Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις,επετειακά

Για να είσαι δάσκαλος χρειάζεται αγάπη και μυαλό

Η 5η Οκτωβρίου καθιερώθηκε το 1994 από  την UNESCO  ως Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών για να μας υπενθυμίζει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο δάσκαλος στην κοινωνία.

Εύχομαι σε όλους τους συναδέλφους που αγαπούν τα παιδιά και το λειτούργημά μας να έχουν δύναμη, αγάπη και σεβασμό για να επιτελούν το καθημερινό δημιουργικό και σημαντικό έργο τους!

Θα ήθελα να κλείσω το άρθρο με τα παρακάτω λόγια μίας μητέρας ενός μαθητή μου…Τα λόγια της με συγκίνησαν και μου έδωσαν τη δύναμη για να συνεχίσω… παρά τις αντιξοότητες της σημερινής εποχής…

Δε θα ευχηθώ καλή σχολική χρονιά γιατί είναι βέβαιο ότι θα την έχετε. Θα ευχηθώ να αφήνετε πάντα το στίγμα σας, όπως ξέρετε να κάνετε!!!

Ευχαριστώ πολύ τη μητέρα για τα όμορφα λόγια της, όπως και όλους τους μαθητές μου και τους γονείς τους για την εκτίμηση και την αγάπη που μου δείχνουν. Εύχομαι σε όλους σας κάθε χαρά και ευλογία στη ζωή σας!

Δημοσιεύθηκε στην Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,γλώσσα

Το «Πρωινό Άστρο» του Γιάννη Ρίτσου

Το «Πρωινό Άστρο» είναι το ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος για το κοριτσάκι του, όταν έγινε πατέρας. Είναι το ποίημα της πατρικής στοργής και της λυρικής φαντασίας. Είναι ένα ποίημα «που μόνο ένας παλμογράφος θα μπορούσε να «οπτικοποιήσει» και να καταγράψει τους παλμούς της εκπληκτικής ευαισθησίας του. Ο ίδιος ο Ρίτσος το χαρακτηρίζει «Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών» για την κορούλα του.

πηγή: SOFIA KOUTSOU

Στη συνέχεια, μπορείτε να ακούσετε την εκπληκτική απαγγελία του ποιήματος από τον Νίκο Παπαθεοδώρου.

Ηχογράφηση: Γιώργος χριστοφορίδης 
Επιμέλεια Ήχου: Γιώργος χριστοφορίδης 
Moυσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα - Μέσα από 'σένα
πηγή: nick_papatheodorou

Μπορείτε να ακούσετε το ποίημα σε μουσική Μιχάλη Τζανουδάκη και ερμηνεία από τη Σοφία Μιχαηλίδου.

πηγή: Μάνος Ορφανουδάκης

Ολόκληρο το ποίημα, γραμμένο μ’ έναν άκρατο λυρισμό και με μιαν άμετρη ευαισθησία, απευθύνεται από την αρχή μέχρι το τέλος στο λατρεμένο, νεογέννητο μωρό… Έτσι, ο λόγος του ποιητή, σε όλη τη σύνθεση, είναι γραμμένος κυρίως στο β΄ πρόσωπο: Κοιμήσου, κοριτσάκι…, Να μεγαλώσεις γρήγορα…, Κράτησέ με, κοριτσάκι…, Ανοίγεις τα ματόφυλλα…, Έτσι παιδί που μ’ έκανες, παιδί μου…, Έλα να σου συστήσω ένα τριαντάφυλλο / να παίξετε μαζί στον κήπο…, Πώς άλλαξες τον κόσμο, κοριτσάκι… Και βέβαια σε όλο το έργο επαναλαμβάνεται συχνά, σαν ηχώ επίμονη κι ατελεύτητη ή σαν το ρεφρέν της πιο γλυκιάς μελωδίας, η προσφώνηση Κοριτσάκι ή Κοριτσάκι μου, με την οποία άλλωστε αρχίζει (Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω…) και τελειώνει (Περπάτα, κοριτσάκι) η σύνθεση. Βέβαια, κάποιες φορές, συναντάμε τη χρήση του α΄ προσώπου, καθώς ο ποιητής επιθυμεί να εξάρει αυτή την ιερή, την πρωτόγνωρη χαρά που του έχει προξενήσει η γέννηση του παιδιού του…

Από Palmografos.com: Palmografos.com – Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό άστρο» – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

».. Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη

απ΄ τη χαρά που δίνεις.

Να το θυμάσαι κοριτσάκι..»

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις,επετειακά

Καλή αρχή σε όλους μας!

Εύχομαι σε όλους τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου καλή, ευλογημένη και δημιουργική σχολική χρονιά!!!

