Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η γοητεία της ευγένειας

Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Οι καλοί άνθρωποι

Οι Καλοί Άνθρωποι… σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!
Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί.Επέλεξαν να είναι.

Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.
Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Παρασκευή:Η ζωή εν τάφω

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα απόλυτου πένθους για τους χριστιανούς, αργίας και νηστείας. Είναι η ημέρα της Ταφής του Χριστού με την κορύφωση του Θείου Δράματος.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάςΟ Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε. Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

Οι πιστοί πηγαίνουν στις εκκλησίες από το πρωί για την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και την ακολουθία της Αποκαθήλωσης, όπου ο ιερέας  βγάζει το σώμα του Χριστού από το σταυρό και το τοποθετεί μέσα στον Επιτάφιο.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής θα ακουστούν τα ομορφότερα τροπάρια της χριστιανοσύνης, τα «Εγκώμια». Μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε μερικούς στίχους!

Α’ Στάση εγκωμίων

Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ κατετέθης, Χριστέ,

 καὶ Ἀγγέλων στρατιαὶ ἐξεπλήττοντο, 

συγκατάβασιν δοξάζουσαι τὴν σήν «.

 Β’ Στάση εγκωμίων

» Ἄξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην,

 τον ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα

 και συντρίψαντα το κράτος τοῦ ἐχθροῦ «

 Γ’ Στάση εγκωμίων

«Αἱ γενεαί πᾶσαι, ὕμνον τῇ ταφῇ σου, 

προσφέρουσι Χριστέ μου»


Ύστερα, ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους των ενοριών.

Έθιμα από την ελληνική παράδοση 

Την ημέρα αυτή οι πιστοί δεν τρώνε λάδι ή γλυκά, αφού ο Χριστός ήπιε ξίδι. Σε πολλές περιοχές δεν τρώνε απολύτως τίποτα, πίνουν μόνο νερό. Η παράδοση λέει πως κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί, καρφί ή βελόνι, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία αφού με αυτά τρύπησαν το σώμα του Χριστού.
Στα λουλούδια που παίρνουν οι πιστοί από τον Επιτάφιο (Χριστολούλουδα, Σταυρολούλουδα) αποδίδουν θαυματουργές ιδιότητες και πολλοί τα κρατούν σπίτι ως φυλαχτό. 

Δραστηριότητες!
1) Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να ακούσουν το χριστιανικό τραγούδι από τους Χαρούμενους Αγωνιστές «Τον Γολγοθά σου να μην τον φοβάσαι» και αν θέλουν μπορούν να το τραγουδήσουν κατεβάζοντας τους στίχους από εδώ.


2)Βλέπω το εκπαιδευτικό βίντεο «Ο δικός σου σταυρός» 

3) Ζωγραφίστε όποιες εικόνες θέλετε!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Πέμπτη: Η ελευθερία της ταπείνωσης

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι για την Εκκλησία μας αφορμή να θυμηθούμε τον Μυστικό Δείπνο, την παράδοση δηλαδή του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, την προδοσία του Ιούδα, αλλά και την υπερφυή προσευχή του Κυρίου προς τον Πατέρα Του, να μην Τον αφήσει να πιει το ποτήρι του Πάθους, αλλά και την υπακοή Του σ’ Αυτόν. Το γεγονός όμως που δίδει διδάγματα στη ζωή μας είναι η ταπείνωση του Χριστού, ο οποίος έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, πριν φάνε μαζί για τελευταία φορά. Στα καθίσματα του Όρθρου της ημέρας ψάλλουμε χαρακτηριστικά: “Ο λίμνας και πηγάς και θαλάσσας ποιήσας, ταπείνωσιν εκπαιδεύων αρίστην, λεντίω ζωννύμενος μαθητών πόδας ένιψε, ταπεινούμενος υπερβολή ευσπλαχνίας”. Ο Δημιουργός του κόσμου ταπεινώνεται από την υπερβολική ευσπλαχνία Του για μας, αλλά και μας διδάσκει την άριστη οδό της ταπείνωσης.

Η βασικότερη αμαρτία του ανθρώπου είναι ο εγωισμός. Αυτός οδηγεί τον άνθρωπο στην εμπάθεια, αυτός δηλητηριάζει τις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς δεν επιτρέπει την υποχώρηση και τη θυσία, αυτός οδηγεί στη ρήξη της αγάπης, αυτός βάζει τον άνθρωπο να θεωρεί τον εαυτό του θεό στη θέση του Θεού. Όταν μιλούμε για τον εγωισμό βέβαια, δεν εννοούμε ό,τι διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τους άλλους, την έννοια του “εγώ”, της προσωπικότητας. Εννοούμε την υπερτροφική ανάπτυξη αυτού του “εγώ”, την άρνηση δηλαδή του ανθρώπου να ισορροπήσει στις σχέσεις του με τους άλλους, να συνειδητοποιήσει ότι η αγάπη είναι αυτή που εξασφαλίζει την αρμονία, ότι αν θυσιάζουμε την δική μας απόλαυση, την δική μας επιβολή στους άλλους, αν μάθουμε να ακούμε τους άλλους, αν μάθουμε να απλώνουμε το χέρι στους άλλους, αν μάθουμε να αφήνουμε το θέλημά μας κατά μέρος, τότε ζούμε την πραγματική ελευθερία.

Κι αυτή η ελευθερία βιώνεται μόνο μέσα από την ταπείνωση. Ταπείνωση σημαίνει υπακοή στο θέλημα του Θεού, γιατί ξέρουμε ότι Αυτός μας αγαπά. Ταπείνωση σημαίνει αναγνώριση της αδυναμίας και της αμαρτωλότητάς μας, μπροστά στην αγαθότητα του Θεού. Ταπείνωση σημαίνει ότι θεωρούμε από αγάπη τον εαυτό μας πιο αδύναμο από τους άλλους, πως όσο κι αν προσπαθούμε, δεν έχουμε αναπτύξει τα χαρίσματα που ο Θεός μας εμπιστεύθηκε, ότι δεν ζούμε για τους άλλους, αλλά μονάχα για τον εαυτό μας. Ταπείνωση σημαίνει κατανόηση στον πόνο, τη δυσκολία και την άρνηση του άλλου να συμπλεύσει με την επιθυμία μας, σημαίνει ανοχή εν αγάπη. Ταπείνωση είναι η γνήσια θυσία και προσφορά στον Άλλο, είναι το να πλύνεις τα πόδια του, να θεραπεύσεις τις ανάγκες του, να διακονήσεις και όχι να διακονηθείς, να συγχωρέσεις, ακόμα και τους εχθρούς σου!

Η εποχή μας έχει ως σημείο αναφοράς την υπερηφάνεια και την υπεροχή έναντι του άλλου, το υπερτροφικό εγώ μας ως κέντρο της ζωής. Προτιμούμε οι άλλοι να υπηρετούν τις ανάγκες μας και αρνούμαστε να δούμε τις δικές τους. Το “δικαίωμα” ως έννοια του πολιτισμένου κόσμου θριαμβεύει. Η Εκκλησία μας προτείνει την ταπείνωση του Χριστού ως τρόπο έκφρασης της υπερβολής της αγάπης, για να ξαναβρούμε την αληθινή ελευθερία. Γιατί ελευθερία σημαίνει να παραιτείσαι από τα δικαιώματά σου, χάριν της αγάπης προς τον άλλο. Κι αυτό δε γίνεται αν ο άλλος δεν είναι μοναδικής και ανυπέρβλητης αξίας για σένα. Δεν γίνεται αν ο Άλλος δεν κατανοηθεί ως Αυτός για τον οποίο ο Χριστός ταπεινώθηκε και σταυρώθηκε, Αυτός που αγαπιέται από τον Χριστό εξίσου με σένα…

πηγή: imkykkou.org.cy

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Η Αλληλεγγύη του Γιώργου Σεφέρη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» 

οι μαθητές ήρθαν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, προβληματίστηκαν και κλήθηκαν να εκφράσουν τις σκέψεις τους μετά την ανάγνωση του ποιήματος «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη.

Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών!

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Σκέψου χαμηλά

“Το πιο βαρύ φορτίο είναι το φως που δεν μπορούμε να δώσουμε”

Γιάννης Ρίτσος

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. Κι όλα θα εξαγνίζονται.

Όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που κάποτε συνάντησες… όλες εκείνες οι απαντήσεις που πήρες σε κάθε ερώτηση που τόλμησες να κάνεις σε όποιον άγνωστο έτυχε να βρεθεί στο πέρασμά σου, από ένα αεροδρόμιο, σε μια άγνωστη πόλη, σε ένα τρένο εκεί στο πουθενά, στο καφέ εκείνο το καλλιτεχνικό… όλα εκείνα τα ερωτήματα που έκανες και τις απαντήσεις που πήρες όταν τις χρειαζόσουν περισσότερο από τον αέρα που ανέπνεες. 

Ακόμα και εκείνες που δεν πήρες με λέξεις αλλά με εικόνες, με σημάδια, με βλέμματα.

Όταν η απορία συγχρονίστηκε με το σημάδι. Ότι όλα στη ζωή υπακούνε σε άγραφους νόμους. Είναι εκεί ή εμφανίζονται στον σωστό χρόνο, με τον σωστό τρόπο. 

Αρκεί να κρατάς ένα ημερολόγιο και ένα μολύβι πάντα μαζί σου. Για να καταγράφεις την σπουδαιότητα του να είσαι εκεί μάρτυρας όλων των καθημερινών μικρών και ανεπαίσθητων θαυμάτων που μπορεί να βιώσει η ψυχή σου.

Πόσο σημαντικοί στάθηκαν αυτοί οι φίλοι-δεν είναι απλά γνωστοί επειδή δεν θα τους ξαναδείς-γιατί φίλοι είναι κι εκείνοι που είπαν κάτι, κάποτε στην ψυχή σου. Αν φανταστείς πως μόνοι μας ερχόμαστε στη ζωή και μόνοι μας φεύγουμε κι ότι ο χρόνος εντέλει είναι άχρονος… άρα και οι άνθρωποι φίλοι που είτε για μια στιγμή είτε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, βρέθηκαν στο δρόμο σου και σε δίδαξαν κάτι.

Όλοι είμαστε μαθητές και δάσκαλοι. Πότε μαθητές και πότε δάσκαλοι. Κι εσύ ένας δάσκαλος στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. 

Κι όλα όσα έμαθες στο ταξίδι το μαθησιακό τώρα κάτσε συλλογίσου. Μείνε σιωπηλός και αφουγκράσου εκείνα τα βλέμματα, τις εικόνες, τα λόγια, τα χαμόγελα που μοιράστηκες με όλους εκείνους τους φίλους δασκάλους και καν’ τα δημιουργία. Δημιούργησε κάτι δικό σου, μοναδικό μέσα σου χωρίς να το ξέρει κανένας. Και αγάπα, και γέλα, και μοίρασε… γιατί η ζωή είναι ένα αλισβερίσι, μια ρόδα που γυρνάει κι εκεί που κλαις θα γελάσεις, εκεί που υποφέρεις θα βρεις τη δύναμη να σηκωθείς, θα ξαναελευθερωθείς. Αρκεί να έχεις αγάπη και συγχώρεση μέσα στην καρδιά σου.

Και να βρίσκεις πάντα στον καθένα το καλό για να αντανακλά και σε σένα λίγο… και το λίγο να γίνεται πολύ και να ξεχειλίζει. 

Να γίνεσαι το φως όπου θα βλέπουν κι οι άλλοι τα καλά και το καλό θα γίνεται καλύτερο, θα μεγεθύνεται, θα φεγγοβολά παντού. 

Κι όλα θα εξαγνίζονται. Θα καίγονται από το φως και θα γεννιούνται στις στάχτες τους φωτεινές σκέψεις και οι σκέψεις να γίνονται πράξεις να σώνονται οι ψυχές. Κι όσες πιο πολλές ψυχές σωθούν τόσο πιο πολλές χαρές, χαμόγελα, ευτυχισμένες στιγμές… που όλοι τόσο πολύ αναζητούμε.

Πώς να γίνουν οι στιγμές ευτυχισμένες αν δεν υπάρχει χαρά μες στην καρδιά μας… Αν δεν βοηθάμε, αν δεν υποστηρίζουμε, αν δεν χαμογελάμε συνέχεια και πολύ και αληθινά χωρίς κανένα λόγο, χωρίς να υπάρχει καν απέναντί μας κάποιος που έχεις ανάγκη το χαμόγελο μας.

Μόνο να σκεφτόμαστε χαμηλά όσον αφορά το Εγώ μας και ψηλά όσον αφορά τον εαυτό που θέλουμε να φτάσουμε, να ξεπεράσουμε.

Μόνο με μαθήματα, παθήματα, βιώματα και εμπειρίες βιώνεται η ζωή και έτσι γνωρίζεις τον εαυτό σου. Κι όταν τον γνωρίσεις κάποτε, αν είσαι τυχερός, τότε μπορείς να τον δοκιμάσεις. Να τον καταλάβεις, να τον αποδεχτείς, να κλάψεις, να αφεθείς, να τον συγχωρήσεις και να τον καταδικάσεις ίσως, να τον κάψεις, να τον πενθήσεις, να τον αναστήσεις και να τον πλάσεις και πάλι από την αρχή. Δικός σου είναι έτσι δεν είναι;

Μη τους φοβάσαι τους ανθρώπους. Όλοι για κάποιο λόγο υπάρχουν. Καλοί και κακοί. Κάποιο σκοπό εκπληρώνουν. 

Μη φοβάσαι τον εαυτό σου. Γνώρισέ τον. Όταν υπάρχει γνώση παύει να υπάρχει φόβος. Ο φόβος είναι για το άγνωστο. Πλούτισε με γνώση, αγάπη, στιγμές-όλες τις στιγμές… και έπειτα κάτσε και συλλογίσου. Μείνε εκεί ώσπου να σε βρει η αλλαγή… Αλλαγή που να σε αλλάξει και να αλλάξει και τον κόσμο.

πηγή: xidaras.gr

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία

Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» οι δεξιότητες που καλλιεργούνται είναι οι:

  • Δεξιότητες μάθησης 21ου αιώνα (4cs): Επικοινωνία, Συνεργασία
  • Παραγωγική μάθηση μέσω των τεχνών και της δημιουργικότητας
  • Δεξιότητες ζωής: Πρωτοβουλία, Υπευθυνότητα.

και οι στόχοι του εργαστηρίου είναι:

  • Να έρθουν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης.
  • Να προβληματιστούν.
  • Να εκφράσουν τις σκέψεις τους μέσα από την ποίηση.
  • Να ασχοληθούν με ψηφιακές δραστηριότητες σχετικές με τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη.  

Αρχικά, παρακολουθούμε το animation Μια ανθρώπινη οικογένεια – Τροφή για όλους (The long spoons), Οργάνωση Caritas. Στηρίζεται σε ένα αλληγορικό παραμύθι για τη συνεργασία και την αλληλεγγύη που απαντάται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Διάρκεια:  1′. 2″ (Για όλες τις ηλικίες). Θέμα: αλληλεγγύη, συνεργασία για το κοινό καλό.

Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την προσφορά , αυτό το βίντεο κινουμένων σχεδίων είναι μέρος της εκστρατείας του Δικτύου Caritas «Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους». Η «αλληγορία των κουταλιών» μας διδάσκει ότι όταν αγωνιζόμαστε για να ικανοποιήσουμε την δική μας πείνα μόνο, καταλήγουμε πεινασμένοι. Εάν όμως, ενδιαφερθούμε να βοηθήσουμε και το γείτονά μας, ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι.

Στη συνέχεια παρακολουθούμε το ολιγόλεπτο animation «Ο κύριος Αδιάφορος», CGMeetup, του Aryasb Feiz και ακολουθεί σχετική συζήτηση με τους μαθητές για την αξία του εθελοντισμού και της αλληλοβοήθειας.

Τέλος, οι μαθητές παρακολουθούν τη μαθητική ταινία Η ζωή μια ρόδααπό το 55ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας που συμμετείχε στον 3ο πανελλήνιο διαγωνισμό «Ένας Πλανήτης… μια ευκαιρία».

Το όνειρο του ήρωα της ταινίας είναι ένα ποδήλατο. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες της οικογένειάς του δεν επιτρέπουν την αγορά του. Οι συμμαθητές του κάνουν μια παράσταση και ένα παζάρι, ώστε να συγκεντρώσουν το απαραίτητο ποσό για το ποδήλατο του φίλου τους. Όταν του δίνουν τα χρήματα, ο ήρωας προτιμά να τα διαθέσει σε φάρμακα για τον άρρωστο γείτονα.

Κρίση : Μια χρυσή ευκαιρία να βάλουμε σε προτεραιότητα έννοιες όπως αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Γιατί όσο υπάρχουν «άνθρωποι» , που περπατούν ο ένας δίπλα στον άλλο , τίποτε δε χάνεται. Πάντα θα υπάρχει ελπίδα.

Το ποίημα «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ, Α΄ 

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το ποίημα. Στη συνέχεια, ο κάθε μαθητής να εκφράσει τις σκέψεις που του δημιουργούνται ύστερα από την ανάγνωση του ποιήματος. Πατήστε στην ανάρτηση για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών…

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.

