Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία,ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Υγεία

Webinar:Βάζω φρένο στη χρήση της οθόνης

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022, στις 7 το βράδυ
Ζωντανά από την πλατφόρμα ΖΟΟΜ των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Παρόλο που οι οθόνες είναι πολύ σημαντικές στη ζωή μας και πλέον απαραίτητες στην καθημερινότητα, πρέπει όλοι μας, και κυρίως τα παιδιά, να βάλουμε ένα όριο στη χρήση τους. Ιδιαίτερα μετά την πανδημία, η χρήση τους, ακόμα και από πολύ μικρή ηλικία, αυξήθηκε, με συνέπειες στην ψυχοκοινωνική και μαθησιακή ανάπτυξη. Κάθε οικογένεια πασχίζει να κρατήσει μια ισορροπία ανάμεσα στον ψηφιακό κόσμο και στον πραγματικό κόσμο που μας περιβάλλει. Όμως, αυτό δεν είναι τόσο εύκολο.
Θέλετε να κάνετε το πρώτο βήμα, ώστε τα παιδιά σας να περιορίσουν τον χρόνο που περνούν μπροστά στις οθόνες, και έτσι να εκμεταλλευτούν και να απολαύσουν στο έπακρο τόσο την ώρα που αφιερώνουν σε αυτές όσο και τον χωρίς οθόνες χρόνο τους;

Με αφορμή το βιβλίο Οι οθόνες δεν είναι για όλη την ώρα της Ελίζαµπεθ Βέρντικ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, θα συζητηθούν θέματα για:

  • τον επιτρεπτό χρόνο οθόνης ανάλογα με την ηλικία του παιδιού
  • τα θετικά και τα αρνητικά της χρήσης των οθονών
  • τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να κάνουν οι γονείς ώστε τα παιδιά να είναι ασφαλή όσο βρίσκονται στο διαδίκτυο
  • τα υγιή όρια που πρέπει να τίθενται και
  • τη λεπτή γραμμή μεταξύ χρήσης και κατάχρησης.

Με απλές και ξεκάθαρες προτάσεις και συμβουλές, με ενσυναίσθηση και ενθάρρυνση, θα εξεταστεί η επίτευξη ποιοτικού/έξυπνου χρόνου χρήσης της οθόνης και θα ακουστούνε υγιείς και ελκυστικές εναλλακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν, καθώς και τρόποι για να παραμείνουμε χαρούμενοι και ασφαλείς όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο. Έτσι μόνο θα πετύχουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Εισηγήτριες:
Πελιώ Παπαδιά
, αρχισυντάκτρια του Τaλκ
Σουζάνα Παπαφάγου, κλινική ψυχολόγος-οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια

Το webinar θα πραγματοποιηθεί  ζωντανά μέσω της πλατφόρμας Zoom.
Πατήστε το παρακάτω κουμπί, για να συνδεθείτε και να παρακολουθήσετε

ή καταχωρήστε τους παρακάτω κωδικούς στην πλατφόρμα:
Meeting ID: 856 4691 5956
Passcode: 144060

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Υγεία

Το δέντρο των εθισμών

# Ο εθισμός είναι μια προσπάθεια ρύθμισης ενός νευρικού συστήματος που έχει κολλήσει σε χρόνια πάλη ή φυγή.

# Είναι μια μορφή αυτο-κατάχρησης. Όταν είμαστε κακοποιημένοι ή συναισθηματικά παραμελημένοι ως παιδιά, μπορούμε να γίνουμε θύτες του εαυτού μας. Είναι το μόνο που ξέρουμε. Ο εγκέφαλός μας επιδιώκει να επαναλάβει το οικείο.

# Ο εθισμός είναι μια προσπάθεια να φιμωθούν οι «σκοτεινές» σκέψεις που παίζουν και ξαναπαίζουν (σαν σπασμένος δίσκος) τη φωνή του επικριτικού γονέα.

# Ο εθισμός αναγκάζει ένα άτομο να συμμετάσχει σε συμπεριφορές που βασίζονται στην επιβίωση που διαφορετικά δεν θα έκαναν, όπως: εξαπάτηση, κακοποίηση, κλοπή ή προδοσία.

Ο εθισμός είναι ένας αργός πνευματικός θάνατος που κανένας άνθρωπος δεν επιλέγει συνειδητά.

………………………………

via web

Poster: @upbility

Δημοσιεύθηκε στην Β ΤΑΞΗ,Λογοτεχνία,Πολιτισμός,γλώσσα

Το «Πρωινό Άστρο» του Γιάννη Ρίτσου

Το «Πρωινό Άστρο» είναι το ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος για το κοριτσάκι του, όταν έγινε πατέρας. Είναι το ποίημα της πατρικής στοργής και της λυρικής φαντασίας. Είναι ένα ποίημα «που μόνο ένας παλμογράφος θα μπορούσε να «οπτικοποιήσει» και να καταγράψει τους παλμούς της εκπληκτικής ευαισθησίας του. Ο ίδιος ο Ρίτσος το χαρακτηρίζει «Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών» για την κορούλα του.

πηγή: SOFIA KOUTSOU

Στη συνέχεια, μπορείτε να ακούσετε την εκπληκτική απαγγελία του ποιήματος από τον Νίκο Παπαθεοδώρου.

Ηχογράφηση: Γιώργος χριστοφορίδης 
Επιμέλεια Ήχου: Γιώργος χριστοφορίδης 
Moυσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα - Μέσα από 'σένα
πηγή: nick_papatheodorou

Μπορείτε να ακούσετε το ποίημα σε μουσική Μιχάλη Τζανουδάκη και ερμηνεία από τη Σοφία Μιχαηλίδου.

πηγή: Μάνος Ορφανουδάκης

Ολόκληρο το ποίημα, γραμμένο μ’ έναν άκρατο λυρισμό και με μιαν άμετρη ευαισθησία, απευθύνεται από την αρχή μέχρι το τέλος στο λατρεμένο, νεογέννητο μωρό… Έτσι, ο λόγος του ποιητή, σε όλη τη σύνθεση, είναι γραμμένος κυρίως στο β΄ πρόσωπο: Κοιμήσου, κοριτσάκι…, Να μεγαλώσεις γρήγορα…, Κράτησέ με, κοριτσάκι…, Ανοίγεις τα ματόφυλλα…, Έτσι παιδί που μ’ έκανες, παιδί μου…, Έλα να σου συστήσω ένα τριαντάφυλλο / να παίξετε μαζί στον κήπο…, Πώς άλλαξες τον κόσμο, κοριτσάκι… Και βέβαια σε όλο το έργο επαναλαμβάνεται συχνά, σαν ηχώ επίμονη κι ατελεύτητη ή σαν το ρεφρέν της πιο γλυκιάς μελωδίας, η προσφώνηση Κοριτσάκι ή Κοριτσάκι μου, με την οποία άλλωστε αρχίζει (Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω…) και τελειώνει (Περπάτα, κοριτσάκι) η σύνθεση. Βέβαια, κάποιες φορές, συναντάμε τη χρήση του α΄ προσώπου, καθώς ο ποιητής επιθυμεί να εξάρει αυτή την ιερή, την πρωτόγνωρη χαρά που του έχει προξενήσει η γέννηση του παιδιού του…

Από Palmografos.com: Palmografos.com – Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό άστρο» – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

».. Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη

απ΄ τη χαρά που δίνεις.

Να το θυμάσαι κοριτσάκι..»

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Ανάπτυξη παιδιών,Πολιτισμός,ελεύθερος χρόνος

Θεατρικό Εργαστήρι του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας

Το Θεατρικό Εργαστήρι δημιουργήθηκε και λειτουργεί με στόχο την ολόπλευρη και ισόρροπη ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων μέσα από την τέχνη θεάτρου και τα πολύτιμα εργαλεία που προσφέρει στην παιδαγωγική. Με τη διαμεσολάβηση έμπειρων θεατροπαιδαγωγών και μέσα σε ένα πρόσχαρο και ασφαλές περιβάλλον, οι συμμετέχουσες-οντες έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσουν με την ομάδα, να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους και να τα επεξεργαστούν, να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Στο Θεατρικό Εργαστήρι καλλιεργείται η ενσυναίσθηση, η συνεργασία, η ομαδικότητα, η χαρά της δημιουργίας με εργαλείο μια γλώσσα που όλοι μπορούμε να μιλήσουμε: τη γλώσσα του θεάτρου. 