Η αγάπη και η αποδοχή του άλλου είναι τα θεμέλια για μία σωστή κοινωνία….
αλλά και για όλες τις μέρες! Τα παιδιά ενθαρρύνονται και ενισχύεται η αυτοπεποίθησή τους στο άκουσμα όμορφων λογιών από τους γονείς τους!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου…

Το ποίημα «Αν» του Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ αποτελεί αγαπημένο ανάγνωσμα μικρών και μεγάλων ανά τον κόσμο, ενώ κανείς δεν μπορεί να το διαβάζει μονάχα μια φορά. Δε θα μπορούσε να λείπει και από τη δική μου λίστα των αγαπημένων μου ποιημάτων.

Λίγα λόγια για τον Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ: Αγγλος συγγραφέας και ποιητής, υμνητής του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1865 στη Βομβάη της Βρετανικής Ινδίας. Εζησε στην Ινδία, στη Βρετανία και στην Αμερική, ταξίδεψε πολύ σε όλον τον κόσμο και απέκτησε γρήγορα φήμη σπουδαίου συγγραφέα και ποιητή. 
Το 1907 τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας σε ηλικία 42 ετών και μέχρι σήμερα παραμένει ο νεότερος κάτοχος του βραβείου. Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε το ποίημα του «Αν», με τις παραινέσεις ενός πατέρα προς τον γιο του, που αποτελεί μέχρι σήμερα το σήμα κατατεθέν της ποίησής του και το πιο διάσημο ποίημα.

Ας διαβάσουμε τα όμορφα και διδακτικά λόγια του ποιήματος…

Αν να κρατάς καλά μπορείς

το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι

τάχουν χαμένα και σ’ εσέ

της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς

τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος

δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς

να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.

Να περιμένεις αν μπορείς

δίχως να χάνεις την υπομονή σου.

Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν,

να μην καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,

κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ

σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,

μα να μην κάνεις τον καλό

ή τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς,

και να μην είσαι δούλος των ονείρων

αν να στοχάζεσαι μπορείς,

δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά

το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια

κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς

τους δυο τυραννικούς απατεώνες,

αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς

όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,

παραλλαγμένη απ’ τους κακούς,

για νάναι για τους άμυαλους παγίδα,

ή συντριμμένα να θωρείς

όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου

και πάλι να ξαναρχινάς

να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς

σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις

και δίχως φόβο, μονομιάς

κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις

και να τα χάσεις και απ’ αρχής,

ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι

και να μη βγάλεις και μιλιά

ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου.

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς

και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα σφίξεις

να σε δουλέψουν ξαναρχής,

κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα

και να κρατιέσαι πάντα ορθός,

όταν δε σούχει τίποτε απομείνει

παρά μονάχα η θέληση,

κράζοντας σ’ όλα αυτά: «ΒΑΣΤΑΤΕ».

Αν με τα πλήθη να μιλάς

μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,

με βασιλιάδες να γυρνάς

δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.

Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί

μπορούνε πια ποτέ να πειράξουν,

όλο τον κόσμο αν αγαπάς,

μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα.

Αν του θυμού σου τις στιγμές

που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,

μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν

την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,

δική σου θάναι τότε η Γη,

μ’ όσα και μ’ ότι απάνω της κι αν έχει

και κάτι ακόμα πιο πολύ:

Άνδρας αληθινός θάσαι παιδί μου.

Απόδοση: Κώστας Βάρναλης

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος

Αγαπημένοι μου αναγνώστες εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε όμορφες στιγμές! Σήμερα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα βιβλία των παιδιών μου! Είναι » Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος».

Στο χωριό των άσπρων γλάρων ο μαύρος κότσυφας είναι ένας ξένος.Όλοι τον κοιτάζουν με δυσπιστία, κανείς δεν τον θέλει. Ώσπου με τον καιρό διαπιστώνουν πόσο σπουδαίος είναι αυτός ο παράξενος ξένος.

Μια γοητευτική ιστορία που αναφέρεται στην πραγματική φιλία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, αλλά και στην αγάπη για το βιβλίο και τη γνώση.

Δείτε το παραμύθι της Κρόουθερ Κίτυ

Ο φίλος μου ο Τζιμ από τον Λευτέρη Ελευθερίου

Η υπέροχη, κλασική ιστορία της πολυβραβευμένης Kitty Crowther ζωντανεύει χάρη στο ταλέντο και τις ευφάνταστες φωνές του αγαπημένου ηθοποιού Λευτέρη Ελευθερίου. Η ατμοσφαιρική αφήγηση θα μας ταξιδέψει σε έναν κόσμο όπου η δύναμη της φιλίας και της αγάπης υπερνικούν όλα τα εμπόδια.