Για το τέλος του εργαστηρίου οι μαθητές θα ασχοληθούν με τις «Ψηφιακές Δραστηριότητες Νοιάζομαι και Δρω»

Δράσε θετικά

Το εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει μαθητές και νέους για την έννοια και την σημασία του εθελοντισμού. Το έργο εντάσσεται στο πλαίσιο υλοποίησης του σχεδίου δράσης της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενίας για το Ευρωπαικό Έτος Εθελοντισμού.(2011)

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά,Πολιτισμός,Σκέψεις,επετειακά,ιστορία

Ελλάδα, η Μεγάλη Ιδέα! 200 χρόνια από την Επανάσταση

Ἡ Μεγάλη Ἰδέα ὡς Ἰδέα θυσίας καί προσφορᾶς, πολιτισμοῦ καί πίστεως, ὡς πεμπτουσία ὅλης της Ἑλληνικῆς Ἱστορίας.

Ἡ προβολή αὐτή ἀποτελεῖ ἕνα κείμενο πού παρουσιάζει τή Μεγάλη Ἰδέα στίς πραγματικές της Οἰκουμενικές διαστάσεις, ὡς Ἰδέα ἀρχέγονη, ἀπό τήν ἐποχή τῶν ἀποικισμῶν καί τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου μέχρι τά ἔνδοξα χρόνια τῆς χιλιετοῦς Αὐτοκρατορίας μας.

Μία Ἰδέα ποῦ μᾶς κράτησε ζωντανούς 400 χρόνια σκλαβιᾶς, καί ἄλλα 200 χρόνια κατόπιν

Αὐτή μᾶς κρατᾶ καί σήμερα ζωντανούς.

Ένα βίντεο που δεν θα σας κουράσει…
Ἀφήγηση: Μελίνα Μποτέλλη – Ἠθοποιός (Συμμετοχή ἀφιλοκερδής)
Κείμενο: Δημήτριος Παπαδόπουλος, φιλόλογος
Παραγωγή: Χριστιανική Φοιτητική Δράση (xfd.gr)
Σκηνές χρησιμοποιήθηκαν ἀπό τήν ταινία: 
Πολιορκία καί Ἔξοδος 1826 τοῦ Βασίλη Τσικάρα.
Ἐπίσης ἀπό τήν ταινία “Ἡ μυστική συνέλευση τῆς Βοστίτσας ὡς ἀπαρχή τοῦ 21” τοῦ Βασίλη Γεωργαντᾶ
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Υγεία,ελεύθερος χρόνος

«Ο Happy σε Αποστολή»: Ένα παιχνίδι για τη διαχείριση της παιδικής κακοποίησης

Με αφορμή το 4ο εργαστήριο «…Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε» που υλοποιήσαμε την Πέμπτη στην τάξη μας παρακάτω παρέχονται πληροφορίες για τον Happy τον κεντρικό ήρωα του ψηφιακού παιχνιδιού περιπέτειας «Ο Happy σε Αποστολή». Δημιουργήθηκε για να βοηθήσει γονείς, επαγγελματίες και παιδιά να εντοπίσουν και να αναφέρουν περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Ο ήρωας κάνει στην καθημερινότητά του όλα όσα κάνουν τα παιδιά της ηλικίας του: πηγαίνει σχολείο, παίζει με τους φίλους του, κάνει μαθήματα γυμναστικής και θεατρικής αγωγής, πηγαίνει στην παιδική χαρά. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων αυτών καλείται να διαχειριστεί διάφορα περιστατικά παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης.

harry

Το όνομά του είναι Happy, είναι ένα νεαρό, χαμογελαστό αγόρι, το οποίο παρόλο που έρχεται αντιμέτωπο με καταστάσεις παιδικής κακομεταχείρισης, παραμένει ευτυχισμένο.

Το παιχνίδι αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του έργου «Co-Happiness: Happy and safe in the Community», το οποίο στοχεύει στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση γύρω από την παιδική κακοποίηση και κακομεταχείριση. Στο έργο αυτό οι εταίροι από έξι ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Πορτογαλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ιταλία και Ρουμανία) συνεργάζονται για να αναπτύξουν καινοτόμες μεθοδολογίες και στρατηγικές για την καταπολέμηση και πρόληψη του φαινομένου. Εκ μέρους της Ελλάδας συμμετέχει το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας (ΚΜΟΠ).

