Δημοσιεύθηκε στην Α ΤΑΞΗ,Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,γλώσσα,διδασκαλία

Ο σπουργίτης και το ουράνιο τόξο του Μάνου Κοντολέων

Σήμερα, στο μάθημα της γλώσσας της Β δημοτικού, αφού ολοκληρώσαμε την 6η ενότητα, προσεγγίζουμε από το Ανθολόγιο το παραμύθι του Μάνου Κοντολέων «Ο σπουργίτης και το ουράνιο τόξο».

Στην ιστορία του, ο Μάνος Κοντολέων μας περιγράφει τις περιπέτειες ενός σπουργιτιού ώσπου να φτάσει στο μέρος που κατοικούσε το ουράνιο τόξο. Μετά από διάφορα μέρη που πέρασε και ζώα που συνάντησε κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του!

GEORGIA MARAGKOU
Παραμύθι του Μάνου Κοντολέων από το Ανθολόγιο της Α΄ και Β΄ Δημοτικού. Πηγή ήχου: «Τα παραμύθια της Γαλάζιας Γραμμής» Μουσική Θάνος Μικρούτσικος – Διαβάζει η Μάνια Τεχριτζόγλου

Βλέπουμε παρακάτω μία παρουσίαση του παραμυθιού

Στη συνέχεια, συζητάμε και επεξεργαζόμαστε το παραμύθι:

  1. Ποια ζώα ρώτησε ο σπουργίτης για το ουράνιο τόξο;
  2. Τι έψαχνε να βρει ο σπουργίτης;
  3. Τι είδε ο σπουργίτης στη μεγάλη θάλασσα;
  4. Με ποιον μίλησε ο σπουργίτης στη μεγάλη έρημο;
  5. Πώς ήταν η πεδιάδα που κατοικούσε το ουράνιο τόξο;
  6. Ο σπουργίτης όταν έφτασε στην πεδιάδα με το ουράνιο τόξο είπε ότι άξιζε η κούραση. Γιατί;
  7. Έχεις δει ποτέ ουράνιο τόξο; Τι χρώματα είχε; Θυμάσαι πότε σχηματίστηκε, πριν ή μετά τη βροχή;
  8. Αν συναντούσες τον σπουργίτη, τι θα του έλεγες;

Απαντώ αν είναι σωστές ή λανθασμένες οι παρακάτω φράσεις:

  • Η κουκουβάγια πίστευε ότι ο σπουργίτης θα τα καταφέρει να κάνει αυτό το μακρινό ταξίδι.
  • Στο μεγάλο δάσος ένα λιοντάρι είπε στο σπουργίτη ότι καλά πάει για το μέρος που είναι το ουράνιο τόξο.
  • Στη μεγάλη έρημο ο σπουργίτης είδε την άμμο, τα φοινικόδεντρα, τις καμήλες και μίλησε σε ένα σκαθάρι.
  • Το ουράνιο τόξο βρισκόταν σε μια πεδιάδα γεμάτη από λουλούδια.
  • Ο σπουργίτης όταν κοιμήθηκε είδε όνειρα γεμάτα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Βρίσκω τη σωστή απάντηση:
α) Η σοφή κουκουβάγια είπε στον σπουργίτη ότι:

  • Είναι πολύ μακριά το ουράνιο τόξο και θα κουραστεί.
  • Θα τα καταφέρει να γνωρίσει το ουράνιο τόξο.
  • Δεν είναι ωραίο το ουράνιο τόξο και καλύτερα να μην το βρει.

β) Όταν ο σπουργίτης έφτασε στη μεγάλη θάλασσα είδε:

  • Τα κύματα, τους ψαράδες, τις βάρκες και τους αστερίες
  • Τα κύματα, τα ψάρια, τα καράβια και τους γλάρους.
  • Τις ομπρέλες, τα κρεβατάκια, τα παιδιά και τα κουβαδάκια.

γ) Ο σπουργίτης στο τέλος:

  • Δεν κατάφερε να βρει το ουράνιο τόξο.
  • Είχε κουραστεί και δε συνέχισε το ταξίδι για να βρει το ουράνιο τόξο.
  • Κατάφερε να γνωρίσει το ουράνιο τόξο.

Βρίσκω από το κείμενο έξι ζώα, τρία πουλιά και ένα δέντρο.

Πώς δημιουργείται το ουράνιο τόξο; 🌈

Πώς δημιουργείται ένα ουράνιο τόξο;🌈 Γιατί έχει τόσα πολλά και διαφορετικά χρώματα; Όλα τα ουράνια τόξα είναι ίδια μεταξύ τους; Γνωρίζετε ότι υπάρχει ένας θρύλος που λέει ότι στο τέλος του ουράνιου τόξου υπάρχει ένας πολύτιμος θησαυρός; Σε όλα αυτά τις ερωτήσεις και σε ακόμα περισσότερες θα δώσει απαντήσεις το αγαπημένο μας ρομποτάκι, o ΡΟΜΠερτ!

Playmobil Greece

Του κόσμου τα παραμύθια (Καναδάς):

🌈 Πώς έγινε το ουράνιο τόξο;

  • Στη σκανδιναβική μυθολογία, το ουράνιο τόξο ήταν μια γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και στον κόσμο των θεών.
  • Στην ινδική μυθολογία, ήταν ένα τόξο με το οποίο ο Ίντρα, θεός της βροντής και του πολέμου, έριχνε βέλη κεραυνού.
  • Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, η Ίριδα ήταν η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου και αγγελιοφόρος των θεών.
  • Στην Ιρλανδία διηγούνται έναν μύθο για ένα τσουκάλι γεμάτο χρυσάφι που περιμένει όποιον καταφέρει να φτάσει στην άκρη του ουράνιου τόξου.
  • Για τη δημιουργία του ουράνιου τόξου, ένας όμορφος μύθος μάς έρχεται από τους ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής, πιο συγκεκριμένα, του Καναδά.
Το κανάλι της Κυρα-Ρήνης Διασκευή κειμένου, αφήγηση και ψηφιακή παρουσίαση: Κυρα-Ρήνη © https://www.facebook.com/KyraRini https://anchor.fm/bykyrarini

Η ποίηση και ο σπουργίτης

Έξυπνος, τρυφερός, πονετικός, τίμιος, γενναίος έχει όλα τα χαρίσματα για να πάρει μια θέση στο μαγικό κόσμο της τέχνης. Στο dioti.gr αναφέρονται τα παρακάτω:

Ο Γιάννης Ρίτσος συνδέει τα πουλιά με τους ποιητές:

“Κάποτε οι ποιητές μοιάζουνε με πουλιά μες στο δάσος τού χρόνου,
κάποτε σα σπουργίτια μες στο χιόνι
ή σαν αητοί ψηλά σ απόκρημνα Ιδανικά.”

(Το χρέος των ποιητών.Ποιήματα [Ε’ Τόμος] (1978)


Κι ο Οδυσσέας Ελύτης γοητευμένος απ’ το κελαηδητό τους επισημαίνει:


«Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά,

δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους.

Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας,

και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει

αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;»

Ο. Ελύτης «Πρώτα-πρώτα», Α. Ανοιχτά Χαρτιά, Ίκαρος

Δραστηριότητες

  • Φτιάχνουμε μια ζωγραφιά που να παρουσιάζει τι είδε ο σπουργίτης στην πλατιά πεδιάδα, όπου κατοικούσε το ουράνιο τόξο.
  • Φανταζόμαστε και περιγράφουμε ένα όνειρο που μπορεί να είδε ο σπουργίτης, όταν κοιμήθηκε στην πλατιά πεδιάδα του ουράνιου τόξου.
  • Περιγράφουμε ένα δικό μας όνειρο που θα μας μείνει αξέχαστο.

Ας ακούσουμε το επόμενο υπέροχο τραγούδι για να χαλαρώσουμε!

Διαθεματικότητα με το διδακτικό αντικείμενο των μαθηματικών της Α τάξης

Δημοσιεύθηκε στην φυσική,Πολιτισμός,επετειακά

Το αγόρι και ο χαρταετός του

Μιας κι αύριο είναι Καθαρά Δευτέρα, μέρα κατά την οποία τηρούμε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού για να μάθουμε την ιστορία του... Για αρχή, όμως, θα ήθελα να δείτε το επόμενο βίντεο.

Η γνωστή φράση «αν αγαπάς κάτι, άφησε το ελεύθερο», είναι μία από τις φράσεις που έχουν ειπωθεί και έχουν διαβαστεί πάρα πολλές φορές. 

Το παραπάνω περιεκτικό μήνυμα διαπραγματεύεται το υπέροχο animation δείχνοντας την προσπάθεια ενός αγοριού να πιάσει τον χαρταετό που έχει παρασύρει ο αέρας. Ο μικρός τρέχει και σκαρφαλώνει σε βουνά και πλαγιές, γλιστράει σε ρυάκια, πασχίζει και απογοητεύεται…. 

Για να γνωρίσουμε την ιστορία του χαρταετού…

Ο χαρταετός, ένα από τα έθιμα της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. 

Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε θρησκευτικές εκδηλώσεις και πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.

Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει. Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους «αετούς» θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.

Photo by Ron Lach on Pexels.com

Πολύ αργότερα ο Μάρκο Πόλο γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όπου τον περιγράφει και για τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις του.

Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασματαετών) ώσπου το 1752 στην Αμερική ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμά του, διαπιστώνοντας με τεχνητό αετό τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού, οπότε και κατασκεύασε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε έναν τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις.

Καθαρή Δευτέρα στου Φιλοπάππου 
με θέα την Ακρόπολη (1955)
Φωτ.Δημήτρης Χαρισιάδης
Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Ο χαρταετός έφθασε στην Ελλάδα πρώτα από τα λιμάνια Ανατολής (Σμύρνη-Χίο-Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, της Σύρας, των Πατρών και ακολούθησαν τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει σπάγκο και χρωματιστό χαρτί. 

Για το πέταγμα του χαρταετού πρέπει με προσοχή να επιλέγουμε ανοιχτούς χώρους χωρίς ηλεκτροφόρα καλώδια. Ακόμη να είναι μακριά από γκρεμούς και ποτέ σε ταράτσες, εξ αιτίας των δυστυχημάτων από τις πτώσεις. 

Πάντως, είτε ως άθυρμα ή συνήθεια του χθες, του σήμερα αλλά και του αύριο, έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει όλο τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ’ ένα διαφορετικό παιχνίδι, επίπονο και επίμονο, αγωνιώδες και πολύχρωμο, με επιτυχίες ή απογοητεύσεις, αλλά πάντοτε ένα πανηγύρι συγκινήσεων, συναγωνισμού και χαράς
                                                                                                                                     πηγή:newsbomb.gr

Δημοσιεύθηκε στην φυσική,Λογοτεχνία,Περιβάλλον

«Το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα»

“Μια φορά και πολλά φορές από τότε…”. Τι μαγικό ξεκίνημα! Ειδικά όταν η ιστορία του έχει αυτήν την επαναληπτικότητα της φύσης.

Μιας και σήμερα είναι μία βροχερή μέρα σκέφτηκα να ακούσουμε αλλά και να διαβάσουμε μια μικρή ιστορία που έπεσε και ξαναέπεσε από το σύννεφο για να γυρίσει και να ξαναγυρίσει, να πει και να ξαναπεί για τις μεγάλες περιπέτειες του κύκλου του νερού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Ακούστε το παραμύθι να το αφηγείται η Σοφία Χαραλαμπίδου

Αν θέλετε να το διαβάσετε μπορείτε να πατήσετε εδώ!

Καλή ακρόαση και καλό διάβασμα!!

Δημοσιεύθηκε στην φυσική,Πολιτισμός,ιστορία

«Κι όμως γυρίζει»

«Σε αυτή τη φράση φημολογείται ότι είπε ο Γαλιλαίος μετά τη δίκη για τις ιδέες του, μπορεί να συνοψίσουμε την προσπάθεια δύο εκ των κορυφαίων αστρονόμων του Πολωνού, Νίκολας Κοπέρνικου και του Ιταλού Γαλιλαίο Γαλιλέι.»

Αγαπητοί αναγνώστες, σας παρέθεσα τον πρόλογο της εξαιρετικής παρουσίασης του βίου και του έργου των παραπάνω αστρονόμων, από τους μαθητές της Στ’ τάξης Μιχάλη Π. και Γιώργου Κ., στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας με θέμα την Αναγέννηση.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις πληροφορίες για τον Κοπέρνικο και να δείτε και το ηλιοκεντρικό σύστημα που επιμελήθηκε ο Μιχάλης Π.

Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε τις πληροφορίες που κατέγραψε ο Γιώργος Κ. για τη ζωή και το έργο του Γαλιλαίου.

Τέλος, οι δύο μαθητές δημιούργησαν μέσω της συνεργασίας τους μία κατατοπιστική παρουσίαση για να αποδώσουν καλύτερα το περιεχόμενο της εργασίας τους! Μπορείτε να την κατεβάσετε παρακάτω.

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η "δίκαιη κούπα" του Πυθαγόρα!

Με αφορμή μία συζήτησή μας στο μάθημα των μαθηματικών, οι μαθητές εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για τις απόψεις και τις ιδέες του φιλόσοφου Πυθαγόρα
Μιλήσαμε και για την «κούπα του Πυθαγόρα» ή τη «δίκαιη κούπα» που είναι μια ανακάλυψη του Πυθαγόρα για να πίνει με μέτρο το κρασί του αλλά και για να σερβίρει τους μαθητές του, υπερτονίζοντας την έννοια του μέτρου και των ορίων.
Ο Σάμιος φιλόσοφος και μαθηματικός Πυθαγόρας εφηύρε την κούπα (6ος αι. π.Χ.) θέλοντας να διδάξει στους μαθητές του την εγκράτεια και την τήρηση του μέτρου.  
Η ιδέα του Πυθαγόρα ήταν απλή: Έπρεπε να περιοριστεί η απληστία στο ποτό! Πώς θα γινόταν αυτό; Το πήλινο ποτήρι αδειάζει κατά έναν «μαγικό» τρόπο όταν εκείνος που το κρατάει αποδειχτεί πλεονέκτης και το γεμίσει περισσότερο απ’ όσο πρέπει.
Στην κούπα υπάρχει χαραγμένο ένα όριο, μια γραμμή. Αν το υγρό που περιέχει δεν υπερβεί τη γραμμή αυτή, ο πότης απολαμβάνει το κρασί του. Εάν, όμως, ξεπεράσει τη γραμμή του ορίου, τότε η κούπα αδειάζει και το κρασί χύνεται από τη βάση. Αδειάζει όλη η κούπα, όχι μόνο η επιπλέον ποσότητα. Πως όμως γίνεται αυτό; Στο κέντρο της κούπας βρίσκεται μια στήλη τοποθετημένη ακριβώς πάνω από έναν σωλήνα που οδηγεί στο κάτω μέρος της. Ενώ η κούπα γεμίζει, η στάθμη του κρασιού ανεβαίνει και στο εσωτερικό της κεντρικής στήλης, ακολουθώντας το νόμο του Pascal για τα συγκοινωνούντα δοχεία. Όσο η στάθμη του κρασιού δεν ξεπερνά τη γραμμή που είναι χαραγμένη στο εσωτερικό της κούπας «δεν τρέχει τίποτα».

Μόλις όμως το υγρό υπερβεί τη γραμμή-όριο τότε αρχίζει να ρέει μέσω του εσωτερικού σωλήνα από τη βάση της κούπας. Τα μόρια του υγρού παρασύρουν το ένα το άλλο με αποτέλεσμα, ως δια μαγείας, η κούπα να αδειάζει παντελώς!
Αυτό, πέρα από μια απλή εφαρμογή της υδραυλικής, αποτελεί και έναν τρόπο διδαχής: 
Όταν το όριο ξεπερνιέται (ύβρις) δεν χάνονται μόνον όσα έχουν ξεπεράσει το όριο αλλά και όλα τα προηγούμενα που είχαν αποκτηθεί (νέμεσις). Το άριστο οφείλουμε να το απολαμβάνουμε με μέτρο, σαν τον οίνο που ήδη έχουμε στην κούπα μας, αντλώντας τη μέγιστη ωφέλεια χωρίς να επιζητούμε παραπάνω! Εκπληκτικό!

Εκπαιδευτικό βίντεο με τον 
τρόπο λειτουργίας της «δίκαιης κούπας»

Κατασκεύασε την Κούπα του Πυθαγόρα

Γίνε κι εσύ μικρός εφευρέτης