Ας ακούσουμε ένα σχετικό κι αγαπημένο μας τραγούδι για τον γλάρο!!

Αλίκη Βουγιουκλάκη – Ο γλάρος 

Για να τραγουδήσουμε κι εμείς!

O ΓΛΑΡΟΣ – Ενορχήστρωση: Λένκα Πέσκου, Copyright: (C) 2015 FM Records Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος Αυθεντική εκτέλεση του Μάνου Χατζιδάκι – Ο γλάρος από τον δίσκο «Η Αλίκη στο ναυτικό»:
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Οι καλοί άνθρωποι

Οι Καλοί Άνθρωποι… σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!

Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί. Επέλεξαν να είναι.

Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.
Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η γοητεία της ευγένειας

Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Παρασκευή:Η ζωή εν τάφω

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα απόλυτου πένθους για τους χριστιανούς, αργίας και νηστείας. Είναι η ημέρα της Ταφής του Χριστού με την κορύφωση του Θείου Δράματος.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάςΟ Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε. Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

Οι πιστοί πηγαίνουν στις εκκλησίες από το πρωί για την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και την ακολουθία της Αποκαθήλωσης, όπου ο ιερέας  βγάζει το σώμα του Χριστού από το σταυρό και το τοποθετεί μέσα στον Επιτάφιο.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής θα ακουστούν τα ομορφότερα τροπάρια της χριστιανοσύνης, τα «Εγκώμια». Μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε μερικούς στίχους!

Α’ Στάση εγκωμίων

Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ κατετέθης, Χριστέ,

 καὶ Ἀγγέλων στρατιαὶ ἐξεπλήττοντο, 

συγκατάβασιν δοξάζουσαι τὴν σήν «.

 Β’ Στάση εγκωμίων

» Ἄξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην,

 τον ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα

 και συντρίψαντα το κράτος τοῦ ἐχθροῦ «

 Γ’ Στάση εγκωμίων

«Αἱ γενεαί πᾶσαι, ὕμνον τῇ ταφῇ σου, 

προσφέρουσι Χριστέ μου»


Ύστερα, ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους των ενοριών.

Έθιμα από την ελληνική παράδοση 

Την ημέρα αυτή οι πιστοί δεν τρώνε λάδι ή γλυκά, αφού ο Χριστός ήπιε ξίδι. Σε πολλές περιοχές δεν τρώνε απολύτως τίποτα, πίνουν μόνο νερό. Η παράδοση λέει πως κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί, καρφί ή βελόνι, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία αφού με αυτά τρύπησαν το σώμα του Χριστού.
Στα λουλούδια που παίρνουν οι πιστοί από τον Επιτάφιο (Χριστολούλουδα, Σταυρολούλουδα) αποδίδουν θαυματουργές ιδιότητες και πολλοί τα κρατούν σπίτι ως φυλαχτό. 

Δραστηριότητες!
1) Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να ακούσουν το χριστιανικό τραγούδι από τους Χαρούμενους Αγωνιστές «Τον Γολγοθά σου να μην τον φοβάσαι» και αν θέλουν μπορούν να το τραγουδήσουν κατεβάζοντας τους στίχους από εδώ.


2)Βλέπω το εκπαιδευτικό βίντεο «Ο δικός σου σταυρός» 

3) Ζωγραφίστε όποιες εικόνες θέλετε!

Δημοσιεύθηκε στην Θρησκευτικά

Μεγάλη Πέμπτη: Η ελευθερία της ταπείνωσης

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι για την Εκκλησία μας αφορμή να θυμηθούμε τον Μυστικό Δείπνο, την παράδοση δηλαδή του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, την προδοσία του Ιούδα, αλλά και την υπερφυή προσευχή του Κυρίου προς τον Πατέρα Του, να μην Τον αφήσει να πιει το ποτήρι του Πάθους, αλλά και την υπακοή Του σ’ Αυτόν. Το γεγονός όμως που δίδει διδάγματα στη ζωή μας είναι η ταπείνωση του Χριστού, ο οποίος έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, πριν φάνε μαζί για τελευταία φορά. Στα καθίσματα του Όρθρου της ημέρας ψάλλουμε χαρακτηριστικά: “Ο λίμνας και πηγάς και θαλάσσας ποιήσας, ταπείνωσιν εκπαιδεύων αρίστην, λεντίω ζωννύμενος μαθητών πόδας ένιψε, ταπεινούμενος υπερβολή ευσπλαχνίας”. Ο Δημιουργός του κόσμου ταπεινώνεται από την υπερβολική ευσπλαχνία Του για μας, αλλά και μας διδάσκει την άριστη οδό της ταπείνωσης.

