Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,ελεύθερος χρόνος

Ομάδα για παιδιά: «Τον εαυτό μου εξερευνώ και ανακαλύπτω… θησαυρό»

Το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ, για το χρονικό διάστημα από 14/12/2021 έως 18/1/2022, πρόκειται να υλοποιήσει ομάδα για παιδιά ηλικίας 11- 12 ετών με τίτλο: «Τον εαυτό μου εξερευνώ και ανακαλύπτω… θησαυρό«.

Οι έξι συναντήσεις (διάρκειας μιάμισης ώρας), θα πραγματοποιηθούν στο χώρο του Κέντρου Πρόληψης <<Καλλίπολις>>Ν.Ε.Ο Πατρών Αθηνών 35 (έναντι αρχαιολογικού μουσείου) 1ος  όροφος, με ημερομηνία έναρξης την Τρίτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα 18:00-19:30. Η ομάδα θα πραγματοποιείται μία φορά την εβδομάδα.

Στην ομάδα τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία ….

  • Να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους,
  • Να συνειδητοποιήσουν ότι είναι μοναδικά και ξεχωριστά άτομα, αναγνωρίζοντας τις δυνάμεις τους, τις δυνατότητές τους και τα ατομικά χαρακτηριστικά τους,
  • Να καλλιεργήσουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, ανακαλύπτοντας κι άλλα πράγματα για τον εαυτό τους,
  • Να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν την έννοια της αυτοεκτίμησης.

Δεδομένων των συνθηκών της πανδημίας Covid-19, οι συναντήσεις της ομάδας θα υλοποιούνται τηρώντας πάντα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Η συμμετοχή στην ομάδα είναι δωρεάν.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με τις συντονίστριες του προγράμματος: κα Λαμπροπούλου Γεωργία, Κοινωνιολόγος και  κα Μπεκίρη Σπυριδούλα, Κοινωνιολόγος καθημερινά 8:00 – 15:00 στα τηλέφωνα 2610226948 και 2610623290.

Για την συμμετοχή στην ομάδα είναι απαραίτητη η συμπλήρωση της φόρμας συμμετοχής στο σύνδεσμο που ακολουθεί: https://kpachaia.gr/omada-gia-paidia-ilikias-11-12-eton/    

ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ & ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ
ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ "Κ α λ λ ί π ο λ ι ς"
Ν. Ε. Ο. Πατρών - Αθηνών 35, Πάτρα
Τηλ/Fax 2610 226948 - 2610 623290
E-mail: kpachaia@pat.forthnet.gr
Web: www.kpachaia.gr
Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,διδασκαλία

Παιδιά και διαχείριση χρημάτων!

Μία από τις δεξιότητες που πρέπει να αποκτήσουν τα παιδιά στη ζωή είναι η σωστή διαχείριση χρημάτων. Πώς όμως να την αποκτήσουν, αν δεν τους τη διδάξουμε εμείς;

Το θέμα είναι το εξής: Καμιά φορά νιώθουμε ότι δεν τα έχουμε καταφέρει καλά στη διαχείριση των οικονομικών μας και για αυτό αποφεύγουμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για χρήματα.  Κι έτσι, όταν φτάσει η ώρα να φύγουν από το σπίτι, τους λέμε «καλή τύχη» και τα σπρώχνουμε να κολυμπήσουν στα βαθιά.

Διαχείριση χρημάτων για παιδιά

Μήπως όμως πρέπει να σπάσει επιτέλους ο κύκλος της έλλειψης οικονομικής εκπαίδευσης; Τα παιδιά μας πρέπει να τα καταφέρουν καλύτερα από εμάς. Στόχος θα πρέπει να είναι, κάθε φορά που βρίσκονται με χρήματα στα χέρια τους (που μπορεί να είναι το χαρτζιλίκι τους, αυτά που έβγαλαν από τα κάλαντα, τα δώρα των παππούδων ή άλλα χρήματα που κέρδισαν) να τα διαχειρίζονται σωστά, να μην τα ξοδεύουν αλόγιστα και να βάζουν και ένα μικρό ποσό στην άκρη. Και ναι βέβαια, το ξέρω. Ζούμε σε μια χώρα που μας έχει διαλύσει, που παίρνει συνεχώς χρήματα μέσα από τις τσέπες μας και που μας κόβει τα φτερά. Εδώ ζούμε όμως. Το να μη διδάξουμε στα παιδιά μας διαχείριση χρημάτων δε θα βοηθήσει σε τίποτα. Θα κάνει απλά τα πράγματα χειρότερα.

Το σύστημα με τα 3 βάζα, στο οποίο αναφέρονται αρκετοί ειδικοί αλλά και απλοί γονείς που το έχουν εφαρμόσει, είναι ένας καταπληκτικός τρόπος για να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να διαχειρίζονται τα χρήματά τους. Εμείς το εφαρμόζουμε στο σπίτι μας με απόλυτη επιτυχία και σήμερα σας το παρουσιάζω

Διαχείριση χρημάτων για παιδιά

Βήμα 1

Βρίσκουμε 3 βάζα με καπάκι. Τα διακοσμούμε όπως μας αρέσει. Εμείς βάλαμε γύρω από το κάθε βάζο μια ταινία που φτιάξαμε από χαρτί περιτυλίγματος. Και εκεί κολλήσαμε την κάθε μία από τις τρεις ετικέτες. Οι ετικέτες είναι οι εξής:

  • Ξοδεύω
  • Προσφέρω
  • Αποταμιεύω

Αν θέλετε να κατεβάσετε τις ετικέτες μας, μπορείτε να τις βρείτε εδώ. Προσθέσαμε επίσης και μια απλή κορδέλα στο λαιμό για να ξεχωρίζουν τα βάζα των δύο παιδιών μεταξύ τους. Τα βάζα της Εβελίνας έχουν μπεζ κορδέλα και τα βάζα της Εβίτας μαύρη.

