Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Γαριδάκια…έχετε σκεφτεί από τι φτιάχνονται;

Τα γαριδάκια αποτελούν τον πιο λαχταριστό πειρασμό για μικρούς, αλλά και μεγάλους πολλές φορές! Η γεύση που καταλαβαίνουμε συνήθως είναι αυτή του τυριού και του καλαμποκιού … Τι έχουν μέσα όμως; Όχι πάντως…τυρί και καλαμπόκι!
Μαλτοδεξτρίνη: Ένας πολυσακχαρίτης, ένα είδος υδατάνθρακα που παράγεται από άμυλα του αραβοσίτου, σίτου, πατάτες ή ρύζι και μπαίνει στα σνακ για να τα διογκώσει!

Μηλικό οξύ: Ή αλλιώς Ε296. Στη φυσική του μορφή βρίσκεται σε άγουρα τρόφιμα και δημιουργεί μια ξινή γεύση. Παρασκευάζεται για χρήση σε επεξεργασμένα τρόφιμα ως συντηρητικό προκειμένου να αποφευχθεί ή αλλοίωση των τροφίμων. Τα περισσότερα συντηρητικά έχουν υψηλή τοξικολογική επικινδυνότητα. Η χρήση του πρέπει να αποφεύγεται από βρέφη και νήπια.

Οξικό νάτριο: Ή αλλιώς Ε262. Πρόκειται για μία αλμυρή αρωματική ουσία που χρησιμοποιείται ως ρυθμιστής οξύτητας. Είναι επίσης γνωστή ως θερμός πάγος. Συσχετίζεται με καρκινογένεση.

Φυσικά και Τεχνητά Αρώματα: Οι εταιρείες προσθέτουν φυσικά και τεχνητά αρώματα για να βελτιώσουν τη γεύση των προϊόντων τους. Δημιουργούνται σε εργαστήρια και τα σκευάσματα φυλάσσονται ως εμπορικά μυστικά. Σε κάποιες περιπτώσεις οι πρόσθετες αρωματικές ύλες αντισταθμίζουν την έλλειψη των φυσικών συστατικών.

Τεχνητά χρώματα – χρωστικές: Χρησιμοποιούνται για αισθητικούς λόγους γιατί κάνουν το τρόφιμο πιο ελκυστικό στον καταναλωτή. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτά τα χρώματα μπορεί να έχουν διάφορες αρνητικές συνέπειες για την υγεία μας ιδιαίτερα στα παιδιά.

Ενισχυτικό γεύσης (άλατα με νάτριο των 5 -ριβοζονουκλεοτιδίων): Ή αλλιώς Ε635. Τα ενισχυτικά γεύσης είναι από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα πρόσθετα φαγητού. Χρησιμοποιούνται κυρίως σε fast food και θεωρούνται εθιστικά και άκρως νευροτοξικά, μπορούν δηλαδή να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στο νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο. Απαγορεύονται στις βρεφικές και παιδικές τροφές.
Όπως μάλιστα αναφέρει έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, τα γαριδάκια – πατατάκια με διάφορες γεύσεις περιέχουν «Ε» των οποίων η χρήση έχει απαγορευθεί σε ορισμένες χώρες, όπως Ε612, Ε627, Ε631 και Ε635. 

Αγαπημένα παιδιά περιορίστε όσο μπορείτε την κατανάλωση από τα αγαπημένα σας γαριδάκια (Πακοτίνια, Δρακουλίνια, Τυρογαριδάκια, Πιτσίνια, Φουντούνια κ.α.) καθώς δεν έχουν καμία απολύτως θρεπτική αξία…

Προτιμήστε υγιεινά και νόστιμα σνακ! 
Δείτε στα παρακάτω link νόστιμες ιδέες!!!

5 πρωτότυπες ιδέες για το σχολικό κολατσιό

Ξανά στο σχολειό με του Άκη το κολατσιό!