Η βασικότερη αμαρτία του ανθρώπου είναι ο εγωισμός. Αυτός οδηγεί τον άνθρωπο στην εμπάθεια, αυτός δηλητηριάζει τις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς δεν επιτρέπει την υποχώρηση και τη θυσία, αυτός οδηγεί στη ρήξη της αγάπης, αυτός βάζει τον άνθρωπο να θεωρεί τον εαυτό του θεό στη θέση του Θεού. Όταν μιλούμε για τον εγωισμό βέβαια, δεν εννοούμε ό,τι διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τους άλλους, την έννοια του “εγώ”, της προσωπικότητας. Εννοούμε την υπερτροφική ανάπτυξη αυτού του “εγώ”, την άρνηση δηλαδή του ανθρώπου να ισορροπήσει στις σχέσεις του με τους άλλους, να συνειδητοποιήσει ότι η αγάπη είναι αυτή που εξασφαλίζει την αρμονία, ότι αν θυσιάζουμε την δική μας απόλαυση, την δική μας επιβολή στους άλλους, αν μάθουμε να ακούμε τους άλλους, αν μάθουμε να απλώνουμε το χέρι στους άλλους, αν μάθουμε να αφήνουμε το θέλημά μας κατά μέρος, τότε ζούμε την πραγματική ελευθερία.

Κι αυτή η ελευθερία βιώνεται μόνο μέσα από την ταπείνωση. Ταπείνωση σημαίνει υπακοή στο θέλημα του Θεού, γιατί ξέρουμε ότι Αυτός μας αγαπά. Ταπείνωση σημαίνει αναγνώριση της αδυναμίας και της αμαρτωλότητάς μας, μπροστά στην αγαθότητα του Θεού. Ταπείνωση σημαίνει ότι θεωρούμε από αγάπη τον εαυτό μας πιο αδύναμο από τους άλλους, πως όσο κι αν προσπαθούμε, δεν έχουμε αναπτύξει τα χαρίσματα που ο Θεός μας εμπιστεύθηκε, ότι δεν ζούμε για τους άλλους, αλλά μονάχα για τον εαυτό μας. Ταπείνωση σημαίνει κατανόηση στον πόνο, τη δυσκολία και την άρνηση του άλλου να συμπλεύσει με την επιθυμία μας, σημαίνει ανοχή εν αγάπη. Ταπείνωση είναι η γνήσια θυσία και προσφορά στον Άλλο, είναι το να πλύνεις τα πόδια του, να θεραπεύσεις τις ανάγκες του, να διακονήσεις και όχι να διακονηθείς, να συγχωρέσεις, ακόμα και τους εχθρούς σου!

Η εποχή μας έχει ως σημείο αναφοράς την υπερηφάνεια και την υπεροχή έναντι του άλλου, το υπερτροφικό εγώ μας ως κέντρο της ζωής. Προτιμούμε οι άλλοι να υπηρετούν τις ανάγκες μας και αρνούμαστε να δούμε τις δικές τους. Το “δικαίωμα” ως έννοια του πολιτισμένου κόσμου θριαμβεύει. Η Εκκλησία μας προτείνει την ταπείνωση του Χριστού ως τρόπο έκφρασης της υπερβολής της αγάπης, για να ξαναβρούμε την αληθινή ελευθερία. Γιατί ελευθερία σημαίνει να παραιτείσαι από τα δικαιώματά σου, χάριν της αγάπης προς τον άλλο. Κι αυτό δε γίνεται αν ο άλλος δεν είναι μοναδικής και ανυπέρβλητης αξίας για σένα. Δεν γίνεται αν ο Άλλος δεν κατανοηθεί ως Αυτός για τον οποίο ο Χριστός ταπεινώθηκε και σταυρώθηκε, Αυτός που αγαπιέται από τον Χριστό εξίσου με σένα…

πηγή: imkykkou.org.cy

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Εργαστήρια δεξιοτήτων,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Η Αλληλεγγύη του Γιώργου Σεφέρη

Στο 6ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Ο εθελοντισμός μέσα από την τέχνη» 

οι μαθητές ήρθαν σε επαφή μέσα από την τέχνη με τις αξίες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης, προβληματίστηκαν και κλήθηκαν να εκφράσουν τις σκέψεις τους μετά την ανάγνωση του ποιήματος «Αλληλεγγύη» του Γιώργου Σεφέρη.

Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε τις σκέψεις των μαθητών!

Σ ‘αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν ‘αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. 

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας, Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη.