Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός

Κάποτε θα `ρθουν  

Στίχοι: Λ.Παπαδόπουλος

Μουσική: Μ.Θεοδωράκης

Ένας αγέρας

Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν

πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν

και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί, 

κλείσε την πόρτα με κλειδί

ψέματα λένε

Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί, 

λογάδες και γραμματικοί

για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί

κλείσε την πόρτα με κλειδί, 

θα σε πουλήσουν

Και όταν θα ρθουν οι καιροί

που θα `χει σβήσει το κερί

στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλιτώσει το παιδί

υπάρχει ελπίδα.

Τέλος, μπορείτε να δείτε την υπέροχη κάρτα που έφτιαξε ο μικρός Βασίλης για την 49η επέτειο του Πολυτεχνείου.

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις,επετειακά,ιστορία

Οι μαθητές της Ε & Στ ζωγραφίζουν για το Πολυτεχνείο

Τη σημερινή ημέρα δε θα μπορούσα να μην αναρτήσω μερικές από τις εξαιρετικές ζωγραφιές για το Πολυτεχνείο των μαθητών της Ε & Στ τάξης του σχολείου μας, με την καθοδήγηση της δασκάλας τους κας. Κατερίνας. Δείτε στη συνέχεια την άψογη δουλειά τους!

Μπράβο σας παιδιά! Στη ζωή σας πάντοτε να αγωνίζεστε για το ηθικό, για το δίκαιο και για ότι σας κάνει ελεύθερους!

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,επετειακά

Άνοιξε τον δρόμο

Ένα αρκετά συμβολικό, τόσο για την εποχή που ζούμε, όσο και για την επέτειο της 17 Νοέμβρη 1973 είναι το τραγούδι «Άνοιξε τον δρόμο» καθώς μας καλεί να μην εγκαταλείπουμε τη ζωή μας στην τύχη και να μην αφήνουμε άλλους να καθορίζουν τη μοίρα μας.

Μας ενθαρρύνει να προσπερνάμε τις δυσκολίες και όταν πέφτουμε να ξανασηκωνόμαστε.

Μας προτρέπει να ανοίγουμε νέους δρόμους ακόμα κι εκεί που όλα δείχνουν αδιέξοδο.

Τέλος, μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι εμείς οι άνθρωποι να στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον, με αλληλεγγύη, σεβασμό και αγάπη.

Ακούστε το τραγούδι  που έγραψε ο Οδυσσέας Ιωάννου και συνέθεσε ο Θέμης Καραμουρατίδης, στην μοναδική ερμηνεία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Άνοιξε τον δρόμο να γυρίσω

να πάρουμε τον κόσμο πάλι πίσω….

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,ελεύθερος χρόνος

Ο Ρομπέν των Δασών

Ο μεσαιωνικός λαϊκός ήρωας της Αγγλίας που προστατεύει τους απλούς και κατατρεγμένους ανθρώπους από την αδίστακτη εξουσία του πρίγκηπα, έχει γίνει σήμα κατατεθέν για κάθε μετέπειτα ήρωα που προστατεύει τους φτωχούς, σε κάθε γωνιά της γης πολεμώντας την τυραννία και την αδικία.

Ας δούμε την ταινία μεταγλωτισμένη στην ελληνική γλώσσα.

Extrakids TV

Περίληψη του βιβλίου

Ο βασιλιάς της Αγγλίας, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ξεκινάει με πολλούς οπαδούς να ελευθερώσει τους Αγίους Τόπους. Πρόκειται για την Γ΄ Σταυροφορία. Στον Αγγλικό θρόνο άφησε αντικαταστάτη, έως ότου να γυρίσει, τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη τον Ακτήμονα, ο οποίος έχει αποφασίσει να κατακτήσει το θρόνο και να παραμείνει οριστικός βασιλιάς.

Ο Ιωάννης κυβερνούσε την Αγγλία με τον πιο τυραννικό και άδικο τρόπο, γι’ αυτό είχε ξεσηκώσει το μίσος του λαού. Στη διάχυτη λαϊκή δυσφορία δίνει έκφραση το κίνημα ενός γενναίου παλικαριού: του Ρομπέν των Δασών.

Σύμφωνα με το βιβλίο, κάποιος φτωχός άνθρωπος σκοτώνει στο δάσος ένα ελάφι για να φάνε τα παιδιά του λίγο κρέας. Αλλά το ελάφι ανήκε στο Βασιλιά Ιωάννη και ο φτωχός θα έμπαινε στη φυλακή. Τότε ο Ρομπέν αναλαμβάνει την ευθύνη ότι αυτός σκότωσε το ελάφι και χτυπά τους αστυνομικούς του Βασιλιά. Θεσπίζεται τότε η ποινή του θανάτου για όποιον σκοτώσει βασιλικό ζώο. Σε απάντηση ο Ρομπέν σκοτώνει άλλο βασιλικό ελάφι και το πετάει μέσα στο σπίτι του σερίφη την ώρα που γλεντοκοπούσε με άλλους οπαδούς του Ιωάννη. Ο Ρομπέν, καβαλικεύοντας το άλογο του ίδιου του σερίφη, φεύγει για το Δάσος του Σέργουντ. Ο Ρομπέν επικηρύσσεται και τα κτήματά του δημεύονται.

Σιγά-σιγά το δάσος γίνεται το κρησφύγετο πολλών αγανακτισμένων από τη διαγωγή του Ιωάννη και των οπαδών του. Όλοι μαζί ορκίζονται να μείνουν πιστοί στο Βασιλιά Ριχάρδο και να παίρνουν χρήματα από τους πλούσιους για να τρέφουν τους πεινασμένους, να ντύνουν τους γυμνούς και να στεγάζουν τους αδύνατους και τους γέρους. Παντού οι φτωχοί προφέρουν το όνομα του Ρομπέν με ευλογίες και οι πλούσιοι με τρόμο.

Εν τω μεταξύ μαθαίνεται ότι ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος επιστρέφοντας από τη Σταυροφορία πιάστηκε αιχμάλωτος στην Αυστρία και χρειαζόταν μεγάλο χρηματικό ποσό ως λύτρα για να ελευθερωθεί. Ο Ρομπέν αποφασίζει να μαζέψει αυτός τα λύτρα, για να ελευθερώσει τον αγαπημένο του βασιλιά. Με διάφορους τρόπους συγκεντρώνονται τα λύτρα, έτσι ελευθερώνεται ο Ριχάρδος που ξαναγυρίζει μεταμφιεσμένος στην Αγγλία.

Στο Δάσος του Σέργουντ ο Ρομπέν συναντιέται με τον μεταμφιεσμένο Βασιλιά Ριχάρδο και ύστερα από σειρά παρεξηγήσεων αποκαλύπτεται ποιος είναι ο μεταμφιεσμένος και ποιος ο ρόλος του Ρομπέν και των παλικαριών του στην απελευθέρωση του Ριχάρδου. Όλοι μαζί ξεκινούν για το Λονδίνο, όπου ύστερα από γενναία μάχη ο Ιωάννης ηττάται, ο Ριχάρδος ξαναπαίρνει το θρόνο του, ο Ρομπέν διορίζεται Διοικητής της Βασιλικής Φρουράς και τα άλλα παλικάρια του Ρομπέν νόμιμοι δασοφύλακες.

πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,επετειακά,ιστορία

Η κυρά Δημοκρατία

Στη σημερινή μας εορτή για την επέτειο των γεγονότων του Πολυτεχνείου διαβάσαμε το παραμύθι «Η Κυρά Δημοκρατία» της Αρμενιακού Κωνσταντίνας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Την κυρά Δημοκρατία όλοι την αγαπούν στο μικρό χωριό, γι’ αυτό την διάλεξαν για αρχηγό. Τι θα συμβεί όμως όταν η κυρία Ρία η Δικτατορία πάρει με τη βία όλη την εξουσία; Μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν ευτυχισμένοι χωρίς τη Δημοκρατία;


Ένα παραμύθι για να εξηγήσουμε στα παιδιά την αξία της Δημοκρατίας και για να θυμόμαστε ότι: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ!

  • Είδαμε και ακούσαμε το παραμύθι στο παρακάτω βίντεο οπτικοποιημένο.
Εκπαιδευτήρια Πλάτωνος
  • Παίξαμε τα Online παιχνίδια για το παραμύθι «Η κυρά Δημοκρατία» (με αφορμή το Πολυτεχνείο) με δημιουργό δραστηριοτήτων την κα. Τάνια Μάνεση.
  • Η κυρά Δημοκρατία και η κυρά Ρία Δικτατορία αρχίζουν από το ίδιο γράμμα το Δ. Μιλήσαμε για τις έννοιες με αφόρμηση τις παρακάτω εικόνες:

Στη συνέχεια, οι μαθητές έφτιαξαν μία ομαδική αφίσα εμπνεόμενοι από το παραμύθι που διαβάσαμε!

Τα σκίτσα είναι από το blog http://nipiagogosapotapente.blogspot.com

Επειδή μας άρεσαν πάρα πολύ τα συνθήματα του παραμυθιού, τα εικονογραφήσαμε! Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες και φτιάξαμε δύο πανό με τα συνθήματα!

Μπράβο στους μικρούς μαθητές για τη δημιουργικότητά τους!

Τέλος, οι μαθητές έφτιαξαν εορταστικά σημαιάκια για την επέτειο του Πολυτεχνείου!

Ιδέα από το blog https://xromatistitaxi.blogspot.com/

Αν θέλετε μπορείτε να δείτε τις παρακάτω σχετικές αναρτήσεις:

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,επετειακά

Τραγουδάμε για το Πολυτεχνείο

Ας ξεκινήσουμε βλέποντας ένα ιστορικό της 17ης Νοέμβρη για εκπαιδευτικούς σκοπούς (κατάλληλο για μαθητές Δημοτικού).

spirounfriends

Στη συνέχεια, ακολουθούν ορισμένα από τα πιο γνωστά τραγούδια για το Πολυτεχνείο.

SmileLikeYouMeanIt88
Meidad Halevi
Νίκος Κουνούπης
SmileLikeYouMeanIt88
Xamogelaw xam
Μάνος Λοΐζος – Θέμα
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
SmileLikeYouMeanIt88
Δημοσιεύθηκε στην επετειακά,ιστορία

Η Ντενεκεδούπολη της Ευγενίας Φακίνου

Με αφορμή την 49η επέτειο των γεγονότων του Πολυτεχνείου, σήμερα στην τάξη μας προσεγγίσαμε αφού διαβάσαμε το παραμύθι «Η Ντενεκεδούπολη», όπου κατά βάση θίγονται ζητήματα όπως η εξουσία του μεγάλου προς τον μικρό, οι ταξικές διαφορές, η δωρεάν εκπαίδευση και η μετανάστευση.

Στη διάσημη αυτή ιστορία της Ευγενίας Φακίνου, που αγαπήθηκε από χιλιάδες παιδιά, η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες. Και μένουν σ’ αυτή, φυσικά, τενεκεδάκια. Άδεια, σκουριασμένα, παλιά τενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ’ ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να ‘χουν την ησυχία τους.
Τα τενεκεδάκια που μένουν εδώ έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας, Μηλίτσα, Βουτυρένιος, Σοφός, Οκέυ-μπαμ-μπαμ. Ο Σαρδέλας είχε πριν τον πετάξουν σαρδέλες, η Μηλίτσα είχε κομπόστα μήλο, ο Βουτυρένιος βούτυρο, ο Οκέυ-μπαμ-μπαμ είχε κόκα-κόλα κι ο Σοφός είχε μέσα του καφέ.

Ώσπου, ένας τεράστιος, αδηφάγος ντενεκές, ο Λαδένιος, έρχεται κυριολεκτικά από το πουθενά για να τους κυβερνήσει. Τα τενεκεδάκια χάνουν την ηρεμία τους όταν μια μέρα θα εμφανιστεί στην πόλη τους ο αυταρχικός Λαδένιος και θα αρχίζει να τους διατάζει ασταμάτητα. Τα τενεκεδάκια δε θα το ανεχθούν και θα συμμαχήσουν για να τον διώξουν. 

Το θρυλικό βιβλίο της αγαπημένης των παιδιών Ευγενίας Φακίνου, ήταν δημοφιλές σήριαλ στην κρατική τηλεόραση την περίοδο 1983-1984.

Η «Nτενεκεδούπολη» αποτελεί την αλληγορία μιας πολιτείας που η ευτυχία της διακόπτεται απότομα από την εισβολή ενός δικτάτορα. Ο Λαδένιος, που φιλοδοξεί να κυβερνήσει, διαταράσσει την ισορροπία των κατοίκων. Εκείνοι, κάνουν αποτυχημένες προσπάθειες να τον ανατρέψουν, αλλά μάταια. Τέλος, συσπειρώνονται και καταφέρουν να διώξουν το δικτάτορα Λαδένιο επαναφέροντας την ελευθερία και τη δημοκρατία στη Ντενεκεδούπολη.

Τι είναι αυτό που κάνει την Ντενεκεδούπολη τόσο μοναδική;

«Όταν γράφουμε για παιδιά πρέπει να δίνουμε την αισιόδοξη πλευρά», απαντά η Ευγενία Φακίνου.

Η συγγραφέας λίγο μετά το τέλος της Χούντας, το 1975, παρουσίασε στο κοινό την «Ντενεκεδούπολη» στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας στην Κυψέλη. Αυτό, όμως, που έκανε πραγματικά πρωτοποριακή και μοναδική την «Ντενεκεδούπολη», ήταν το ότι η Φακίνου είχε τη φαεινή ιδέα να αντικαταστήσει τις κλασικές κούκλες με ντενεκεδάκια!
Έτσι προέκυψαν ο Λαδένιος, ο Σαρδέλας, ο Σοφός, ο Βουτυρένιος, η Μηλίτσα ,που κατάφεραν το απλό και το ευτελές να το κάνουν γοητευτικό για μικρούς και μεγάλους και κυρίως να προσφέρουν στα παιδιά ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που θα μπορούσαν να κατασκευάσουν ακόμη και μόνα τους, με ένα ψαλίδι και με αντικείμενα που θα έβρισκαν πολύ εύκολα στο σπίτι!

Στη συνέχεια είδαμε μια πολύ όμορφη σύγχρονη εκδοχή με κουκλοθεάτρο από την Αυλή των Θαυμάτων!

Η Aυλή των Θαυμάτων / Avli ton thavmaton : Στόχος μας είναι η σύνδεση των παιδιών με την τέχνη, μέσα από το παραμύθι, τις κούκλες και τη μουσική. Το όλο εγχείρημα είχε καθαρά παιδαγωγικό χαρακτήρα και αποκλείει το ενδεχόμενο κέρδους. Ακόμα, αποκλείεται με κάθε τρόπο η εκμετάλλευση της ταινίας με σκοπό την πώληση ή την προσπόριση οικονομικού οφέλους. Τα δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς της και απευθύνεται σε όλους και όλες. Συντελεστές Κείμενο: Ευγενία Φακίνου Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Κουκλοπαίχτριες: Φλώρα Ασουμανάκη, Άννα-Μαρίνα Καργιωτάκη, Θώμη Κοτζαμάνη. Σκηνοθεσία/ Μοντάζ: Γιώργος Γκουνέζος Οργάνωση/ εκτέλεση: Αυλή των Θαυμάτων

Η Όλγα ζωγράφισε τους πρωταγωνιστές του παραμυθιού!

Έπειτα, συζητήσαμε για την αξία της ελευθερίας και της δημοκρατίας σε μία κοινωνία. Ακολούθησε η προβολή επεξηγηματικών βίντεο/χρονικό των γεγονότων του Πολυτεχνείου. Απευθύνεται σε παιδιά νηπιαγωγείου καθώς και των πρώτων τάξεων του δημοτικού σχολείου.

harilemon_13
Μαθαίνουμε κι αλλιώς

Τέλος, το μάθημα ολοκληρώθηκε με κατασκευές!

Αφίσες με συνθήματα

Τα περιστέρια της ελευθερίας

Να περνάτε όμορφα!

Και να μη ξεχνάμε το επίκαιρο πάντα σύνθημα: «ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Δημοσιεύθηκε στην επετειακά,εικαστικά

Το δικό μας Πολυτεχνείο

Η δική μας κατασκευή για το Πολυτεχνείο!

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις,επετειακά,ιστορία

Ο αγώνας για την ελευθερία

Η ιστορία ξεκινά μερικά χρόνια πριν από το 1973. Την 21η Απριλίου 1967.

Μετά από πολλές πολιτικές ανακατατάξεις και λάθη κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να ελέγξουν το Στρατό και να πάρουν την εξουσία χωρίς την έγκριση του λαού. Στερώντας του το μεγαλύτερο δικαίωμα, την εκλογή αυτών που ο ίδιος θέλει να τον κυβερνούν.

Ο Παπαδόπουλος γίνεται από μόνος του κυβερνήτης.
Περνούν 7 σκληρά χρόνια. Τα πάντα βρίσκονται κάτω από την επίβλεψη των δικτατόρων. Φόβος κυριαρχεί παντού.

Η ελευθερία της γνώμης, το δικαίωμα του ελεύθερου πιστεύω, του ελεύθερου πολίτη καταργούνται. Οι αντίθετοι προς τις ιδέες του δικτάτορα βασανίζονται, εξορίζονται ή ακόμα και σκοτώνονται.

