν έτσι γέφυρες ανάμεσα στο κλασικό και το σύγχρονο, ανάμεσα στη γνώση και την αρετή, ανάμεσα στην αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας και την πραγματική αλήθεια της αγάπης, ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη, τον Ελληνισμό και το Χριστιανισμό.
Δικαιολογημένα η εποχή τους ονομάστηκε: «Χρυσός Αιώνας της Εκκλησίας».
Το έργο των Τριών Ιεραρχών είναι πολύ μεγάλο. Όλοι οι φτωχοί, οι άρρωστοι, τα ορφανά και οι ηλικιωμένοι έβρισκαν καταφύγιο κοντά τους. Η μεγάλη τους καρδιά και η χριστιανική ψυχή τους γίνονταν στέγη για όσους είχαν ανάγκη. Ήταν τόση η καλοσύνη και η φιλανθρωπία τους, που δεν υπολόγισαν τα πλούτη και τα χρήματά
τους. Τίποτα δεν κράτησαν για τον εαυτό τους. Όλα τα υπάρχοντά τους τα διέθεσαν για να δώσουν χαρά στους συνάνθρωπούς τους. Πολλές φορές οι Ιεράρχες με τα ίδια τους τα χέρια, έδεναν τις πληγές των αρρώστων. Τίποτε δεν τους φόβιζε. Ακόμη και τους λεπρούς περιποιούνταν.
Οι Τρεις Ιεράρχες ήταν και ιεραπόστολοι. Δίδασκαν τη Χριστιανική θρησκεία και το Λόγο του Θεού με πάθος, γεγονός που σε συνδυασμό με τη μεγάλη τους μόρφωση, τους έφερε αντιμέτωπους και εχθρούς με βασιλιάδες και άρχοντες. Δίκαια, λοιπόν, ονομάστηκαν Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας και Προστάτες των Γραμμάτων
και των Σχολείων
.

Σας προτείνω να κατεβάσετε το παρακάτω e-book για τους Τρεις Ιεράρχες!

Επίσης, μπορείτε να κατεβάσετε για να φτιάξετε στον ελεύθερο χρόνο σας την παρακάτω κατασκευή!

Μαθαίνουμε τη ζωή και το έργο των Τριών Ιεραρχών με απλή αφήγηση όπως και το απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών

Αποφθέγματα των Τριών Ιεραρχών

Οι Τρεις Ιεράρχες έδειξαν με τη ζωή και το έργο τους ότι η πίστη προς το Θεό και η αγάπη προς το συνάνθρωπο συμβαδίζουν. Νοημάτισαν τον αρχαίο κλασικό κόσμο και διέσωσαν αξίες με πανανθρώπινο περιεχόμενο. Οι ίδιοι είναι και θα είναι οδηγοί προς την αληθινή γνώση και μόρφωση, αγαθά πρότυπα κάθε νέου ανθρώπου.

Χρόνια Πολλά με σοφία και πίστη σε όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς!