Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,ειδική αγωγή

Λαβύρινθοι!

Οι αισθητηριακές ασκήσεις όπως οι λαβύρινθοι βοηθούν:

  • στη βελτίωση της λεπτής κινητικότητας
  • στη συγκέντρωση
  • στην οπτική αντίληψη
  • στην προσοχή
  • στον οπτικό συντονισμό.

Στη συνέχεια, μπορείτε να κατεβάσετε μερικές καρτέλες για εξάσκηση με το παιδί σας!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Υγεία

«Ομάδα για μονογονείς από το Κέντρο Πρόληψης Αχαΐας Καλλίπολις»

Έναρξη ομάδας για γονείς που για οποιονδήποτε λόγο μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους, από το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτήσεων και Προαγωγής Ψυχοκοινωνικής Υγείας Π.Ε. Αχαΐας Καλλίπολις. Οι ομάδες για μονογονείς σχεδιάστηκαν έχοντας ως στόχο την ενδυνάμωση των γονέων που λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που βιώνουν, αντιμετωπίζουν επιπλέον προκλήσεις στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Ορισμένα από τα θέματα που θα διαπραγματευτεί η ομάδα με βιωματικό τρόπο (δηλαδή μέσα από συζήτηση,  μελέτη περιπτώσεων, ασκήσεις κ.ά.) αφορούν τις ανάγκες και τα συναισθήματα των παιδιών αλλά και την ενίσχυση δεξιοτήτων επικοινωνίας, αναγνώρισης συναισθημάτων, οριοθέτησης και αυτοεκτίμησης των γονέων.

Η ομάδα θα πραγματοποιήσει έναν κύκλο 8 δια ζώσης εβδομαδιαίων συναντήσεων και θα γίνεται κάθε Τετάρτη από 15 Φεβρουαρίου 2023 έως και 5 Απριλίου 2023. Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται στα γραφεία του Κέντρου Πρόληψης (Ν.Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών 35, 1ος όροφος) και οι ώρες θα είναι 17:30 έως 20:00.  Η συμμετοχή στην ομάδα είναι δωρεάν, αλλά επειδή ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος είναι απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής τηλεφωνικά ή μέσω της ιστοσελίδας του Κέντρου Πρόληψης.

Για περισσότερες πληροφορίες και για δηλώσεις συμμετοχής στην ομάδα μονογονέων μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα του Κέντρου Πρόληψης: 2610.226948 & 2610.623290, καθημερινά 8:00-15:00 (υπεύθυνη: κ. Θωμαΐς Σταύρου – Κοινωνική Λειτουργός) ή στο email: kpachaia@pat.forthnet.gr, στην ιστοσελίδα: https://kpachaia.gr/ και στο https://www.facebook.com/kpachaiaskallipolis/.

ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ & ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ

ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ «Κ α λ λ ί π ο λ ι ς»

Ν. Ε. Ο. Πατρών – Αθηνών 35, Πάτρα

Τηλ/Fax 2610 226948 – 2610 623290

E-mail: kpachaia@pat.forthnet.gr

Web: www.kpachaia.gr

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Τιμωρίες: το σκεφθήκατε;

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του παιδιών θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικούς προβληματισμούς για τις τιμωρίες που αρκετοί επιλέγουν να δίνουν στα παιδιά για να συνετισθούν και για να αλλάξουν μία άσχημη ή προβληματική συμπεριφορά.

Στο positiveparents.gr διαβάζουμε ότι η τιμωρία δεν φέρνει υπευθυνότητα.  Και η τιμωρία είναι αναποτελεσματική για να αλλάξει κάποιος την συμπεριφορά του.

45f1e5529d7e707c592ce3f4cc625369 (1).jpg

Ας μάθουμε ότι:

1.       Εάν τιμωρήσουμε ένα παιδί, θα νιώσει λιγότερο υπεύθυνο για αυτό που κάνει γιατί θα εστιάσει στην τιμωρία και όχι σε αυτό που έκανε. Η τιμωρία δεν διδάσκει την αυτοπειθαρχία αλλά ‘’το φόβο του αστυνομικού’’. Και θέλουμε να είναι υπεύθυνο.

2.       Εάν τιμωρήσουμε ένα παιδί, ενεργοποιούμε το κύκλωμα του στρες και το αποτρέπουμε από το να μπορεί να σκεφτεί τι έκανε. Και θέλουμε να σκεφτεί τι έκανε.

3.       Η μνήμη του παιδιού αποθηκεύει το στρες, τον φόβο, τον θυμό από την τιμωρία και όχι το αρχικό γεγονός (π.χ. ότι άρπαξε το παιχνίδι από την αδελφή της με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και να πονάει). Και θέλουμε να θυμάται τι έκανε. 

4.       Η τιμωρία κάνει το παιδί να ντρέπεται και η ντροπή μπλοκάρει το υγιές συναίσθημα της υπαιτιότητας που είναι απαραίτητο για να μπορεί να συνειδητοποιήσει το παιδί τι έκανε.  

5.       Η τιμωρία μας απομακρύνει και μας χαλάει σε ένα βαθμό την εμπιστοσύνη και το δέσιμο που έχουμε μεταξύ μας. Και για μένα η σχέση με τα παιδιά μας είναι το πιο σημαντικό. 

6.       Ως γονέας, έχω μία ‘’φυσική’’ εξουσία. Και δεν χρειάζομαι τις τιμωρίες.  

https://www.positiveparents.gr/

Ας μάθουμε στα παιδιά να σκέφτονται ότι οι άσχημες πράξεις τους, στην προκειμένη περίπτωση, έχουν συνέπειες και για τις συνέπειες που θα προκληθούν είναι υπεύθυνα να διορθώσουν ότι είναι απαραίτητο και εφικτό να διορθωθεί.

Κατεβάστε τις 10 εναλλακτικές στις τιμωρίες, απειλές και φωνές από εδώ! Δεν είμαστε τέλειοι γονείς αλλά γονείς που βελτιώνονται στο καθημερινό χάος, λίγο λίγο, κάθε μέρα!

Καλή δύναμη, υπομονή και ψυχραιμία σε όλους τους γονείς και τους δασκάλους!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Σκέψεις,επετειακά

Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

Στις 11 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Είναι η γενέθλια ημέρα της UNICEF – United Nations Children’s Fund (Ταμείο Παιδιών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών) που ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 για να βοηθήσει αρχικά τα παιδιά της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Κίνας μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Βέβαια τα παιδιά όλου του κόσμου

θα έπρεπε να γιορτάζουν κάθε μέρα.

Τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα.
Δικαιώματα που κάποιοι που θεωρούνται «έξυπνοι»

τα καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο.

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τι είναι καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μια κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό.

Ας προσπαθήσουμε όλοι μας, από οποιαδήποτε θέση κι αν βρισκόμαστε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορεί ο καθένας μας για τα παιδιά.
Γιατί όλοι θέλουμε να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά και να καθρεπτίζεται μέσα τους η ψυχή μας. Η ψυχή που θα έχουμε προσφέρει για να μπορούν όλα τα παιδικά μάτια να χαμογελούν!

Επιλέγω να κλείσω το άρθρο με το εξαιρετικό ποίημα

 «Αν ένα παιδί…» του R. Russel

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,διδασκαλία

Στάδια της Μάθησης

Τα «Στάδια της Μάθησης» ή η «Μαθησιακή Ιεραρχία» είναι μια διαβαθμισμένη ακολουθία επιπέδων κατοχής και χρήσης της γνώσης, μέσω της οποίας αποτυπώνεται και συγκεκριμενοποιείται η πορεία που διαγράφει ο μαθητής από την πρώτη επαφή του με ένα γνωστικό αγαθό, μέχρι τη συνειδητή χρήση του αγαθού αυτού σε ποικίλες καταστάσεις (Meese, 2002, οπ. ανάφ. σε Αγαλιώτης, 2011, σελ. 109).

Σύμφωνα με τον Αγαλιώτη (2011), η Μαθησιακή πορεία διακρίνεται σε πέντε στάδια τα οποία είναι ως εξής: Απόκτηση, Ευχέρεια, Διατήρηση, Γενίκευση και Προσαρμογή.

Πιο συγκεκριμένα:

Το στάδιο της Απόκτησης είναι αυτό κατά το οποίο ο μαθητής έρχεται σε επαφή με τη γνώση ή τη δεξιότητα και προσπαθεί να αποκτήσει ακρίβεια στη χρήση της.

Το στάδιο της Ευχέρειας είναι αυτό κατά το οποίο ο μαθητής, διατηρώντας το επίπεδο ακρίβειας του προηγούμενου σταδίου, αυξάνει την ταχύτητα με την οποία χρησιμοποιεί τη γνώση.

Το στάδιο της Διατήρησης  είναι αυτό κατά το οποίο ο μαθητής συνεχίζει να κατέχει τα επίπεδα ακρίβειας και ταχύτητας  χρήσης μίας γνώσης ή δεξιότητας, παρά το γεγονός ότι έχει παρέλθει  ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν έχει δεχθεί σχετική διδασκαλία ή οποιασδήποτε μορφής ενίσχυση.