Όλα όμως έχουν ένα τέλος.
Και η αρχή του τέλους της μαύρης αυτής επταετίας ξεκίνησε από τους φοιτητές του Πολυτεχνείου. Από τις αρχές του 1973 τα πράγματα έδειχναν ότι κάτι θα γινόταν. Όλοι ήταν αναστατωμένοι.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να δυσφορεί. Είχε συνηθίσει το φόβο τόσο, που άρχισε  να τον ξεπερνά. Το κουβάρι της λευτεριάς άρχισε να ξετυλίγεται τις μέρες του Πολυτεχνείου.

Οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν για πρώτη φορά στο χώρο του Πολυτεχνείου στις 14 Φλεβάρη του 1973. Αίτημα να συνδικαλίζονται, να ελέγχουν, δηλαδή, τα συμβούλια που θα τους αντιπροσωπεύουν. Εφτά ημέρες αργότερα 21/2/1973 οι φοιτητές κάνουν κατάληψη της Νομικής Σχολής. «Ζήτω η Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα» ήταν τα συνθήματα που φώναζαν.

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου άρχισαν με μια συγκέντρωση στον προαύλιο χώρο του. Ήταν 14 Νοεμβρίου Τετάρτη πρωί. Οι φοιτητές αξίωναν να γίνουν εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους. Ίδιες συγκεντρώσεις έγιναν εκείνο το πρωί και στη Νομική και στην Ιατρική Σχολή. Όλοι οι φοιτητές απ’ όλες τις Σχολές μαζεύτηκαν στο Πολυτεχνείο. Φτιάχτηκαν τα πρώτα συνθήματα: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα».

Στις 7 το απόγευμα αποφάσισαν να κλειστούν μέσα και να μη βγουν, αν δε γίνονταν δεκτά τα αιτήματά τους. Αιτήματα που είχαν φύγει πια από το χώρο του Πολυτεχνείου, αιτήματα που αφορούσαν όλο το λαό, όλους τους Έλληνες που ήθελαν να είναι πολίτες μιας δημοκρατικής χώρας.

15 Νοέμβρη 1973

Οι φοιτητές ψηφίζουν αντιπροσώπους, επιτροπή που θα συντονίζει τον αγώνα. Η μεγάλη στιγμή φτάνει.

Πατήστε στην εικόνα για να ακούσετε τις ραδιοφωνικές μεταδόσεις.

Λειτουργεί νέος πομπός, που ακούγεται σ’ όλη την Αττική. Υπερηφάνεια και συγκίνηση κατέχει όλους τους Έλληνες που τ’ ακούνε:

«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων  αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό…

Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις…»

Συγκεντρώνονται δεκάδες χιλιάδες λαού και μαθητών, που έρχονται κατευθείαν από τα σχολεία τους, φέρνοντας στους ελεύθερους και μαχητικούς φοιτητές όλο και περισσότερα τρόφιμα, φάρμακα κλπ.

Παρασκευή 16 του Νοέμβρη

Πάνω από 150.000 άνθρωποι είναι γύρω από το Πολυτεχνείο και βροντοφωνάζουν με τους ελεύθερους φοιτητές  «Κάτω η χούντα, η χούντα θα πέσει απ’ το λαό». Η αστυνομία βρίσκεται απ’ έξω από το Πολυτεχνείο. Θέλουν να εισβάλουν, να μπουν μέσα. Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι αντιδρούν. Οι δικτάτορες βλέποντας, ότι δε γίνεται τίποτα, αποφασίζουν να κατεβάσουν το στρατό.

Το Σάββατο 17 του Νοέμβρη,  στις 3 η ώρα τα ξημερώματα το μοιραίο τανκ ξεκινά. Οι φοιτητές κρεμασμένοι στα κάγκελα συνεχίζουν να τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο. Σε λίγο η πόρτα θα πέσει.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

πηγή κειμένου:daskalosa.eu

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε βίντεο και παρουσιάσεις για την 17 Νοέμβρη.

Ακούμε τα τραγούδια του Πολυτεχνείου

Θα ήθελα να κλείσω τη σημερινή ανάρτηση με μερικούς στίχους του διαχρονικού ποιήματος του Τάσου Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» που γράφτηκε το 1950.

Απαγγελία του ποιήματος από τον Κώστα Καζάκο

Η προσφορά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήταν μεγάλη καθώς γκρέμισε το μύθο της πανίσχυρης χούντας. Πέρασε το μήνυμα στο λαό ότι με την ενότητα και την πάλη μπορεί να κερδίσει τη λευτεριά του, την αυτοδιάθεσή του. Μήνυμα που εμείς ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε.