Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Λογοτεχνία

Το Πάσχα στην ποίηση

Γιαννης, Ριτσος, «Εαρινη Συμφωνια» (αποσπασμα)

Ακου τα σήμαντρα των εξοχικών εκκλησιών. Φτάνουν από πολύ μακριά από πολύ βαθιά. Απ’ τα χείλη των παιδιών απ’ την άγνοια των χελιδονιών απ’ τις άσπρες αυλές της Κυριακής απ’ τ’ αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες των ταπεινών σπιτιών. Ακου τα σήμαντρα των εαρινών εκκλησιών. Είναι οι εκκλησίες που δε γνώρισαν τη σταύρωση και την ανάσταση. Γνώρισαν μόνο τις εικόνες του Δωδεκαετούς που ‘χε μια μάνα τρυφερή που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι που ‘χε στα μάτια του το μήνυμα της επερχόμενης Μαγδαληνής. Χριστέ μου τι θα ‘τανε η πορεία σου δίχως τη σμύρνα και το νάρδο στα σκονισμένα πόδια σου;».

ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Πού να σε κρύψω γιόκα μου να μη σε φτάνουν οι κακοί σε ποιο νησί του ωκεανού σε πια κορφή ερημική. Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις ξέρω πως θα χεις την καρδιά τόσο καλή τόσο γλυκή που μες τα βρόχια της οργής ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις. Συ θα’χεις μάτια γαλανά θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό Από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης δεν είσαι συ για μάχητες δεν είσαι συ για το σταυρό εσύ νοικοκερόπουλο όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης Κι αν κάποτε τα φρένα σου το δίκιο φως της αστραπής κι αν η αλήθεια σου χτυπήσουνε παιδάκι μου να μην τα πεις Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν δεν είναι η αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής χίλιες φορές να γεννηθείς τόσες, τόσες θα σε σταυρώσουν.

Στίχοι για το τραγούδι Οι πόνοι της Παναγιάς Ξυλούρης Νίκος του έτους 1980 σε στίχους Βάρναλης Κώστας και σύνθεση Θάνος Λουκάς από το album Σάλπισμα.

ΒΑΡΝΑΛΗ Κ.: «Η Μάνα του Χριστού

«Πώς οι δρόμοι ευωδάνε με βάγια στρωμένοι, ηλιοπάτητοι δρόμοι και γύρω μπαξέδες! Η χαρά της γιορτής όλο πιότερο αξαίνει και μακριάθε βογκάει και μακριάθε ανεβαίνει. Τη χαρά σου, Λαοθάλασσα, κύμα το κύμα, των αλλώνε τα μίση καιρό τήνε θρέφαν, κι αν η μαύρη σου κάκητα δίψαε το κρίμα, να που βρήκε το θύμα της, άκακο θύμα! Φεύγεις πάνω στην άνοιξη, γιε μου καλέ μου. Ανοιξή μου γλυκιά, γυρισμό που δεν έχεις. Η ομορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιε μου, δε μιλάς, δεν κοιτάς πώς μαδιέμαι, γλυκέ μου! Κει στο πλάγι δαγκάναν οι οχτροί σου τα χείλη.. Δολερά ξεσηκώσανε τ’ άγνωμα πλήθη, κι όσο ο γήλιος να πέση και νά ‘ρθη το δείλι, το σταυρό σου καρφώσαν κι’ οχτροί σου και φίλοι. Μα γιατί να σταθής να σε πιάσουν! Κι ακόμα σα ρωτήσανε: “Ποιος ο Χριστός;” τί ‘πες “Νά ‘με”! Αχ! δεν ξέρει τι λέει το πικρό μου το στόμα! Τριάντα χρόνια παιδί μου δε σ’ έμαθ’ ακόμα!».

