Δημοσιεύθηκε στην επετειακά,ιστορία

Ο ιστορικός λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος Βριλησσίων προσφέρει, σε επιμελημένη παρουσίαση, τον ιστορικό λόγο του Κολοκοτρώνη που εκφωνήθηκε προς τους νέους στην Πνύκα το 1838.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Τι θέλουν να μας πουν τα «άτακτα» παιδιά;

Το ξέρετε το ρητό «Σπίτι χωρίς άτακτο παιδί προκοπή δεν θα δει;;;»
Ίσως, γιατί είναι η ταμπέλα που δίνουμε πιο εύκολα από τις υπόλοιπες στα παιδιά μας. Σχεδόν όλοι οι γονείς έχουμε ένα άτακτο παιδί. Κάθε ένας για τον δικό του λόγο.
Η Μαρία είναι «άτακτη», γιατί χαλάει το παιχνίδι του μεγαλύτερου αδελφού της (ξεχνάμε, όμως, την ανάγκη της για εξερεύνηση και μάθηση).

Το δικό σας παιδί, γιατί είναι άτακτο?

Photo by Trinity Kubassek on Pexels.com

Όπως αναφέρει και η Κούκουρακη Χαρά (Συμβουλευτική και Εκπαίδευση Αποτελεσματικού Γονέα (Πιστοποίηση Gordon Hellas) έχουμε τη συνήθεια να χαρακτηρίζουμε συμπεριφορές που μας ενοχλούν ως «άτακτες», δίνοντας αυτομάτως στο παιδί μας μια αρνητική ταμπέλα. Και η κάθε ταμπελοποίηση δημιουργεί αισθήματα ενοχής, ευθύνης, αποτυχίας και ανικανότητας στο παιδί.

Όμως, ξεχνάμε πως τα μικρά παιδιά δεν έχουν μάθει ακόμα να κατανοούν και να εκφράζουν την σκέψη και το συναίσθημα τους. Αντιδρούν με όλες αυτές τις «άτακτες» συμπεριφορές προσπαθώντας να μας πουν :

«ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΩ,

ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΖΩ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΤΑΚΤΟΣ.

ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ»

  1. Μελετήσετε ξανά τα αναπτυξιακά στάδια του παιδιού σας.
  2. Μεταφράστε σε λόγια το συναίσθημα του παιδιού σας.
  3. Μιλήστε του για αυτό.
  4. Εξασκήστε την Ενεργητική Ακρόαση.
  5. Δείξτε Ενσυναίσθηση, Κατανόηση, Αποδοχή και Υπομονή.

Μην απορρίπτετε το άτακτο παιδί. Είναι απλά ένα παιδί που προσπαθεί να επικοινωνήσει.

Photo by Hannah Nelson on Pexels.com

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών

«Παίζω με το Φρίξο και μαθαίνω για το σώμα μου και τις διαπροσωπικές σχέσεις»

Ο Φρίξος είναι ο αγαπημένος σκαντζόχοιρος των παιδιών. Είναι η ιστορία και το όχημα, που θα τα βοηθήσει να αναγνωρίσουν το σώμα τους. Όπως λέει και το κεντρικό μήνυμα της παρέμβασης: Το καλό το μυστικό στην καρδιά μου το κρατώ, το κακό το μυστικό κάπου πρέπει να το πω“.

Ιθύνων νους του “Φρίξου” είναι η Μαργαρίτα Γερούκη, με συνοδοιπόρους τις Βιταλάκη Ελένη, Μαυράκη Δέσποινα, Τριαματάκη Αθηνά. Η πρότασή τους απέσπασε Βραβείο Αριστείας και Καινοτομίας στη Σεξουαλική Αγωγή 2019 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό για τη Σεξουαλική Αγωγή.

Το σκεπτικό του προγράμματος


​Η σεξουαλικότητα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης. Αφορά το σώμα, το βιολογικό και κοινωνικό φύλο, την αναπαραγωγή, τις διαπροσωπικές σχέσεις. Στηρίζεται σε γνώσεις, σε καλλιέργεια δεξιοτήτων αυτογνωσίας, ενσυναίσθησης και επικοινωνίας αλλά και στην υιοθέτηση αξιών και στάσεων που προάγουν την υγεία και την ευεξία των ατόμων.
Είναι πολύ σημαντικό για όλα τα παιδιά να έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν με τρόπο συστηματικό, οργανωμένο και κυρίως μέσα από επιστημονικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις τα παραπάνω θέματα καθώς από τη μία μεριά το θέμα της σεξουαλικότητας παρουσιάζεται με διάφορους τρόπους, πολλές φορές όχι αξιόπιστους, σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικούς χώρους, από την άλλη κάποιοι γονείς, που είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για την καθοδήγηση των παιδιών τους και σε θέματα σεξουαλικότητας και σεξουαλικής υγείας, δεν μπορούν να ανταποκριθούν με τον καλύτερο τρόπο σε αυτά τα καθήκοντα. Επιπλέον γνωρίζουμε ότι στο στενό οικογενειακό και φιλικό περίγυρο ενός παιδιού βρίσκονται συνήθως οι υπεύθυνοι για την κακοποίησή του. Είναι λοιπόν στο ρόλο του σχολείου και των εκπαιδευτικών να αναλάβουν, σε συνεργασία πάντα με την οικογένεια, να παρουσιάσουν και συζητήσουν μεθοδικά και επιστημονικά το ζήτημα αυτό.

Τα παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας βρίσκονται στο αναπτυξιακό αυτό στάδιο της ζωής τους όπου θα πρέπει να γνωρίσουν ζητήματα που αφορούν το σώμα τους, το βιολογικό και κοινωνικό φύλο, επίσης ζητήματα που αφορούν τις κοινωνικές ανθρώπινες σχέσεις, να επεξεργαστούν αποδεκτούς κώδικες επικοινωνίας και να μάθουν να προστατεύονται από τυχόν επιβλαβείς συμπεριφορές των ενηλίκων. Όλα τα παραπάνω είναι δυνατό να γίνουν διδακτικές ενότητες μιας συστηματικής παρέμβασης με στόχο τη σεξουαλική αγωγή των παιδιών.
Το πρόγραμμα «Παίζω με το Φρίξο και μαθαίνω για το σώμα μου και τις ανθρώπινες σχέσεις» απευθύνεται σε παιδιά του νηπιαγωγείου και της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου. Περιλαμβάνει πέντε ενότητες μαθημάτων για την τάξη αλλά και αντίστοιχες υποστηρικτικές ενότητες για τις/τους εκπαιδευτικούς.

Ανακτήστε το πρόγραμμα σε αρχείο μορφής .pdf, ή δείτε συνολικά τη δράση επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα του προγράμματος.

Δημοσιεύθηκε στην Ανάπτυξη παιδιών

Τα παιδιά γεννιούνται επιστήμονες

Γεια σας!

Σήμερα, μπορείτε να παρακολουθήσετε μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση από μία ομιλία του γνωστού επιστήμονα Neil deGrasse Tyson .

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Υγεία

2 animation για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης

Μπορεί να φαντάζει σαν ένας εφιάλτης που δεν θα μας αγγίξει ποτέ αλλά το φαινόμενο της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις σε όλον τον κόσμο και οι πιθανότητες να μπει στο σπίτι μας είναι πολλές. Στην Ευρώπη ένα στα πέντε παιδιά πέφτει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και στην Ελλάδα το ποσοστό ανέρχεται στο 16%. Μάλιστα, στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο δράστης είναι άτομο οικείο, βρίσκεται στον κύκλο εμπιστοσύνης του παιδιού, γι αυτό το παιδί δυσκολεύεται να αντιληφθεί ότι ο δικός του άνθρωπος θα το βλάψει κι επομένως δυσκολεύεται κι ακόμη περισσότερο να το αποκαλύψει.

Παρακάτω θα βρείτε 2 animation μικρού μήκους για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

1. Το μυστικό της Νίκης

Πολλές φορές αυτό που χρειάζεται για να είμαστε ασφαλείς και χαρούμενοι είναι να γνωρίζουμε απλούς κανόνες! Αυτό είναι κάτι που θα μάθει καλά η Νίκη μέσα από την περιπέτειά της. Όσο κι αν προσπαθήσει ένα πρόσωπο από το οικείο περιβάλλον της να τη βλάψει, εκείνη θα προστατεύσει τον εαυτό της γιατί γνωρίζει τον κανόνα του εσώρουχου! Απολαύστε την ιστορία της Νίκης που έρχεται να διδάξει με έναν ψυχαγωγικό αλλά και εκπαιδευτικό τρόπο σε όλα τα παιδιά ότι το σώμα τους, τους ανήκει! Μαθαίνει σε αγόρια & κορίτσια πότε ένα άγγιγμα ή μυστικό είναι καλό και πότε κακό, πότε ένα δώρο γίνεται δωροδοκία και πώς μπορεί ένα παιδί ν’ αποφύγει μια κατάσταση που απειλεί την ασφάλειά του.

Κακοποιώντας το σώμα ενός παιδιού βιάζεις τη ψυχή του, στερείς την αθωότητα του, το τραυματίζεις ισόβια με σημάδια βαθιά. Πόσο άγριο έγκλημα είναι να σε εμπιστευτεί με όλη του την αγνότητα ένα παιδί κι εσύ να το διαλύσεις και πόσο σκληρότερη πρέπει να γίνει η νομοθεσία γι αυτούς τους εγκληματίες…

2. Η περιπέτεια του Βίκτωρα


Ιστορία με πρωταγωνιστή ένα αγόρι του Δημοτικού, που δέχεται σεξουαλική παρενόχληση από μεγαλύτερο αγόρι. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη σιωπή. Ας διδάξουμε στα παιδιά μας τη διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό και ένα κακό άγγιγμα, τη διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό και ένα κακό μυστικό. Ασφαλή είναι τα ενημερωμένα παιδιά.

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Πώς αντιμετωπίζουμε το παιδί που κλαίει;

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Σκέψεις

Η Πλατωνική Αλληγορία της Σπηλιάς

Ο Μύθος του Σπηλαίου του Πλάτωνος (Πολιτεία, κεφ. 7) σε κινούμενα σχέδια και ελληνικούς υπότιτλους.
Πατήστε το παρακάτω link για να το δείτε : https://youtu.be/EaL4GeyhPCA
 
Ακολουθεί η μετάφραση της Πλάτωνος Πολιτείας: «Η αλληγορία του σπηλαίου»
Ύστερα απ’ αυτά, είπα, παρομοίασε τη δική μας φύση σχετικά με την παιδεία και την απαιδευσία, με την ακόλουθη εικόνα. Φαντάσου δηλαδή κάποιους ανθρώπους μέσα σ’ έναν υπόγειο τρόπο διαβίωσης όμοιο με σπηλιά, που να έχει την είσοδό της ανοιχτή προς το φως σ’ όλο το μάκρος της σπηλιάς, να βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν άνθρωποι από την παιδική ηλικία αλυσοδεμένοι και στα πόδια και στους αυχένες, ώστε και να μένουν οι ίδιοι ακίνητοι και να βλέπουν μόνο μπροστά τους και να μη μπορούν να στρέψουν το κεφάλι τους κυκλικά εξαιτίας των δεσμών. Φαντάσου επίσης να φέγγει γι’ αυτούς από ψηλά και μακριά μια λάμψη από φωτιά που καίει πίσω τους κι ανάμεσα στη φωτιά και τους δεσμώτες να περνάει δρόμος, δίπλα στον οποίο φαντάσου ένα μικρό τοιχάκι να είναι χτισμένο απέναντι του, όπως ακριβώς οι θαυματοποιοί στήνουν μπροστά από τους θεατές τα παραπετάσματα, πάνω από τα οποία παρουσιάζουν τα τεχνάσματά τους.

– Τα φαντάζομαι, είπε (ο Γλαύκων)
– Φαντάσου τώρα ανθρώπους να βαδίζουν παράλληλα με το τειχίο αυτό και να μεταφέρουν κατασκευές κάθε είδους, άλλα, όπως είναι φυσικό (να τα μεταφέρουν) μιλώντας και άλλα περνώντας ο ένας παράλληλα στον άλλο σιωπηλοί.
– Παράξενη εικόνα μας παρουσιάζεις, είπε (ο Γλαύκων), και παράξενους δεσμώτες.
– Όμοιους μ’ εμάς, είπα εγώ.

Δημοσιεύθηκε στην Σκέψεις

1 εικόνα….1000 λέξεις

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία

Στον δάσκαλο

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε , ψυχές!
Κι ότι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά. Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,
Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι !

Κωστής Παλαμάς

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία

Θέλουμε να μεγαλώσουμε συν-εξαρτημένα παιδιά;

Ας σταματήσουμε να λέμε στα παιδιά μας: «Πλήγωσες τα συναισθήματα της μαμάς» ή «Αυτό που έκανες στεναχώρησε τον μπαμπά».

Όταν κάνουμε ένα παιδί να στρέφει την προσοχή του στα συναισθήματα που προκάλεσε σε εμάς αντί στα πραγματικά συναισθήματα που βιώνει μέσα του, μεγαλώνουμε ένα παιδί συν-εξαρτημένο.

Photo by Trinity Kubassek on Pexels.com

«Οι συνεξαρτημένοι ενήλικες παλεύουν να προσδιορίσουν ποιοι είναι και τι χρειάζονται ως ανεξάρτητα όντα από τους άλλους. Είναι σαν η αίσθηση του εαυτού τους να εξαρτάται από την έγκριση ή την ευημερία κάποιου άλλου. Αυτή είναι η ουσία του πώς βλέπουν τον κόσμο «από έξω-προς τα μέσα».

«Οι άλλοι μου δείχνουν ποιος είμαι. Έμαθα να βρίσκω τον εαυτό μου και να νιώθω ασφαλής όταν άλλοι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι μαζί μου».

Η συν-εξάρτηση αφορά στην πραγματικότητα την αυτό-αποξένωση, επειδή έχετε διδαχθεί ότι οι επιθυμίες και τα συναισθήματά σας απειλούν τη σταθερότητα μιας σχέσης, οπότε πρέπει να απομακρυνθείτε όσο το δυνατόν μακρύτερα από τον αυθεντικό σας εαυτό.

Τα άτομα που έμαθαν να συνδέονται με αυτόν τον τρόπο προσελκύονται από συντρόφους που είναι νάρκισσοι έχουν χαμηλή ενσυναίσθηση, το τέλειο αντίθετο κομμάτι παζλ για τα χαρακτηριστικά του συν-εξαρτημένου ατόμου. Η συν-εξάρτηση μπορεί να εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή αλλά ξεκινά στην πρώιμη παιδική ηλικία.

Θυμηθείτε είμαστε πρότυπο για τα μοτίβα σχέσεων που θα ακολουθήσουν τα παιδιά μας.

Κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, τα παιδιά κάνουν τις εξής ερωτήσεις: «Ποιος πρέπει να είμαι για να επιτύχω συναισθηματική ασφάλεια; Πόσο ασφαλή είναι τα συναισθήματα και οι ανάγκες μου;»

Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα που λέω στους γονείς να μην κάνουν. Υψηλά στη λίστα είναι:

Μην χτυπάτε, μην τρομοκρατείτε και…
ΜΗΝ ταυτίζετε τα συναισθήματα των παιδιών σας με τα δικά σας.

Μην μεγαλώνετε παιδιά λέγοντάς τους ότι τα συναισθήματα τους έχουν αντίκτυπο σε εσάς. Αυτός δεν είναι τρόπος ανατροφής ενσυναισθητικών παιδιών. Είναι ένας τρόπος δημιουργίας συν-εξαρτώμενων ενηλίκων.

Πώς αποφεύγουμε την συν-εξάρτηση;

Δημιουργώντας απόσταση μεταξύ των συναισθημάτων των παιδιών μας και των δικών μας – βλέποντας τα συναισθήματα όχι για τον αντίκτυπό τους σε εμάς αλλά για τον πόνο που προκαλούν στο παιδί μας.

Αντί για: «Αυτό πλήγωσε την μανούλα/τον μπαμπάκα» πείτε, «Πρέπει να είσαι πραγματικά αναστατωμένος».

Αντί για: «Αυτό στεναχωρεί τη μαμά/τον μπαμπά» πείτε, «Θέλω πραγματικά να ακούσω όσα σε απασχολούν. Νοιάζομαι για τα συναισθήματά σου και έχεις κάθε δικαίωμα να τα έχεις».

Photo by Emma Bauso on Pexels.com

Και όσον αφορά τα δικά σας μεγάλα συναισθήματα; Αναλάβετε την ευθύνη σας για αυτά, ως δικά σας. Πείτε στο παιδί σας:

«Παρατηρείς ότι είμαι αναστατωμένος/η . Ναι, είναι αλήθεια. Και υπάρχει και μια άλλη αλήθεια: Τα συναισθήματά μου είναι δικά μου. Δεν προκάλεσες εσύ τα συναισθήματά μου και δεν χρειάζεται να τα φροντίζεις εσύ».

Πηγή: The Gentle Mamma

Μετάφραση: Σοφία Μπέσα