Βήμα 2

Το κάθε παιδί παίρνει τα βάζα στο δωμάτιό του και τα τοποθετεί σε σημείο της επιλογής του.

Βήμα 3

Ώρα για να γεμίσουν τα βάζα! Ώρα για τα παιδιά να μάθουν ότι τα χρήματα δεν εμφανίζονται ως διά μαγείας. Αξιοποιούμε την ευκαιρία και τους εξηγούμε πώς βγαίνουν τα χρήματα στην οικογένεια. Συζητάμε για το πώς μπορούν να φτάσουν χρήματα και στα δικά τους χέρια. Σε αυτό το σημείο η κάθε οικογένεια διαφέρει – έχει σχέση και η ηλικία των παιδιών φυσικά. Άλλοι γονείς δίνουν στα παιδιά χαρτζιλίκι μια φορά την εβδομάδα, άλλοι μια φορά το μήνα. Άλλοι δεν πιστεύουν στο χαρτζιλίκι απλά δίνουν χρήματα στα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες. Άλλοι δεν δίνουν καθόλου. Το σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε τι θα κάνουμε εμείς (και γιατί) και να το επικοινωνήσουμε στα παιδιά. Δε θα μιλήσω με λεπτομέρειες για το δικό μας σύστημα, αλλά για να έχετε μια εικόνα, τα παιδιά παίρνουν ένα μικρό ποσό κάθε μήνα σύμφωνα με την ηλικία τους (το χαρτζιλίκι τους) και έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν πολύ περισσότερα χρήματα από επιπλέον δουλειές που κάνουν, που είναι εκτός των υποχρεώσεών τους (για παράδειγμα δικές μου δουλειές).

Επίσης συζητάμε για το πόσο σημαντικό είναι κάθε φορά που παίρνουν χρήματα να βάζουν ένα ποσό στην άκρη (που δε θα το πειράξουν ποτέ παρά μόνο για να πάει στην τράπεζα) και ένα ποσό που θα το προσφέρουν στους λιγότερο τυχερούς.

Βήμα 4

Κάθε φορά που τα παιδιά παίρνουν χρήματα, τα μοιράζουν στα βάζα, σύμφωνα με μία φόρμουλα που έχουμε συζητήσει. Έχουν καταλάβει την αξία της αποταμίευσης και της προσφοράς σε καλούς σκοπούς, οπότε μοιράζουν τα χρήματα ανάλογα.

Διαχείριση χρημάτων για παιδιά

Από τότε όμως που εφαρμόσαμε το σύστημα με τα 3 βάζα άρχισαν να σκέφτονται και να παίρνουν τον έλεγχο των οικονομικών τους στα χέρια τους. Ένα ακόμα παράδειγμα που αξίζει να μοιραστώ: Την εποχή πριν από τα βάζα ήθελαν να πηγαίνουν στο κυλικείο του σχολείου συνέχεια. Είχαμε βάλει κάποιο εβδομαδιαίο budget σαν όριο και το εξαντλούσαν πάντα. Τώρα πια με το σύστημα με τα τρία βάζα, τα χρήματα του κυλικείου τα παίρνουν στο χέρι (μέσα στο χαρτζιλίκι τους). Κάθε μέρα τους ετοιμάζω φαγητό από το σπίτι εκτός και αν μου πουν ότι δεν θέλουν φαγητό γιατί εκείνη την ημέρα θα πάνε στο κυλικείο. Αγοράζουν πλέον από το κυλικείο πολύ σπανιότερα γιατί προτιμούν τα χρήματά τους να τα ξοδεύουν σε πιο διασκεδαστικά πράγματα.

Μέσα από το σύστημα με τα τρία βάζα τα παιδιά αποκτούν μία πολύ καλή αίσθηση για το πώς να διαχειρίζονται τα χρήματά τους. Μαθαίνουν ότι όταν το βάζο «ξοδεύω» δεν έχει χρήματα, απλά δεν ξοδεύω! Μαθαίνουν από πού έρχονται τα χρήματα, εκτιμούν την αξία τους και αρχίζουν και σκέφτονται τρόπους για να κερδίσουν περισσότερα. Μαθαίνουν επίσης να αποταμιεύουν αλλά και να νοιάζονται για τους λιγότερο τυχερούς.

πηγή: www.aspaonline.gr

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Λογοτεχνία,Σκέψεις

Δεν αρκεί μόνο η αγάπη

Δεν αρκεί να υπάρχει το λουλούδι. Πρέπει να φροντίζει κανείς να μην το πνίγουν τα αγριόχορτα που φυτρώνουν γύρω γύρω.

Έτσι και η Αγάπη.
Δεν αρκεί απλά να αγαπάς.
Πρέπει να φροντίζεις να ξεριζώνεις συνεχώς τις κακές σου συμπεριφορές.

Πολλοί, όντως αγαπούν, αλλά τα «αγριόχορτά» τους, οι κακές τους συμπεριφορές, πνίγουν τους αγαπημένους…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

Δημοσιεύθηκε στην Υγεία

Ζάχαρη…γλυκός εθισμός….

Τα παιδιά δυστυχώς καταναλώνουν περίπου τη μισή ημερήσια ποσότητα ζάχαρης πριν φύγουν για το σχολείο και το αποτέλεσμα: ολοένα και περισσότερα παιδιά με διαβήτη & λίπος στο συκώτι.

 

Καθώς η ζωή γίνεται όλο και πιο πιεστική, οι περισσότεροι γονείς προσφέρουν στα παιδιά τους κάτι γρήγορο & φθηνό. Δημητριακά με κρύο γάλα, μια μπάρα δημητριακών, ένα μπισκότο, κρουασάν ή έναν έτοιμο χυμό στο χέρι. Δυστυχώς με αυτόν τον τρόπο στέλνουν το παιδί στο σχολείο με μια υπερδόση ζάχαρης!

Παιδιά ηλικίας 2-18 ετών πρέπει καθημερινά να λαμβάνουν λιγότερο από 25 γραμ. ζάχαρης ή 6 κουταλάκια γλυκαντικών ουσιών για μία υγιή καρδιά…
 

Ένα πολύ ωραίο βίντεο της εκστρατείας “Sugar is Killing Us”(=η ζάχαρη μας σκοτώνει), με σκοπό την ενημέρωση για τις αρνητικές επιπτώσεις της ζάχαρης και την παρότρυνση για καλύτερες επιλογές τροφίμων.

Δυστυχώς το βίντεο δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους.

Βίντεο για τους γονείς:

Πώς τα σάκχαρα επηρεάζουν τον εγκέφαλο από Νικόλ Αβίνα

Ενεργοποιήστε στο παραπάνω βίντεο 
τους ελληνικούς υπότιτλους 
(κινούμενη εικονογράφηση από την STK Films)
Όταν τρώτε κάτι πλήρες σε σάκχαρα, οι γευστικοί σας κάλυκες, το έντερό σας και το μυαλό σας ενημερώνονται. Αυτή η ενεργοποίηση του συστήματος επιβράβευσης σας δεν είναι διαφορετική από τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται εθιστικές ουσίες, όπως το αλκοόλ ή τη νικοτίνη - μια υπερφόρτωση σακχάρων αυξάνει τα επίπεδα της ντοπαμίνης και σας αφήνει να λαχταράτε όλο και περισσότερο. Η Νικόλ Αβίνα εξηγεί γιατί τα γλυκά και οι λιχουδιές πρέπει να απολαμβάνονται με μέτρο. 

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών,Υγεία,ελεύθερος χρόνος

Η σημασία της άσκησης για τον οργανισμό μου

Α. Σε τι με βοηθά η άσκηση;

1– Η άσκηση αυξάνει την ικανότητα των πνευμόνων.
Οι πνεύμονες σε κάθε εισπνοή παίρνουν περισσότερο αέρα, άρα και περισσότερο οξυγόνο με λιγότερη προσπάθεια.
2– Αυξάνει την ικανότητα της καρδιάς με διάφορους τρόπους.
Η καρδιά είναι και αυτή ένας μυς. Όσο πιο γυμνασμένη είναι τόσο πιο αποδοτικά εργάζεται. Η αγύμναστη καρδιά δεν είναι ικανή να ανταποκριθεί σε μια κουραστική δραστηριότητα. Η γυμνασμένη καρδιά σε κάθε παλμό (κτύπο της) στέλνει περισσότερο αίμα στους ιστούς του σώματος. Έτσι, όταν θέλουμε να προλάβουμε το λεωφορείο, να παίξουμε στην παραλία, να ανεβούμε γρήγορα μια σκάλα και γενικά ,να χάνουμε μια έντονη σωματική δραστηριότητα, η καρδιά μας είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Στέλνει με κάθε κτύπο περισσότερο αίμα και κτυπά σε πολύ αργότερο ρυθμό από την αγύμναστη. Αντίθετα η αγύμναστη καρδιά, στην προσπάθεια της να ανταποκριθεί, μπορεί να λειτουργήσει επικίνδυνα.
3– Πλάθει το σώμα όχι μόνο ωραίο αλλά και γερό. Βοηθά το μυοσκελετικό σύστημα. Με την άσκηση αποκτάμε καλύτερη στάση. Δεν καμπουριάζουμε πια ούτε γέρνουμε μπροστά. Έχοντας δυνατό σκελετό και μυς γινόμαστε πιο γρήγοροι και πιο δυνατοί. Μπορούμε να τρέξουμε στο πάρκο, να πηδήσουμε μακριά, να σκαρφαλώσουμε στη βουνοπλαγιά, να σηκώσουμε ένα βαρύ αντικείμενο πιο εύκολα. Γινόμαστε βέβαια και πιο ελαστικοί. Αποκτώντας όλα αυτά τα οφέλη αποκτούμε περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στις δυνατότητες μας.
4– Η άσκηση θωρακίζει την υγεία μας και μας προστατεύει από επιδημίες και ασθένειες.
5– Βοηθά να κοιμόμαστε καλύτερα τη νύχτα. Δεν υποφέρουμε πια από αϋπνίες.
6– Με την άσκηση έχουμε καλύτερη όρεξη και χωνεύουμε πιο εύκολα.
7– Η άσκηση μαζί με έναν υγιεινό τρόπο ζωής οδηγεί στη μακροζωία.

«Διαδικτυακά παιχνίδια-οφέλη της φυσικής αγωγής»

Πατήστε στην εικόνα για να μεταφερθείτε στην διαδραστική εφαρμογή από την mtsaousid!

Β. Με τη γυμναστική όμως δε βοηθούμε μόνο το σώμα μας αλλά και το πνεύμα μας


– Η γυμναστική μας αναζωογονεί και μας ξεκουράζει. Δε νιώθουμε πια άτονοι και μίζεροι.
– Όταν ασκούμαστε, στο σώμα μας εκκρίνονται οι «ενδορφίνες». Οι ενδορφίνες είναι ορμόνες, δηλαδή ειδικές χημικές ουσίες, που μειώνουν τη νευρικότητα και το άγχος». Μας βοηθούν   να αποκτήσουμε καλύτερη διάθεση και να διώξουμε τη μελαγχολία. Οι επιστήμονες   ονομάζουν αυτές τις ουσίες «ορμόνες της ευτυχίας».
– Παίζοντας, έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε άλλα παιδιά και να γίνουμε κοινωνικοί. Δεν   είμαστε πια μόνοι τα απογεύματα, γιατί έχουμε καλούς φίλους.
– Η άσκηση μας βοηθά να βάζουμε στόχους και να προσπαθούμε να τους πετύχουμε, για να   φτάσουμε ψηλότερα.
Η άσκηση λοιπόν μας δίνει αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση, ευφορία, χαρά και ευτυχία. Όλα γύρω μας μοιάζουν πιο ωραία.

Γ. Η άσκηση δεν εμποδίζει την απόδοσή μας στο σχολείο, αντιθέτως την προάγει

Πολλές σύγχρονες επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι μαθητές που γυμνάζονται είναι κατά κανόνα καλοί και στα μαθήματα τους. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά που γυμνάζονται συστηματικά, σε αντίθεση με τους συνομήλικους τους που δε γυμνάζονται, έχουν τα εξής πλεονεκτήματα:
– Ωριμάζουν πιο γρήγορα.
– Έχουν καλύτερη ανάπτυξη.
– Έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και πίστη στις δυνατότητες τους.
– Είναι πιο κοινωνικοί και δυναμικοί.
– Έχουν καλύτερη διάθεση.
– Αποδίδουν καλύτερα στα μαθήματα τους.
– Εφοδιάζοντας μας με θέληση και αντοχή, με υγιές σώμα και διαυγές μυαλό, με αισιοδοξία και όρεξη για συμμετοχή, η άσκηση μπορεί να μας βοηθήσει να γίνουμε περιζήτητοι και στην επαγγελματική ζωή μας.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, θυμήσου ότι η άσκηση μπορεί να γίνει ένα ευχάριστο διάλειμμα στη μελέτη σου, αλλά ότι ποτέ δεν πρέπει να γίνεται σε βάρος της.

Να προσπαθώ και να ξαναπροσπαθώ. Χωρίς άσκηση το κορμί φθείρεται και εκφυλίζεται. Δεν υπάρχει χειρότερη λέξη από τη λέξη «παραιτούμαι».

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Σκέψεις

Το πιο εύκολο πράγμα…

Το παρακάτω κείμενο δίνεται για προβληματισμό και σκέψη με αφορμή το σημερινό μάθημα των Θρησκευτικών στο οποίο μάθαμε ότι ο Χριστός, αυτά που ζητούσε από τους ανθρώπους να κάνουν, τα έκανε πρώτα εκείνος. Νήστεψε για σαράντα ημέρες στην έρημο χωρίς να φάει και να πιει τίποτα, διδάσκοντάς μας τον δρόμο της άσκησης μέσα από τη νηστεία. Όταν βρισκόταν στον σταυρό, συγχώρεσε αυτούς που τον σταύρωσαν, διδάσκοντάς μας τη συγχώρηση. Έπλυνε τα πόδια των μαθητών του για να διδάξει την ταπείνωση.

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Ιούδας. Λες πως είσαι φίλος, μα όταν βρεις την ευκαιρία, δε διστάζεις για τριάκοντα αργύρια, με ένα φιλί τους ανθρώπους σου να τους προδώσεις.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, εσύ ‘’νίπτεις τας χείρας σου’’. Δεν παίρνεις την ευθύνη ούτε για τις πράξεις σου, ούτε για τη ζωή σου.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι και εσύ ένας από τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Για τον κόσμο όλο, τίμιος, δίκαιος, καθαρός, μέσα σου όμως, να κρύβεις, μίσος, οργή, ζήλεια, υπερηφάνεια, ασπλαχνία.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι να είσαι ο όχλος. Χάβρα Ιουδαίων. Να μην έχεις βούληση. Να μην παίρνεις καμία ευθύνη. Να μην βάζεις το μυαλό σου να σκεφτεί. Απλά να ακολουθείς. Σαν πρόβατο. Και ‘’άρον άρον’’ να ζητάς να σταυρωθεί, αυτός που μέχρι χθες επευφημούσες.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι να είσαι ο Βαραββάς. Να χτίζεις τη δική σου ελευθερία, τη δική σου ζωή, εις βάρος κάποιου άλλου.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο ληστής στα αριστερά. Και ακόμα και εκεί, στην έσχατη στιγμή σου, να μην λες ένα ‘’ήμαρτον’’, αλλά να βρίζεις, να φωνάζεις, να κατηγορείς και να χλευάζεις άλλους για τα δικά σου λάθη.
Το δύσκολο, είναι να είσαι ο Χριστός. Να σταυρώνεσαι καθημερινά για χάρη όσων αγαπάς και παρόλα αυτά να ψιθυρίζεις πάνω από το σταυρό ‘’ Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι’’…