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ: «Στ’ Οσιου Λουκά το μοναστήρι»

«Στ’ Οσιου Λουκά το μοναστήρι, απ’ όσες γυναίκες του Στειριού συμμαζευτήκαν τον Επιτάφιο να στολίσουν, κι’ όσες, μοιρολογήτρες, ως με του Μεγάλου Σαββάτου το ξημέρωμα αγρυπνήσαν, ποια να στοχάστη έτσι γλυκά θρηνούσαν! – πώς, κάτου απ’ τους ανθούς, τ’ ολόαχνο σμάλτο του πεθαμένου του Αδωνη ήταν σάρκα που πόνεσε βαθιά; Γιατί κι’ ο πόνο στα ρόδα μέσα, κι’ ο επιτάφιος θρήνος, κ’ οι αναπνοές της άνοιξης που μπαίναν απ’ του ναού τη θύρα, αναφτερώναν το νου τους στης Ανάστασης το θάμα, και του Χριστού οι πληγές σαν ανεμώνες τους φάνταζαν στα χέρια και στα πόδια, τι πολλά τον σκεπάζανε λουλούδια, που έτσι τρανά, έτσι βαθιά ευωδούσαν! …

Κώστας Βάρναλης, [Ανάσταση]

«Άκου τον ξάστερο ουρανό, πώς οι καμπάνες σιούνε. Όπου καρδιά, χαρμόσυνες λαχτάρες απαντούνε. Ανάστασ’ είναι σήμερα. Παιδιά, γυναίκες, γέροι κόκκινο αυγό στην τσέπη τους, χρυσό κερί στο χέρι. Όσ’ άστρα ναι στον ουρανό, τόσα στον κάμπο κρίνα. Όλ’ έχουνε στην καθαρή ψυχήν Απρίλη μήνα. Της εκκλησιάς φουντώσανε δάφνη πολλήν οι στύλοι. Ειρήνη! Ειρήνη Φιληθήτε οχτροί μαζί και φίλοι.»

(απόσπασμα από το ποίημα «Γυναίκα», Κ. Βάρναλης, Ποιητικά, εκδ. Κέδρος)

Κωστης Παλαμας, «Γιορτες» (αποσπασμα) από τη συλλογή «Ασαλευτη Ζωη»

Η νύχτα των Παθών, αγία Παρασκευή μεγάλη, θυμάσαι; Οι κράχτες βροντεροί του δρόμου και χουγιάζουν «Ώρα, ώρα για την εκκλησιά!» Τα σήμαντρα σωπαίναν, μήπως ταράξουν του Ιησού τον ύπνο ολογυρμένου στων επιτάφιων τα χρυσά τα σάβανα που οι βιόλες χλωμές και τα τριαντάφυλλα τα κοκκινοπλουμίζαν. Θυμάσαι; Η νύχτα των Παθών μα και τ’ Απρίλη η νύχτα της χώρας όλα, νόμιζες, να βουβαθούν γυρεύαν θρήσκα και κατανυχτικά, τη σιγαλιά να κάμουν μια προσφορά ευλαβική προς του Κυρίου τα Πάθη. Και μοναχά δε σώπαινε στο περιβόλι μέσα με τη δικούλα του εκκλησιά, με τη λατρεία δική του, πιστός και ιερουργός Θεού ψηλότερου απ’ όλους, τ’ αηδόνι. Η νύχτα των Παθών, μα και τ’ Απρίλη η νύχτα. Διάπλατες πέρα οι εκκλησιές ολόφωτες και φτάναν απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα στα σπίτια μας οι θρήνοι σεμνοί κι αντιθρηνούσανε στου χριστιανού τα χείλη: «Ζωή εν τάφω… Έαρ γλυκύ… Γλυκύτατόν μου τέκνον..» Μπρος στην πεζούλα του σπιτιού, της γειτονιάς μελίσσι κι εμείς, αγόρια αγίνωτα κι αστάλωτες παιδούλες, ο ύπνος δε μας έπαιρνε, προσμέναμε την ώρα της εκκλησιάς…

Στελιος Σπεραντζας, “Ανασταση”

H Aνάσταση. Kαι γέμισε χαρά, λουλούδισε η ψυχή μου σαν το κρίνο. Kι ανοίγω της λαχτάρας τα φτερά, ψηλά μες στης αυγής τα φωτερά γαλάζιο ένα αστροφώς κι εγώ να γίνω. Aνάσταση. Tα σήμαντρα χτυπούν. Kι όλα τα δένδρα ανθίζουν πέρα ως πέρα. Στον κόσμο αυτό ας μάθουν ν’ αγαπούν όσοι το μίσος έσπειραν κι ας πουν «Xριστός Aνέστη ετούτη την ημέρα».

Στελιος Σπεραντζας, “Η Λαμπρή”

Να ᾽την η Λαμπρή με τα λουλούδια κόψετε, παιδιά, την πασχαλιά κι όλα με χαρές και με τραγούδια τρέξετε ν᾽ αλλάξωμε φιλιά. Σήμαντρα γλυκά βαρούν ακόμα και μοσχοβολούν οι εκκλησιές μόσχος τα φιλιά στο κάθε στόμα τα φιλιά της άνοιξης δροσιές. Πάμε να στρωθούμε στο χορτάρι και τ᾽ αρνί μας ψήνεται σιγά. Και με της Ανάστασης τη χάρη φέρτε να τσουγκρίσουμε τ᾽ αυγά.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Λογοτεχνία

Το Πάσχα στην ελληνική λογοτεχνία

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ: «Εξοχική Λαμπρή», «Παιδική Πασχαλιά», «Χωρίς στεφάνι». «Καλά το έλεγεν ο μπαρμπα- Μηλιός, ότι το έτος εκείνο εκινδύνευον να μείνουν οι άνθρωποι οι χριστιανοί, οι ξωμερίτες, την ημέραν του Πάσχα αλειτούργητοι. Και ουδέποτε πρόρρησις έφθασε τόσον εγγύς να πληρωθή, όσον αυτή’ διότι δις εκινδύνευσε να επαληθεύση, αλλ’ ευτυχώς ο Θεός έδωκε καλήν φώτισιν εις τους αρμοδίους και οι πτωχοί χωρικοί, οι γεωργοποιμένες του μέρους εκείνου, ηξιώθησαν και αυτοί να ακούσωσι τον καλόν λόγον και να φάγωσι και αυτοί το κόκκινο αυγό…» (Εξοχική Λαμπρή).

«… Γλυκεία Πασχαλιά! Η μήτηρ της χαράς! Γλυκεία μήτηρ! της Πασχαλιάς η ενσάρκωσις. Άλλ’ ο Χριστός υπεσχέθη να πίη με τους εκλεκτούς του καινόν το γέννημα της αμπέλου εν τη βασιλεία του Πατρός του, και οι υμνωδοί έψαλλαν: «Ω Πάσχα το μέγα και ιερώτατον, Χριστέ! Δίδου ημίν εκτυπώτερον σου μετασχείν εν τη ανεσπέρω ημέρα της Βασιλείας Σου!» (Παιδική Πασχαλιά)

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ: «Πάσχα στα Πέλαγα» και «Πειράγματα». «…- Χρόνια πολλά κύριοι!… Χρόνια πολλά παιδιά μου!… ευχήθηκε άμα τελείωσε τον ψαλμό, γυρίζοντας πρώτα στους επιβάτες κι έπειτα στο πλήρωμα ο πλοίαρχος. – Χρόνια πολλά, καπετάνιε! Χρόνια πολλά!… απάντησαν εκείνοι ομόφωνοι. – Και του χρόνου στα σπίτια σας, κύριοι! Και του χρόνου στα σπίτια μας, παιδιά! Ξαναείπε ο πλοίαρχος, ενώ ένα μαργαριτάρι φάνηκε στην άκρη των ματιών του. – Και του χρόνου στα σπίτια μας, καπετάνιε! Έπειτα πέρασε ένας- ένας, πρώτα οι επιβάτες έπειτα το πλήρωμα, πήραν από το χέρι του το κόκκινο αβγό και το λαμπροκούλουρο και άρχισαν πάλι οι ευχές και τα φιλήματα: – Χριστός Ανέστη.

– Αληθινός ο Κύριος. – Και του χρόνου σπίτια μας…»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΡΗΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ: «Η Πασχαλιά της Λευτεριάς» «Ετέλειωσε η εκκλησιά. Ο παπάς στεκότανε μπροστά στην Ωραία Πύλη κι αντί δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών… έλεγε Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω… Όλο το χωριό σταυροκοπιόταν και διπλή χαρά ζωγραφίζονταν στο πρόσωπό του. Τέτοιαν χαρούμενη Λαμπρή δε θυμόνταν κανείς να έχει δει εκεί- πέρα. Τελειώνοντας ο παπάς το τελευταίο του Χριστός ανέστη είπε: Χριστός ανέστη, χωριανοί! Και του χρόνου να είμαστε καλά. Κι ο Μεγαλοδύναμος να μας φέρει καλά τ’ αδέλφια μας που πολεμάνε στο γεφύρι της Πλάκας, στο Λούρο, στην Πρέβεζα και στα Πέντε Πηγάδια..»

ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ: «Η Κεροδοσιά της Λαμπρής» «…Λοιπόν, θα μας έλεγε ο Τζανής όλη την Ακολουθία του Πάσχα, και θα ψέλναμε όλοι μαζί το Χριστός ανέστη. Θ’ ανάβαμε και τα σπαρματσέτα, να κάμουμε την κεροδοσιά να φεγγοβολήσει τ’ αμπρί. Δεύτε λάβετε φως εκ του ανέσπερου φωτός!…»

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΤΣΑΛΗΣ- ΔΙΟΜΗΔΗΣ: «Τη νύχτα της Εξόδου» «Ένα χρόνο βαστούσε κιόλας η πολιορκία. Σε λίγες μέρες κλείνει ο χρόνος. Απρίλης μήνας πάλι…Ξημέρωσε Σάββατο του Λαζάρου. Τι να δεις; Όλες οι γυναίκες φορτωμένες τραβούσαν κατά τις ντάπιες… …- Καλή ψυχή, παιδιά! – Καλή ψυχή! Αποκρίθηκαν όλοι. – Να ζει το Μεσολόγγι! Έμπηξε κάποιος μια κραυγή. – Να ζει το Μεσολόγγι! Απάντησαν όλοι. Ο γερο- Καψάλης έβαλε φωτιά στο φιτίλι».

Ι.Μ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: «Μακρινή Ανάσταση» «… Για όλα τούτα, και για άλλα δε θυμούμαι καλά αυτή τη στιγμή, καμάρωνα κι όλο καμάρωνα στο λαμπριάτικο τραπέζι. Κι ήταν η γλυκύτερη αμοιβή της αγρύπνιας μου ο στοργικός λόγος που έπεσε από τα χείλη της μητέρας, καθώς κοίταζε τα μικρότερα αδέλφια, που είχανε σχεδόν αποκοιμηθεί στα καθίσματά τους: – Και του χρόνου, παιδί μου. Εσύ μεγάλωσες πια! Ναι, είχα μεγαλώσει μέσα σε μια νύχτα. Κι ήταν η νύχτα της Λαμπρής».

ΑΝΝΑ ΚΩΣΤΑΚΟΥ- ΜΑΡΙΝΗ: «Το Πάσχα της Αννούλας» (Εκδ. «Αρμός»). «…Λάβετε, φάγετε… όλοι πλησιάζαμε με χαρά και σεβασμό να κοινωνήσουμε το αναστημένο σώμα και αίμα του Χριστού. Μετά το αντίδωρο φεύγαμε παρέες παρέες με αναμένες λαμπάδες για να μεταφέρουμε το άγιο φως στο σπίτι, ν’ ανάψουμε το καντήλι στις εικόνες. Η Καλαμάτα στην αναστάσιμη δόξα της. Άνοιξη, ανοιχτές οι καρδιές. Παιδικό ή νεανικό Πάσχα με κρύο, ή βροχή δεν θυμάμαι’ ούτε λύπη σ’ αυτή την πιο μακριά μέρα του χρόνου, που άρχιζε στις 12 της προηγούμενης νύχτας. Στην πλατεία χωρίζαμε με την Ελένη, για να ξανασυναντηθούμε τα’ απόγευμα στον εσπερινό της αγάπης».

Τέλος, σας προτείνω ένα quiz ερωτήσεων για το Πάσχα!

Πατήστε στην εικόνα και καλή σας επιτυχία!

από Eftyhia

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…

Άνθρωπο χωρίς σταυρό δεν γνώρισα.

Άλλον με σταυρό μεγάλο και άλλον με σταυρό μικρό.
Άλλον με σταυρό βαρύ και άλλον με ελαφρύτερο…

Κάποιοι τον κουβαλάν αγόγγυστα.
Κάποιοι δακρύζουν στα κρυφά.
Κάποιοι από τον δρόμο καμιά φορά κουράζονται και ξαποσταίνουν.
Άλλοι τον κουβαλούν στους ώμους.
Άλλοι στη πλάτη.
Και άλλοι αγκαλιά. Σφιχτά. Σχεδόν ερωτικά…

Και κάποιοι άλλοι, τον σέρνουν τον σταυρό τους…

Πάντως όλοι κάτι κουβαλούν. Όλοι κάτι έχουν.

Το θέμα είναι να μην παραιτηθείς.
Το θέμα είναι να μην πετάξεις κάτω τον σταυρό σου.

Να σε βρει το τέλος, το πέρασμα, και τα χέρια σου να κρατάνε ακόμα το σταυρό….

Τον σταυρό που σου έχει λάχει.

Αυτό είναι το θέμα.

Και αν καμιά φορά φτάνεις στο «αμήν», σήκωνε ψηλά τα μάτια.

Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση αδερφέ μου.
Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

Γιατί βάφουμε κόκκινα αυγά το Πάσχα;

Στην περιοχή της Τιβεριάδος βρίσκεται το χωριό Μάγδαλα. Σε αυτό το χωρίο γεννήθηκε η Μαρία η Μαγδαληνή, η πιστή και αφοσιωμένη μαθήτρια του Χριστού μας. Είναι η Αγία πού επηρέασε και άφησε τα σημάδια της έως την σημερινή εποχή αφού σ’ αυτήν οφείλουμε την παράδοση της βαφής των κόκκινων αυγών και της ανταλλαγής του Πασχαλινού χαιρετισμού «Χριστός Ανέστη!» «Αληθώς Ανέστη!». Και αυτό γιατί, η Μαγδαληνή πήγε στον αυτοκράτορα Τιβέριο για να καταγγείλει την απαράδεκτη στάση του Πιλάτου στην δίκη Του Χριστού και διηγήθηκε περιληπτικά τα της ζωής του Κυρίου, το Σταυρικό θάνατο Του και την Ανάσταση Του.
 
 
 
 
 
Ο αυτοκράτορας πού έως εκείνη τη στιγμή άκουγε με ενδιαφέρον την διήγηση της Μαγδαληνής, μόλις άκουσε για την Ανάσταση γέλασε και είπε ότι είναι αδύνατον κάποιος πού έχει πεθάνει και ταφεί, να αναστήσει τον εαυτό του. Εκείνη τη στιγμή έτυχε να περνά μιά σκλάβα πού κουβαλούσε ένα πανέρι με αυγά. Γυρνά τότε ο αυτοκράτορας και λέει στη Μαγδαληνή: «Αν αυτά τα αυγά γίνουν κόκκινα, τότε εγώ θα πιστέψω ότι ο Χριστός για τον οποίο μου μιλάς Αναστήθηκε». Χωρίς ενδοιασμό η Μαγδαληνή πλησιάζει την σκλάβα και παίρνει ένα αυγό που μόλις το ακούμπησε έγιναν όλα κόκκινα. Δείχνει τότε η Μαγδαληνή το αυγό και λέει στον Τιβέριο: «Χριστός Ανέστη!»
 
 
 
 
 
Όσοι λοιπόν επιθυμούμε να τηρούμε τα θρησκευτικά έθιμα τα οποία έχουν έρεισμα, στην Εκκλησιαστική μας παράδοση, ας βάψουμε κόκκινα και μόνο κόκκινα τα αυγά του Πάσχα. Γιατί σήμερα που η εκοσμίκευση τείνει να αλλοιώσει ακόμα και εκείνα πού αιώνες τώρα οι προγονοί μας τηρούσαν με ευλάβεια και σεβασμό βλέπουμε αρκετοί να βάφουν τα πασχαλινά αυγά τους πράσινα, κίτρινα, μπλε κ.ά.
 
 
 
 
 
 
Από τη στιγμή πού γνωρίζουμε την ουσία και τον συμβολισμό πού περιέχει το Κόκκινο αυγό ας μην παρεκκλίνουμε, ας επιμείνουμε, και όταν το τσουγκρίζουμε, με χαρά να ανταλλάσσουμε την Πασχάλια διαβεβαίωση: «Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!».
 
Εκ της Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδείας
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

Έθιμα του Πάσχα σε Ελλάδα και Κύπρο

Γεια σας παιδιά!

Τι λέτε;; Πάμε να γνωρίσουμε μερικά από τα πασχαλινά έθιμα της Ελλάδας και της Κύπρου;

Ξεκινάμε λοιπόν!

ΕΘΙΜΑ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
by ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΑΡΚΟΥ

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,εικαστικά,ελεύθερος χρόνος

Ιδέες για απίθανα πασχαλινά αυγά!

1. Βάλτε κόλλα στο αυγό και πασαλείψτε το με ό,τι θέλετε

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

2. Τυλίξτε τα αυγά με χρωματιστά νήματα

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

3. Κολλήστε αποξηραμένα φυτά και έπειτα βράστε τα αυγά σε μια κατσαρόλα με κρεμύδια

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

4. Τυλίξτε το αυγό με μια παλιά γραβάτα και βράστε το με ξύδι

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

5. Ντύστε τα…

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

6. Βουτήξτε τα σε χρώμα και προσθέστε νερό σταδιακά

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

7. Χρωματίστε τα με νερομπογιές και μολύβι

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

8. Χρησιμοποιήστε ανεξίτηλο μαρκαδόρο

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

9. Κολλήστε σπόρους

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

10. Χρησιμοποιήστε μονωτική ταινία κάθε φορά πριν τα βάλετε σε χρώμα

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

11. Τυλίξτε τα με δαντέλα και βουτήξτε τα στο χρώμα

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

12. Δημιουργήστε σχέδια σπάζοντας το τσόφλι και προσθέτοντάς το σε μαύρο τσάι ή άλλο σκούρο μείγμα

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

13. Χρησιμοποιήστε μια έγγχρωμη κολλητική ταινία

14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
14 ιδέες για απίθανα διαφορετικά πασχαλινά αυγά
Πηγή

Καλή επιτυχία!!!!

Photo by Ioana Motoc on Pexels.com

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,επετειακά

Μαθαίνω για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Διαβάζουμε εδώ αποσπάσματα απο το βιβλίο «Η Μεγάλη Εβδομάδα του Νικόλα» της Μαρίνας Παλιάκη-Μπόκια από τις εκδόσεις Άθως.

Η Μεγάλη Εβδομάδα , παρουσίαση για μικρούς μαθητές από την Ι.Μ Λεμεσσού! Πατήστε παρακάτω για να κατεβάσετε το αρχείο!

Ας σταθούμε σε μερικές κατανυκτικές στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας…

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Ο Επιτάφιος περνά σε γειτονικούς της Εκκλησίας δρόμους ενώ οι πιστοί, με αναμμένα κεράκια ακολουθούν από πίσω. Συνήθως συνοδεύεται από τη μπάντα του Δήμου (Φιλαρμονική) που παίζει πένθιμα εμβατήρια, και πολλά μαυροντυμένα κορίτσια (μυροφόρες) που κρατούν μύρο και τραγουδούν τα μοιρολόγια.

Δείτε δύο βίντεο από την περιφορά του Επιταφίου στη Ζάκυνθο και στη Σαντορίνη

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, γίνεται η Πρώτη Ανάσταση και στολίζουν το ναό με κλαδιά δάφνης και γεμίζουν ένα πανέρι με δαφνόφυλλα. Ο ιερέας λέγοντας το «Ανάστα ο Θεός» σκορπά τα δαφνόφυλλα. Την ίδια ώρα οι πιστοί χτυπούν τα πόδια τους στο στασίδι, χτυπούν τις καμπάνες, πυροβολούν και γενικά θορυβούν, για να διώξουν τον θάνατο. (πηγή)

Μέσα στην Εκκλησία γίνεται θόρυβος, κουνούν τους πολυελαίους και γενικότερα ακούγεται φασαρία και θόρυβος, που συμβολίζει την εκκωφαντική διάλυση του Θανάτου (αναπαράσταση σεισμού).

Ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου στην Κέρκυρα με την πρώτη Ανάσταση, έχουμε το έθιμο των μπότηδων.

Με το σήμα της πρώτης Ανάστασης στις 12μμ, οι κάτοικοι της Κέρκυρας πετούν τεράστια κανάτια γεμάτα νερό – τους μπότηδες – από τα μπαλκόνια τους. Οι μπότηδες είναι τα πήλινα κανάτια με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι για τη μεταφορά τους. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι κάτοικοι δένουν στους μπότηδες κόκκινες κορδέλες – το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.

To αναστάσιμο φως ταξιδεύει από τους Αγίους Τόπους και φτάνει σε όλον τον κόσμο. Μετά τις 12 ψάλλεται το Χριστός Ανέστη και η φλόγα της Ανάστασης ταξιδεύει από πιστό σε πιστό με τις λαμπάδες τους. Οι πιστοί επιστρέφοντας στο σπίτι «σταυρώνουν» τις κάσες της πόρτας για ευλογία και ανάβουν το καντήλι του σπιτιού με τη λαμπάδα που θα φτάσει άσβηστη (δηλαδή θα ανάψει στην εκκλησία και δε θα σβήσει καθόλου στη διαδρομή).

Εντυπωσιακές εικόνες παίρνουμε κάθε χρόνο από τη Χίο, από το γνωστό έθιμο του ρουκετοπόλεμου.

Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας τις παρακάτω αξιόλογες παρουσιάσεις :

Η Σταύρωση του Χριστού της Αν.Χόλη

Για την Ανάσταση του Χριστού, παρουσίαση της Αν. Χόλη

Για να παίξουμε λιγάκι!

Το κυνήγι των κρυμμένων αβγών

Πατήστε στην εικόνα και καλή σας επιτυχία!

Δημιουργός: Xrysanthi Kalikantzaros

Αγαπημένοι μου αναγνώστες,

σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ με ΥΓΕΙΑ σωματική, πνευματική και ψυχική. Είθε το φως της Αναστάσεως να φωτίσει τις καρδιές μας, να τις γεμίσει αγάπη, πίστη, ελπίδα, υπομονή και να διώξει από κάθε σπίτι τον φόβο, τον κίνδυνο και την αρρώστια.

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός

Το Πάσχα στην Τέχνη

Διαδραστικά πασχαλινά παιχνίδια

Ας γνωρίσουμε την παράδοση μας και τα Πασχαλινά έθιμα της πατρίδας μας!

Πασχαλινά έθιμα της Ελλάδας
by Κ. ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,επετειακά

ΕΥΖΩΝΟΣ Η’ ΤΣΟΛΙΑΣ;

Γεια σας! Επειδή το Ελλάδα 1821-2021 διαρκεί ολόκληρη τη φετινή χρονιά σήμερα σας παραθέτω μία σημαντική πληροφορία που η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν την γνωρίζει… Για να την δούμε λοιπόν!

Τα Ελληνόπουλα, που φέρουν τη συγκεκριμένη στολή πρέπει να τα αποκαλούμε ΕΥΖΩΝΟΥΣ και ΟΧΙ ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ και αυτό, γιατί ο τίτλος «Εύζωνος», προέρχεται από την ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ λέξη «Εύζωνος» από την πρόθεση «ευ» & το ρήμα «ζώννυμι ή/και ζωννύω» & -κατά συνέπεια σημαίνει αυτόν, ο οποίος είναι «καλώς ζωσμένος» ενώ απαντάται ΣΤΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ, προσδιορίζοντας τους πολύ ψηλούς, εύρωστους & καλά ζωσμένους πολεμιστές.
ΠΟΤΕ & ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λέξη «ΤΣΟΛΙΑΣ», επειδή ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΛΈΞΗ cul (τσιούλ) και ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ «ΚΟΥΡΕΛΙ». Η συγκεκριμένη λέξη είχε αποδοθεί ΜΕΙΩΤΙΚΑ από τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ σε βάρος ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΩΝ & ΤΩΝ ΑΡΜΑΤΟΛΩΝ επειδή η φουστανέλα ήταν ραμμένη από πολλά μικρά κομμάτια υφάσματος. Όσο όμως και να ήθελαν οι Τούρκοι να τους υποβαθμίσουν, αυτή «η λερή φουστανέλλα, που ελευθέρωσε την Ελλάδα» έγινε ΣΥΜΒΟΛΟ της παλικαριάς & της ανδρείας και τη φορά, μέχρι σήμερα, ο απανταχού ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ με περηφάνεια & καμάρι!

Βίντεο από την Επίσημη αλλαγή Φρουράς Ευζώνων στο Σύνταγμα – kastoria studio trasias

Δημοσιεύθηκε στην επετειακά,ιστορία

Μεσολόγγι: Η έξοδος και η θυσία

Σύντομο βίντεο σχετικά με τις μέρες πριν και μετά την Μεγάλη Έξοδο του Μεσολογγίου

Τέλος, στην παρακάτω διαδραστική εφαρμογή μπορείτε να δείτε και να ακούσετε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου.

«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» 1
by Katerina Georgiou