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Το Παντοπωλείο/The Grocery Store

To Παντοπωλείο / The Grocery Store είναι μία διπλά βραβευμένη ταινία, συμπαραγωγή της Safer Internet Hellas (saferinternet.gr) και της art productions (artpro.gr).
Βραβεία: Audience Favorite – Medea Awards 2014 
Best short Film – London Greek Film Festival 2013
Ο ήλιος ρίχνει τα πέπλα του σε ένα συνοικιακό και παραδοσιακό παντοπωλείο στην καρδιά της Αθήνας. Η μπριόζα και πάντα χαμογελαστή παντοπώλης τακτοποιεί τον πάγκο της.
Η ευγενέστατη παντοπώλης μας είναι έτοιμη να εξυπηρετήσει κάθε παράλογη απαίτηση, φυσικά… με το αζημίωτο. Άλλωστε, δεν είναι ένα απλό μπακάλικο!
Πόσο ασφαλές, όμως, είναι τελικά ένα παντοπωλείο στο οποίο ΟΛΑ προσφέρονται ανεξέλεγκτα και σε αφθονία χωρίς κανέναν περιορισμό…;
Μία ταινία που θα βοηθήσει τα παιδιά αλλά και τους μεγάλους για την κριτική χρήση του διαδικτύου καθώς κρύβει μεγάλους κινδύνους

Τώρα καιρός για να προβληματιστείτε & να σκεφτείτε ορθότερα την κάθε κίνησή σας στο διαδίκτυο….
Αν θέλετε να δείτε περισσότερο υλικό πατήστε στην παρακάτω ετικέτα Saferinternet
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Πρωτοποριακή μέθοδος R.A.D.A.R Ελλήνων επιστημόνων για τη διάγνωση αναγνωστικών δυσκολιών

Το 1/5 των παιδιών στη χώρα μας που πηγαίνουν σχολείο έχουν μαθησιακές δυσκολίες.
Έλληνες ερευνητές κατάφεραν να αναπτύξουν μια πρωτοποριακή μέθοδο, η οποία μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια αν ένα παιδί είναι δυσλεκτικό.
Η μέθοδος λέγεται R.A.D.A.R (Rapid Assessment of Difficulties & Abnormalities in Reading) που σημαίνει «Τάχιστη Αξιολόγηση Δυσκολίων & Ανωμαλιών της Ανάγνωσης».
Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε στο CNN Greece τον Γιάννη Ασλανίδη, επίκουρο καθηγητή Οφθαλμολογίας στο Weil – Cornell Medical College της Νέας Υόρκης που εξηγεί τη μη παρεμβατική μέθοδο.
Οι επιστήμονες μέσω αυτής της εφαρμογής έχουν την δυνατότητα να μετρήσουν ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά στην ανάγνωση.
Τα εργαλεία που αποκωδικοποιούν το όποιο πρόβλημα υπάρχει φτιάχτηκαν από μαθηματικούς, στατιστικολόγους και λογοπαθολόγους.

«Με την βοήθεια ενός μαθηματικού μοντέλου και ενός αλγόριθμου που έχουμε αναπτύξει τα τελευταία 8 χρόνια, γίνεται μια ειδική καταγραφή των κινήσεων του ματιού ενώ κάποιος διαβάζει. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βρούμε με ακρίβεια τι μαθησιακή δυσκολία έχει ο εξεταζόμενος» λέει στο CNN Greece ο Γιάννης Ασλανίδης, επίκουρος καθηγητής Οφθαλμολογίας στο Weil – Cornell Medical College της Νέας Υόρκης.

Κάθε διάγνωση είναι εξατομικευμένη αφού η εφαρμογή μπορεί να «δει» ακόμη και τις πιο μικρές λεπτομέρειες του προβλήματος.
Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται το έργο του θεραπευτή διότι ξέρει που πρέπει να εστιάσει και ο θεραπευόμενος βλέπει πιο άμεσα αποτελέσματα.
«Μπορούμε να δούμε σε ποιο φθόγγο, σε ποια συλλαβή έχει πρόβλημα αλλά και σε τι ποσοστό. Στη συνέχεια επαναλαμβάνουμε την εξέταση μετά από την θεραπεία για να διαπιστώσουμε αν και πόσο αντιμετωπίστηκε η δυσλεξία» λέει ο κύριος Ασλανίδης.

Η διαδικασία
Ο εξεταζόμενος δεν εφαρμόζει κάποια συσκευή επάνω του, ούτε γίνεται χρήση κάποιου φαρμάκου.
«Είναι μια μη παρεμβατική προσέγγιση. Η εξέταση διαρκεί δέκα με δεκαπέντε λεπτά. Το παιδί ή ο ενήλικας, διαβάζει ένα κείμενο από μια οθόνη, υπέρυθρες ακτίνες ιχνηλατούν τις αντανακλάσεις μέσα από τον κερατοειδή και το ειδικό πρόγραμμα που έχει φτιαχτεί κάνει μια ασφαλή διάγνωση για την ύπαρξη ή μη μαθησιακής δυσκολίας» μας εξηγεί ο Έλληνας επιστήμονας.
Medotics Rapid Assessment of Difficulties and Abnormalities in Reading (RADAR)
Η πρωτοποριακή αυτή μέθοδος έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Plos One.
Η ερευνητική ομάδα των Ελλήνων επιστημόνων έχει πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, έχει κατοχυρώσει την πατέντα σε Ευρώπη και Αμερική ενώ είναι ήδη σε επαφές με το Πανεπιστήμιο Harvard προκειμένου η μέθοδος R.A.D.A.R να εφαρμοστεί και στα αγγλικά.
Ταυτόχρονα εξελίσσουν ένα software το οποίο θα είναι συμβατό με εφαρμογές που ανιχνεύουν την κίνηση του ματιού (Eye Tracker) που έχουν τα έξυπνα κινητά και τάμπλετ ώστε μέσω μιας διαδικτυακής πλατφόρμας ο κάθε γονιός να αξιολογεί την αναγνωστική ευχέρεια του παιδιού του.

Συγχαρητήρια στους ‘Ελληνες επιστήμονες και μακάρι η  πρωτοποριακή σε παγκόσμιο επίπεδο μέθοδος να βοηθήσει σε σημαντικό βαθμό στη στοχευμένη διάγνωση αναγνωστικών δυσκολιών.

πηγές:emmetrolexia.gr
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Το αόρατο αγόρι της Ludwig Trudy

Αγαπητά παιδιά, ελπίζω να είστε καλά!
Σας προτείνω να διαβάσετε στον ελεύθερο χρόνο σας ένα εξαιρετικό βιβλίο για παιδιά που διαπραγματεύεται το θέμα της φιλίας.
«To αόρατο αγόρι» της Trudy Ludwig, σε εικονογράφηση της Patrice Barton, εκδόσεις Λιβάνη, είναι ένα βιβλίο που θα προβληματίσει αλλά και θα συγκινήσει τα παιδιά από 4 χρονών. Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τα πιο εσωστρεφή παιδιά, αυτά που δεν ακούγονται κι έτσι κανείς δεν τα προσέχει
Από την περίληψη του βιβλίου διαβάζουμε:
«Γνωρίστε τον Τομ, το αόρατο αγόρι.

Κανείς ποτέ δεν τον προσέχει, ούτε σκέφτεται να τον συμπεριλάβει στην ομάδα του, σε παιχνίδι ή σε πάρτι γενεθλίων… μέχρι που ένα νέο παιδί έρχεται στο σχολείο.

Μόλις ο Λι, ο καινούριος μαθητής, φτάνει, ο Τομ είναι ο πρώτος που θα τον κάνει να αισθανθεί καλοδεχούμενος. Όταν ο Τομ και ο Λι συνεργάζονται σε μια δραστηριότητα, ο Τομ βρίσκει τρόπο να ξεχωρίσει.»

Μια ευαίσθητη ιστορία που μας δείχνει πώς μικρές πράξεις καλοσύνης μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να ενταχθούν και να διακριθούν σε μια ομάδα. 
Η Trudy Ludwig είναι διεθνούς φήμης βραβευμένη συγγραφέας που ειδικεύεται στη συγγραφή παιδικών βιβλίων τα οποία βοηθούν τα παιδιά να αντεπεξέλθουν και να ενταχθούν στο κοινωνικό τους περιβάλλον. Έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές από εκπαιδευτικούς, οργανώσεις και γονείς, σε σχολεία και συνέδρια στις ΗΠΑ για το πάθος και την αφοσίωσή της στην αντιμετώπιση της επιθετικότητας με την καλλιέργεια της φιλίας. Είναι ενεργό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Πρόληψης του Εκφοβισμού (International Bullying Prevention Association). 
Είναι μια ιστορία για την φιλία και πώς μια καλή πράξη μπορεί να μας βοηθήσει να προσελκύσουμε ανθρώπους που όντως θα μας εκτιμήσουν γι’ αυτό που είμαστε, κι ας μην είμαστε τόσο εξωστρεφείς όσο οι υπόλοιποι. Δεν χρειάζεται, άλλωστε. Τα πιο εσωστρεφή παιδιά μπορούν κι αυτά να ξεχωρίσουν, αρκεί ν’ αρχίσουμε ν’ αποδεχόμαστε όλες τις προσωπικότητες γύρω μας. Τέλος, η εικονογράφηση είναι αρμονικά δεμένη με το κείμενο, καθώς βλέπουμε στην αρχή ο Τομ να είναι διάφανος, σαν αόρατος, και σιγά σιγά, όταν γίνεται φίλος με τον Λιν, αλλάζει χρώμα, αφού σταμάτησε να βλέπει τον εαυτό του ως αόρατο κι απέκτησε αυτοπεποίθηση.
Προτεινόμενες δραστηριότητες
Στην πίσω μεριά του βιβλίου υπάρχουν θέματα για συζήτηση από την ίδια τη συγγραφέα. Είναι κυρίως ερωτήσεις που προωθούν την ενσυναίσθηση ώστε να μπει το παιδί στη θέση του Τομ και να καταλάβει πώς ένιωσε αλλά και να διηγηθεί δικές του σχετικές εμπειρίες. 
Μετά τη συζήτηση, μπορούμε να πούμε στα παιδιά να μας ζωγραφίσουν τι θα έπαιζαν αυτά με τον Τομ και τι θα ήθελαν να του πουν. 
Αν έχουμε πολλά παιδιά, μια ωραία δραστηριότητα είναι η εξής: Γράφουμε όλα τα ονόματα σε χαρτάκια και τα βάζουμε σε ένα κουτί. Καθόμαστε κυκλικά γύρω από το κουτί και βάζουμε μουσική να παίζει. Όσο παίζει η μουσική, το κουτί περνάει από χέρι σε χέρι και μόλις σταματήσει η μουσική, το κουτί σταματάει σε ένα παιδί. Αυτό το παιδί διαλέγει στην τύχη ένα χαρτάκι και προσπαθεί να μαντέψει ποιο όνομα είναι. Αν δεν μπορεί, το δείχνει στα άλλα παιδιά ώστε κάποιο να αναγνωρίσει το όνομά του. Έπειτα, αυτός που τράβηξε το χαρτί, θα πρέπει να πει ένα χαρακτηριστικό που έχει το παιδί που γράφει στο χαρτάκι, το οποίο του αρέσει π.χ. έχει όμορφα μαλλιά, παίζουμε μαζί, είναι ευγενικός. Τα χαρακτηριστικά μπορεί να είναι είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά, δεν χρειάζεται να περιορίσουμε τα παιδιά ως προς αυτό. Καλό θα ήταν κάθε φορά να λέμε κι εμείς ένα θετικό εξωτερικό κι εσωτερικό χαρακτηριστικό για κάθε παιδί ώστε να καταλάβουν ότι είμαστε όμορφοι και μέσα κι έξω. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να έχουμε μιλήσει για όλα τα παιδιά. Όπως και να έχει, στόχος αυτής της δραστηριότητας είναι να καταλάβουμε ότι κανείς από εμάς δεν είναι «αόρατος» κι όλοι έχουμε κάτι που μας κάνει μοναδικούς στα μάτια των άλλων. Έτσι, σιγά σιγά, θα μάθουμε να το βλέπουμε και μόνοι μας.

–> Μπορείτε να δείτε την ανάρτηση «Το Μαγικό Γάντι» που διαπραγματεύεται παρόμοια θέματα.
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Η νοοτροπία της ανάπτυξης:Η δύναμη του ακόμα

Η Carol Dweck (Κάρολ Ντουέκ) είναι ψυχολόγος κι ερευνά «τη νοοτροπία της ανάπτυξης», δηλαδή την ιδέα πως μπορούμε να αναπτύξουμε τη δυνατότητα του εγκεφάλου να μαθαίνει και να επιλύει προβλήματα. 
Πατήστε στην εικόνα για να δείτε
 την ομιλία με ελληνικούς υπότιτλους.

Στην εξαιρετική ομιλία αυτή, περιγράφει δύο τρόπους προσέγγισης ενός προβλήματος που είναι λίγο δύσκολο για κάποιον να το λύσει. Δεν είναι αρκετά έξυπνος για να το λύσει; Ή απλώς δεν το έχει λύσει ακόμα; 

Αυτός ο νέος τρόπος σκέψης έχει βαπτισθεί ως η νοοτροπία της ανάπτυξης  (Growth Mindset) παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα για τους μαθητές στην τάξη.
Η έννοια της νοοτροπίας ανάπτυξης είναι πολύ απλή. Αυτό που εισηγείται είναι ότι η πραγματική δυνατότητα ενός παιδιού δεν είναι προκαθορισμένη. Στην πραγματικότητα είναι  απεριόριστη. Ακόμη κι αν ένα παιδί δεν έχει γεννηθεί με χαρίσματα και χαρακτηριστικά όπως η νοημοσύνη και η δημιουργικότητα, μπορεί να τα αναπτύξει με το χρόνο μέσω επιμονής και σκληρής δουλειάς. Ως εκ τούτου, η νοοτροπία ανάπτυξης αντιτίθεται στη βασική ιδεολογία της προκαθορισμένης νοοτροπίας η οποία στην ουσία λέει ότι δεν μπορείς να γίνεις καλός σε κάτι στο οποίο δεν έχεις γενετική προδιάθεση (δηλ. δεν έχεις έμφυτο ταλέντο).
Για παράδειγμα, εάν ένα παιδί δεν είναι καλό στη ζωγραφική, τότε σύμφωνα με την προκαθορισμένη νοοτροπία, αυτό το παιδί δε θα μπορέσει ποτέ να γίνει ένας καλλιτέχνης, ή ζωγράφος. Η νοοτροπία της ανάπτυξης ωστόσο λέει ότι ακόμα κι αν ένα παιδί δεν έχει έμφυτο ταλέντο στην τέχνη, μπορεί να γίνει καλό σε αυτήν αν έχει το πάθος και αφιερώσει όλη του την προσπάθεια σε αυτή. Παρομοίως, αν ένας μαθητής που λατρεύει να δημιουργεί νέα πράγματα αλλά δεν έχει την απαιτούμενη δημιουργικότητα  και νοημοσύνη, τότε σύμφωνα με τις αρχές της προκαθορισμένης νοοτροπίας δεν μπορεί να καινοτομήσει. Αυτό δεν ισχύει αν το κοιτάξει κανείς από την πλευρά της νοοτροπίας ανάπτυξης. Ένα παιδί μπορεί να καινοτομήσει εάν προσπαθήσει σκληρά και επιμένει ώστε να επιτύχει το όνειρό του.

Η σημασία του ρίσκου και της αποτυχίας στη Νοοτροπία ανάπτυξης

Η μεγαλύτερη αποτυχία για την προκαθορισμένη νοοτροπία είναι το ότι αποτρέπει ένα παιδί από το να δοκιμάζει καινούρια πράγματα. Υπαγορεύει ότι το παιδί θα έπρεπε να δοκιμάζει μονάχα πράγματα στα οποία είναι έμφυτα καλό, επειδή θα αποτύχει σε δραστηριότητες στις οποίες δεν έχει έμφυτο ταλέντο. Αυτό καλλιεργεί τον φόβο στα παιδιά και περιορίζει τη δυνατότητά τους. Από την άλλη μεριά η Νοοτροπία ανάπτυξης εξολοθρεύει τις ιδέες του φόβου και της αποτυχίας και ενθαρρύνει τα παιδιά να παίρνουν ρίσκα. Εξάλλου ένα παιδί το οποίο δεν έχει έμφυτο ταλέντο για μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, είναι καταδικασμένο να αποτύχει στην πρώτη προσπάθεια. Εάν τα παρατήσει μετά από την πρώτη προσπάθεια τότε δεν θα μπορέσει να αναπτυχθεί.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά για 
την εφαρμογή της νοοτροπίας ανάπτυξης;

Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά στο να δοκιμάζουν νέα πράγματα με το να δοκιμάζουν κάτι το οποίο δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ με τα παιδιά τους. Αυτό θα δείξει στα παιδιά ότι ακόμη και οι γονείς τους δεν φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι καινούριο και να πάρουν ρίσκα. Προσπαθήστε να δείξετε στα παιδιά ότι το να αποτύχεις στην πρώτη προσπάθεια δεν είναι κάτι κακό και ότι βοηθά στο να μάθουν πώς να κάνουν κάτι σωστά. Τέτοιες δραστηριότητες βοηθούν τα παιδιά στο να ξεπεράσουν τον φόβο της αποτυχίας.
Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε κι εμείς ως εκπαιδευτικοί  στην τάξη εφαρμόζοντας δραστηριότητες που θα βοηθήσουν να ξεπεράσουν τα παιδιά τους φόβους τους και να ρισκάρουν.
1. Αναλαμβάνοντας όλη η τάξη ένα πρότζεκτ (μάθηση βασισμένη σε πρότζεκτ/ project based learning). Το πρότζεκτ πρέπει να έχει ένα τελικό προϊόν, (παρουσίαση, θεατρικό, βιβλίο, έκθεση) που για την ολοκλήρωσή του πρέπει να συμβάλλουν οι μαθητές πρώτα μέσα από έρευνα. 

2. Να επιβραβεύουμε τους μαθητές για τη σκληρή δουλειά που κάνουν και όχι για το πόσο έξυπνοι είναι. Δε λέμε ότι ένα παιδί ολοκλήρωσε μια εργασία επειδή είναι έξυπνο, αλλά επειδή δούλεψε σκληρά σε αυτήν. Αυτό θα διδάξει στα παιδιά ότι μπορούν να καταφέρουν οτιδήποτε με σκληρή δουλειά και αφοσίωση.
Και 1 εικόνα 1000 λέξεις….

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Παρακολούθηση παιδικής παράστασης Καραγκιόζη: Ο Καραγκιόζης Ειρηνιστής

Την Τρίτη παρακολουθήσαμε στο σχολείο μας την παιδική παράσταση του Θεάτρου Σκιών «Ο Καραγκιόζης Ειρηνιστής» από τον ταλαντούχο καραγκιοζοπαίχτη Χρήστο Πλέσσα
Ο Χρήστος Πλέσσας γεννήθηκε στην Αμαλιάδα και είχε την τύχη να γεννηθεί σε μία οικογένεια με παράδοση στο θέατρο σκιών. Πατέρας του ο Φώτης Πλέσσας και παππούς του ο Αντώνης Πλέσσας (Αντώναρος), από τους πιο φημισμένους καραγκιοζοπαίχτες της Πελοποννήσου. Αναμενόμενο λοιπόν να αγαπήσει τον Καραγκιόζη από παιδική ηλικία.

Αρχικά, ο κ. Πλέσσας ανέφερε στους μαθητές την ιστορία του Καραγκιόζη, την προέλευσή του, στοιχεία από τη ζωή του καθώς ήταν πραγματικό πρόσωπο και τόνισε την αξία της διατήρησης της λαϊκής μας παράδοσης. Στη συνέχεια, ακολούθησε η παράσταση καθώς όλοι οι μαθητές ανυπομονούσαν να την παρακολουθήσουν!
Η παράσταση ήταν εξαιρετική! Πέρασε κοινωνικά μηνύματα στα παιδιά και έδωσε έμφαση στην αξία της ειρήνης, της αγάπης και της αλληλεγγύης των ανθρώπων. Όλα τα παιδιά αλλά και εμείς οι δάσκαλοι γελάσαμε πάρα πολύ!! Για άλλη μια φορά, το θέατρο σκιών μας εντυπωσίασε και μας κατέπληξε!
Στο τέλος της παράστασης, ο κ.Πλέσσας αφού έλαβε το δυνατό χειροκρότημα όλων μας, εξήγησε στους μαθητές της Α’ τάξης την τέχνη του Θεάτρου Σκιών με απλά λόγια, καθώς είχαν περιέργεια να δουν τι κρύβεται πίσω από τον μπερντέ!!!
Όλα τα παιδιά ευχαριστήθηκαν και διασκέδασαν με την ψυχή τους. Ανυπομονούν να δουν σύντομα την επόμενη παράσταση Καραγκιόζη!
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα στοιχεία για τον Καραγκιόζη μπορείτε να επισκεφθείτε το Σπαθάρειο Μουσείο στο Μαρούσι Αττικής. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ .
Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Αγαπάμε το περιβάλλον!

Στο πλαίσιο των μαθημάτων της Μελέτης Περιβάλλοντος και της Ευέλικτης Ζώνης προβληματιστήκαμε για την προστασία του περιβάλλοντος και σκεφτήκαμε τρόπους για να το διαφυλάξουμε καθαρό και υγιές!!!
Παρά τη μικρή ηλικία των μαθητών δόθηκαν πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις και λύσεις οι οποίες αποτυπώθηκαν σε όμορφες αφίσες!!!

Μπράβο τους και πάντα να προσπαθούν να το προστατεύουν, να το αγαπούν και να το σέβονται!
Εξάλλου όπως είπαμε και στην τάξη μας 
«Η Φύση είναι το σπίτι μας»…

Μπορείτε να δείτε μερικές από τις περσινές δράσεις που κάναμε με τους μαθητές της Δ2 τάξης για την προστασία του περιβάλλοντος πατώντας τους παρακάτω συνδέσμους.


Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία

Janis-Norton: Πειθαρχία χωρίς φωνές και γκρίνιες!!!

Η ειδική σε θέματα γονιών Noël Janis-Norton υποστηρίζει ότι  η συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να βελτιωθεί δίχως φωνές και γκρίνιες! 
Οι συμβουλές της Janis-Norton αποτελούν τμήμα ενός ολόκληρου προγράμματος που έχει επινοήσει και το οποίο  τιτλοφορείται «Calmer, Easier, Happier Parenting: The Revolutionary Programme That Transforms Family Life» και υπόσχεται να φέρει την πολυπόθητη γαλήνη και ηρεμία στο σπίτι.

Ας διαβάσουμε μερικές από τις συστάσεις του βιβλίου:
● Αποφύγετε τους γενικευμένους και υπερβολικούς επαίνους. Όλοι ξέρουμε ότι πρέπει να επαινούμε τα παιδιά μας, αλλά οι γενικές και οι υπερβολικές εκφράσεις τους κάνουν  περισσότερο κακό παρά καλό. Αντί λοιπόν να λέτε «υπέροχα», «άψογα», «θαυμάσια», επιλέξτε τον συγκεκριμένο και συγκρατημένο έπαινο, όπως «βλέπω ότι διάβασες προσεκτικά τα μαθήματά σου, προσέχοντας την ορθογραφία σου και κάνοντας την αντιγραφή σου. Βλέπω επίσης ότι δεν άφησες κενά. Αυτό είναι πολύ καλό».
Το κλειδί, κατά την Janis-Norton είναι να παρατηρείτε, να περιγράφετε με ακρίβεια και να μην χρησιμοποιείτε υπερθετικούς βαθμούς.

Να επαινείτε την απουσία της ενοχλητικής συμπεριφοράς. Για να αντιμετωπίσετε μια ενοχλητική συμπεριφορά του παιδιού (π.χ. ότι μιλάει απότομα, τρώει τα νύχια του, σας διακόπτει όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, ζητάει διαρκώς κάτι, δεν διαβάζει) αρχίστε να δίνετε έμφαση στις στιγμές που το παιδί δεν συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αυτές τις στιγμές, να χρησιμοποιείτε τον συγκεκριμένο/συγκρατημένο έπαινο για να του τις επισημαίνετε. Να λέτε λ.χ. «βλέπω ότι δεν με διέκοψες στο τηλέφωνο… αυτό είναι πολύ καλό».

Η έκφραση «βλέπω ότι…» κάνει τα παιδιά να τεντώνουν τ’ αυτιά τους, διότι δεν είναι μία έκφραση που χρησιμοποιούμε συχνά όταν θέλουμε να τα επιπλήξουμε ή να τα διορθώσουμε για κάτι. Σταδιακά, θα μάθουν τα παιδιά να συσχετίζουν το «βλέπω ότι…» με το ότι θα ακούσουν ότι έκαναν κάτι καλό, και θα επιδιώκουν ολοένα περισσότερο να το ακούσουν.
Αφιερώστε τους «ειδικό» χρόνο. Κάθε ένας από τους γονείς πρέπει να αφιερώνει σε κάθε ένα από τα παιδιά λίγο ειδικό, αποκλειστικό χρόνο, που θα περνάνε κάνοντας οι δυο τους κάποιες δραστηριότητες. Ο χρόνος αυτός πρέπει να είναι καθημερινός ει δυνατόν, να διαρκεί τουλάχιστον 10 λεπτά και να μην αφιερώνεται για να βλέπουν μαζί τηλεόραση ή να παίζουν στο κομπιούτερ, αλλά σε κάτι άλλο που αρέσει και στους δύοΤα παιδιά χρειάζονται πρωτίστως χρόνο από τον γονέα του ιδίου φύλου – κι αν ο ένας δεν υπάρχει, από άλλο κοντινό ενήλικα του ιδίου φύλου.

Μάθετε να ακούτε πρώτα το παιδί. Για να λύσετε κάποιο πρόβλημα, πρέπει πρώτα να ακούσετε τι έχει να πει το παιδί, και αναλόγως να προσαρμόζετε την απάντησή σας. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά ξεπερνούν πιο εύκολα και πιο γρήγορα τον θυμό ή τα αρνητικά συναισθήματά τους, ενώ έχουν και την ευκαιρία να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους, να τα νιώσουν πλήρως και μετά να τα ξεπεράσουν και να ηρεμήσουν. Για να ακούσετε το παιδί, βάλτε στην άκρη τα δικά σας συναισθήματα, σταματήστε ό,τι κι αν κάνετε, συγκεντρωθείτε σε ό,τι σας λέει κοιτάζοντάς το στα μάτια και αναλογισθείτε πως μπορεί να νιώθει το παιδί.
Το συναίσθημα που θα φαντασθείτε, εκφράστε το στο παιδί, δίχως όμως να το καθησυχάσετε, να προσπαθήσετε να εκλογικεύσετε, να του κάνετε κήρυγμα ή να το δικαιολογήσετε. Πείτε λ.χ. «ακούγεσαι πολύ απογοητευμένος/θυμωμένος που χάλασε το παιχνίδι σου».

Ετοιμασθείτε εκ των προτέρων. Αυτή είναι μια πανίσχυρη τεχνική για να εξασφαλίσετε ότι το παιδί θα ακολουθεί τους κανόνες του σπιτιού. Πρέπει να την εφαρμόσετε πριν συμβεί η αρνητική συμπεριφορά και οπωσδήποτε όχι εν ώρα αψιμαχίας ή όταν βιάζεστε. Επιπλέον, το παιδί είναι αυτό που θα μιλάει, όχι εσείς.
Τι πρέπει να κάνετε; Διαλέξτε μια ουδέτερη στιγμή (να μην έχει προηγηθεί καυγάς) που θα έχετε άφθονο χρόνο στη διάθεσή σας. Καθίστε κάτω με το παιδί και θέστε του μερικά βασικά ερωτήματα (για κάθε ερώτημα και απάντηση, να αφιερώνετε έως 60 δευτερόλεπτα).
Κάθε ερώτηση πρέπει να είναι λεπτομερής και να μην απαντιέται με «ναι» ή «όχι», αλλά να έχει συγκεκριμένη απάντηση. Επιπλέον, επειδή το παιδί ξέρει τις απαντήσεις, εσείς δεν πρέπει να του τις πείτε, αλλά να περιμένετε να τις πει μόνο του.
Παράδειγμα; «Όταν γυρνάμε από το ποδόσφαιρο, τι είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε; Πού θα βάλουμε την τσάντα; Πού θα βάλουμε τα παπούτσια; Τι θα κάνουμε τα λερωμένα ρούχα;».
Όσο πιο λεπτομερής είναι κάθε απάντηση του παιδιού, τόσο περισσότερο εντυπώνεται στη μνήμη του.

Απομακρύνετε ό,τι αποσπά την προσοχή. Αν λ.χ. τα παιδιά σας παίζουν το πρωί αντί να ετοιμάζονται για το σχολείο, βάλτε τα ρούχα τους σε ξεχωριστά δωμάτια ώστε να μην συναντηθούν πριν ντυθούν. Ή πάλι αν αρνούνται να ντυθούν ζεστά το χειμώνα, εξαφανίστε τα καλοκαιρινά ρούχα από τα ντουλάπια ώστε να μην τα έχουν πρόχειρα και βάζουν κοντομάνικα.

Μην ζητάτε ποτέ δεύτερη φορά το ίδιο πράγμα. Για να κάνει το παιδί ό,τι ζητάτε με το πρώτο (στο 90% των περιπτώσεων τουλάχιστον) εφαρμόστε την απλή μέθοδο που ακολουθεί. Είναι κατάλληλη για παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών και δεν συνιστάται σε δύο περιπτώσεις: όταν το παιδί κάθεται μπροστά σε μία οθόνη και όταν βιάζεστε.

Η μέθοδος έχει ως εξής:
1. Πηγαίνετε στο δωμάτιο όπου βρίσκεται το παιδί, σταθείτε δίπλα του και κοιτάξτε το.
2. Περιμένετε να γυρίσει να σας κοιτάξει και αυτό – αλλά να κοιτάει μόνο εσάς και πουθενά αλλού.

3. Πείτε στο παιδί τι θέλετε να κάνει – αργά, με απλά λόγια, με σαφήνεια και μόνο μία φορά.
4. Ζητήστε από το παιδί να επαναλάβει ό,τι του είπατε, λέγοντας «Πες μου σε παρακαλώ τι πρέπει να κάνεις τώρα» (μόλις το παιδί αρχίσει να το λέει, έχει αρχίσει να γίνεται δική του απόφαση και ευθύνη).

5. Περιμένετε στη θέση σας να κάνει το παιδί ό,τι του ζητήσατε – και κάθε τι σωστό που κάνει, να το επαινείτε συγκεκριμένα και συγκρατημένα.

Καθώς θα περνάει ο καιρός, το τελευταίο βήμα θα πάψει να είναι απαραίτητο και τελικά θα απαιτούνται μόνο τα τρία πρώτα.

Ελπίζω να σας φανούν χρήσιμες οι συμβουλές!!
Καλή επιτυχία σε όλες τις μαμάδες & τους μπαμπάδες!!!