proskynitis
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

Οι αρνητικές συνέπειες της ενοχής στην ψυχοσύνθεση των παιδιών

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει ενοχή και γνωρίζουν ότι δεν είναι κάτι ευχάριστο. Η ενοχή είναι ένα από τα πιο δυνατά συναισθήματα και συνδέεται άμεσα με τη συνείδηση μας. Μπορεί να κατευθύνει τη συμπεριφορά μας, να επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. Σύμφωνα με τον ορισμό της, η ενοχή δημιουργείται όταν έχουμε πράξει κάτι λάθος. Καμιά φορά όμως μπορεί να αισθανόμαστε ένοχοι ακόμα και αν δεν έχουμε διαπράξει κάποια παράβαση – αυτού του είδους η ενοχή κατευθύνεται από ψυχολογικά αίτια, έχει ψυχολογικό αντίκτυπο στο μυαλό του ατόμου και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί εσκεμμένα από τρίτους.

Photo by Caleb Oquendo on Pexels.com

Για ποιους λόγους όμως θα επιλέγαμε να δημιουργήσουμε ενοχή σε κάποιον και ιδιαίτερα σε ένα παιδί; H ενοχή είναι αναμφισβήτητα ένα ισχυρό συναίσθημα και αρκετά συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πίεσης ή χειραγώγησης, ακόμα και ως εργαλείο ανατροφής στην περίπτωση των παιδιών.

Οι γονείς που προκαλούν ενοχή στα παιδιά προσπαθούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του παιδιού με ψυχολογικά μέσα και όχι από την άμεση ρύθμιση και θέσπιση ορίων. Ουσιαστικά κάνουν χρήση της ενοχής για να νιώσει το παιδί άσχημα πιστεύοντας ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξουν την συμπεριφορά του. Για παράδειγμα, ο γονιός μπορεί να υπενθυμίζει στο παιδί πόσες προσπάθειες και θυσίες κάνει για αυτό ή να δείχνει πόσο ντροπιασμένο τον κάνει να νιώθει η συμπεριφορά του παιδιού. Τις περισσότερες φορές αυτού του είδους η χειραγώγηση και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης χρησιμοποιείται από τους γονείς που νιώθουν εξαντλημένοι και αδύναμοι από την προσπάθεια θέσπισης ορίων.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της ενοχής στα παιδιά;

Σίγουρα οι γονείς που χρησιμοποιούν την ενοχή ως μέσο ελέγχου, δεν έχουν αρνητικές προθέσεις και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να προκαλέσουν συναισθηματική βλάβη στο παιδί τους. Η ενοχή όμως έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί τόσο εσωτερικά προβλήματα στη ψυχοσύνθεση των παιδιών, όσο και κοινωνικά προβλήματα που συνοδεύουν το παιδί στην ενήλικη ζωή.

Όποια και αν είναι η πρόθεση των γονιών ή των ενηλίκων που ενισχύουν το αίσθημα της ενοχής στα παιδιά, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορούν να επιτύχουν. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η ενοχή στα παιδιά συνδέεται με κρίσεις πανικού, εσωστρέφεια, διαταραχές ύπνου όπως αϋπνία, ντροπή, έλλειψη πρωτοβουλίας και απώλεια της αυτοεκτίμησης.

Σε οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα παιδιών, όταν χρησιμοποιείται η ενοχή ως μέθοδος ελέγχου για να ενεργούν και να συμπεριφέρονται όπως θα θέλαμε, ή για να αισθανθούν άσχημα για κάτι που έχουν ήδη κάνει, αυτό που ουσιαστικά κάνουμε είναι να δημιουργούμε ένα υποσυνείδητο άγχος στα παιδιά που κατακλύζει τη σκέψη τους. Παρόλο που η χρήση της ενοχής μπορεί να έχει ένα προσωρινό γρήγορο αποτέλεσμα σε μια συμπεριφορά του παιδιού που ίσως δεν είναι αποδεκτή, το παιδί θα εσωτερικεύσει την ενοχή και γρήγορα θα τη μετατρέψει σε άγχος.

Photo by Daria Obymaha on Pexels.com

Σκεφτείτε για λίγο το εξής απλό παράδειγμα του “σε κάνω να αισθανθείς άσχημα για να πάρω αυτό που θέλω”. Μια μαμά παρακαλάει το τρίχρονο κοριτσάκι της για να της δώσει ένα φιλάκι. Αλλά το κοριτσάκι είναι απασχολημένο και δεν της δίνει σημασία. Τότε η μαμά προσποιείται ότι κλαίει έτσι ώστε να κάνει το παιδί να αισθανθεί άσχημα και να πάρει το φιλάκι που τόσο λαχταράει. Αυτό που μπορεί να μοιάζει αθώο και ακίνδυνο στη μαμά, στο παιδί γεννάει κάτι τελείως διαφορετικό. Το κοριτσάκι δημιουργεί μια υψηλή αίσθηση άγχους στο μυαλό του και ταυτόχρονα αυτό που μαθαίνει είναι ότι δεν έχει άλλη επιλογή όταν κάποιος επιζητά την προσοχή της κατά αυτόν τον τρόπο. Προκειμένου να αποφύγει να κάνει κάποιον να αισθανθεί άσχημα, μαθαίνει να ενδίδει σε τέτοιου είδους ψυχολογικές πιέσεις – μια συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετηθεί και στη μετέπειτα ζωή της.

Η ανατροφή των παιδιών είναι σίγουρα μεγάλη πρόκληση για τους γονείς. Αυτό που θα πρέπει να θυμούνται και να κατανοούν οι γονείς είναι ότι αυτά που λένε και κάνουν, επηρεάζουν τα παιδιά όχι μόνο στο τώρα, αλλά και σε όλη τη μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Η διαπαιδαγώγηση και η ανατροφή των παιδιών, δεν αφορά μόνο τη διασφάλιση της σωστής διατροφής, της ασφάλειας και της σωστής συμπεριφοράς του παιδιού. Αφορά και τη φροντίδα των συναισθημάτων του. Οι γονείς σε όλη την προσπάθεια που κάνουν για να μεγαλώσουν ένα υγιές παιδί, θα πρέπει να φροντίζουν και να εγγυώνται τη συναισθηματική του ισορροπία.

Photo by Vlada Karpovich on Pexels.com

Αντί επομένως οι γονείς να χρησιμοποιούν την ενοχή ως εργαλείο ελέγχου, θα πρέπει να προσπαθήσουν με επιμονή και υπομονή να θέσουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών. Τα όρια, όσο περίεργο και αν ακούγεται, τα παιδιά τα επιζητούν και τα έχουν ανάγκη. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν το αίσθημα της ασφάλειας και του σωστού προσανατολισμού χωρίς να διαταράσσεται η ψυχική τους ισορροπία.

Αρθογράφος: Ελένη Σίγκου για Parentshelp.gr

Δημοσιεύθηκε στην Εργαστήρια δεξιοτήτων,βιωματικές δράσεις

Μιλώντας χωρίς λόγια

Την Πέμπτη υλοποιήθηκε στην τάξη μας το 2ο Εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Μιλώντας χωρίς λόγια». Οι δεξιότητες που καλλιεργήθηκαν ήταν οι :

  • Δεξιότητες μάθησης του 21ου αιώνα (Επικοινωνία, συνεργασία)
  • Δεξιότητες της κοινωνικής ζωής (Ενσυναίσθηση και ευαισθησία)
  • Δεξιότητες του Νου- Στρατηγική σκέψη (Οργανωσιακή σκέψη)

και οι στόχοι του 2ου εργαστηρίου ήταν οι μαθητές:

  • Να κατανοήσουν και να παρουσιάζουν τα συναισθήματά τους.
  • Να μάθουν να αναγνωρίζουν και να καταλαβαίνουν τα συναισθήματα.
  • Να αυξήσουν τη συναισθηματική τους επίγνωση.

Οι παραπάνω στόχοι κατακτήθηκαν μέσω του θεατρικού παιχνιδιού με την τεχνική της παντομίμας-μη λεκτικής επικοινωνίας.

Συγκεκριμένα, στα παιδιά δόθηκε μία καρτέλα με μία λέξη κλειδί για κάποιο συναίσθημα, όπως: θυμώνω, χαίρομαι, γελάω, απογοητεύομαι κλπ . Στη συνέχεια, ένας ένας μαθητής σηκωνόταν από τη θέση του και προσπαθούσε να περιγράψει με τις κινήσεις του σώματός του το συναίσθημα που έδειχνε η καρτέλα που του είχε δοθεί. Οι υπόλοιποι συμμαθητές του προσπαθούσαν να μαντέψουν το συναίσθημα που περιέγραφε ο κάθε μαθητής!

Παρακάτω στην προβολή slideshow παρατίθενται οι καρτέλες που χρησιμοποιήθηκαν.

‘Ολοι οι μαθητές παρουσίασαν με παραστατικό κι επιτυχημένο τρόπο επιδεικνύοντας με θεατρικότητα τις σωστές χειρονομίες έκφρασης του κάθε συναισθήματος! Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν, χάρηκαν και το διασκέδασαν πραγματικά το παιχνίδι της παντομίμας!!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,εικαστικά

Αξιολόγηση παιδικού ιχνογραφήματος

Γιατί τα παιδιά ζωγραφίζουν;

Τα παιδιά ζωγραφίζουν µέσω της µνήµης, της φαντασίας και της πραγµατικότητας. Τα σχέδια από µνήµης βασίζονται σε ό,τι θυµούνται τα παιδιά. Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να ζωγραφίσουν κάτι, κάνοντας χρήση µόνο της φαντασίας τους. Μπορεί να χρειάζονται ένα σχέδιο που απαιτεί συµπλήρωση ή ολοκλήρωση. Το αν και κατά πόσο ένα παιδί χρησιµοποιεί τη φαντασία του στη ζωγραφική επηρεάζεται και από αναπτυξιακούς παράγοντες. Για παράδειγµα, τα µικρά παιδιά ασχολούνται λιγότερο µε την ακριβή απόδοση και περισσότερο µε το τι φαντάζονται. Φυσικά τα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας (συνήθως όχι της προσχολικής ηλικίας) ζωγραφίζουν και τα αντικείµενα που βρίσκονται γύρω τους.

Photo by cottonbro on Pexels.com

Tρόποι µε τους οποίους τα παιδιά χρησιμοποιούν το υλικό που έχουν στη διάθεσή τους, κατά την Κramer (1971):

1. Προκαταρκτικές ενέργειες: µουντζούρες, ορνιθοσκαλίσµατα, και εξερεύνηση µε την αφή. Αυτή η δράση αποτελεί µια θετική και εγω-συντονική εµπειρία.

2. Χαώδης έκφραση: άδειασµα των χρωµάτων, πιτσιλίσµατα, καταστροφική συµπεριφορά που οδηγεί σε απώλεια ελέγχου

3. Η ζωγραφική στην υπηρεσία της άµυνας: στερεοτυπική επανάληψη, αντιγραφή, ξεπατίκωµα.

4. Εικονογραφήματα.

5. Μορφοποιημένη έκφραση ή εικαστικό έργο: παραγωγή συμβόλων που εξυπηρετούν την αυτό-έκφραση και την επικοινωνία.

Τα στάδια της καλλιτεχνικής ανάπτυξης

1. Στάδιο µουντζουρώµατος (2-4). Η ζωγραφιά σε αυτό το στάδιο χαρακτηρίζεται από έλλειψη οργάνωσης, ευθείες και κυκλικές γραµµές. Στην ηλικία των 4 ετών το παιδί αρχίζει να τα κατονοµάζει.

2. Προσχηµατικό στάδιο (4-7). Η ζωγραφιά χαρακτηρίζεται από παραστατικά σύµβολα, ειδικά υποτυπώδεις ανθρώπινες µορφές.

3. Σχηµατικό στάδιο (7-9). Σε αυτό το στάδιο παρατηρείται η ανάπτυξη των παραστατικών συµβόλων, η σύνθεση, το χρώµα για συγκεκριµένα αντικείµενα και συγκεκριµένες φόρµες για τους ανθρώπους.

4. Στάδιο αναδυόµενου ρεαλισµού (9-11). Σε αυτό το στάδιο είναι καλύτερη η αποτύπωση της προοπτικής και των χρωµάτων στη φύση, ενώ αυξάνεται η ακαµψία στην εικαστική έκφραση.

5. Στάδιο του ψευτο-ρεαλισµού (11-13). Παρατηρείται ενίσχυση της επίγνωσης των ανθρώπινων µορφών και του περιβάλλοντος. Τελειοποίηση της καρικατούρας.

6. Περίοδος των αποφάσεων (εφηβεία). Παρατηρείται σύνθετη έκφραση και πολλά παιδιά µπορεί να µην φτάσουν ποτέ σε αυτό το στάδιο.

Photo by Anastasia Shuraeva on Pexels.com

Γενικά στοιχεία αξιολόγησης των σχεδίων στα παιδιά

Πολύ έντονο και επαναλαµβανόµενο σβήσιµο

1. Ανασφάλεια.

2. Πιθανόν άγχος.

3. Πιθανόν αποτέλεσμα χρόνιας ασθένειας.

Θέση ζωγραφιάς

Στο κέντρο

1. Φυσιολογικό και ασφαλές άτοµο.

2. Ανασφάλεια και ακαµψία όταν βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο, ιδιαίτερα στις διαπροσωπικές σχέσεις.

3. Τάση για επικέντρωση στον εαυτό.

4. Τάση για συναισθηµατική συµπεριφορά.

Στη δεξιά πλευρά της σελίδας

1. Σχετικά σταθερή και ελεγχόµενη συµπεριφορά.

2. Πιθανές τάσεις διανοητικοποίησης που πιθανόν αναστέλλουν τη συναισθηµατική έκφραση.

Στην αριστερή πλευρά

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αφορούν στα παιδιά.

Ψηλά στη σελίδα

Πιθανόν υψηλά επίπεδα τάσης επίτευξης.

Χαµηλά στη σελίδα

1. Συναισθήµατα ανασφάλειας και ανεπάρκειας.

2. Πιθανή νεύρωση.

Στην πάνω αριστερή γωνία

1. Νοητική καθυστέρηση.

2. Συχνά στα παιδιά χρησιµοποιείται κατά τις πρώτες τάξεις του Δηµοτικού.

Πάνω δεξιά γωνία

Δεν υπάρχουν στοιχεία για παιδιά.

Στην άκρη του χαρτιού κάτω ή πάνω (κέντρο)

Πιθανή νοητική υστέρηση.

Πίεση στο χαρτί

Φυσιολογική στα παιδιά και µάλιστα τα αγόρια συνήθως τείνουν να πιέζουν πολύ περισσότερο από τα κορίτσια.

Ασυνήθιστα ελάχιστη πίεση, αχνές γραµµές

1. Χαµηλό επίπεδο ενέργειας.