Photo by cottonbro on Pexels.com

Κατεβάστε το παρακάτω αρχείο για να δείτε περισσότερες πληροφορίες.

«Πριν ένα παιδί μιλήσει, τραγουδά. Πριν μάθει να γράφει, ζωγραφίζει. Μόλις μάθει να στέκεται, χορεύει. Η τέχνη είναι η βάση της ανθρώπινης έκφρασης.»

P.Rashad

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας μέσω της μίμησης και του παιχνιδιού
ανακαλύπτουν και εξερευνούν τον κόσμο γύρω τους. Οικειοποιούνται
δεδομένα και γνώσεις με άνεση και ασφάλεια. Έτσι μπορούν να αντιληφθούν
και να κατανοήσουν τους άλλους και τον εαυτό τους.
Το θεατρικό παιχνίδι, τα πρώτα διαμορφωτικά χρόνια ενός παιδιού, αποτελεί
μια διαδικασία κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αφού κάθε παιδί που συμμετέχει
σε αυτό πράττει, κινείται και επηρεάζεται από την συμπεριφορά των
υπολοίπων. Μέσα από την μίμηση, την παντομίμα, τον οργανωμένο
αυτοσχεδιασμό, την δραματοποίηση ιστοριών και παραμυθιών, τις ασκήσεις
συνεργασίας ,αλληλεπίδρασης και κίνησης
, τα παιδιά εκφράζουν και
ανταλλάσσουν τις ιδέες τους, χωρίς το φόβο του λάθους. Μαθαίνουν
βιωματικά και πολύπλευρά, κινητοποιώντας τη φαντασία και την
δημιουργικότητα
. Αναπτύσσουν την εκφραστική τους ικανότητα, με μια
πρώτη παιγνιώδη επαφή με την τέχνη του θεάτρου, των τεχνικών και των
ιδιαίτερων κωδίκων του.

«Θεωρώ το θέατρο τη μεγαλύτερη τέχνη όλων, τον πιο άμεσο τρόπο με τον
οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να μοιραστεί με κάποιον άλλον την αίσθηση του
τι σημαίνει άνθρωπος».

Όσκαρ Γουάιλντ

«Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας. Μόνος ο καθένας είναι ανήμπορος. Μαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε…»

Κάρολος Κουν
Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου…

Το ποίημα «Αν» του Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ αποτελεί αγαπημένο ανάγνωσμα μικρών και μεγάλων ανά τον κόσμο, ενώ κανείς δεν μπορεί να το διαβάζει μονάχα μια φορά. Δε θα μπορούσε να λείπει και από τη δική μου λίστα των αγαπημένων μου ποιημάτων.

Λίγα λόγια για τον Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ: Αγγλος συγγραφέας και ποιητής, υμνητής του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1865 στη Βομβάη της Βρετανικής Ινδίας. Εζησε στην Ινδία, στη Βρετανία και στην Αμερική, ταξίδεψε πολύ σε όλον τον κόσμο και απέκτησε γρήγορα φήμη σπουδαίου συγγραφέα και ποιητή. 
Το 1907 τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας σε ηλικία 42 ετών και μέχρι σήμερα παραμένει ο νεότερος κάτοχος του βραβείου. Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε το ποίημα του «Αν», με τις παραινέσεις ενός πατέρα προς τον γιο του, που αποτελεί μέχρι σήμερα το σήμα κατατεθέν της ποίησής του και το πιο διάσημο ποίημα.

Ας διαβάσουμε τα όμορφα και διδακτικά λόγια του ποιήματος…

Αν να κρατάς καλά μπορείς

το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι

τάχουν χαμένα και σ’ εσέ

της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς

τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος

δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς

να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.

Να περιμένεις αν μπορείς

δίχως να χάνεις την υπομονή σου.

Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν,

να μην καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,

κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ

σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,

μα να μην κάνεις τον καλό

ή τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς,

και να μην είσαι δούλος των ονείρων

αν να στοχάζεσαι μπορείς,

δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά

το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια

κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς

τους δυο τυραννικούς απατεώνες,

αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς

όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,

παραλλαγμένη απ’ τους κακούς,

για νάναι για τους άμυαλους παγίδα,

ή συντριμμένα να θωρείς

όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου

και πάλι να ξαναρχινάς

να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς

σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις

και δίχως φόβο, μονομιάς

κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις

και να τα χάσεις και απ’ αρχής,

ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι

και να μη βγάλεις και μιλιά

ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου.

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς

και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα σφίξεις

να σε δουλέψουν ξαναρχής,

κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα

και να κρατιέσαι πάντα ορθός,

όταν δε σούχει τίποτε απομείνει

παρά μονάχα η θέληση,

κράζοντας σ’ όλα αυτά: «ΒΑΣΤΑΤΕ».

Αν με τα πλήθη να μιλάς

μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,

με βασιλιάδες να γυρνάς

δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.

Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί

μπορούνε πια ποτέ να πειράξουν,

όλο τον κόσμο αν αγαπάς,

μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα.

Αν του θυμού σου τις στιγμές

που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,

μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν

την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,

δική σου θάναι τότε η Γη,

μ’ όσα και μ’ ότι απάνω της κι αν έχει

και κάτι ακόμα πιο πολύ:

Άνδρας αληθινός θάσαι παιδί μου.

Απόδοση: Κώστας Βάρναλης

Δημοσιεύθηκε στην Λογοτεχνία,Πολιτισμός,Σκέψεις,διδασκαλία

Η προσευχή της δασκάλας

Της Gabriela Mistral-Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

«Κάνε να είμαι πιο μάνα από τις μάνες
Για να μπορέσω να αγαπήσω

Και να υπερασπίσω όπως αυτές
Κάτι που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.»

Οι στίχοι είναι από την «Προσευχή της δασκάλας», της Χιλιανής ποιήτριας Gabriela Mistral, που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946.

Αφιερωμένο σε κάθε δάσκαλο που όλα τα υπομένει και επιμένει να υπηρετεί το λειτούργημα μας, με σεβασμό και αγάπη.

Η προσευχή της δασκάλας


Κύριε! Εσύ που δίδαξες, συγχώρα με που διδάσκω·
που φέρω το όνομα της δασκάλας,
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη.

Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου·
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ’ όλες τις στιγμές.

Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση.
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν.
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν.

Κάνε με να είμαι πιο μάνα από τις μάνες,
για να μπορέσω ν’ αγαπήσω
και να υπερασπίσω όπως αυτές,
αυτό που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.

Βόηθά με να πετύχω να κάνω για καθένα
απ’ τα παιδιά μου τον στίχο μου τέλειο
και να σου αφήσω αυτή την άφωνη,
την πιο δυνατή μου μελωδία,
για όταν τα χείλη μου δεν θα τραγουδούν πια.


Δείξε μου τη δύναμη του Ευαγγελίου σου έγκαιρα,
για να μην εγκαταλείψω τη μάχη της κάθε μέρας
και της κάθε ώρας γι αυτό.
Βάλε στο δημοκρατικό σχολειό μου,
τη λάμψη που σκορπίζεται
από το τρέξιμο των ξυπόλυτων παιδιών.


Κάνε με δυνατή,
ακόμα και στη γυναικεία αδυναμία μου
και στη γυναικεία φτώχεια μου·
κάνε με αδιάφορη για ότι μπορεί
να μην είναι αγνό,
για κάθε πίεση που δεν είναι
της θερμής θέλησής σου στη ζωή μου.
Φίλε, συντρόφεψέ με! Στήριξέ με!

Πολλές φορές δεν θα έχω άλλο
από Σένα στο πλευρό μου.

Όταν το δίδαγμά μου θα είναι πιο αγνό
και πιο θερμή η αλήθεια μου,
θα παραμείνω χωρίς τα εγκόσμια·
αλλά Εσύ τότε θα με κυβερνήσεις
ενάντια στην καρδιά σου,
που γνώρισε αρκετά
τη μοναξιά και την αδυναμία.

Δεν θ’ αναζητήσω παρά
στη ματιά σου τη γλυκύτητα της αποδοχής.

Λύτρωσέ με απ’ το να είμαι
περίπλοκη ή κοινότυπη στο καθημερινό μου μάθημα.

Δώσε μου δύναμη να υψώσω τα μάτια
πάνω από το στήθος μου με τις πληγές,
μπαίνοντας κάθε πρωί στο σχολειό μου.

Να μη φέρνω στην έδρα μου τις υλικές μου ανησυχίες,
τις καθημερινές μικροαστικές θλίψεις μου.
Ελάφρυνε το χέρι μου στην τιμωρία
κι απάλυνέ το, ακόμα πιο πολύ στο χάδι.
Να μαλώνω με πόνο,
να ξέρω ότι έχω διορθώσει αγαπώντας!
Κάνε να γεμίσει με πνεύμα
το χτισμένο με τούβλα σχολειό μου.

Να τυλιχτεί με τη λάμψη του ενθουσιασμού μου
η φτωχή του αυλή, η γυμνή του αίθουσα.

Η καρδιά μου να είναι η κολώνα του
και η αγνή μου θέληση πιο δυνατή
από τις κολώνες και το χρυσάφι
των πλούσιων σχολείων.


Και, τέλος, θύμιζέ μου
από την ωχρότητα του καμβά του Velazquez,
ότι το να διδάσκεις
και ν’ αγαπάς παράφορα στη Γη
είναι να φτάνεις με τη λόγχη του Λογγίνου
στην καυτή πλευρά του έρωτα.

Δημοσιεύθηκε στην Πολιτισμός,βιωματικές δράσεις

Διεξαγωγή μαθητικών εκλογών στην τάξη μας

Στα πλαίσια του μαθήματος της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής οργανώσαμε και πραγματοποιήσαμε στην τάξη μας πριν τις διακοπές του Πάσχα μαθητικές εκλογές.

Photo by cottonbro on Pexels.com

Το σχολείο ετοιμάζει τα παιδιά να ζήσουν ως ελεύθεροι και δημοκρατικοί πολίτες. Για να το πετύχει αυτό φροντίζει ώστε οι δάσκαλοι και οι μαθητές να συζητούν, να συνεργάζονται, να παίρνουν πρωτοβουλίες για να μαθαίνουν. Το σχολείο επίσης πρέπει να δίνει στα παιδιά τα εφόδια για να ζήσουν μέσα στην κοινωνία, καθώς το σχολείο επηρεάζεται από την κοινωνία αλλά και την επηρεάζει επιδρώντας στις αντιλήψεις που διαμόρφωνουν οι μαθητές γι’ αυτήν.

Σύσσωμη με μεγάλο ενθουσιασμό η τάξη συμμετείχε σε όλη την εκλογική διαδικασία η οποία ήταν παρόμοια με την διαδικασία των βουλευτικών εκλογών.

Αρχικά, φτιάξαμε τις ταυτότητές μας όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Στη συνέχεια, οι υποψήφιοι για την προεδρία της τάξης εκφώνησαν τον προεκλογικό τους λόγο! Ας δούμε μερικούς από τους υποψήφιους:

Οι μαθητές εξασκούνται στη δημοκρατική ζωή συμμετέχοντας σε αποφάσεις που τους αφορούν, παίρνοντας πρωτοβουλίες, κάνοντας διάλογο, προτείνοντας λύσεις. Οι μαθητές γίνονται περισσότερο υπεύθυνοι, μαθαίνουν ποια δικαιώματα και ποιες υποχρεώσεις έχουν.

Ας διαβάσουμε μερικούς από τους υπέροχους, ώριμους, ευφάνταστους αλλά και χιουμοριστικούς λόγους τους!

Η εφορευτική μας επιτροπή είναι πανέτοιμη με τη λίστα των μαθητών, τα ψηφοδέλτια και τους φακέλους! Η ψηφοφορία ξεκινά!!!

Ήρθε η ώρα της καταμέτρησης των ψήφων! Η αγωνία κορυφώνεται!

Η διαδικασία κύλησε ομαλά!Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι τα παρακάτω:

  • Πρόεδρος της τάξης μας αναδείχθηκε η Δήμητρα
  • Αντιπρόεδρος: ο Κωστής
  • Ταμίας: ο Εκτορας
  • Γραμματέας: ο Γιάννης Στ.
  • Μέλος: ο Μάριος

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και στα παιδιά που εκλέγησαν! Να προσπαθείτε να συμμετέχετε στα κοινά και να χρησιμοποιείτε την κριτική σας σκέψη πριν ψηφίσετε!

Δημοσιεύθηκε στην Εργαστήρια δεξιοτήτων,Υγεία,βιωματικές δράσεις

Πρώτες βοήθειες για παιδιά από το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Πατρών

Τη Δευτέρα, 23/05/2022, στην Ε και στη Στ τάξη του σχολείου μας πραγματοποιήθηκαν δράσεις και παρεμβάσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης του μαθητικού πληθυσμού από επισκέπτριες υγείας από το Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Πάτρας «Καραμανδάνειο» σε συνεργασία με το Τμήμα Αγωγής Υγείας της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας με θεματικό άξονα «Πρώτες βοήθειες για παιδιά».

Στιγμιότυπο από την τάξη μας

Σκοπός της παρέμβασης είναι η ενημέρωση και η αυξημένη ευαισθητοποίηση των παιδιών και των νέων ώστε να κατανοήσουν, να εξοικειωθούν και να εφαρμόσουν απλές αρχές πρώτων βοηθειών. Καθώς τα αιφνίδια προβλήματα υγείας και τα ατυχήματα είναι συχνά, η αξία της παροχής πρώτων βοηθειών είναι καθοριστική για την αντιμετώπιση αυτών, έως ότου να φθάσει η ιατρική βοήθεια.

Η επαγγελματίας υγείας που ήταν υπεύθυνη για την πραγματοποίηση της δράσης στο σχολείο μας ήταν η Βασιλική Κολυπέρα-Επισκέπτρια Υγείας. Στην τάξη μας η κα. Πούλου Λουκία, ΤΕ Επισκέπτρια Υγείας, εκπαίδευσε τους μαθητές για την παροχή Πρώτων βοηθειών με αποτελεσματικό τρόπο.

Οι μαθητές συμμετείχαν με αμείωτο ενδιαφέρον και με μεγάλη όρεξη για μάθηση! Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνεργασία!

Δημοσιεύθηκε στην ψυχολογία,Σκέψεις

Η γοητεία της ευγένειας

Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Δημοσιεύθηκε στην τεχνολογία

Ενημερωτικό βίντεο για τις πρώτες διαδικτυακές βοήθειες «Όχι κλικ, όχι κλικ»

Όχι κλικ – όχι κλικ, φωνάζει η γιαγιά όταν της παραβίασαν το λογαριασμό και λέει στις φίλες της να μην κλικάρουν κανένα σύνδεσμο! Η γιαγιά ξέρει πλέον τις πρώτες διαδικτυακές βοήθειες. Γίνε κι εσύ σαν τη γιαγιά. Το βίντεο αυτό ειναι μια συνεργασία του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου με την Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας.

Ένα απολαυστικό βίντεο που θα σας μάθει πως να αντιδράσετε σωστά στην περίπτωση που υποψιάζεστε ότι ο λογαριασμός σας έχει χακαριστεί.