harry

Ο Happy εκτίθεται σε τέσσερις πιθανές μορφές κακοποίησης και κακομεταχείρισης: παραμέληση, συναισθηματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση και σωματική κακομεταχείριση. Τα σενάρια έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε οι επαγγελματίες που επιβλέπουν το παιχνίδι των παιδιών να μπορούν να εντοπίζουν πιθανά σημάδια που ενδέχεται να αποκαλύψουν μία από τις παραπάνω μορφές κακοποίησης. Στο τέλος του παιχνιδιού, δίνονται πληροφορίες για την Εθνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού.

harry

Στις αποστολές του ο Happy λαμβάνει συμβουλές από έναν βοηθό. Για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε αποστολής ο παίκτης κερδίζει ένα χρυσό αστέρι και για να ολοκληρώσει το παιχνίδι θα πρέπει να συγκεντρώσει όλα τα διαθέσιμα αστέρια.

«Ο Happy σε Αποστολή» είναι ένα εργαλείο για τον έγκαιρο εντοπισμό περιστατικών παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συντονίστρια του έργου εκ μέρους του ΚΜΟΠ, Αφροδίτη Αζάρη, «η φιλοδοξία του έργου είναι να γίνεται έγκαιρος εντοπισμός περιστατικών και πρόληψη με δύο τρόπους, την ενημέρωση των εκπαιδευτικών για τις ενδείξεις περιστατικών κακοποίησης και την κατανόηση από το ίδιο το παιδί για το ποια είναι τα όρια, προκειμένου να το προτρέψει να εκφραστεί, να μιλήσει σε ένα έμπιστο άτομο και να ζητήσει βοήθεια».

Πατήστε στην εικόνα για να παίξετε το παιχνίδι!

Πηγή : ΑΠΕ – ΜΠΕ

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Σκέψεις,βιωματικές δράσεις

Τα μπαλόνια & οι αξίες τους…

Στο 1ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Προσεγγίζοντας την έννοια του εθελοντισμού»

οι μαθητές σκέφτηκαν ποιες είναι οι πιο σημαντικές έννοιες για τη ζωή τους και τις γράψαμε στον πίνακα χρησιμοποιώντας την τεχνική της ιδεοθύελλας και διαδικτυακά με τη χρήση του Word art όπως θα δείτε παρακάτω.

https://wordart.com/lzbwfsn7oe36/word-art

Στη συνέχεια, ακολούθησε συζήτηση και τέθηκαν τα παρακάτω ερωτήματα:

  • Είναι αυτές οι έννοιες σημαντικές για τους περισσότερους ανθρώπους;
  • Είναι έννοιες που μπορούμε να ονομάσουμε «αξίες»;

Μετά, οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες των δύο ατόμων και κάθε ομάδα πήρε από ένα μπαλόνι. Κατόπιν, ζήτησα από τους μαθητές να συζητήσουν τις αξίες που έχουν ήδη σκεφτεί και στο τέλος να επιλέξουν μία και να τη γράψουν πάνω στο μπαλόνι τους.

Υστερα, συζητώντας με ολόκληρη την τάξη, προσπάθησαν να μειώσουν τον αριθμό των μπαλονιών, διαλέγοντας τις σημαντικότερες αξίες για όλους. Τα μπαλόνια τα αφήναμε ελεύθερα να πετάξουν στο προαύλιο του σχολείου μας. Στο τέλος, έμειναν μόνο τρία μπαλόνια στην τάξη μας για να μας θυμίζουν ποιες θεωρούμε τις σημαντικότερες αξίες (ελευθερία, ελπίδα, φιλανθρωπία)!

Η δραστηριότητα έκλεισε με ζωηρή συζήτηση, η οποία περιλάμβανε ερωτήσεις όπως:

  1. Ποιες αξίες θα κάνουν το μέλλον μας καλύτερο;
  2. Γιατί είναι σημαντική η κάθε αξία για όλους τους ανθρώπους;
  3. Γνωρίζετε περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι δεν απολάμβάνουν τις αρχές που είναι σημαντικές για τη ζωή;
  4. Πόσο εύκολο είναι να ονοματίσουμε τις προσωπικές μας αξίες;
  5. Εχουμε τις ίδιες αξίες με τους υπόλοιπους συμμαθητές μας;
  6. Ακούσαμε κάποιο επιχείρημα από έναν συμμαθητή μας που μας έκανε να αλλάξουμε γνώμη για τα πιστεύω μας;
  7. Πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς αξίες;

Οι μαθητές ενθουσιάστηκαν και παράλληλα αντάλλαξαν τις σκέψεις τους!!