Το στάδιο της Γενίκευσης είναι αυτό κατά το οποίο ο μαθητής χρησιμοποιεί τις γνώσεις και τις δεξιότητες που έχει στη διάθεσή του, σε πλαίσια και καταστάσεις που διαφέρουν σημαντικά από την αρχική διδασκαλία (από τις συνθήκες απόκτησης).

Το στάδιο της Προσαρμογής είναι αυτό κατά το οποίο ο μαθητής προσπαθεί να επιλύσει προβλήματα της πραγματικής ζωής, χρησιμοποιώντας αυθόρμητα και προσαρμοστικά τις γνώσεις που έχει στη διάθεσή του.

Βιβλιογραφική Αναφορά

Αγαλιώτης Ι. (2011). Εκπαιδευτική αξιολόγηση μαθητών με δυσκολίες μάθησης και προσαρμογής. Το αξιολογικό σύστημα μαθησιακών αναγκών. Αθήνα: Γρηγόρης.

Επιμέλεια άρθρου: Γεωργίου Αρχοντούλα 

Δασκάλα και Ειδική Παιδαγωγός M.Ed.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Μαμά, μπαμπά, τι θέλω να κάνετε όταν θυμώνω!

Στο σημερινό άρθρο, θα ήθελα να ασχοληθούμε με ένα θέμα που όλοι μας έχουμε έρθει αντιμέτωποι ως γονείς! Με τον θυμό των παιδιών μας!

Ας διαβάσουμε στη συνέχεια τι θα μπορούσε να μας πει το παιδί μας…

Mανούλα μου, Μπαμπάκο μου,

Μου μαθαίνετε πολλά για την ζωή. Θέλω και εγώ να σας μάθω κάτι πολύ σημαντικό. Πάρα πολύ σημαντικό για τη σχέση μας και για την δική μου συναισθηματική υγεία.

Θυμώνω συχνά, φωνάζω και πολλές φορές χτυπιέμαι στο πάτωμα. Δεν σας αρέσει, το ξέρω. Δεν ξέρετε τι να κάνετε, πολλές φορές θυμώνετε και εσείς μετά και όλοι ουρλιάζουμε στο σπίτι.

Πρέπει να σας πω όμως πως έγω βλέπω τα πράγματα…

Είμαι ακόμα μικρό παιδί και δεν έχω άλλο τρόπο να εκφράσω τον θυμό μου.

Ο εγκέφαλός μου δεν είναι ακόμα σαν το δικό σας, είναι υπό κατασκευή. Και όλη η ενέργεια που νιώθω μέσα μου, πρέπει να βγει κάπως. 

 Δεν έχει να κάνει με εσάς. Δεν το κάνω επίτηδες. Δεν το κάνω για να σας τρελάνω…

Ο θυμός είναι φίλος μου.

photos blog (28).png

Ναι, ναι, αλήθεια σας λέω. Είναι καλό συναίσθημα και έτσι δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε να το κρύψω. Έχω προσπαθήσει να το κρύψω για να πω την αλήθεια αλλά ξαναβγήκε κάποια άλλη στιγμή.

Κατάλαβα ότι δεν πρέπει να προσπαθήσω να κρύψω τον θυμό μου. Ποτέ.

Γιατί μόνο εάν εκφράσω τον θυμό μου, θα απελευθερωθώ από αυτόν.

Να ξέρετε ότι με βοηθάει να φωνάζω και να χτυπιέμαι, ότι είναι κάτι φυσιολογικό. Είναι η αντίδρασή μου σε μία αδικία, σε μία ματαίωση που βίωσα.

Όταν είμαι θυμωμένος, λέω την δική μου αλήθεια και χτίζω την ταυτότητά μου.

Θέλω να την ακούτε την αλήθεια μου. Γιατί όταν μπορώ να εκφράσω τον θυμό μου, βάζω τα δικά μου όρια, λέω τι δεν ανέχομαι, χτίζω την ταυτότητά μου ως άνθρωπος.

Ο θυμός δεν είναι βία.

Η βία θα χτυπήσει την πόρτα εάν δεν με αφήσετε να εκφράσω τον θυμό μου όμως.

Αυτό πρέπει να το ξέρετε Μπαμπά και Μαμά μου. Απορώ γιατί δεν σας το έμαθαν στο σχολείο ενώ είναι τόσο ουσιώδες.

Και κάτι άλλο… Εάν μου λέτε να πάω στο δωμάτιό μου ή μου φωνάζετε να σταματήσω, δεν ακούτε το πρόβλημα μου που κρύβεται κάτω από το παγόβουνο.

Ο θυμός είναι αυτό που φαίνεται αλλά κάτι άλλο έχω και προσπαθώ να διαχειριστώ. Και μπερδεύομαι γιατί μετά θυμώνω που δεν με ακούσατε και το πρώτο μου πρόβλημα το καταπίνω και δεν το λύνω.

Χαλάει η σχέση μας όταν δεν ακούτε το θυμό μου.

Αισθάνομαι μόνος μου. Απομακρυνόμαστε.

 Και αυτό δεν το θέλω…

Για αυτό θα σας πω μερικά ακόμα πράγματα  που μπορείτε να κάνετε όταν θυμώνω.

Για να με βοηθάτε να μεγαλώσω συναισθηματικά. Για να έρθω σε εσάς όταν έχω πρόβλημα.

Θέλω να μου μιλήσετε κατεβαίνοντας στο ύψος μου.

photos blog (31).png

Δεν μου αρέσει καθόλου όταν σας βλέπω από πάνω μου τόσο ψηλοί και δυνατοί, κάπως με φοβίζει και δεν ακούω τίποτα μετά. Και αυτό το τρομακτικό δάκτυλο… με θυμώνει ακόμα περισσότερο, θέλω να ορμήξω σαν λιοντάρι όταν το βλέπω.

Μπορείτε να με πάρετε αγκαλιά.  

photos blog (25).png

Μπορεί να χτυπιέμαι και να σας σπρώχνω αλλά να ξέρετε ότι την επαφή ψάχνω. Επιμένετε λοιπόν λίγο γιατί με την αγκαλιά σας μου υπενθυμίζετε ότι ο θυμός μου δεν είναι κακός και ότι με αγαπάτε ακόμα και εκείνη τη δύσκολη στιγμή που μοιάζω τρελαμένο.

 Μετά, μπορείτε να μου μιλήσετε αλλά όχι να μου φωνάξετε. Δεν με βοηθάτε καθόλου εάν φωνάζετε και εσείς.

 Σκέφτηκα τι θα με βοηθούσε να ακούσω όταν είμαι θυμωμένος.

 «Βλέπω ότι είσαι θυμωμένος. Θέλεις να μου πεις τι συμβαίνει; Είμαι εδώ εάν θέλεις να μου πεις «

 «Δεν σου αρέσει καθόλου όταν [περιγράψτε την κατάσταση]. Καταλαβαίνω. Είμαι εδώ για να σε ακούσω εάν θέλεις. Αισθανόμαστε καλύτερα όταν μιλάμε. «

 «Πρέπει να έχεις έναν καλό λόγο να θυμώνεις. Μπορώ να σε βοηθήσω αν μου μιλήσεις γι ‘αυτό. «

 «Είσαι πολύ θυμωμένος βλέπω. Μπορείς να είσαι θυμωμένος. Το να δαγκώνεις ή να πετάς πράγματα δεν βοηθάει να βρούμε λύση, το αντίθετο. Βοηθάει να μιλάμε. Είμαι εδώ για σένα ‘’

Ξέρω, δεν είναι εύκολο αυτό που σας ζητάω. Θέλει υπομονή και εξάσκηση.

Όταν με βλέπετε να πετάω πράγματα, να ουρλιάζω και να χτυπιέμαι, πάρτε μια ανάσα.

Νιώστε την δύναμη του θετικού γονέα μέσα σας.

 Αυτός γνωρίζει ότι το να εκφράζω τον θυμό μου είναι σημαντικό για το μέλλον μου γιατί έτσι χτίζω την ταυτότητά μου.

photos blog (27).png

Ξέρει ότι η απάντηση στο θυμό είναι αυτιά που ακούν και χέρια που αγκαλιάζουν με σεβασμό και ενσυναίσθηση.

Δεν θέλω να με σώσετε, ούτε να μου πείτε ποτέ πως να αντιδράσω. Θέλω να είστε δίπλα μου.

Θέλω να με αποδέχεστε όπως είμαι για να μην ψάχνω μία ζωή ποιος είμαι τελικά.

Μη ξεχάστε: δεν με κακομαθαίνετε όταν σέβεστε τα συναισθήματά μου. Μη φοβάστε και μην ακούσετε τους άλλους που σας λένε θεωρίες του 19xx.  Από τότε έχουμε μπει μέσα στον εγκέφαλό των παιδιών. Ξέρουμε τι γίνεται, δεν μιλάμε για θεωρίες πια, μιλάμε νευροεπιστημονικά.

 Σας έχω εμπιστοσύνη.

Ξέρω ότι με αγαπάτε όσο τίποτε άλλο.

Εξάλλου, όπως το είπε ένας παππούς πολύ σοφός  ‘’ Ο θυμός είναι ένα δώρο που μας δίνει την ευκαιρία να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες που δεν έχουν καλυφθεί και που είναι η αιτία για την αντίδραση αυτή’’. [Marshal Rosenberg]


 Πηγές:

  • Ιζαμπέλ Φιλιοζά – Στην καρδιά των συναισθημάτων του παιδιού., εκδόσεις Ενάλιος, 2000 (Είναι από τα θεμελιώδεις βιβλία για το θέμα, με άλλα λόγια είναι ένα βιβλίο που μπορεί να σου αλλάξει την γονεϊκή σου ζωή και όχι μόνο).
  • Stephanie Couturier. Aidez votre enfant à gérer ses colères (στα γαλλικά)

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Εργαστήρια δεξιοτήτων,ειδική αγωγή

Παιδιά με αυτοπεποίθηση!

Η αυτοπεποίθηση είναι η συναίσθηση της ικανότητας να ανταποκρίνεται κανείς στις απαιτήσεις της καθημερινότητας, αλλά και η επίγνωση της σημαντικότητάς του ως ιδιαίτερο πρόσωπο. Είναι μία ικανότητα που είναι πάρα πολύ σημαντικό να καλλιεργείται από την παιδική ηλικία. 

Συχνά, ως δάσκαλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μαθητές που έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, αποτέλεσμα ενδογενών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Η λέξη «Αξίζω» στο μυαλό των παιδιών μεταφράζεται ότι με αγαπούν και με αποδέχονται οι γονείς μου. 

Στο 5ο Εργαστήριο δεξιοτήτων «Παιδιά με αυτοπεποίθηση!» του πρώτου κύκλου με τίτλο A και Β όλοι μαζί μία ομάδα!, ξεκινήσαμε μ’ ένα θεραπευτικό παραμύθι για να καλλιεργήσουμε στα παιδιά την αυτοπεποίθηση! (πηγή: Θεραπευτικά παιχνίδια)

«Μια φορά κι έναν καιρό στη μακρινή χώρα των αστεριών ζούσαν πολλά αστέρια μαζί που φώτιζαν τη χώρα αυτή με το φως τους. Γι’ αυτή τη χώρα έμαθε και ένα αστέρι που ούτε χρώμα ούτε φως είχε και έτσι αποφάσισε να την επισκεφτεί αυτή τη χώρα και να μάθει γιατί τα άλλα αστέρια είχανε φως. Έτσι κι έκανε…Σαν έφτασε εκεί θέλοντας να μάθει το μυστικό της λάμψης τους, άρχισε να ρωτάει το κάθε αστέρι πώς τα κατάφερε. «Εγώ, του είπε το ένα αστέρι λάμπω επειδή ζωγραφίζω ωραία ηφαίστεια», «Εγώ τραγουδάω ωραία», «Εγώ κάνω καλές πράξεις», «Εγώ ξέρω φοβερό ποδήλατο»…Το κάθε αστεράκι είχε κάτι καλό να του πει. Τότε το μακρινό αστέρι αναρωτήθηκε τι μπορούσε να κάνει καλά για να λάμψει κι εκείνο. Όμως κι αν το έβρισκε ποιος θα του το μάθαινε να το κάνει καλά;

Το παραμύθι σταματάει και τότε ζητάμε από τους μαθητές να μας πουν τι θα μπορούσαν να διδάξουν στο μακρινό αστέρι. Ύστερα ζητάμε από τους μαθητές να μας πουν τι ξέρουν να κάνουν αυτοί καλά για να βοηθήσουν το μικρό αστεράκι

Φτιάχνουμε μία αφίσα με την τεχνική της ιδεοθύελλας με τις απαντήσεις των μαθητών.

Μ’ αυτόν τον τρόπο δείχνουμε στους μαθητές μας ότι αναγνωρίζουμε τις ικανότητές τους και τους αποδεχόμαστε γι’ αυτό που είναι!

Έπειτα, συνεχίζουμε τη συζήτηση με εποπτικό υλικό-καρτέλες θετικών μηνυμάτων, σκέψης, ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης και ενθάρρυνσης που τις κρεμάμε στη συνέχεια σε περίοπτη θέση στην τάξη μας.

πηγή: https://oneirovates.com/

Το κάθε παιδί διαλέγει μια κάρτα και εμείς λέμε την φράση μαζί του κάνοντας μια γκριμάτσα ή αναπαράσταση των λέξεων με το σώμα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει και στο τέλος της ημέρας για να φύγουμε με όρεξη για το σπίτι μετά το σχολείο!

Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες άτομα με υψηλή αυτοπεποίθηση σέβονται τον εαυτό τους, είναι σίγουρα για τις αποφάσεις τους, δέχονται την κριτική και έχουν συχνά περισσότερες επιτυχίες στη ζωή τους. 

Αντιθέτως, άτομα με χαμηλή αυτοπεποίθηση έχουν ελάχιστο αυτοσεβασμό, δε νιώθουν βέβαιοι για τις αποφάσεις και τις πράξεις τους, νιώθουν ανασφάλεια, τα παρατάνε εύκολα με τις πρώτες δυσκολίες, κατηγορούν τους άλλους όταν αποτυγχάνουν, αισθάνονται ότι δεν αξίζουν και φαίνεται ότι περιμένουν την αποτυχία παρά τις δυνατότητες που έχουν για να τα καταφέρουν και να είναι αποτελεσματικοί.

Για να δούμε μερικούς τρόπους για να ενισχυθεί η αυτοπεποίθηση των παιδιών

  • Προσπαθήστε να χαρακτηρίσετε τη συμπεριφορά του παιδιού κι όχι το ίδιο το παιδί, π.χ. «Είναι ανεύθυνο να μην ολοκληρώνεις τις εργασίες σου», αντί για «Είσαι τελείως ανεύθυνος!»
  • Αποφύγετε τα αρνητικά σχόλια για την επίδοση του παιδιού και υιοθετήστε μια στάση που να δείχνει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του.
  • Ενθαρρύνετε το παιδί όταν αυτό δυσκολεύεται σε κάποιες περιστάσεις, κι έτσι θα καταλάβει πως πιστεύετε στις ικανότητές του.
  • Μην είστε υπερπροστατευτικοί!!! Η υπερπροστασία προκαλεί ανασφάλεια στο παιδί κι έτσι αυτό εξαρτάται ολοκληρωτικά από εσάς. Έτσι μειώνεται η αυτοπεποίθησή του.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να δέχεται τις αδυναμίες του για να μάθει να αγαπάει περισσότερο τον εαυτό του. Όλοι εξάλλου έχουμε τα δυνατά και αδύνατα σημεία μας!
  • Μην το παροτρύνετε να είναι πάντα τέλειος, να είναι πάντα ο πρώτος και καλύτερος μαθητής στην τάξη! Αν δίνετε έμφαση μόνο στο ότι πρέπει να τα κάνει όλα σωστά και τέλεια, χωρίς να αφήνετε περιθώριο λάθους, δημιουργείτε άγχος και καταναγκαστικές συνήθειες στο παιδί.
  • Συμπεριλάβετε το παιδί σε καθημερινές απλές οικογενειακές αποφάσεις, π.χ. ρωτήστε το παιδί τι φαγητό να μαγειρέψετε, που να πάτε για διασκέδαση, τι ρούχο να φορέσετε και το παιδί σας θα νιώσει μεγάλη χαρά και περηφάνια.  
  • Επικοινωνήστε μαζί του με ειλικρίνεια και ενδιαφέρον όχι σαν αγγαρεία με βαρετό και απότομο τρόπο.
  • Μην προσπαθείτε να του επιβάλλετε τις απόψεις σας όσο ευγενικά κι αν το κάνετε. Προσπαθήστε να είστε αληθινά δημοκρατικοί και να ακούτε την άποψή του. 
  • Αποφύγετε τις συγκρίσεις με τα αδέλφια του, συμμαθητές ή φίλους του. Κάθε παιδί έχει διαφορετική προσωπικότητα, χαρίσματα και δυνατότητες…
  • Μάθετέ του να επιμένει αλλά και να υπομένει και να αγωνίζεται μέχρι να πετύχει τους στόχους του.
  • Επιβραβεύστε κάθε μικρή του πρόοδο!! Το αγαπούν πάρα πολύ τα παιδιά!!
  • Μάθετέ του πως αξίζει πολλά ανεξάρτητα με το πόσο αποδίδει.

Τέλος, δώστε του τον δικό του χρόνο και χώρο….

Για τους γονείς, αν θέλετε μπορείτε να παρακολουθήσετε το παρακάτω ολιγόλεπτο βίντεο της Καλλιόπης Εμμανουηλίδου.

Kalliope Emmanouilidou Ένα ενημερωτικό slide show σχετικά με τη δύναμη που έχουν τα λόγια και με τον τρόπο που τα λόγια των γονέων μπορούν να συμβάλουν θετικά ή αρνητικά στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των παιδιών τους.

Στη συνέχεια, οι μαθητές έφτιαξαν μία ατομική κατασκευή την θαρρετή και γεμάτη αυτοπεποίθηση χελώνα! Η ιδέα προέρχεται από το blog: zokalitera.blogspot.com.

Τέλος, οι γονείς εάν θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε το παρακάτω βιβλίο «ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ των μαθητών στο σχολείο» του Αδάμ Χαρβάτη επιστημονικά υπεύθυνου του Ινστιτούτου Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας και διδάκτορα του Α.Π.Θ.

Τα παιδιά χρειάζονται τη βοήθεια και την καθοδήγησή μας για να αναπτύξουν την αυτοπεποίθηση τους. Αν καθημερινά χρησιμοποιούμε ρουτίνες συναισθηματικής αγωγής ως εργαλείο διδασκαλίας, πετυχαίνουμε την ομαλή συμβίωση των παιδιών και την αποδοχή τους από το σχολείο, φτιάχνοντας ένα κλίμα που θα ωφελήσει μικρούς και μεγάλους!

Καλό θα ήταν να διαβάσετε και τα παρακάτω χρήσιμα άρθρα!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΧΙ!

Webinar για γονείς και εκπαιδευτικούς
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2022, στις 7 το βράδυ
Ζωντανά από την πλατφόρμα ΖΟΟΜ των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, στην Ελλάδα ένα στα έξι παιδιά θα δεχθεί κάποια μορφή σεξουαλικής βίας στη ζωή του, ενώ εννιά στις δέκα περιπτώσεις ο θύτης προέρχεται από το στενό φιλικό ή συγγενικό περιβάλλον. Η έκταση όμως αυτής της μορφής βίας είναι μεγαλύτερη από αυτή που καταγράφεται, καθώς τα περισσότερα περιστατικά αποσιωπώνται. Το γεγονός αυτό μας δείχνει ότι το θέμα της ασφάλειας των παιδιών και των ορίων είναι πάρα πολύ σοβαρό. Μάλιστα είναι ένα θέμα που βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα εξαιτίας των αρκετών, δυστυχώς, περιστατικών σεξουαλικής βίας εις βάρος παιδιών. Εκπαιδευτικοί και γονείς είναι ιδιαίτερα ανήσυχοι και αναζητούν τρόπους να ενημερώσουν τα παιδιά και να τα προετοιμάσουν ώστε να γνωρίζουν τα όρια και να τα διεκδικούν.

Το παιδικό παραμύθι Κοχυλάκι, εσύ δεν φταις!, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, γράφτηκε από τα μέλη της ομάδας «Άγγιγμα και Όρια» (Μάγια Μύριαμ Παπαγεωργίου, Φιλίππη Ρούβαλη, Νατάσα Ρουστάνη και Γκλόρια Χόντια) και έχει σκοπό να βοηθήσει τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να διακρίνουν το καλό από το κακό μυστικό, το καλό από το κακό άγγιγμα, να κατανοήσουν πως τα ιδιωτικά σημεία του σώματος είναι όλο τους το σώμα, όπως επίσης να φτιάξουν ένα ασφαλές και υποστηρικτικό πλαίσιο με ανθρώπους που εμπιστεύονται, έτσι ώστε να μπορούν να μοιράζονται όλες τις σκέψεις και τα γεγονότα που τα προβληματίζουν.

Στο webinar, με αφορμή το βιβλίο, θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση «Τι κάνουμε όταν κάποιος άνθρωπος, γνωστός ή μη, αρχίζει να παραβιάζει τα όρια της ιδιωτικότητάς μας και μας κάνει να νιώθουμε άβολα;» αλλά και θα μάθουμε ποια είναι τα κύρια εργαλεία για την προστασία ενός παιδιού από τη σεξουαλική παρενόχληση/κακοποίηση.

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2022, στις 7 το βράδυ, με ομιλητές τα μέλη της επιστημονικής ομάδας «Άγγιγμα και Όρια»
Το «Άγγιγμα και Όρια» είναι μια δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τη Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση και την Πρόληψη της Σεξουαλικής Κακοποίησης των Παιδιών, με κύριο και βασικό της σκοπό την προστασία των παιδιών σε σχέση με το σώμα τους.

Το webinar θα πραγματοποιηθεί  ζωντανά μέσω της πλατφόρμας Zoom.
Πατήστε το παρακάτω κουμπί για να συνδεθείτε και να παρακολουθήσετε

ή καταχωρήστε τους παρακάτω κωδικούς στην πλατφόρμα:
Meeting ID:  862 0864 9058
Passcode: 039529

Τα σύμβολα που χρησιμοποιούν οι παιδεραστές

Σύμφωνα με τον κο. Σφακιανάκη, «ή τα φοράνε πάνω τους, π.χ. σαν μενταγιόν και κολιέ ή κάνουν τατουάζ. Είναι σύνηθες μικρά τατού σε διάφορα σημεία που εκείνοι ξέρουν για να αναγνωρίζει ο ένας τον άλλον, να μπορέσουν να είναι μαζί και πάνω από όλα να μπορούν να δουν τις προτιμήσεις του ενός με του άλλου».

Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία,ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Υγεία

Webinar:Βάζω φρένο στη χρήση της οθόνης

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022, στις 7 το βράδυ
Ζωντανά από την πλατφόρμα ΖΟΟΜ των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Παρόλο που οι οθόνες είναι πολύ σημαντικές στη ζωή μας και πλέον απαραίτητες στην καθημερινότητα, πρέπει όλοι μας, και κυρίως τα παιδιά, να βάλουμε ένα όριο στη χρήση τους. Ιδιαίτερα μετά την πανδημία, η χρήση τους, ακόμα και από πολύ μικρή ηλικία, αυξήθηκε, με συνέπειες στην ψυχοκοινωνική και μαθησιακή ανάπτυξη. Κάθε οικογένεια πασχίζει να κρατήσει μια ισορροπία ανάμεσα στον ψηφιακό κόσμο και στον πραγματικό κόσμο που μας περιβάλλει. Όμως, αυτό δεν είναι τόσο εύκολο.
Θέλετε να κάνετε το πρώτο βήμα, ώστε τα παιδιά σας να περιορίσουν τον χρόνο που περνούν μπροστά στις οθόνες, και έτσι να εκμεταλλευτούν και να απολαύσουν στο έπακρο τόσο την ώρα που αφιερώνουν σε αυτές όσο και τον χωρίς οθόνες χρόνο τους;

Με αφορμή το βιβλίο Οι οθόνες δεν είναι για όλη την ώρα της Ελίζαµπεθ Βέρντικ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, θα συζητηθούν θέματα για:

  • τον επιτρεπτό χρόνο οθόνης ανάλογα με την ηλικία του παιδιού
  • τα θετικά και τα αρνητικά της χρήσης των οθονών
  • τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να κάνουν οι γονείς ώστε τα παιδιά να είναι ασφαλή όσο βρίσκονται στο διαδίκτυο
  • τα υγιή όρια που πρέπει να τίθενται και
  • τη λεπτή γραμμή μεταξύ χρήσης και κατάχρησης.

Με απλές και ξεκάθαρες προτάσεις και συμβουλές, με ενσυναίσθηση και ενθάρρυνση, θα εξεταστεί η επίτευξη ποιοτικού/έξυπνου χρόνου χρήσης της οθόνης και θα ακουστούνε υγιείς και ελκυστικές εναλλακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν, καθώς και τρόποι για να παραμείνουμε χαρούμενοι και ασφαλείς όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο. Έτσι μόνο θα πετύχουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Εισηγήτριες:
Πελιώ Παπαδιά
, αρχισυντάκτρια του Τaλκ
Σουζάνα Παπαφάγου, κλινική ψυχολόγος-οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια

Το webinar θα πραγματοποιηθεί  ζωντανά μέσω της πλατφόρμας Zoom.
Πατήστε το παρακάτω κουμπί, για να συνδεθείτε και να παρακολουθήσετε

ή καταχωρήστε τους παρακάτω κωδικούς στην πλατφόρμα:
Meeting ID: 856 4691 5956
Passcode: 144060

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Υγεία

Το δέντρο των εθισμών

# Ο εθισμός είναι μια προσπάθεια ρύθμισης ενός νευρικού συστήματος που έχει κολλήσει σε χρόνια πάλη ή φυγή.

# Είναι μια μορφή αυτο-κατάχρησης. Όταν είμαστε κακοποιημένοι ή συναισθηματικά παραμελημένοι ως παιδιά, μπορούμε να γίνουμε θύτες του εαυτού μας. Είναι το μόνο που ξέρουμε. Ο εγκέφαλός μας επιδιώκει να επαναλάβει το οικείο.

# Ο εθισμός είναι μια προσπάθεια να φιμωθούν οι «σκοτεινές» σκέψεις που παίζουν και ξαναπαίζουν (σαν σπασμένος δίσκος) τη φωνή του επικριτικού γονέα.

# Ο εθισμός αναγκάζει ένα άτομο να συμμετάσχει σε συμπεριφορές που βασίζονται στην επιβίωση που διαφορετικά δεν θα έκαναν, όπως: εξαπάτηση, κακοποίηση, κλοπή ή προδοσία.

Ο εθισμός είναι ένας αργός πνευματικός θάνατος που κανένας άνθρωπος δεν επιλέγει συνειδητά.

………………………………

via web

Poster: @upbility