2. Παλινδρόµηση.

3. Πιθανό ιστορικό στέρησης ή απόρριψης.

Μέγεθος σχεδίου

Ασυνήθιστα µεγάλα σχέδια

Φυσιολογικό και αναµενόµενο από τα παιδιά, εκτός εάν είναι πάνω από εννέα ίντσες σε χαρτί µε µάξιµουµ µέγεθος τις 11. Σε αυτήν την περίπτωση πιθανόν υπάρχει ένα συναισθηµατικό πρόβληµα.

Ασυνήθιστα µικρά σχέδια

1. Άγχος.

2. Τάσεις απόσυρσης, ντροπαλότητας.

3. Φυσιολογικό για τα πολύ µικρά παιδιά, αν και µπορεί να συνδέονται µε δυσκολίες στην ανάγνωση. Εάν η ανθρώπινη φιγούρα είναι µικρότερη σε ύψος από 2 ίντσες, τότε ίσως υπάρχει ένα συναισθηµατικό πρόβληµα.

Υπερβολική σκίαση

Προβλήµατα συναισθηµατικής προσαρµογής, αν και θεωρείται φυσιολογικό στα πολύ µικρά παιδιά.

Λεπτοµέρειες

Οι περίεργες λεπτοµέρειες στα παιδιά υποδηλώνουν αποδιοργάνωση της προσωπικότητας.

Μικρή διαταραχή της συμμετρίας

Συναντάται στα παιδιά που βρίσκονται σε συνθήκες πίεσης και θεωρείται φυσιολογικό, ενώ συναντάται και στα παιδιά µε φτωχή προσαρµογή και φτωχή σχολική επίδοση

Aξιoσηµείωτη διαταραχή της συµµετρίας

Φανερή επιθετικότητα µε πιθανή νευρολογική διαταραχή.

Διαφάνειες (Φτωχή σύνδεση µε την πραγµατικότητα)

Φυσιολογικές για µικρά παιδιά, αν και σε µεγαλύτερα παιδιά υποδηλώνουν ανωριµότητα και προβλήµατα προσαρµογής. Έχουν εµφανιστεί και σε παιδιά µε οργανικά συµπτώµατα.

Photo by Artem Podrez on Pexels.com

Βιβλιογραφία

Burt, C. (1921). MentαZ αnd schoZαstic tests. London: P.S. King & Son. Goodenough, F. (1926). Meαsurement ofinteZZigence by drαwings. New York, Brace & World.

Kellogg, R. (1969). AnαZyzing chίldren’s αrt. Palo Alto: Mayfield. Κρότι, Ε., & Μάνι, Α. (2003). Πώς να ερµηνεύουµε τα παιδικά σχέδια. Η κρυφή γλώσσα των παιδιών. Αθήνα: Καστανιώτης.

Machover, Κ. (1949). PersonαZity projection in the drαwing of the humαn figure. Springfield: C. Thomas.

Malchiodi, C.A. (2001). Κατανοώντας τη ζωγραφική των παιδιών (Επ. Εκδ. Ν. Αναγνωστοπούλου). Αθήνα: Ελληνικά Γράµµατα.

Neale, L.E., Rosal, M.L. (1993). What can art therapists leam [orm the research οη projective drawings techniques [or children: Α review. The αrts in psychotherαpy, 20,37-49.

Oster, Ο., & Gould, Ρ. (1987). Using drαwings in αssessment αnd therαpy. New Υork: Brunner/Mazel.

Steele, Β. (1997). Trauma response kit: short term intervention model.

Grosse Pointe Woods: Institute [or trauma and Loss ίη Children.

Winner, Ε. (1982). Invented worZds: The psychoZogy of the Arts.
Cambridge: Harvard University Press.

Winnicott, D. (1971). Playing αnd reality. New York.

Συγγραφέας: Δρ. Κ. Κουνενού 

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,εικαστικά

Dear Alice

Οι παιδικές ζωγραφιές δεν είναι απλά χαριτωμένες απεικονίσεις ή μουτζούρες χωρίς νόημα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς κρύβουν πολλά μηνύματα και μέσα από αυτές μπορούμε να λάβουμε πληροφορίες για την νοητική αλλά και την συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού.

Photo by Sharon McCutcheon on Pexels.com

Παράλληλα μπορούμε να λάβουμε στοιχεία για την προσωπικότητά του, τα ενδιαφέροντα ή για οτιδήποτε μπορεί να το απασχολεί και αποφεύγει ή δεν μπορεί να το εκφράσει λεκτικά.

Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, όταν ένα παιδί μας δείχνει την ζωγραφιά του, μοιράζεται μαζί μας κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτό.

Μη κάνετε το λάθος και προσπεράσετε αυτή τη στιγμή λόγω των τρελών ρυθμών της ημέρας σας. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να κοιτάξετε τη ζωγραφιά του, να τη θαυμάσετε κι ίσως και να συζητήσετε με το παιδί σας γύρω από αυτή, αν το επιθυμεί.

Σίγουρα θέλετε να είστε εσείς αυτός/ή που θα του δώσετε την ενθάρρυνση που χρειάζεται για να συνεχίσει!

Δείτε το παρακάτω animation μικρού μήκους με την ιστορία της μικρής Alice και θα καταλάβετε τι εννοούμε…

πηγή: akappatou.gr